DS terug naar sportieve roots met DS N°4 Taylor Made

“De rode DS kleeft aan het asfalt. Daarvoor betaal je ook een prijs: het comfort is ook minder. Op slecht wegdek stuiter je nog net niet uit de kuipstoelen en omdat adaptieve dempers geen optie zijn, leer je de diepere gaten al snel gewoon te ontwijken.” Anno 2025 is het bijna ondenkbaar dat we zoiets over een DS zouden schrijven, maar in 2016 deden we het gewoon toen we met de DS 3 THP 208 Performance reden. Die DS3 was de gefacelifte versie van de auto die zijn leven begon als Citroën DS3, en ook het model waarmee DS eerst als label en later als merk werd gelanceerd. Na die eerste en dus nogal sportieve hatchback richtte dat merk zich in de traditie van de Citroën DS volledig op comfort. Sportiviteit beperkt zich bij DS louter tot uiterlijkheden als zwarte grilles en grote wielen, want qua rijden zijn DS-en juist erg zacht en vergevingsgezind.

De reguliere DS No4

In Brussel leren we echter dat DS nog weet wat sportiviteit is. De DS N°4 Taylor Made is een stevig verlaagde DS N°4 met gigantische gesloten wielen en een brute bodykit met enorme wielkastverbreders die in de carrosserie zijn geïntegreerd. De voorbumper lijkt de grille op te slokken en bevat een hekwerk met kleine koelgaatjes, maar een des te groter N°4-logo. Uit onder meer de koplampen, achterlichten en buitenspiegels blijkt dat het hier om een concept-car gaat, hoewel de basis toch echt wordt gevormd door de DS N°4 die nu ‘gewoon’ in de showroom staat. De DS N°4 Taylor Made is wellicht een voorbode van een sportieve versie van die auto. Dat zou prima passen bij wat Stellantis momenteel in andere segmenten doet, want van de kleinere elektrische modellen kennen we inmiddels ook een hele reeks echte sportievelingen. Die Abarth 600e, Lancia Ypsilon HF, Peugeot 208 GTi en Alfa Romeo Junior Veloce zouden er dus zomaar een reeks grotere broertjes bij kunnen krijgen, hoewel daar concreet nog niets over te zeggen valt en deze bijzondere DS formeel niets meer dan een 'designoefening' is.