Wybe
Wegverkenner
Na het DAF-virus met de paplepel ingegoten te hebben gekregen, m’n ouders zijn de oprichters van DAF Club Nederland, en verhuisd te zijn naar een huis met een garage moest er dan ook bij mij toch echt een DAF komen. Verschillende opties zijn de revue gepasseerd, zal ik de DAF 750 opknappen die m’n ouders al 40 jaar in bezit hebben of moet ik toch maar op zoek naar een mooie rijdbare DAF 55 Coupe. De 750 staat nog op het verlanglijstje maar een 55 lijkt toch wat rijdbaarder. Na een keer ingestapt te zijn in een 55 Coupe blijkt echter dat ik hier niet in kan zitten zonder het stoelframe te moeten verlengen, moet het dan toch een 55 Combi worden? Is ook heel erg leuk maar ook erg zeldzaam, meer dan een stuk of 50 lijken er niet meer van over te zijn. Toch maar internet goed in de gaten houden of ik misschien nog wat tegen kom. Op 27 oktober kom ik oranje 55 Combi tegen die te koop staat in Zweden.
Op de foto’s bij de advertentie zag de DAF er erg mooi uit dus gelijk contact gelegd met verkoper in Zweden. Na gevraagd te hebben om wat meer foto’s van de 55 om de staat goed te beoordelen kwamen er een week later drie mails met 30 detailfoto’s waarop alle kritische punten aan bod kwamen. Het lijkt toch wel een erg goede DAF!
Aan verkoper gemeld dat ik de DAF graag wil kopen en dat ik even uit ga zoeken hoe ik deze in Nederland kan krijgen. Met een trailer is een optie maar dan ben ik toch al snel twee dagen onderweg en moet ik een auto lenen omdat ik zelf geen trekhaak onder de auto heb. Zelf rijden is een veel mooier avontuur en volgens de verkoper is de auto goed onderhouden. Na verschillende mogelijkheden bekeken te hebben blijkt het de makkelijkste oplossing om gewoon met Zweeds kenteken naar Nederland te rijden en daarna over te schrijven. Maandag 2 november de deal per mail gesloten en afgesproken dat ik donderdag 5 november naar Zweden kom om de DAF op te halen. Maandagavond vlucht geboekt, verzekering op chassisnummer geregeld en m’n ANWB-lidmaatschap met Europadekking uitgebreid voor het geval dat.
Donderdag 5 november ging het dan gebeuren, om 05:45 uur de auto in om de vlucht van 07:15 uur vanaf Eindhoven naar Kopenhagen te halen. Apart gevoel om naar het vliegveld te rijden en dan te weten dan je dezelfde dag weer terugkomt met een DAF uit 1972. De Audi A3 achtergelaten in de parkeergarage op het vliegveld, De 737-700 om me naar Kopenhagen te brengen stond al klaar.
Om 08:30 uur stond ik dan in een regenachtig Kopenhagen, kaartje kopen en de trein in naar Zweden. De DAF stond in Lund dus na een ritje met de trein van een klein half uur stond ik dan om 09:30 uur oog in oog met de DAF 55 Combi voor het treinstation van Lund. Mooie auto met aardige verkoper! Na een rondje rond de auto gelopen te hebben en van de verkoper gehoord te hebben wat er de afgelopen jaren allemaal gebeurd was aan de DAF zijn we naar zijn werk gereden om de deal verder rond te maken. Onderweg vertelde hij dat hij de DAF 9 jaar geleden gekocht had en dat de DAF van 1972 tot 2005 bij de eerste eigenaresse was geweest, een dame uit Uppsala geboren in 1918. Deze dame heeft erg goed voor de DAF gezorgd, elke 2.000 km werd de olie ververst en al het onderhoud werd bij de dealer uitgevoerd, alle facturen en keuringsrapporten zijn aanwezig. Zelfs het mapje met instructieboekje, garantiebewijs en afgestempeld onderhoudsboekje tot 135.000 km ligt nog in het dashboardkastje. De actuele kilometerstand is 144.000 km.
Na het opstellen van de koopovereenkomst en het afhandelen van de betaling kon de grote reis beginnen. Om 10:30 uur was ik weer onderweg naar Nederland in m’n zojuist aangeschafte DAF 55 Combi. Met een snelheid tussen de 100 en 110 km per uur moest ik zeker Nederland halen zei de verkoper. De stad uit en de snelweg naar Malmö op dan maar!
Het weer was niet zo goed, de ruitenwissers konden gelijk goed getest worden, maar de DAF reed eigenlijk prima. Op een paar zekeringen, een benzinefilter en een nieuwe benzinepomp had ik niks bij me, gereedschap leek me geen goed idee in de handbagage in het vliegtuig. Maar hopen dat de DAF het dus goed bleef doen. De Øresundbrug over naar Denemarken en dan richting de ferry van Rødby naar Puttgarden. Onderweg nog wel een paar keer gestopt maar het leek allemaal goed te gaan.
De DAF reed heerlijk en het weer werd wat beter zodat ik ook nog een beetje kon genieten van het Deense landschap, onderweg veel gedraaide gezichten in de auto’s die me inhaalden. In de wachtrij voor de ferry aanspraak van verschillende Zweden die het maar apart vonden dat ik een Zweedse auto reed maar geen Zweeds verstond, de auto vonden ze allemaal super.
Na een kwartier mocht ik de ferry op waar de DAF toch wel wat kleur gaf op het dek tussen alle moderne auto’s in alle tinten grijs en zwart.
Drie kwartier varen en ik was met DAF in Duitsland. Nu begon het langste stuk van de reis, via Hamburg, Bremen en Osnabrück richting de Nederlandse grens bij Oldenzaal. De DAF bleef het goed doen en we reden lekker door. Toen het donker werd werden de Duitse tweebaans snelwegen wel goed opletten, inhalen moet je wel goed plannen als je kan accelereren tot maximaal 120 en er zomaar opeens een BMW op je bumper kan zitten die met 200 km per uur aan kwam. De tankmeter was het enige dat minder goed functioneerde, de tweede helft van de tank zakte de meter elke keer wel erg snel, dus voor de zekerheid maar vaak getankt. Om de twee uur even de benen strekken is ook niet heel erg tijdens zo’n rit.
Om 21:15 uur stond de DAF op m’n oprit in Velp, 760 km aan één stuk zonder problemen volbracht. Wereldauto!
Vrijdag ook maar met de DAF naar m’n kantoor in Zwolle gegaan, de Audi stond nog in Eindhoven. Veel verbaasde gezichten op kantoor en opgestoken duimen onderweg. Wat is het toch leuk om in een oldtimer te rijden!
Nu de DAF laten keuren door de RDW en dan kunnen we met Nederlands kenteken de weg weer op om nog meer te genieten. Heb inmiddels 1.000 km gereden dus de keuring zou geen problemen moeten opleveren.
Op de foto’s bij de advertentie zag de DAF er erg mooi uit dus gelijk contact gelegd met verkoper in Zweden. Na gevraagd te hebben om wat meer foto’s van de 55 om de staat goed te beoordelen kwamen er een week later drie mails met 30 detailfoto’s waarop alle kritische punten aan bod kwamen. Het lijkt toch wel een erg goede DAF!
Aan verkoper gemeld dat ik de DAF graag wil kopen en dat ik even uit ga zoeken hoe ik deze in Nederland kan krijgen. Met een trailer is een optie maar dan ben ik toch al snel twee dagen onderweg en moet ik een auto lenen omdat ik zelf geen trekhaak onder de auto heb. Zelf rijden is een veel mooier avontuur en volgens de verkoper is de auto goed onderhouden. Na verschillende mogelijkheden bekeken te hebben blijkt het de makkelijkste oplossing om gewoon met Zweeds kenteken naar Nederland te rijden en daarna over te schrijven. Maandag 2 november de deal per mail gesloten en afgesproken dat ik donderdag 5 november naar Zweden kom om de DAF op te halen. Maandagavond vlucht geboekt, verzekering op chassisnummer geregeld en m’n ANWB-lidmaatschap met Europadekking uitgebreid voor het geval dat.
Donderdag 5 november ging het dan gebeuren, om 05:45 uur de auto in om de vlucht van 07:15 uur vanaf Eindhoven naar Kopenhagen te halen. Apart gevoel om naar het vliegveld te rijden en dan te weten dan je dezelfde dag weer terugkomt met een DAF uit 1972. De Audi A3 achtergelaten in de parkeergarage op het vliegveld, De 737-700 om me naar Kopenhagen te brengen stond al klaar.
Om 08:30 uur stond ik dan in een regenachtig Kopenhagen, kaartje kopen en de trein in naar Zweden. De DAF stond in Lund dus na een ritje met de trein van een klein half uur stond ik dan om 09:30 uur oog in oog met de DAF 55 Combi voor het treinstation van Lund. Mooie auto met aardige verkoper! Na een rondje rond de auto gelopen te hebben en van de verkoper gehoord te hebben wat er de afgelopen jaren allemaal gebeurd was aan de DAF zijn we naar zijn werk gereden om de deal verder rond te maken. Onderweg vertelde hij dat hij de DAF 9 jaar geleden gekocht had en dat de DAF van 1972 tot 2005 bij de eerste eigenaresse was geweest, een dame uit Uppsala geboren in 1918. Deze dame heeft erg goed voor de DAF gezorgd, elke 2.000 km werd de olie ververst en al het onderhoud werd bij de dealer uitgevoerd, alle facturen en keuringsrapporten zijn aanwezig. Zelfs het mapje met instructieboekje, garantiebewijs en afgestempeld onderhoudsboekje tot 135.000 km ligt nog in het dashboardkastje. De actuele kilometerstand is 144.000 km.
Na het opstellen van de koopovereenkomst en het afhandelen van de betaling kon de grote reis beginnen. Om 10:30 uur was ik weer onderweg naar Nederland in m’n zojuist aangeschafte DAF 55 Combi. Met een snelheid tussen de 100 en 110 km per uur moest ik zeker Nederland halen zei de verkoper. De stad uit en de snelweg naar Malmö op dan maar!
Het weer was niet zo goed, de ruitenwissers konden gelijk goed getest worden, maar de DAF reed eigenlijk prima. Op een paar zekeringen, een benzinefilter en een nieuwe benzinepomp had ik niks bij me, gereedschap leek me geen goed idee in de handbagage in het vliegtuig. Maar hopen dat de DAF het dus goed bleef doen. De Øresundbrug over naar Denemarken en dan richting de ferry van Rødby naar Puttgarden. Onderweg nog wel een paar keer gestopt maar het leek allemaal goed te gaan.
De DAF reed heerlijk en het weer werd wat beter zodat ik ook nog een beetje kon genieten van het Deense landschap, onderweg veel gedraaide gezichten in de auto’s die me inhaalden. In de wachtrij voor de ferry aanspraak van verschillende Zweden die het maar apart vonden dat ik een Zweedse auto reed maar geen Zweeds verstond, de auto vonden ze allemaal super.
Na een kwartier mocht ik de ferry op waar de DAF toch wel wat kleur gaf op het dek tussen alle moderne auto’s in alle tinten grijs en zwart.
Drie kwartier varen en ik was met DAF in Duitsland. Nu begon het langste stuk van de reis, via Hamburg, Bremen en Osnabrück richting de Nederlandse grens bij Oldenzaal. De DAF bleef het goed doen en we reden lekker door. Toen het donker werd werden de Duitse tweebaans snelwegen wel goed opletten, inhalen moet je wel goed plannen als je kan accelereren tot maximaal 120 en er zomaar opeens een BMW op je bumper kan zitten die met 200 km per uur aan kwam. De tankmeter was het enige dat minder goed functioneerde, de tweede helft van de tank zakte de meter elke keer wel erg snel, dus voor de zekerheid maar vaak getankt. Om de twee uur even de benen strekken is ook niet heel erg tijdens zo’n rit.
Om 21:15 uur stond de DAF op m’n oprit in Velp, 760 km aan één stuk zonder problemen volbracht. Wereldauto!
Vrijdag ook maar met de DAF naar m’n kantoor in Zwolle gegaan, de Audi stond nog in Eindhoven. Veel verbaasde gezichten op kantoor en opgestoken duimen onderweg. Wat is het toch leuk om in een oldtimer te rijden!
Nu de DAF laten keuren door de RDW en dan kunnen we met Nederlands kenteken de weg weer op om nog meer te genieten. Heb inmiddels 1.000 km gereden dus de keuring zou geen problemen moeten opleveren.
Laatst bewerkt:
?
Gelukkig dat de ontstekingsperikelen zich dichtbij huis voordeden en niet op reis van Zweden naar Velp. Heel veel succes met het aanpakken van de techniek en vooral bedankt voor het delen van je verhaal! Houd ons op de hoogte, want we leven helemaal met je mee natuurlijk :thumbup:
