Een complottheorie

Het danig opgeknapte front van de vernieuwde Jaguar XF is olie op het vuur van een complottheorie die ik al lang onder de leden heb: dat fabrikanten nieuwe modellen opzettelijk met een klein esthetisch tekort op de markt brengen om de fout pas te herstellen als de verkoop inzakt.
Toen de XF werd gelanceerd viel tussen de bewonderende oh's en a's door de halve wereld over die Koreaanse bobbel in de koplampunits. Zo'n mooie auto, en dan zo'n ordinair detail. Hoe had ontwerper Ian Callum het door de vingers kunnen zien?
Het is ondenkbaar dat ze bij de designafdeling van Jaguar zulke andere opvattingen over schoonheid hebben dan de man en vrouw op straat. Ook daarom denk ik dat Callum exact wist wat hij deed.
Mijn veronderstelling is dat ze bij Jaguar de volgende strategie hanteerden.
A. We brengen een auto die zo mooi is dat bijna iedere executive hem wil hebben, ondanks en misschien wel dankzij het kleine manco dat de echte liefhebber grootmoedig met de mantel der liefde zal bedekken. Hij wil namelijk niet kleinzerig zijn. Zijn merk, zijn auto.
B. Na twee jaar 'corrigeren' we de 'fout'. Terwijl de bestaande XF-gemeenschap opgelucht voor een tweede ronde gaat, slaan ook de twijfelaars van het eerste uur toe. De begeerlijkheidsfactor van de XF is pas nu maximaal. Kat, bak.

Meer voorbeelden? De achterlichtpartijen van de eerste 3-serie E90, de nieuwe Porsche Cayenne en de Skoda Superb Twindoor zijn volgens mij bewuste imperfecties. In alledrie de gevallen gaat het om auto's met zulke sterke selling points dat kleine zwakheden door de klant voor lief worden genomen. Achter die zogenaamde uitglijders schuilt keiharde tactiek. De kont van de gefacelifte Cayenne wordt om te kwijlen zo mooi, let op mijn woorden.