Joost had niet genoeg geld voor deze Ford Escort maar na twee zaterdagen poetsen mocht hij mee

“Wat ik zo briljant vond aan die Escort, en dat vind ik overigens nog steeds, is dat het een auto is zoals een kleuter die tekent. Vandaag de dag zijn auto’s meer gestroomlijnd, maar dit was een vrij hoekige auto. Verder reed mijn vader vroeger ook Ford, dus ik had ergens wel het beeld dat dit een mooie auto was om mee te beginnen. De Ford stond voor €500 te koop bij een autobedrijf in Groesbeek. Tegenwoordig is dat goedkoop, maar dat was het toen ook al. Alleen had ik als student mijn rijlessen zelf betaald en ben ik een keer gezakt voor mijn rijexamen. Toen kwamen er weer een paar lessen en een extra examen bij, dus daarna had ik bijna geen geld meer. Ik heb toen alles bij elkaar geschraapt en had nog €350 over.”

Hoe heb je de auto uiteindelijk alsnog weten te bemachtigen?

“Ik ben op mijn fiets naar het autobedrijf gegaan en heb daar mijn situatie uitgelegd. Ik vroeg daar of ik de auto ook voor €350 mocht meenemen. Dat kon absoluut niet, dit was de vaste bodemprijs. Toen stelde ik ter plekke voor: ‘Als ik nou twee zaterdagen auto’s kom poetsen, dan neem ik hem na die tweede zaterdag inclusief een volle tank voor €350 mee.’ Dat heb ik gedaan, dus ik heb er echt voor gewerkt. Op die tweede zaterdag ben ik toen in mijn eigen auto gestapt, dat was een magisch gevoel. Het was ook de eerste keer dat ik alleen in een auto zat, want ik had net mijn rijbewijs gehaald en dus nog nooit alleen gereden. Mijn eerste rit in de Escort blijft mij altijd bij.”

Meteen na aankoop was het al bijna einde verhaal voor de Escort. Wat gebeurde er?

“Ik ben een beetje een emotionele man en het gevoel van: ‘Wauw, dat dit mij is gelukt op mijn negentiende’, dat overviel mij echt. De vrijheid van het stuur letterlijk in handen hebben. Als ik naar Parijs wilde rijden, dan kon ik dat doen. Dat deed ik niet, want ik reed gewoon van Groesbeek naar Nijmegen. Ik pakte een stukje snelweg mee, kwam bij een klaverblad en toen was de bocht scherper dan ik had verwacht. Ik kon het niet goed zien, want ik had letterlijk de tranen in mijn ogen staan. Ik moest vol in de remmen, die deden het dus, maar uiteindelijk kon ik hem nog net op de weg houden. Dat was pijnlijk geweest. Ik had nog geen kwartier een auto en het was bijna afgelopen.”

Je was zo gelukkig met de auto dat je er de eerste avond zelfs in hebt geslapen?

“Ik zat een beetje in het studentenleven en we hadden ergens een feestje met de vriendengroep. Ik had net die auto, dus die wilde ik graag laten zien. Iedereen had slaapzakken mee en ging ergens bij iemand in huis liggen. Maar ik dacht: ‘Ik heb een auto, waarom ga ik er niet in liggen?’ Dus heb ik de bank opgeklapt en ben in de auto gaan slapen. Dat paste eigenlijk helemaal niet, want ik ben 1,92 meter lang. Het was een hatchback, dus ik lag half opgevouwen in de achterbak. Rond vijf uur ‘s ochtends werd ik toen wakker, omdat de condensdruppels vanaf de achterruit op mijn gezicht vielen.”

Na een paar jaar was je toch toe aan iets anders. Wat is er met de Escort gebeurd?

“In de periode dat ik de Escort heb gehad, is hij altijd goed voor mij geweest. Ik heb er niets mee gehad en hij heeft mij nooit laten staan. Maar op een gegeven moment wilde ik gewoon een auto met wat meer comfort, dus heb ik hem bij een autobedrijf in Zevenaar ingeruild voor een Citroën Xantia met automaat. Dat was ook leuk, maar wel heel anders. Voor die Escort heb ik zelfs meer teruggekregen dan de €350 die ik er ooit voor heb betaald.”