Het bestaansrecht van de Volkswagen Eos

De lente lijkt weer terrein te winnen; eindelijk; en wie een auto heeft met een dak dat gedeeltelijk of zelfs geheel open kan, kan de zon weer op zijn of haar bol laten schijnen en de wind weer door de haardos voelen strijken. Maar zo vroeg in het voorjaar is een geheel in het achteronder opgevouwen of neergeklapt dak voor menigeen toch nog wel een frisse bedoening. Alleen de echte cabrio-diehards gooien het dak vol open; alsmede het verwarmingssysteem, waarschijnlijk. Een zonnedakje is dezer dagen een veiliger optie. Daarvan pluk je al snel de vruchten. En slaat het weer om dan is het zelfs op snelwegtempi zo gesloten. Kom daar maar 'ns om bij een cabriolet. Volkswagen, dat de Eos vrijwel zonder er enige ruchtbaarheid aan te geven heeft gefacelift, rust ook de jongste generatie gelukkig uit met een klapdak dat een zonnedak omvat. Van de voordelen van deze unieke combi mocht ik onlangs weer genieten. Met de dakconstructie van de Eos kun je namelijk kiezen tussen even voorzichtig wennen aan het nieuwe jaargetijde, en een volledige overgave aan de elementen. En je kunt uiteraard naar behoefte variëren met een beetje en volledig open rijden; niet onhandig in een land waar het weer abrupt van vriendelijk in grimmig kan veranderen. Het is juist het slimme klapdak dat de Eos een belangrijke meerwaarde geeft ten opzichte van de nieuwe Golf Cabrio waar Volkswagen in augustus mee op de proppen komt, en waarvoor-ie bijna een decennium lang de honneurs waarnam. De Golf heeft namelijk een stoffen kap. Maar diezelfde Golf kent - indien je maar hoog genoeg klimt op de prijslijst - vrijwel alle geneugten van de Eos. En dat voor een schappelijker bedrag. Het zo zou het zomaar kunnen zijn dat de Golf de Eos uiteindelijk toch de das omdoet, ondanks het handige klapdak van de laatste en het gegeven dat-ie een klasse hoger opereert. De reden dat Volkswagen de Eos vooralsnog bestaansrecht geeft, getuige de opfrisbeurt van het model.