Fijn land, dat Nederland

De tijd rond kerstmis en oud en nieuw is een heerlijke tijd. En nee, dat zeg ik niet alleen omdat ik blij word van goed eten en drinken in gezelschap van dierbaren, of de opvallend onbaatzuchtige barmhartigheid die her en der de kop opsteekt tijdens deze donkere dagen. Dat is mooi, maar ik vind het vooral zo'n heerlijke tijd omdat het zo aangenaam rustig is in ons landje.

Ik ben gek op Nederland, laat daar geen onduidelijkheid over bestaan. Natuurlijk erger ik me af en toe suf aan – bijvoorbeeld – de bekrompenheid van Bureau Jeugdzorg dat een jong meisje met 'n droom bij haar ouders weg wil hebben, de oeverloze populistische toon van politici tegenwoordig – of ze nu links, rechts of recht-door-zee zijn – en beklemmende regeltjes die steeds nauwer worden, maar over het algemeen hebben we bijzonder weinig te klagen. De mensen zijn over het algemeen leuk en vriendelijk, de meeste facilitaire zaken zijn in onze samenleving redelijk voor elkaar (afgezien van wat gaten in de A1) en op z'n eigen vreemde manier is het landschap ook nog wel de moeite waard. Maar: wat is het toch drúk!

En juist dat vind ik zo fantastisch aan de weken rond kerst en Nieuwjaar; die rust. Als we niet oppassen, wordt Nederland op deze manier nog een écht fijn land. Om even een voorbeeldje te geven: nu het zo rustig is op de weg, rij ik in 'n ruime vijfendertig minuten van huis naar m'n werk. Van deur tot deur, zowel 's ochtends als 's avonds. Daar hoef ik op een doordeweekse werkdag niet eens aan te dénken; in de spits begint het al zodra ik m'n stadje uitdraai; de A13 op en je staat al vast. De A4 is al net zo belabberd; in het ergste geval tuf ik bumper aan bumper naar Hoofddorp, resulterend in een minstens verdubbelde reistijd. Opvallend vind ik ook dat het uitblijven van files een hoop stress scheelt in m'n hoofd: geen vragen óf je al kunt vertrekken, geen zorgen of je wel op tijd komt. Heerlijk. Het is niets persoonlijks, maar wat mij betreft mag u allemaal rustig bij moeder de vrouw, theedrinkend bij schoonmoeder of desnoods op de wintersport blijven. Ik wens u dan ook een rustig en tevreden 2010 toe!