Bijna getild

14 november 2005 • 14:00

Sinds het einde van de vorige week staat er een verkoopadvertentie voor mijn auto op het internet. Ik heb hem geadverteerd op de site van de club die voor dit type auto in het leven is geroepen. Zo hoop ik een echte liefhebber voor het orgeltje te vinden. Ik verwacht niet dat ik mijn auto van de ene op de andere dag verkoop. Maar niets blijkt minder waar. Dezelfde avond nadat mijn advertentie op het internet verscheen, ontving ik het volgende mailtje:

Good-Day Sir/Ma,

I saw your advert placed on the web and i am highly intrested in purchasing from you.i will like you to get back to me with your last asking price and the reason for offering it for sale, area for the pickup and the present picture of it.

Hope to read from you soonest.

Regards

Kat in 't bakkie! Tenminste, dat lijkt zo op het eerste gezicht. Mijn argwaan werd gewekt omdat er helemaal niets over mijn auto werd gevraagd. Zelfs de grootste leek die een auto koopt, wil meer weten dan wat de uiterste prijs is, waarom hij te koop is en waar 'ie staat. Helemaal als je een klassieker gaat aanschaffen. Bovendien loopt er volgens Google niemand op deze aarde rond die de naam draagt van de afzender en is het bericht in het holst van de nacht verstuurd: vanuit het buitenland dus.

Even snuffelen op een relevant forum en ik wist zeker dat er werd geprobeerd mijn op te lichten. Ik had niet verwacht dat ik zo'n reactie zou krijgen via de site van een autoclub. Van Marktplaats, E-bay of misschien wel onze eigen AutoWeek Bazaar zou je dat eerder verwachten – die trekken immers veel meer publiek.

Toen ik mijn relaas deed aan een vriend, wist hij meteen te vertellen hoe de vork in de steel zit. Deze truc wordt veel door Oost-Europeanen en Nigerianen uitgehaald. Wanneer je de auto aan zo een bieder verkoopt, betaalt hij met een ongedekte cheque en vertrekt vervolgens - nog eens vriendelijk zwaaiend - met je auto. De cheque breng je naar de bank, waarna die je het geld voorschiet. Als de bank er een paar dagen later achterkomt dat de cheque ongedekt is, wordt het geld weer van je rekening gehaald. Ben je je munten én je auto kwijt...

Mocht degene die mij dit mailtje heeft verstuurd, zich in de tekst herkennen en tóch bonafide zijn, probeer het dan gerust eens opnieuw. Maar toon je dan wel een liefhebbende nieuwe baas!

Al van jongs af aan ben ik autogek en verslind ik autoblaadjes. Ik wist dus ook al vroeg wat ik wilde worden: het werken bij een titel als AutoWeek lag voor de hand. Mijn eerste klus bij AutoWeek was het bemensen van de nieuwsdesk. Saillant detail: het allereerste bericht dat ik ooit schreef, was de aankondiging van de prijzen van de CityRover – een auto die achteraf nooit is gekomen. Toch was het helemaal in mijn straatje want ik heb een voorkeur voor auto’s die buiten het normale vallen en een bijzonder verhaal hebben. Sinds enige jaren ben ik occasionredacteur en werp ik mijn op als Beschermheer van de Roestplek. Moderne auto’s vind ik weldegelijk interessant maar een auto die al een tijdje ‘geleefd’ heeft, zegt me een stuk meer. Mijn eerste auto was een Citroën ID19B uit 1969. De nieuwste auto die ik ooit kocht, is uit 2002 en de kans is maar heel klein dat ik ooit een auto van later datum aanschaf.

16 Bekijk reacties