Tja, we maken ons weer op voor twee weken thuis “onderwijs”.
Hoewel we beter voorbereid zijn dan de vorige keer, is het toch weer een uitdaging.
Dat begint bij de techniek: vier kinderen (in vier verschillende niveaus) moeten allerlei apps kunnen gebruiken, die op oudere apparatuur niet werkt, en dus bv op onze oudere iPads (waar je prima op kan Netflixen) niet kan worden gedaan.
Dus: Chromebooks van school.
Eigenlijk 3 nodig, maar er maar 1 gekregen. En die werkt niet goed. Uiteindelijk met een extern keyboard aan de gang gekregen.
Om toch morgen te kunnen beginnen heb ik afgelopen dagen een iPad Mini2 en een Macbook uit 2007 zo ingericht dat ze er toch mee aan de slag kunnen. In afwachting van de Chromebooks.
Ik voel me net een systeembeheerder.
Dan de inhoud: er zijn allerlei werkboekjes gemaakt door de docenten. Het ene werkboekje is bedoeld voor een week, waar mijn spruit er in een dag wel mee klaar is. Dus we gaan zelf wel wat downloaden (net als de vorige keer).

De andere documenten zijn van een zo bedroevende lay-out, dat ik alweer een paar uur heb besteed aan het aanpassen ervan, zodat de kinderen er ook echt mee aan de slag kunnen.
Zover de voorbereiding. Die is nodig, want ik moet ook “gewoon” (thuis) werken.
Dan moet het echte schoolwerk nog beginnen. Met het bezighouden van 4 kinderen in vier verschillende stadia, met allerlei verwachtingen van school (incl. diverse “meetings”, want “we willen wel graag contact houden met de kinderen”).
Je leest hier een boel frustratie. En die is er ook. Mijn vrouw ziet er als een berg tegenop. Ik zit meer op de lijn “we proberen het. Lukt het niet, jammer dan”.
En elke keer als ik dan mijn eigen commentaar lees, dan denk ikzelf al: wat loop ik te zeiken!
Ik heb voldoende ruimte om iedereen z’n eigen werkplek te geven, ons natje en droogje worden aan de deur bezorgd, we zijn allemaal gezond en hebben het lekker behaaglijk met de verwarming op standje “hoog”.
Ik heb collega’s in het oosten van deze wereld, die op een drie-kamer-flatje zitten met hetzelfde formaat gezin, die het ook moeten zien te rooien, en er dan ook nog even een typhoon overheen krijgen........
Dus......hoewel ik dat Corona zolangzamerhand echt wel zat ben......we redden ons wel.:T
Succes aan een ieder in een moeilijker parket.