VriMiBolide: Jaguar XJR

Opeens was-ie er vorige week: een volledig nieuwe Jaguar XJR. Een enorm slagschip met 550 pk sterke Compressor-V8, en daarmee maak je het zomaar de Porsches 911 heel lastig bij stoplichtsprintjes. Een auto die maar weinig concurrenten heeft, eigenlijk alleen de Mercedes-Benz S63 AMG en wellicht de Maserati Quattroporte. Toch is het een concept dat bij de Engelsen al lange tijd meedraait.

Halverwege de jaren '90 kwam namelijk de eerste XJR al op de markt, voorzien van een 4,0-liter zescilinder lijnmotor met compressor. Die mechanische drukvulling was een primeur voor Jaguar en überhaupt was de XJ pas de tweede auto die geen atmosferische motor kreeg, na de turbogeladen supercar XJ220. Met een vermogen van 326 pk bereikte de heer van stand een keurig afgeregelde top van 250 km/h. Indien gewenst was de 0-100 sprint in 6,3 seconden mogelijk. Tenminste, als je voor de handbak koos, met viertraps automaat kwam er 0,7 seconden bij.

Geen grap
Maar wie dacht dat dit een eenmalige Engelse grap was, had het bij het verkeerde eind. Bij de daaropvolgende generatie flikte Jaguar het kunstje namelijk weer. En waarschijnlijk zelfs beter want de X350 XJR, zoals het model intern heet, was een technologisch hoogstandje. Van buiten had de auto zo uit de jaren '70 kunnen komen, maar onderhuids was de XJR helemaal bij de tijd. Een geavanceerde aluminium monocoque zorgde voor een gewicht dat zo'n 40 procent lager lag. Daardoor kwam de XJR op 1.628 kg, na de facelift werd dat iets meer: 1.659 stuks. Dat lijkt veel, maar een S AMG uit hetzelfde tijdperk is bijna 300 kilo zwaarder. Voorzien van een 4,2-liter V8, uiteraard weer met supercharger, had de limousine behoorlijk (sprint)capaciteiten. Van 0-100 in 5,3 seconden en helaas nog steeds een begrensde top van 250 km/h. Ach, vijf meter Engels aluminium sneller naar de 100 rammen dan een Nissan 350Z is misschien wel gek genoeg. Hoewel?

Weten wat wij destijds van de XJR vonden? Check dan deze uit de oude doos: