Toyota GT86 2.0 D-4S (2012) - Op de rollenbank

Japanse hogere wiskunde

Kris Koppelmans, een geboren Brabander maar nu woonachtig in Noord-Limburg, haalde zodra het kon direct zijn rijbewijs en schafte via sociale media een Saab 900 Cabriolet NG aan. Daarin zette hij een tweeliter turbo en fokte die op tot 400 pk. “Daarmee was altijd wel iets mis.” Dus zocht hij zijn geluk in een Toyota Starlet, want zijn moeder reed daar altijd in. “Die gebruikte ik als dagelijkse auto naast de Saab en daarvan heb ik vooral het uiterlijk aangepakt, waarna ik veel kilometers op de teller heb gezet. Vervolgens kocht ik een Toyota Carina uit 1986, waarmee ik ook veel heb gereden.”

Wetende dat Kris ook nog een Nissan 200SX heeft gehad, kun je wel stellen dat hij een voorliefde heeft voor auto’s van Japanse makelij. “De Japanse betrouwbaarheid staat bij mij hoog in het vaandel.” Niet alleen Kris, maar ook zijn vrouw rijdt een Japanner, een Subaru Justy op basis van de Daihatsu Sirion 2. Wacht even: 23 jaar en al getrouwd? “We kennen elkaar al heel lang. Twee jaar geleden hebben we ons eerste huis gekocht, dan voelt het goed om op een gegeven moment te gaan trouwen.” Het stel koopt regelmatig samen een auto om op te knappen, maar een Daf 33 was toch wat te veel werk. Die mocht derhalve het veld ruimen.

Toen de Toyota GT86 in 2011 in de showrooms arriveerde, was een jonge Kris meteen verkocht. “Hij heeft karakter en is sportief.” Twaalf jaar later was het model enigszins bereikbaar geworden voor de jonge student technische bedrijfskunde in Eindhoven. Vader Rob kwam met een wit exemplaar met bronzen wielen op de proppen, die aangeboden werd op een van de vele occasionplatformen. Maar de vraagprijs lag toch net boven het budget. De parelmoerwitte die Kris nu heeft, vond hij bij een oudere heer in België. Die had de sportcoupé altijd volgens het boekje onderhouden, moest ervan af omdat zijn kleinkinderen niet achterin konden.

De zwakke plek van de Toyota GT86 zijn de klepveren

Kris is afgelopen zomer naar de Alpenstrasse en naar Frankrijk geweest met zijn sportcoupé. “Het is echt een allrounder, hij moet alles kunnen. Zelfs door het bos.” Op onderhoud bespaart Kris niet en hij doet het ook allemaal zelf, wat ook niet gek is als je vijf jaar in een garage hebt gewerkt en eerder een opleiding tot autotechnicus hebt gevolgd. De voornaamste zwakke plek van de GT86 zijn de klepveren, waarvoor een terugroepactie is geweest. “Bij de reparatie wordt te veel kit gebruikt”, legt hij uit. “Dat komt in de oliezeef waardoor het circuleert in de motor. Neem je dan een bocht, dan heb je geen oliedruk meer. Veel motorblokken gaan daardoor kapot.”

Binnenkort staan de bougies op de planning en wellicht dat er nog eens een supercharger op komt. “Maar dan wordt hij misschien onbetrouwbaar en ik wil er zoveel mogelijk kilometers mee afleggen met zo weinig mogelijk ellende.”

Tijd voor de meting. De jonge eigenaar is vol vertrouwen. “Ik verwacht dat de GT86 zijn volledige vermogen levert, maar als het een paar pk minder is door de hoge kilometerstand van 214.000, vind ik dat ook niet erg.” In een mum van tijd heeft rollenbankchef Ghisbert van Ginhoven de meting verricht en blijkt dat van de 200 paarden er nog 195 aanwezig zijn onder de kap van de sportieve Toyota. Dat is toevallig precies zoveel als een Toyota GT86 die eerder op onze rollenbank schitterde. Kris vindt het een prima uitslag. Meer dan genoeg voor de terugreis naar het zuiden des lands.