De keerzijde van de wereldauto
Tijd om eens even mijn gram te halen wat betreft de geheel onterecht zo genoemde 'wereldauto', een concept dat door veel fabrikanten is omarmd om elke dollar, yen of euro van het ontwikkelingsbudget tot in het extreme uit te knijpen.
De knappe koppen van de automerken hebben bedacht dat Aziaten, Amerikanen en Europeanen allemaal vrijwel hetzelfde willen en dat afzonderlijke ontwerpen voor de diverse continenten dus overbodig zijn. Het resultaat: niet alleen een stuk minder kosten op de designafdeling, maar ook minder ontwikkelingskosten op het gebied van carrosseriedelen en ga zo maar door.
Maar hebben we hier niet te maken met een onvervalst staaltje 'wishful thinking' van de product planners? Kijk bijvoorbeeld naar de Ford Focus. Wat mij betreft heeft het merk hier te veel rekening gehouden met de Aziatische kopers. Er is weinig samenhang in het drukke ontwerp te ontdekken en binnenin is er een knoppenbrij waar wij opgeruimde Europeanen ook niet zo gek op zijn. Toch jammer, bij een verder zo goede auto.
Een ander probleem van de 'wereldauto' zijn de verschillende kwaliteitseisen die er per continent zijn. Een goed voorbeeld hiervan is de nieuwe Micra. Het lijkt er sterk op dat Nissan spijt heeft gekregen van het neerzetten van een voor 56 markten vrijwel gelijke auto. De eisen van de Europeanen zijn nou eenmaal hoger dan in Azië en de dappere Micra werd bij ons zodoende overschaduwd door de Polo's en Yarissen van deze wereld.
Dat ze het bij het Japanse merk ook een beetje als een inschattingsfout beschouwen, blijkt wel uit het feit dat de Micra in Europa een veel grotere make-over krijgt dan elders in de wereld. Het merk spreekt zelfs van een 'vrijwel nieuw model'. Nissan lijkt de huidige Micra kortom snel te willen vergeten en het merk wil ook onze herinneringen aan de auto wegpoetsen.
Dus een wereldauto? Bezint eer ge eraan begint!
