Het einde van een tijdperk

Sinds ik in dit vak zit - bijna vijftien jaar - loop ik wereldwijd de beurzen af. Frankfurt, Parijs en Genève sla ik vrijwel nooit over. Bologna? Brussel? Detroit? Shanghai? Bangkok? Tokyo? Been there, seen that. Toch vervelen ze me nooit. Integendeel: de beurzen zijn voor mij nog steeds de mooiere werkdagen van het jaar. De hectiek en werkdruk, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat buffelen om zo snel mogelijk zo veel mogelijk nieuwsvideo's online te krijgen; ik hou ervan. Snel nog een biertje met het hele team om de pijn in de stukgelopen voeten te verdoven, daarna een paar uur slaap pikken in een hotel waar zelfs de kakkerlakken op de vlucht zijn geslagen voor de pisvlekken in de lakens en de verschaalde sigarettenlucht in de gerafelde gordijnen. De wekker weer op vijf uur en hop, door naar persdag twee: handdoekje leggen in de perskamer die geurt als een slecht geventileerde kleedkamer van een gymzaal en met frisse moed de beursvloer weer op.

Hoe leuk zo'n beurs altijd weer is, net als zo veel andere instituten in het leven begint ook dit verschijnsel zijn bestaansrecht te verliezen. Want wanneer wij op de stand in een ver buitenland oog in oog staan met een gloednieuw model, kijken we even op onze eigen site voor de specs en details daarvan. 'Hier Houston. Hoe is het op de maan, captain Armstrong?' Neil graait even in de zak van zijn ruimtepak, haalt zijn mobieltje tevoorschijn en checkt Wikipedia: 'Koud en donker.'

Al die beurzen zijn miljoeneninvesteringen voor de automerken, in een tijd waar elk dubbeltje driemaal moet worden omgedraaid. Geen wonder dat onze eigen AutoRAI inmiddels een onzeker, kwakkelend bestaan leidt. Heeft een statische show nog voldoende toegevoegde waarde? Neem liever een evenement als AutoWeek Live (laat ik even ongegêneerd voor eigen parochie prediken): daar kun je daarwerkelijk rijden, dus dat voegt nog serieus iets toe aan internet.

Afgelopen week, op de Mondial de l'Automobile in Parijs, liet een medewerker van Volvo zich tegenover ons ontvallen dat dit hun laatste keer in de Parijse hoofdstad is. Vanaf 2016 staat Volvo alleen nog maar op Genève, één Amerikaanse en één Aziatische beurs (internationale beurzen tenminste, landelijks shows zoals de RAI vallen buiten dit beleid, want een zaak voor de importeur). Veel liever presenteren ze hun wereldnieuws op eigen evenementen, waarvan ze zelf de regie en timing in handen hebben en bovendien de onverdeelde aandacht voor zichzelf hebben.

Hoe jammer ik het ook vind, ik denk dat dit een wijs besluit is van Volvo en dat andere merken zullen volgen. En daarom durf ik te voorspellen dat Volvo het verval van de wereldbeurzen heeft ingezet. Het einde van een tijdperk.