Gerco (28) restaureerde in 6 jaar zijn Mitsubishi Starion: 'Net op tijd klaar voor trouwdag'

Gewoon een gaaf ding

Sommige auto’s verdwijnen uit het collectieve geheugen zodra ze uit het straatbeeld zijn verdwenen. Als de auto in kwestie geen publiekslieveling was, dan dreigt de vergetelheid alleen maar sneller. Gerco van Geresteijn is 28 jaar, dus zijn geboorte kwam bijna tien jaar nadat Mitsubishi in 1989 de stekker trok uit de Starion, een tweedeurs coupé die in ons land nooit echt voet aan de grond kreeg. Toch investeerde hij maar liefst zes jaar van zijn leven in de restauratie van een Starion. Maar waarom deed hij dat? Jeugdsentiment? Diepgaande liefde voor het merk? “Nou, nee, niet echt”, zegt hij schouderophalend. “Ik vind het gewoon een gaaf ding.”

Inmiddels is Gerco al tien jaar de gelukkige bezitter van de Starion in dit verhaal, en in die tijd werd hij echt verliefd op zijn zeldzame Mitsubishi. Want dat krijg je dus als je een auto koopt die in zijn tijd de handen van het grote publiek niet echt op elkaar kreeg. Die worden heel snel heel zeldzaam: “In Nederland zijn er nog maar vijftien Starions met een geldige apk. Als ik onderweg ben heb ik altijd een hoop bekijks. Ik ga regelmatig naar evenementen en meetings, maar daar heb ik nog nooit een andere Starion gezien. Het is gewoon geen bekende auto.”

De Mitsubishi Starion is een bijna vergeten coupé.

Afstudeerproject

Dat hij vroeger ook nog nooit van de Mitsubishi Starion had gehoord wil Gerco best toegeven. “Ik ben in feite geen grote autoliefhebber. Ik heb hooguit een bijzondere smaak. Toen mijn oude buurjongen een Starion kocht vond ik die meteen mooi. Dat hoekige sprak me aan, en die vette Vestatec-bodykit.” Gerco’s buurjongen volgde een studie voor autospuiter en is anderhalf jaar bezig geweest met de restauratie van de Starion, als afstudeerproject. “Hij heeft de paravan vervangen en hem weer helemaal mooi gemaakt. Daarna belandde hij op het parkeerterrein van de camping van zijn ouders. Ik werkte daar en zag hem elke dag staan. Ik vond het zonde dat hij zo weinig gebruikt werd, en omdat ik het zo’n gave auto vond heb ik gevraagd of ik hem niet kon kopen, als eerste auto.”

Zo werd Gerco eigenaar van een geweldige, hoekige coupé die maar een paar ritjes nodig had om zijn hart te stelen. “Onder de 2.000 toeren gebeurt er niet zoveel, hij heeft een gigantisch turbogat, maar daarboven trekt hij als een beer als je gasgeeft!” Hij gebruikte de Starion een behoorlijke periode als dagelijkse auto, maar kreeg op zeker moment toch last van gewetenswroeging toen de winter zijn intrede deed. “Toen heb ik een Peugeot 206 GTI gekocht.” De zomer daarop mocht de Starion weer naar buiten, maar toen sloeg het noodlot toe: “Ik reed naar huis van een barbecue en toen ging de stuurpomp lek. Toen is de hele ellende begonnen.”

De ellende die Gerco bedoeld is een opeenvolgende serie technische gebreken – die je ook slijtage kunt noemen – aan de op dat moment al bijna 40 jaar oude Mitsubishi: “Eerst die stuurpomp, toen sneuvelde een draadeind van het spruitstuk en daarna scheurde het huis van de turbo. Toen was ik toch bezig, dus besloot ik hem mechanisch maar helemaal te restaureren.”

Geduld

Gerco werkt in de machinebouw, dus techniek gaat hem aan het hart. Voor zijn Starion was alleen het beste goed genoeg, hoeveel geduld dat soms ook vroeg. Een zeldzame auto hebben is leuk, maar niet als je op zoek bent naar onderdelen. “Het valt niet mee om spullen te vinden, ik moest heel veel uit Amerika halen.” Niet zo vreemd want in The Land of The Brave werd de Starion verkocht als de Conquest, met een logo van Chrysler, Dodge óf Plymouth op de neus. “Maar zelfs daar vind je niet alles, vaak is het gewoon een kwestie van veel geduld hebben en blijven zoeken. Uiteindelijk vond ik iemand die met een 3D-printer de clipjes voor de deurbekleding kon maken. Via Marktplaats kwam ik uiteindelijk iemand op het spoor die een onderdeeltje had, toen ik hem belde bleek hij maar liefst drie Starions te hebben staan, dus dat was een mazzeltje. En via Facebook Marketplace heb ik recent nog de laatste voorruit van Nederland bemachtigd.”

De Starion kreeg niet alleen een nieuwe stuurpomp, een verse turbo en een ander spruitstuk, Gerco liet ook een set nieuwe zuigers en een nieuwe set Bilstein-veren maken. “Toen ik toch bezig was besloot ik ook de hele carrosserie maar te laten overspuiten. Dat had mijn buurjongen prima gedaan, maar na een paar jaar onder een boom te hebben gestaan was het net niet meer perfect.”

Niet alleen de koets van de Starion is hoekig, dat geldt ook voor het interieur.

Trouwauto

Het plaatsen van een nieuw differentieel bleek de grootste uitdaging. “De lengte van de verlengas was goed, maar de diameter scheelde twee millimeter met het origineel, daar werd ik op den duur helemaal gestoord van”, gromt Gerco. Geduld oefenen had hij inmiddels wel geleerd, dus uiteindelijk bracht hij ook deze uitdaging tot een goede einde. Toch wachtte er nog een overtreffende trap, die zich vermomde als een geweldige kans: “Ik was op zoek naar mooie velgen, liefst origineel van Mitsubishi. Op internet vond ik een set velgen van een widebody-Starion. Die zijn echt heel mooi, dus ik kon ze niet laten schieten. Mijn auto is alleen geen widebody, en die velgen bleken anderen naven te hebben.”

Gerco vreesde dat het niet zou passen, maar vond een specialist die het voor elkaar zou krijgen. Hij had wel een beetje haast, want drie weken later zou hij trouwen en hij wilde de Starion als trouwauto, mét die nieuwe velgen. “Twee dagen voor de bruiloft werd ik gebeld, dat één van de velgen zo krom was dat het niet zou gaan lukken. Toen moest ik hemel en aarde bewegen, maar ik vond iemand die hem met de hand kon draaien. Het was even heel spannend, ik moest de velgen ’s avonds laat nog afhalen en monteren, een maatje heeft me nog geholpen met poetsen, maar de auto was nét op tijd klaar voor mijn trouwdag. Op 24 mei 2024 zijn we getrouwd, in meerdere opzichten de mooiste dag van mijn leven.”

Veel auto voor je geld

Na zes intensieve jaren is de rust wedergekeerd voor Gerco. Hij heeft nu alle tijd om te genieten van zijn Starion. “Het is al lang niet meer mijn dagelijkse auto. Ddaarvoor gebruik ik een Mitsubishi ASX uit 2010. De Starion heeft mijn interesse voor het merk gewekt en me laten inzien dat je bij Mitsubishi veel auto voor je geld koopt. Ik had eerst een Ford Mondeo ST220, maar zijn tankbeurten werden me toch iets te gortig. Die Mondeo kon lekker blazen, maar dat kan de Starion ook. Ik merk dat hij nu perfect loopt, hij is echt rap zat en ik vind dat hij geweldig klinkt!”

Meestal staat de Mitsubishi in de garage. Gerco pakt hem af en toe om even lekker te rijden en het gas in te trappen, of om een rustig rondje te maken, samen met zijn echtgenote. “Ik geniet gewoon elke keer van die lange motorkap met luchthapper, en die mooie klapkoplampen. En elke keer zijn er weer mensen die me aanspreken. Als sinds ik hem voor het eerst zag vind ik de Starion een gaaf ding, maar hij is nu gaver dan ooit. Verkopen doe ik zeker niet, daarvan zou ik spijt krijgen. Zo’n bijzondere auto moet je koesteren.”

De motor ging versleten uit elkaar, en als nieuw weer in elkaar.

Over de Mitsubishi Starion

In de jaren 70 was de coupé een ‘hot property’. In Amerika deden de pony cars, met de Ford Mustang als hoofdrolspeler, goede zaken terwijl in Europa onder meer de Opel GT en Manta, de Ford Capri en de Peugeot 504 Coupé heel wat harten sneller deden slaan. De Japanse merken stonden in de rij om een graantje mee te pikken van dat succes: Mazda kwam met de RX-7, Toyota bedacht de Celica en Datsun bouwde aan de legende van haar 280Z en 300 ZX.

Mitsubishi zat evenmin stil, zeker omdat haar partner Chrysler naarstig zocht naar een manier om het de concurrentie op de Amerikaanse markt lastig te maken. De Mitsubishi Starion was het antwoord: een achterwielaangedreven coupé, met een tweeliter viercilinder onder de motorkap die assistentie kreeg van een flinke turbo. Later zou er ook een vierwielaangedreven variant komen en kon je als Europese koper ook kiezen voor de 2.6-liter viercilinder die de Amerikaanse varianten – die niet als Mitsubishi Starion, maar als Chrysler, Dodge of Plymouth Conquest werden verkocht – onder de motorkap hadden.

Chryslers samenwerking met Mitsubishi moest een slimme zet zijn, die de ontwikkelingskosten van een eigen kleine coupé moest besparen maar het werd geen succes. De Amerikaanse koper had grote moeite om de Japanse coupé als Amerikaanse auto te zien. De Starion kreeg nog een tegenslag te verwerken: Mitsubishi had grootse plannen om met zijn Starion deel te nemen aan de spectacularie Groep B in de rallysport, maar werd verrast door het plotse stopzetten van die klasse. In Nederland werd de Starion geen groot succes, de Mitsubishi was op geen enkel vlak een echte uitblinker, behalve in de prijslijst. Vroege modellen moesten al ruim 50.000 gulden opbrengen, terwijl de concurrentie een stuk goedkoper was.

De productie van de Starion stopte in 1989, maar je kon hem in ons land nog tot 1991 bestellen, voor op dat moment 75.000 gulden. Het mooiste verhaal is misschien wel de naam, Starion. Mitsubishi houdt bij hoog en bij laag vol dat ‘Starion’ een samenvoeging is van ‘Star’ – ster – en ‘Arion’, een goddelijk paard uit de Griekse mythologie. Dat kan zo zijn, maar hardnekkige geruchten beweren dat ‘Starion’ gewoon een gevalletje ‘Engrish’ is, een Japanse spraakverwarring met het Engelse woord ‘Stallion’ – hengst – waarvan gezegd wordt dat dát de naam van de Starion had moeten zijn. De discussie over het waarheidsgehalte van het gerucht woekert nog altijd voort.

Je zou kunnen zeggen dat de kont van de Starion Amerikaans aandoet. Geen toeval, waarschijnlijk.