Opa kocht Vauxhall Viva omdat hij goedkoper was dan een Ascona, kleinzoon kreeg 'm 11 jaar later

“Mijn grootouders kochten deze auto nieuw in 1973. Zij hadden een goede band met de garagehouder waar ze hem destijds hebben gekocht. Hij adviseerde hen om in plaats van de dure Opel de goedkopere Vauxhall te nemen, want dan kon je een luxere uitvoering rijden voor hetzelfde geld. De Viva was de goedkopere, Engelse tegenhanger van de Ascona A uit die tijd. Hij was best zeldzaam, want het was niet echt een gangbaar model. Toen mijn broer en ik klein waren, reden we vaak met opa en oma in deze auto mee. Later is er ook nog een periode geweest dat ik al in het bezit was van mijn rijbewijs, maar dat ik nog geen eigen auto had. Als we dan ergens naartoe gingen, dan mocht ik van opa altijd rijden. Dan zat hij ernaast en ging oma achterin, dat vonden zij altijd heel leuk.”

Hoe kwam de auto vervolgens bij jou terecht?

“Mijn opa reed drie- tot vierduizend kilometer per jaar en eigenlijk alleen als het mooi weer was. Daardoor heeft hij in elf jaar tijd maar 40.000 kilometer gereden. In 1984 kocht hij een nieuwe Opel Kadett, omdat hij toch wat nieuws wilde. Op dat moment hield de Viva ermee op, omdat de koppelingsplaten waren versleten. Mijn opa had de slechte gewoonte om zijn voet altijd op het koppelingspedaal te houden. Ik had dus net mijn rijbewijs gehaald en toen zei hij tegen mij: ‘Nou, jij mag deze auto wel hebben. Kost niets, maar je moet zelf zorgen dat hij weer gaat rijden.’ Toen kreeg hij van de dealer die hem een auto verkocht een gratis set koppelingsplaten voor de Viva. Op dat moment had ik er zelf geen verstand van, dus een buurjongen heeft die toen voor mij gemonteerd.”

Waar ging je daarna allemaal naartoe?

“Mijn buurjongen hoefde niets te hebben voor het werk, maar daarna gingen wij wel samen stad en land af in de auto. Friesland, Groningen, Drenthe; in feite pakten we heel Noord-Nederland op een gegeven moment wel mee. Wij zijn toen hele goede vrienden geworden en hebben een leuke tijd gehad. Niet alleen in deze auto, maar ook daarna nog. Later is hij geëmigreerd naar Australië. Ik was op de middelbare school in die tijd de enige scholier die met de auto naar school kwam, de rest kwam op de fiets of met de bromfiets. Dat was grappig en ook wel stoer. Ik was negentien, dus de wereld ging voor mij open. Ik kon overal naar toe, zat droog en had zelfs een radiootje.”

Hoe hield je de auto op de weg?

“Kijk, een gratis auto is leuk. Maar er moest ook brandstof in, hij had onderhoud nodig en je had je vaste kosten. Dus je moest er wel wat voor doen. In de weekenden en tijdens de vakanties was ik daarom aan het werk op de boerderij van een buurman om die auto maar op de weg te houden. Het was een veehouderij, dus ik ging bijvoorbeeld koeien melken of werken op het land. Gelukkig heb ik nooit onkosten gehad, maar ik weet nog wel dat de auto behoorlijk aan het roesten was. Bij mijn grootouders stond hij binnen, maar ik had hem gewoon buiten staan. Toen ging de auto in anderhalf jaar tijd toch wel snel achteruit.”

Waarom ging de Vauxhall weg?

“Op een gegeven moment wilde ik toch een iets sportievere auto en hij begon dus wel heel erg te roesten. Maar de Alfasud die ik daarna kocht, deed dat ook. Wat dat betreft schoot het niet heel erg op, maar hij was wel veel sneller en sportiever. Dat sprak mij toen wel aan, maar uiteindelijk vond ik de auto toch minder. De Alfasud was gunstig in de prijs, omdat hij verwaarloosd was. Hij moest helemaal worden opgepoetst om weer de mooie, oranje kleur terug te krijgen. Toen zag hij er wel weer netjes uit, maar daarna heb ik ook nog motorisch gedoe gehad. Mijn buurjongen heeft de Viva van mij overgenomen, want hij had toen net zijn rijbewijs gehaald. Hij heeft er nog een poosje in gereden en uiteindelijk is de Viva helaas op de sloop beland.”

De Vauxhall Viva werd opgevolgd door een Alfasud en later nog een Opel Manta A en deze oranje Ascona.

In de loop der jaren reed Wierd in verschillende Volkswagen-busjes, zo ook aan het einde van de jaren 80.

In hun vrije tijd rijden Wierd en zijn vriendin Gerda graag in hun zescilinder BMW Z3 uit 1999. De groene Audi A5 is vcoor dagelijks gebruik.