CO2-rendement Outlander-subsidies beroerd
De onthullende reportage in de Volkskrant van 29/30 maart over de half miljard fiscale voordelen voor stekker-hybrides en het commentaar van Roy Kleijwegt in Autoweek 15 leggen de vinger op een gevoelige plek. Deze fiscale stimulering is politiek-willekeurige aangestuurd, er is met miljoenen gesmeten en de belangen binnen de autobranche zijn nogal tegengesteld: wie heeft hier geen boter op zijn hoofd? Een SP-er zou zeggen: geen half miljard subsidies voor zakenrijders, maar naar de zorg! Ik zeg: ook ik betaal mee aan de Ampera-rijder met praktijkverbruik 1 op 14, terwijl ik in mijn ongesubsidieerde BX14 wel 1 op 16 haal. In werkelijkheid is het effect van deze regelingen nog slechter dan gedacht, als je het milieurendement ervan in de gebruikelijke termen van kosten per ton CO2-reductie berekent. Het wordt nog erger als je deze regeling vergelijkt met regelingen met veel beter rendement die - nota bene vanwege dat rendement - indertijd afgeschaft zijn (in-car instrumenten voor HNR). Geen wonder als mensen de politiek niet begrijpen of gaan haten….
De cumulatie van fiscale voordelen voor stekker-hybrides als de 10.000e Outlander schreeuwt erom door de Algemene Rekenkamer onderzocht te worden. Die kan dan meteen bekijken hoeveel CO2-reductie die regelingen echt opleveren. Bijvoorbeeld: afgaande op gebruikersreviews staat nu al vast dat het netto-energierendement (dus inclusief elektrisch verbruik) niet extreem veel beter is dan van de gewone benzineversies. Uitgaande van 5 jaar fiscale aftrek en 20.000 km/jaar bespaart zo'n Outlander bij 1 op 15 praktijkverbruik in 100.000 km circa 2.600 kg CO2. Daar heeft de fiscus dan bijna 40.000 euro cumulatief belastingvoordeel voor gegeven. Vergeleken met de gangbare subsidiecriteria (50 - 100 euro) voor het reduceren van een ton CO2 vormt dit fiscale cadeaustelsel met ca. 15.000 euro/ton CO2 een absoluut dieptepunt. 'Gewone' hybrides met minder voordelen scoren beter per ton CO2. Als dan ook wordt bedacht dat veel Outlander-kopers zonder deze voordelen mogelijk een kleinere, zuiniger auto gekocht zouden hebben, concludeer ik dat deze regelingen netto-netto nauwelijks energie- en CO2-besparing opleveren; alleen lokaal minder 'gewone' (NOx)emissies. Maar dat doet een fiets voor minder geld. De fiscale stimulering van (kleine) auto's met A-label heeft, schat ik, een gunstiger effect gehad, ook al wordt daarvoor evenzeer per ton CO2-besparing een hoge prijs betaald. Het is dan ook zeer paradoxaal dat Financiën indertijd wél gestopt is met de beperkte fiscale stimulering van de econometer/ boordcomputer/ cruise control en V en W met de massamediale promotion van Het Nieuwe Rijden (HNR). Daarvan is namelijk aangetoond dat de kosten minder dan 10 euro/ton CO2 bedroegen; HNR is daarmee – naast lagere snelheidslimieten - veruit de meest kosten-effectieve klimaatmaatregel. Maar Financiën vreesde dat daardoor veel minder accijns zou binnenkomen…..
