Test Bugatti Mistral - Alsof de Middellandse Zee via een draaikolk wegstroomt

Waar komt de naam Mistral vandaan?

Volgens Wikipedia is de mistral een sterke valwind die opsteekt rond de Middellandse Zee. Maar in het grote kaartspel van autoland is het de nieuwe troef, tenminste als het Bugatti-logo boven de hoefijzervormige grille prijkt. In de achterzijde van dit model is de beroemde W16-motor te vinden, die na twintig jaar plezier en passie te hebben geboden zo een meer dan waardig afscheid krijgt.

Hoe snel is de Bugatti Mistral?

Niet alleen het vermogen van 1.600 pk en het koppel van 1.600 Nm van dit acht liter grote kunstwerk zijn ongeëvenaard, dat geldt ook voor de snelheden die deze krachtbron mogelijk maakt. Zelfs zonder Speed Key haalt hij al een topsnelheid van 380 km/h. Na het omdraaien van die tweede sleutel is hij zelfs goed voor een ongeëvenaarde 420 km/h, en op het testcircuit heeft fabriekscoureur Andy Wallace een snelheid van 453,9 km/h gehaald. Daarmee vestigde hij een wereldrecord. Geen enkele andere auto met open dak was ooit zo snel als de Mistral. Maar goed dat het haar van Wallace kort geschoren is ... Zulke snelheden zullen wij vandaag niet halen, dus we hoeven niet bezorgd te zijn om ons kapsel. We zijn immers niet in Papenburg, Ehra-Lessien of Nardò, maar in het Franse Molsheim. In plaats van afgesloten testcircuits dienen de provinciale wegen van de Elzas en het asfalt in de uitlopers van de Vogezen als decor voor deze test.

Valt er normaal te rijden met de Mistral?

Enerzijds rijdt de Mistral op deze provinciale wegen net zo gemakkelijk als een – laten we zeggen – Mini. Tenminste, als we de riante draaicirkel en de indrukwekkende breedte van de carrosserie even nemen voor wat ze zijn. Aan de andere kant dragen de 1.600 newtonmeters ertoe bij dat je zo snel gaat, dat het een hele kunst is om de snelheidslimieten in acht te nemen. Natuurlijk zijn we inmiddels verwend geraakt door het explosieve koppel van elektrische auto’s, maar de W16 is van een ander kaliber. En waar de elektromotoren hun kracht op welhaast emotieloze wijze etaleren, krijg je hier bij het activeren van de kickdown een klap in je nek die je niet snel meer vergeet, net zomin als het geluid waarmee dat gepaard gaat. In 2,4 seconden is de sprint van 0 naar 100 gepiept – en daarmee komt er al een einde aan de pret op de Franse provinciale wegen, waar een limiet geldt van 90 km/h. Moet je je voorstellen hoe het voelt als je 12 seconden lang het pedaal in blijft drukken tot de naald van de snelheidsmeter de 300 km/h-grens passeert. Om nog maar te zwijgen van de eerdergenoemde topsnelheid van 380 km/h die mogelijk is zonder Speed Key. Het is echter niet de pure snelheid die deze roadster zo aantrekkelijk maakt. Nee, het is de manier waarop de Bugatti die snelheid bereikt, hoe de motor letterlijk explodeert van kracht en je naar de horizon slingert.

Klinkt zeker wel apart, zo'n 16 cilinder?

Het is alsof de hele Middellandse Zee van het ene op het andere moment door een enorme draaikolk wegstroomt, zo luid gorgelt de motor wanneer hij lucht haalt via de snorkels die direct achter de hoofdsteunen zijn geïntegreerd in de van koolstofvezel gemaakte carrosserie. Dan fluiten aanvankelijk twee turbo’s zo luid tegen alle politieke correctheid in dat zelfs Greta Thunberg last van oorsuizingen krijgt. Als boven de drieduizend toeren ook de twee andere turbo’s aan de bak gaan, wordt de Mistral helemaal een maestro en speelt hij een pk-symfonie van de oude stempel. Het enige minpunt? De kortstondigheid van het optreden. Zodra de rechtervoet van het pedaal gaat, blaast de W16 de turbodruk weer zo luidruchtig door de wastegate, dat het lijkt alsof een vuurdraak last van winderigheid heeft.

Heeft een Bugatti veel schermen in het interieur?

Naast geweldige prestaties biedt de Mistral ook luxe en comfort. In deze auto is geen spoor te vinden van de autosport of van purisme. En spartaans is hij al helemaal niet. De Mistral is een luxe oase in het oog van de storm. De stoelen zitten welhaast als fauteuils, de vering ontziet zelfs in Race Mode nog steeds de ruggen van de schatrijke eigenaren, het blauw gekleurde koolstofvezel wordt omhuld door zacht leer en uit elke hoek schittert het. En waar andere merken inzetten op een eenvoudig vormgegeven middenconsole die is bezaaid met grote schermen, prijkt hier een soort zilveren skelet tussen de stoelen, waarop vier regelunits met de meest ingetogen displays van de auto-industrie zijn geplaatst.

Wat kost de Mistral?

Niet alleen met de Tourbillon laat Bugatti ons zien hoe analoge technologie nog altijd tot kunstvorm kan worden verheven. Waanzinnige prestaties en een ongeëvenaard geluidsdecor in combinatie met een bijzonder elegante uitstraling; het zal je niet verbazen dat je daarvoor diep in de buidel moet tasten. Héél diep. In vergelijking met deze auto doen zelfs een Bentley Continental GTC of een Ferrari Portofino gewoontjes aan, gezien de prijs van vijf miljoen euro die Bugatti voor deze auto durft te vragen. Zonder belastingen uiteraard en nog zonder eventuele extra’s, die bij Bugatti ook al snel in de miljoenen kunnen lopen. De klantenkring lijkt dat niet te storen. Nog voordat de eerste Mistral werd gebouwd, waren alle 99 exemplaren al verkocht. Iedereen die er geen heeft weten te bemachtigen, wacht nu op de Tourbillon. Als het moet bestellen ze die eerst maar als coupé, totdat boven Molsheim op een gegeven moment de volgende perfecte storm ontstaat.