Baggeren over B-wegen
Het is herfst en dan weet je dat je als automobilist de nodige ellende kunt verwachten. Mist, regen, en rukwinden kunnen autoritten doen uitlopen op helse avonturen.
Een deel van mijn woon-werkverkeer voert over B-wegen. Een bewuste keuze. Het kan ook door druk stadsverkeer met om de paar honderd meter een verkeerslicht. Dan maar liever in een constant tempo over oude dijkweggetjes rijden, die me langs de laatste stukjes oud-Hollands-landschap van de regio voeren. De vele drempels houden me nog altijd niet tegen, het blijft voor mij de snelste en makkelijkste manier om op snelweg A4 te komen.
Nu het 's ochtends lang donker is, is het extra opletten. Zoals afgelopen week. De Jetta Hybrid begon plots te glijden, want er was zojuist een trekker met een kar vol bieten uit het land gekomen. De weg lag bezaaid met dikke plakaten modder, niet alleen gevaarlijk, ze bevuilden ook nog eens de net spic en span gewassen duurtester. Je zult er maar als motorrijder rijden, dan ga je geheid op je plaat.
Een dikke modderkorst op het asfalt, grote tractoren die te breed zijn voor de rijstrook en waarvan de bestuurders zich king of the road wanen, je neemt het in deze tijd waarin de bieten, aardappels, maïs en spruiten van het land moeten, voor lief. Maar ik zal blij zijn als de oogsttijd voorbij is.
Stephan Vermeulen
Coördinator Tests
Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.
