Uitvoering

Punto Evo 1.4 T-Jet 16v SuperSport

Versnellingen

6, Handgeschakeld

Bouwjaar

2013

Jaar van aanschaf

2022

KM-stand bij aanschaf

161.800 km

KM-stand laatst

161.250 km

1 van mijn droomauto's gekocht

161.250 km

18 juli 2022

Ik had mijn Fiat Punto van 2013 verkocht en ik reed met mijn Volvo V40. Met de Volvo had ik al bol-pijlrallies gereden. Ik vond dit zeer leuk, ik vermoed dat ik 1 van de zuinigste ooit geweest ben hierin. De V40 was een zeer goede wagen, maar ik miste hiervoor een sportiever model, met een leuk motorgeluid. Ik ben altijd grote fan van de Fiat Punto geweest, en zeker van de Abarth versie. Nadat ik net een appartement gekocht had en nog budget overhad, dacht ik, je leef maar 1 keer, ik koop een Abarth Grande Punto/Punto EVO/ Punto SuperSport voor het plezier erbij. De voorkeur ging uit naar de 180pk versies, maar ik keek vooral wat er in mijn budget paste. 2 weken vooraleer ik met een maat (hij met eijn BMW GS1200) een rondrit via B-wegen tot de Stelvio reden en terug, heb ik een Abarth Punto SuperSport met 180pk (132kW) gevonden. Na een testrit was ik overtuigd een bod gedaan en een akkoord gekregen. Doordat de verzekering wat traag was, had ik mijn nummerplaten maar net op de dag dat ik ging vertrekken. Last minute was mijn Abarth Punto SuperSport in orde om de reis te doen. Ik ging naar het ontmoetingspunt en kwam mijn maat met zijn BMW GS1200 tegen. Vandaar is onze trip begonnen, een goede 2000km aan bochtige wegen. Hij reed voorop met zijn motor en ik erachter. Dit was inderdaad een avontuurlijke gok, want de Punto had al 161250km op de teller. Maar wat is het leven zonder wat avontuur. Het was op dag 2 wel al heel spannend, want op een smal grindpad in een bos, kwam ik een Volvo FH truck met grote boomstammen op de oplegger tegen uit de andere richting. Dus zoveel mogelijk aan de kant gegaan om deze door te laten en dit was wel heel dicht bij een afgrond. Dit veilig doorgekomen en verder gereden. Dit was ook het enige grindpad op de volledige reis. De bedoeling van de reis was het Top Motor Museum bezoeken (echte aanrader). Dit museum is de ingang voor de Timmelsjoch. Een bergpas die je van Oostenrijk naar Italië brengt. Op deze prachtige bergpas, heb ik het ware plezier van de Punto ervaren. Nadat een Mercedes-Benz S-klasse zich spontaan aan de kant zette omdat die merkte dat die me ophield, Dan heb ik lekker sportief kunnen rijden en topte ik 1 keer heel kort 90km/h §voor de rest af en toe 85km/h) en ging plankgas na elke haarspeld bocht en ging lekker sportief. Ik had enkele kilometers geen voorligger. Gedurende de hele tijd, kon ik zelfs mooi op mijn deel van de baan blijven. Het moet veilig blijven. Dit was echt super ontspannend en deed me besluiten dat elke euro dat ik aan de Punto heb uitgegeven, het waard was. Spijtig genoeg ben ik nog vaak veel verkeer tegengekomen en kon niet meer doorrijden.

We hebben ook de Brennerpas, Tonale en Stelvio gereden. Daarnaast waren er nog andere leuke passen waar er weinig verkeer was en ik met momenten lekker sportief kon gaan. Zonder enige technisch probleem thuisgeraakt. Buiten bergop, kon ik mijn maat best vlot meevolgen op de bochtige wegen. Voor dit soort wegen, is deze Abarth perfect.

Na de reis heb ik over de tijd nog wat bol-pijlrallies gedaan, altijd plezant. Ook heb ik wat eigen routes gemaakt op boerenbaantjes in België of dijkweggetjes in Nederland Zeeland of een uitstap naar de Ardennen of de Eiffel. Het eerste jaar heb ik er ±10000km mee gereden, puur voor het plezier. Voor mijn dagelijkse ritten heb ik een andere auto.

Sinds ik de Punto heb, heb ik elk jaar roadtrips die ik zelf uitgestippeld heb gedaan, en vooral via B-wegen. Zo door de Eiffel, Ardennen, Noord-Frankrijk, Beieren, Oostenrijk en Slovenië al gereden. Met mijn rit tot in Slovenië, dat was de 2e grote reis met de Punto, had ik halverwege de rit dat mijn linker remschijf vooraan op was, ik ben nog veilig thuis geraakt, maar dit zo snel mogelijk erna wel hersteld (ik had tijdens de reis niet door dat het de remschijven waren, maar eerder lagers van de wielen). Met mijn reis naar Slovenië heb ik in de heenrit paar superleuke bergpassen in Zuid-Tirol en de Dolomieten gedaan. De Vlaamse boerenbaantjes zijn wel leuk en geven ook een rally gevoel, maar die bergpassen zijn toch net wat leuker.

Toen ik deze kocht, was er een klein scheurtje in de voorbumper en wat lak weg wat een roestplek kon vormen, dit heb ik laten herspuiten (de koffer) en vervangen (de bumper).

Daarnaast heb ik ook de veren en dempers van de ophanging vooraan al laten vervangen omdat die versleten waren en ook de condensor van mijn airco al vervangen. Ik heb ook al een nieuwe batterij moeten insteken=;

Dit zijn zaken die moesten vervangen worden door slijtage, dus dit is te verwachten.

Afgelopen zomer ben ik ermee tot in Turijn gereden, nu via Frankrijk en ook vooral binnenwegen genomen. Prachtig kunnen rijden in Aostavallei en ook op de col d’Iseran een gemiddelde van 40km/h kunnen rijden. Ik had het geluk als ik voorliggers tegenkwam, ik snel een moment had om ze in te halen. Zo bevestigde de Punto nogmaals dat ze perfect is om dit soort banen te rijden en van te genieten.

In het interieur zijn het de Sabelt-stoelen die erin staan. Ik dacht eerst, dit zal problemen voor het comfort geven, maar deze hebben me positief verrast. Je kan er heel lang inzitten en geen problemen van pijn aan de rug. Mijn mama dat rugproblemen heeft, zit er heel gemakkelijk in en graag in. Ok, je merkt dat de veringen stijf zijn voor sportiviteit, je voelt elke oneffenheid, maar de zetels vangen de schokken goed op. Het motorgeluid is heel mooi. Het is altijd genieten en ontspant tijdens het rijden. Vooral bij het acceleren en stoppen. Ik geef toe, als je 2u of meer op een autosnelweg ermee rijdt, is het vermoeiend. Dit zijn zaken die je kan verwachten en met plezier omarmt voor de plezierritjes te kunnen doen. Ik vind ook mooi dat de achterbank uit 1 groot deel bestaat en daardoor 4 mensen (inclusief chauffeur er maar in kunnen). Er is genoeg plaats om 3 lifters met hiking rugzakken erin te laten zitten.

De laatste 2,5 jaar heb ik er 17600km al meegereden. De kilometerteller heeft nu 188800km staan. Mijn gemiddeld verbruik is 8,8l/100km. Dit vind ik niet slecht, aangezien ik vooral bochtige wegen doe en daarom veel rem en accelereer.

Ik heb de Abarth Punto Supersport al 3,5 jaar en het idee is om ze zo lang mogelijk te houden en van te genieten. Dus nog wat bol-pijlrallies doen, weekendjes weg of langere reizen en leuke zondagse ritjes ter ontspanning.

Mijn algemeen besluit is dat de Abarth Punto Supersport er niet enkel geweldig uitziet, ze rijdt geweldig op B-wegen en het motorgeluid maakt prachtige klanken. Het is ook een auto waar ik al paar keer ben overgesproken of het een echte is en de ware autofans vragen zelfs na hoe het rijdt en of dit een goede koop zou zijn. Ik zeg het zo, als er iemand een leuke hot hatch zoekt, is dit een heel goede optie om te overwegen. Ze brengt heel veel plezier, niet te duur in onderhoud en aankoop en als je wilt kan je er ook dagelijks mee gaan rijden.

9,5