Redactie Raadt Aan: hoe korter, hoe beter!
Roland Tameling
Merk en model:Toyota iQ 1.0 VVTi Comfort
Bouwjaar: 2010
Vraagprijs: 6.950 euro
Vermogen: 68 pk
Verbruik: 4,3 l/100 km
Mrb: 55 – 63 euro per kwartaal
Wat is het: Het Toyota-alternatief voor de tweedeurs Smart, maar dan met een concept dat op papier nog slimmer is. Het is de Japanners namelijk gelukt om in de krappe drie meter die deze auto lang is vier zitplaatsen te proppen. Of ze allemaal even volwaardig zijn, is een tweede, maar het maakt de iQ wel geschikter voor mensen die in het uiterste geval vrienden mee willen nemen, of zo nu en dan een kind moeten verslepen. We kunnen niet ontkennen dat de iQ – inclusief 'nekairbag' voor de achterpassagiers – een vernuftig dingetje was, en voor stedelingen die iets meer flexibiliteit wensen, kan dit best een aanrader zijn. Gelukkig is dit exemplaar inmiddels een stuk betaalbaarder - de hoge aanschafprijs is zonder twijfel één van de redenen dat Toyota niet meer dan 2.768 iQ's wist te slijten. Zeldzaam is hij dus ook nog eens; bijna nét zo schaars als de Aston Martin Cygnet die ooit op basis van dit gebakje verscheen.
Minpuntjes: Dit is niet de mooiste stadsauto, en ik kan me herinneren dat hij ongeveer even veel comfort bood als een centrifugerende wasmachine. Stoterig, ietwat nerveus en behoorlijk zijwindgevoelig. Voor lange mensen was de zitpositie waardeloos en de bediening van multimedia en navigatie vergde nogal wat studie-uren. Piepjonge exemplaren zijn nog aan de prijs, en als je het ons vraagt mist de Toyota – zacht gezegd – wel wat flair ten opzichte van de modellen van Smart. Maar verder: slim ding!
Michiel Willebrands
Merk en model:Mini Cooper
Bouwjaar: 2000
Kilometerstand: 77.372
Vraagprijs: 6.250 euro
Vermogen: 63 pk
Verbruik: 6,6 l/100 km
Mrb: 42-48 euro per kwartaal
Wat is het: Een van de laatst geproduceerde échte Mini's, naar het oorspronkelijke ontwerp van Sir Alec Issigonis. In 2001 kwam de nieuwe Mini en hoewel dat een hartstikke leuk en fijn rijdend karretje is, kan-ie natuurlijk niet op tegen het charismatische oermodel uit 1959. Verder behoeft dit stukje rijdende autogeschiedenis weinig introductie, lijkt me.
Waarom deze: Achter mijn keuze zit een klein stukje onverwerkt jeugdtrauma. Toen ik 12 was, beloofde mijn tante me namelijk dat ik haar oranje Coopertje mocht hebben zodra ik 16 was. Ik was helemaal verliefd op het karretje met z'n guitige spaakwieltjes, maar toen we eenmaal 4 jaar verder waren, zakte de Mini van ellende door z'n hoefjes, en mijn tante wilde haar autogekke neefje liever niet opschepen met een levensgevaarlijk wrak. Dit fraaie blauwmetallic exemplaar met witte strepen – de John Cooper uitzwaai-edition - en vier verstralers staat bij een Mini-specialist en heeft volgens de advertentie vier nieuwe bandjes en een nieuwe uitlaat en subframe. Daar heb ik wel vertrouwen in.
Minpuntjes: Mini besloot op een gegeven moment de grote centrale snelheidsmeter, die 'mijn' oranje Mini ook had, te verkleinen en te verplaatsen naar achter het stuurwiel. Jammer, het dashboard knapt er niet van op. Ook jammer dat het 'hout' rechts op het dashboard is beschadigd. Maar verder vergeef je deze Mini al z'n onhebbelijkheden en ongemakken. Die schuiven we allemaal af onder het kopje 'cool tax'!
Stéphan Vermeulen
Merk en model:Fiat Cinquecento 1.1 Sporting
Bouwjaar: 1998
Vraagprijs: 1.450 euro
Vermogen: 54 pk
Verbruik: 6,2 l/100 km
Mrb: 42 – 48 euro per kwartaal
Wat is het: Hét kleine Fiatje van de jaren 90, dat dankzij zijn hoekige lijnen toch nog iets stoers heeft. Zeker in deze Sporting-uitvoering. Knalgeel of felrood, dat zijn toch wel de kleuren die je moet hebben voor de snelste Cinquecento.
Waarom deze: Dat ik wat met autootje heb, komt mede doordat ik een keer de Nacht van Achtmaal bijwoonde. Met mijn schoenen in de West-Brabantse klei sloeg ik gade hoe de dappere Trofeo's met een hoop kabaal voorbij scheurden. De instap-rallyklasse met de hoekige Cinquecento's was populair. En wat beleving betreft: zo'n Sporting geeft je ook op de straat al snel het idee dat het hard gaat. Met een 0-100-tijd van 13,8 seconden maak je tegenwoordig geen indruk, maar het luid snerpende Fire-motortje maakt een hoop goed. Ik vind de Cinquecento leuker dan de latere Seicento, die door zijn rondere vormpjes wat vrouwelijker oogt.
Minpuntjes: Zo'n Sporting zal heus niet zachtzinnig behandeld zijn, de distributieriem moet je in de gaten houden en de koppakking van zo'n Cinquecento wil er nog wel eens uit klappen.
Lars Krijgsman
Merk en model:Daihatsu Copen Turbo
Bouwjaar: 2004
Kilometerstand: 93.395 miles, zo'n 150.304 km
Vraagprijs: 6.500 euro
Vermogen: 68 pk
Verbruik: 6,4 l/100 km
Mrb: 55-63 euro per kwartaal
Wat is het: Na de Honda S2000 wellicht de leukste roadster die Japan de laatste 20 jaar op ons heeft afgevuurd. Wat de Copen aan vermogen te kort heeft, maakt hij alleen al met z'n uiterlijk goed. Deze mini-TT is een vrij vroeg exemplaar uit 2004 en heeft daarom nog het 660 cc grote geblazen driepittertie onder de kap. Turbospieren in een minuscule verpakking. Stoer rondgaan op de sympathiekst denkbare manier.
Waarom deze: Als groot Daihatsu-liefhebber en Applause-rijder kan ik in dit geval niet om de Copen heen. De Copen is met z'n bijzondere jas natuurlijk een fantastische verschijning, en dit knalrode exemplaar staat er behoorlijk netjes bij. Hij heeft het lekker nerveuze driecilinder turbomotortje onder de kap, net iets minder efficiënt dan de later verschenen 1,3-liter zestienkleppertje. Waar half Nederland in een MX-5 stapt, kun je mij blindelings in een Copen vouwen. Dat-ie rechtsgestuurd is, nemen we maar op de koop toe. Gewoon een afvalgrijpertje meenemen om de parkeergarage in te kunnen rijden. Extra aankoopreden: de originele Daihatsu-accessoire tussen de hoofdsteunen: een windschermpje!
Minpuntjes: Hoe leuk de Copen ook is, erg praktisch is het guitige Japannertje natuurlijk niet. Wie een gemiddelde lengte heeft, loopt het gevaar claustrofobisch te worden als het stalen klapdak dicht is. Van z'n bagageruimte van slechts 14 liter met het dak omlaag kan je ook verdrietig worden. Open rijden dus!
Nic de Boer
Merk en model:Daihatsu Trevis
Bouwjaar: 2006
Vraagprijs: 4.150 euro
Vermogen: 58 pk
Verbruik: 4,8 l/100 km
Mrb: 55- 63 euro per kwartaal
Wat is het: Japanners vinden het heerlijk om oude Europese cultuur in een nieuw jasje te gieten. Kijk maar naar de modellen van Mitsuoka. Deze Trevis is natuurlijk bedoeld om op de klassieke Mini te lijken. Deze is compleet tot op de kleur British Racing Green. Maar een beetje een lachspiegelmodel is het natuurlijk wel. Onder die exotische koets ligt normale Daihatsu-techniek. Nou ja, normaal ... Met het 1,0-liter driecilindertje kun je veel meer lol hebben dan dat je naar aanleiding van de specificaties op papier zou zeggen.
Waarom deze: Met een Trevis heb je gegarandeerd een andere auto dan de buurman en alle andere mensen in de verre omgeving. De allerleukste Trevis heeft dat vieze oranje kleurtje, maar wij denken toch dat we daar gauw op uitgekeken zijn. Daarom vallen we voor de dit klassiek gekleurde exemplaar met fraaie lichtmetalen wieltjes. Ook mooi aan de Trevis is dat hij altijd vijfdeurs is. Kom daar maar eens om bij een auto die minder dan 3,50 meter lang is. En omdat Daihatsu ontzettend ervaren is met het bouwen van kleine auto's, kun je erop rekenen dat er voldoende ruimte is voor vier mensen.
Minpuntjes: Bij een acht jaar oude Japanner met 75.000 kilometer op de klok? Is dit een serieuze vraag? Check voor aanschaf even de vervangingstermijn van de distributieriem en alle andere slijtageonderdelen. Da's alles. Verder is deze exotisch ogende Daihatsu in alle opzichten een gewone klik-klak-Japanner.
Wie heeft volgens jou de beste keuze gemaakt? Laat het weten in de comments en stem in de peilstok die in de kolom rechts van dit artikel te zien is!
