donkere dagen

Tsja. Zat ik een paar maanden geleden aftermarket xenon af te branden, zit ik nu met een acuut lichtprobleem door m'n verhuizing naar het Drentse platteland, waar de B-wegen bij nacht en ontij onverlicht en aardedonker zijn. Dat is schrikken. Waar ik dankzij de lichtvervuiling en de straatlantaarns in het westen blind mijn weg vond, voel ik me hier na zonsondergang aan de heidenen overgeleverd met mijn beide halogeen-youngtimers.

Het is zes uur 's ochtends. Ik moet voor dag en dauw van Norg naar Assen om een vroege trein naar Amsterdam CS te halen. Ik rijd mijn dorp uit. Het regent. Geen spoor van straatverlichting. De smalle asfaltweg door het bos wordt geflankeerd door reusachtige oude bomen, die zo pal aan de straat grenzen dat verkeer geen millimeter marge heeft. Ik weet niet wat me overkomt. Ik zie geen hand voor ogen. De wereld is veranderd in een spookhuis vol plotseling opduikende bochten en onzichtbare verkeersdrempels. Groot licht biedt even soelaas, maar als het uit moet om een tegenligger te ontzien wordt het me letterlijk zwart voor ogen, en is de schok zo mogelijk nog groter. Word ik oud? Word ik blind? Een angstaanjagende ervaring.

Nergens voor nodig. Dat weet ik sinds ik in een met xenon uitgeruste testauto rond middernacht hetzelfde traject reed. Een wereld van verschil. Goed zicht; een voetbalveld van licht tot aan de horizon. Dat rijdt pas relaxed. Eindelijk rust. Xenon zou hier verplicht moeten zijn.

Wat nu? Een xenon-bak aanschaffen? Of de 850 toch maar even snel van gaspitjes voorzien? Liever een doodzonde begaan dan dood, tenslotte.

Ahum.