Het CLA-effect

Mercedes-Benz CLA

Twee weken geleden zag ik 'm voor het eerst. Voor mijn neus reed een Mercedes CLA over het kruispunt langs. Ik moest even twee keer kijken voordat ik doorhad wat voor auto het precies was. Hij is nog zo vers, dat ik hem nog helemaal niet in de dagelijkse verkeer had verwacht. Het gebeurt me zelden dat ik een auto vanaf het allereerste moment mooi vind, maar dit is er weer eens eentje.
Ik schrok er zelf van. Ik ben helemaal geen Mercedes-mens. De vorige Mercedes waarvan ik met droge ogen kan zeggen dat ik het werkelijk een mooie auto vind, is de eerste generatie CLK. Die dateert alweer uit 1997, zeg maar gerust zestien jaar geleden.
Mercedes is hard bezig om zichzelf opnieuw uit te vinden. Ze zoeken naar een jongere klantenkring. Luister maar eens naar de radiospotjes. Daar hoort ook een nieuwe vormgeving bij. Dat begon allemaal met de tweede generatie CLS die ik de goede smaak voorbij vind gaan. Toen kwam de A-klasse, die wat bij betreft ook niet zo prettig op het netvlies ligt en als je 'm in het verkeer tegenkomt (zwart, met wieldoppen) een totaal anoniem model is. En van Mercedessen kun je zeggen wat je wilt: maar anoniem horen ze niet te zijn.
Maar nu is de CLA: ik vind 'm helemaal geslaagd. En als ik het zo om me heen hoor, ben ik lang niet de enige. "Wacht maar tot je de stationwagen ziet…" hoorde ik een mede-CLA bewonderaar zeggen. Ik ben benieuwd…

Lezersreacties (31)

Reageren

Maak melding van misbruik

Let op! Deze functie is niet bedoeld om zelf een commentaar toe te voegen. Optioneel kun je er een opmerking bij plaatsen.

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens of e-mail ons.