Sinds dit jaar kunnen elektrische rijders met een eigen laadpaal geld verdienen middels zogenaamde ERE-certificaten. Daarvoor heb je onder meer een inboekdienstverlener nodig, maar daarvan lijkt niet altijd duidelijk of ze voor die taak zijn toegerust.
ERE staat in dit geval voor Emissie Reductie Eenheden en betekent dat je als eigenaar van een laadpaal – en dus als leverancier van stroom – geld kunt verdienen per geladen kWh. Dat geld komt van brandstofleveranciers die hun verkochte brandstof op die manier kunnen compenseren. Je voorkomt als laadpaalhouder, zo is het idee, immers een klein beetje de CO₂-uitstoot van die brandstof.
Het gaat dan om zo’n 10 cent per geladen kWh, toch mooi meegenomen. Om dat geld te kunnen krijgen, moet je aan een aantal voorwaarden voldoen. De belangrijkste is een geschikte laadpaal met een ingebouwde meter die de kWh’s bijhoudt. Daarnaast zul je in zee moeten met een zogenaamde inboekdienstverlener. Dat is de schakel die het op de juiste manier registreren van de geladen energie voor zijn rekening neemt, de uitbetaling verzorgt en de ERE’s aan de brandstofleveranciers verkoopt.
Wie ‘inboekdienstverlener’ aan Google toevertrouwt, krijgt meteen een heel woud aan bedrijfjes voorgeschoteld. Volgens BNR is het vanaf dat moment goed opletten, omdat helemaal niet zou worden gecontroleerd of die bedrijfjes wel voor hun taken zijn toegerust. BNR maakte zelf een fictieve inboekdienstverlener met een door AI bedachte naam en dito website, maar die werd prompt toegelaten tot de lijst van inboekdienstverleners die de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) bijhoudt.
De NEa stelt in een reactie dat een plek op die lijst inderdaad alleen betekent dat een bedrijf zich als inboekdienstverlener heeft aangemeld. DE controle vindt in een later stadium plaats en pas dan mogen die bedrijven een rekening openen in het systeem waar de daadwerkelijke emissiehandel plaatsvindt. Dat is echter ook het moment waarop er voor de consument geld verdiend kan gaan worden. Gevaarlijk, denkt BNR, want zo heb je dus kans dat zo’n bedrijf na controle niet wordt toegelaten en de deelnemende particulier geld misloopt.
BNR constateert ook dat het aantal inboekdienstverleners rap groeit. In april waren er nog vijftig, nu al ruim 90. Robert van Gent van de Vereniging Elektrische Rijders vreest dat veel van die bedrijfjes het niet gaan redden, omdat er flink moet worden geïnvesteerd in software om op te kunnen starten. Ook denkt Van Gent dat mensen geld zullen mislopen, omdat achteraf zou kunnen blijken dat de laadbeurten niet op de juiste manier zijn bijgehouden.
