Nee, ik overschat mezelf niet hoor. Daarom zei ik zojuist ook dat ik "minder onervaren" ben dan je zou denken. Ik heb nog maar 2,5 jaar mijn rijbewijs, dus ik zal niet zo snel zeggen dat ik een "ervaren bestuurder" ben ofzo. Dan zou ik (voor mijn eigen gevoel) toch wel een jaartje of tien rijervaring moeten hebben en/of een miljoen kilometers gereden.
Probeer dat eens aan dickey uit te leggen!
Jij schreef toch dat schade een keuze is, dat goede bestuurders geen ongelukken veroorzaken? (Althans, daar kwam het op neer)
Oké, dat klinkt al wat genuanceerder, maar nog steeds ben ik het met je oneens. Natuurlijk kun je de kans op een ernstig ongeluk verkleinen door goed te rijden maar ik geloof niet dat je het zo sterk kunt stellen als jij doet. Oók goede bestuurders kunnen een ernstig ongeluk veroorzaken en als het hun schuld is én ze hebben hun verzekering niet goed op orde, dan keert de verzekeraar niets uit.
Stel je het volgende kansspel voor. Je staat onder een groot blok beton, dat aan een dikke kabel hangt. Jij moet een tweecijferige code intoetsen. Eén van die mogelijke codes zorgt ervoor dat het blok beton naar beneden valt. In dat geval ben je dood. Bij de andere 99 mogelijkheden gebeurt er niets. Stel dat je begrafenis €20.000 kost en dat je een prijs van €20.000 krijgt als het blok beton niet valt. De verwachte winst is dan -€20.000*(1/100)+€20.000*(99/100)=€19.600. Statistisch en kansrekeningtechnisch zou je absoluut moeten deelnemen aan het spelletje. Ik zou het echter nooit doen. De kans dát het fout gaat is niet zo groot, maar áls het fout gaat, dan zijn de gevolgen gewoon amper te overzien. Het is misschien een extreem voorbeeld, maar het idee komt redelijk overeen met dit topic.
Bij "extra zekerheid" denk ik aan allrisk-verzekering. WA zou je niet als "extra zekerheid" moeten zien, naar mijn mening.
In principe niet, maar het op eigen naam verzekeren is zekerder dan het verzekeren van de auto op naam van de ouders. Je hebt dan de zekerheid dat je (mits je je aan de verkeersregels gehouden hebt) altijd een uitkering krijgt van de verzekering (al dan niet om een schadevergoeding te betalen). In het geval dat je bij je ouders verzekerd bent, dan heb je niet de zekerheid voor die gevallen waarop in mijn vorige verhaal 1/1.000.000 kans op is.
Al is die kans één op een miljoen (in werkelijkheid is de kans vele malen groter), dan zou ik nóg het risico niet willen lopen. Bovendien is het oplichten van een verzekeringsmaatschappij natuurlijk niet toegestaan.
De waarheid komt altijd aan het licht. Lees anders het topic nog even door.
Ik zou het risico wel nemen. Ik ben niet zo risicomijdend als het grootste deel van de nederlandse bevolking. Bovendien is het niet bij alle maatschappijen zo dat het gezien wordt als oplichting.
Al die onderzoekjes in de buurt kunnen niet hardmaken dat ik de hoofdbestuurder ben. Als ik mijn moeder af en toe in de auto zou laten rijden, dan kan niemand zeggen of ik de auto meer gebruik dan haar.
Jawel hoor...maar volgens mij wil je dat gewoon niet geloven.
Nee, dat geloof ik niet. Bovendien kunnen zelfs prive detectives niet bewijzen wie de hoofdbestuurder is.
)
Oh nee? Die mensen hebben iemand als vriend of familie gehad waar ze trots op kunnen zijn. Een held. Iemand die wat bereikt had op het gebied van dierenzaken, dingen waar hij voor vocht. Zonder risico's had hij dat nooit kunnen bereiken. Risico's kunnen slecht uitpakken, maar zonder risico's waren de meeste goede dingen er nooit gekomen.
`
