Ach weet je....
Ik hoor niet tot de risicogroep, ik kan de virus injectie pas in Q2 halen en zoals het nu gaat (de beruchte app, de levering van het vaccin, de efficiënte werking van onze overheid) zal Q2 wel Q3 worden. Tegen die tijd is het virus al zo veel keer gemuteerd dat het niet meer helpt tegen de oorspronkelijke Wuhang versie en is vaccinatie niet meer zinvol.
We hebben inmiddels al een Engelse en een Afrikaanse variant terwijl het een jaar duurt om een werkend (we moeten Hugo met de mooie schoentjes maar op zijn blauwe ogen geloven) virus te ontwikkelen. Dit virus is veel te snel voor de industrie.
Vanuit het moderne ikke-ikke principe: zorg dat jouw eigen weerstand in orde is en blijft. Wat dat betreft is het echt waardeloos dat sportgelegenheden gesloten zijn, veel van ons zitten nu in hoog tempo spierweefsel om te zetten in vet en van buikvet is het al lang bekend dat het de weerstand doet afnemen. Ik hoop vooral dat mijn afweersysteem tegen het injecteren van een beetje cholesterol met genetisch gemanipuleerd (verzwakt) Covid-19 zal reageren zoals het moet reageren.
Wat de Great Reset betreft: we hebben een maatschappij gecreëerd die door een abstract menselijk verzinsel (geld) geleid wordt. We worden geregeerd door "het muntje", werkelijk alles wordt tegenwoordig vanuit een financieel oogpunt bekeken. Zelfs het sociale vangnet voor de grootste pechhebbers wordt nu al misbruikt om
mensen het gegeven eten te ontzeggen en ook het prutsen aan
een oude brommer mag al niet meer.
Hetzelfde zie je in de zorg, de combinatie van verdienmodel en zorg in een zin uitspreken is bijna onmogelijk. Toch hoor ik die combinatie vaak, veel vaker dan mij lief is. De vraag "Hoe kan ik geld verdienen aan iemand die ziek geworden is" is een vraag die onmenselijk en asociaal is.
We doen alles met een financiële meetlat terwijl we compleet voorbijgaan aan levensgeluk. Hoe gelukkig kan ik worden in dit leven, is het tellen van muntjes wel een correcte meting van levensgeluk?
Is die ik-heb-niets-meer zwerver minder gelukkig dan die schatrijke industrieel?
Ik ben inderdaad ook wel eens voor hippie uitgemaakt.
De idealen waren indertijd love, peace, in een commune leven, alles delen, niet meer bezitten dan noodzakelijk, niet meer werken dan noodzakelijk en ook niet meer vervuilen dan noodzakelijk is. Er is bitter weinig over van deze jaren-60 idealen, we meten tegenwoordig elkaars succes af langs de meetlat van het saldo.
En dat scenario is niet goed voor het milieu en het is zeker geen sociaal scenario. Maar het is helaas wel een zeer dominant scenario, alle primair noodzakelijke levensbehoeftes worden met de financiële meetlat in gedachten verdeeld.
Met als prachtig voorbeeld de-boodschappen-van-moeder herrie rondom een bijstandsgerechtigde.
Kom nou toch even, het is toch de primaire levenstaak van een ouder te zorgen dat het kindje te eten heeft.... Ik zou als ouder zelfs die 7000 euro bij elkaar schrapen om het vervolgens onder tafel aan mijn kindje te schenken.