De grote omslag

Juist, de verbrandingsmotor blijft in de VS tot 2040 heersend. Ik betwijfel of hij het bij ons zo lang zal uithouden. Er zijn drie beslissende verschillen tussen het oude en het nieuwe continent. In de VS zijn auto's betaalbaar, de brandstof is bijna gratis, de auto is er door de grote afstanden onmisbaarder dan in verstedelijkt Europa. Daar kunnen en willen ze op olie nog wel even voort.

Hier zijn voor de particuliere automobilist met een gemiddeld inkomen de brandstofprijzen, mrb, afschrijving, verzekering en de boetepest een dagelijkse plaag, of de familiebak nu 1 op 10 of 1 op 18 rijdt. Je loopt erop leeg. Dat is, niet eens kort door de bocht, de Nederlandse status quo die als een zwaard van Damocles boven de pomp hangt. Van rechts tot links zijn mensen het spuugzat.

Je zou het goed nieuws kunnen vinden dat we binnen de landsgrenzen alternatieven hebben. In de Randstad kom je met trein, tram, bus en metro overal. Maar daar woont niet iedereen en geen gezinsvader wil slaaf zijn van de trein, ook niet goedkoop trouwens. Hij wil met zijn gezin naar Frankrijk en zijn moeder zonder te worden uitgekleed door uitvreters als overheid en oliemaatschappijen. Tot op het bot gefrustreerd wacht hij op het ei van Columbus dat hem onafhankelijk maakt van providers en onkwetsbaar voor de fiscus. Een auto die niet vervuilt, mag redelijkerwijs niet worden uitgezogen.

De hybride met of zonder stekker is een tussenoplossing. De grote droom is de betaalbare elektrische auto zonder actieradiusprobleem, waarmee je net zo makkelijk op vakantie gaat als met je Astra of Scénic. Met of zonder brandstofcel, het zal de koper worst zijn. Zonnepanelen had hij al. Met uitvreter drie, zijn energieleverancier, was hij namelijk ook helemaal klaar. Het mooie is dat hij er dankzij de zon iets aan kon doen. Hij bakt zijn eigen energie, niks vuile stroom.

Ik ben er zeker van dat de particulieren die nu moegestreden naar het A- of B-segment uitwijken massaal zullen aanslaan op een elektrische auto van 25.000 euro met een actieradius van 500 kilometer en een werkende snellader. Utopie? Hij komt, Tesla is al best ver. De Europese markt is er rijp voor. En als hij komt, staat de autowereld op zijn kop. De tot de tanden gepatenteerde eerste aanbieder zal vanaf dag één de koning van de markt zijn.

Ik denk dat autotopmannen er bloednerveus van worden. Ze zien een omwenteling naderen waarvan onmogelijk valt te voorspellen hoe hij uitpakt en wanneer hij komt. Bedenkt een geniale uitvinder toch de onuitputtelijke li-ion-batterij? Wordt waterstof tegen redelijke kosten alsnog op grote schaal inzetbaar? In welke mate zullen overheden grote doorbraken faciliteren?

Welke koers moet je in zo'n labiele tijd met die gigantische onzekerheden varen, hoe investeer je R&D-budgetten die je maar één keer uitgeeft? Nou, je gokt maar wat. Maar de bobo's weten wat ik weet: dat de verbrandingsmotor een gelopen race is. Wat is het ongelooflijk spannend. Het goede nieuws voor autojournalisten is dat de overgangsfase waarvan wij komende decennia getuige zullen zijn tot minstens 2040 stof tot schrijven oplevert.