Een schitterend bericht, eerder deze week: een hoogbejaard Engels echtpaar trakteert zich op een Daihatsu Copen. Volgens mij ben je behoorlijk gezegend als je op zo'n gevorderde leeftijd nog in zo'n laag en straf geveerd autootje kunt rijden. Ik hoop dat ze van hun Copen kunnen genieten tot ze honderd zijn.
De Engelse oudjes deden me denken aan een dame ik regelmatig bij mij in de buurt spot. Ze rijdt in een Toyota Supra zoals hierboven afgebeeld; helemaal origineel. Alleen is hij niet meer helemaal in nieuwstaat. Rondom zitten deuken en volgens mij is hij nog nooit gewassen; in de raamlijsten groeit mos. Ben benieuwd of hij wel eens onderhoud krijgt. De dame achter het stuur is zo te zien al op leeftijd en heeft een helmkapsel à la koningin Beatrix of Nina Brink. Ze komt maar nauwelijks boven het stuur uit. De mevrouw en haar Supra zijn samen een opvallende verschijning op de weg.
Wanneer kom je nou een supercar tegen die zo intensief is gebruikt? Meestal zijn ze blinkend gepoetst en komen ze alleen op zon- en feestdagen uit de stalling. De eigenaresse moet ik altijd nog eens proberen te spreken om haar te strikken voor onze rubriek 'Klokje Rond', want de Supra ziet er in elk geval uit alsof hij al een flinke boodschap heeft gedaan. Ik ben reuze benieuwd naar het verhaal achter die auto: hoe zou ze er toe zijn gekomen om uitgerekend een Supra te kiezen? Tot nu toe is het niet gelukt om eens contact met haar te maken; ze sjeest me altijd met een noodgang voorbij. Dan kan ik een glimlach niet onderdrukken.

