De prijs voor een comfortabele rit

Op de Nederlandse wegen moet je je er altijd goed van vergewissen hoe hard je mag. De kans dat je betrapt wordt op een snelheidsovertreding door de fanatiek opererende flitsteams van de KPLD of een van de inmiddels ontelbare flitskasten, is immers levensgroot. Daarom rijd ik tegenwoordig met één oog veelvuldig op de berm gericht. Niet echt comfortabel, maar wel noodzakelijk. Niet alleen met wisselend succes scannend op flitsapparatuur, maar ook op verkeersborden die dicteren hoe hard ik mag. En op basis van die borden bepalen hoe diep het gaspedaal ingetrapt kan worden, is nog helemaal niet zo eenvoudig als het lijkt. Niet omdat er te weinig informatie daarover in de berm staat, maar juist te veel. Zeker bij wegwerkzaamheden. De matrixborden knipperen daar bijvoorbeeld op 70 km/h, terwijl er een bord in de berm staat dat 90 km/h aangeeft. Even verder op de route lees je langs de vangrail einde 90 km/h, maar boven de weg wordt nog steeds 70 opgelegd. Hoewel het duidelijk is dat je het gebod van de matrixborden moet opvolgen - waarom ze aan staan blijft overigens ongewis - is hier natuurlijk wel sprake van een overkill aan informatie. Het kan ook verwarrender. Weer werk aan de weg. 70 km/h is toegestaan. Bij het einde van de werkzaamheden mag je weer 100 km/h. Hup, gaspedaal naar beneden. Maar als je nog maar net op je nieuwe kruisnelheid zit, stuit je enkele honderden meters verder plots op een 90 km/h-bord.

Deze snelheid moet je ter plekke aanhouden omdat het asfalt nat is, zo blijkt uit de verder verstrekte informatie door de wegbeheerder. Als je alle info stipt opvolgt, rijd je al snel al optrekkend en remmend over Neerlands snelwegennet, vaak zonder dat daar direct noodzaak voor lijkt te zijn. En dat is meer dan ergerlijk. Soms wordt er niet eens daadwerkelijk gewerkt aan de weg, en van files is geen sprake. Minder oplettende medeweggebruikers die achteropkomen, schrikken in deze situatie van een plotselinge remactie en moeten ook fors in de ankers om brokken te voorkomen. De wisselende snelheidsgeboden schieten tegenwoordig met zo'n hoge frequentie om mij heen dat ik maar een beetje probeer te middelen tussen de toegestane snelheden. Hopelijk tref ik geen flitsapparatuur aan de kant van de weg en zwijn ik erdoorheen. Zo niet, dan betaal ik de prijs voor een comfortabele rit op een aangename, constante kruissnelheid.