Ghiaap: welkom op dit topic! Mooi verhaal.
Ik heb iets vergelijkbaars meegemaakt. Ook mijn vader kocht
in de jaren zeventig Simca's 1100, daarna een 1307 en 1308, vervolgens een hele mooie 1510 Monterey en
als laatste in de rij een blauwe Tagora SX, overigens ook jong gebruikt. Ik was toen een jaar of 14. Na de Tagora
kwam er een Rover 820 een Peugeot 405 en 2 BMW 5-series. Ook al waren de laatste auto's veel beter dan zijn
voorgangers, de Tagora maakte de meeste indruk op mij en mijn vader. Ik heb hier geen verklaring voor maar
schijnbaar ben ik lang niet de enige. Het brandstofverbruik van de 2.2 was voor die tijd normaal en in de test van
de autovisie kwam hij zelfs na de Audi 100 als beste uit de bus voor wat betreft het verbruik. (1:10 gemiddeld).
De vering was inderdaad onafhankelijk volgens mij van het type Mc-Person. Toen hij 15 was is hij er pas uitgegaan
nadat mijn opa er nog een aantal jaren in had gereden. In de twaalf jaar dat wij hem hadden slechts 1 keer een
elektrische storing gehad, (elekronische onstekking) wel moest hij een aantal keren naar de spuiterij voor wat las-
en spuitwerk. Vooral de dorpels voor waren gevoelig. Laten we eerlijk zijn, de meeste auto's in de jaren 80 waren
roestgevoelig.
simca1006: er staat een Tagora V6 op marktplaats en speurders, maar beide met werk.
Iederéén weet dat het schaars is maar we zoeken gewoon door.
, maar de hond kan er niks aan doen maar zijn "baasje"wel.