Het Grote AutoWeek Offtopic-topic! - Terug van ver weggezakt…

Drukke periode, helft van het schooljaar. Piek in de druk die al hoog ligt. Dus ik ben ook aardig gaar. Nog "even" twee weken knallen en dan week vrij want vakantie. Hopelijk dan beetje mooi weer om van te genieten! Eindelijke goede foto's van de Capri maken ;)
 
Drukke periode, helft van het schooljaar. Piek in de druk die al hoog ligt. Dus ik ben ook aardig gaar. Nog "even" twee weken knallen en dan week vrij want vakantie. Hopelijk dan beetje mooi weer om van te genieten! Eindelijke goede foto's van de Capri maken ;)
Welke groep(en) heb je als ik vragen mag? (Als je dat niet kan delen snap ik dat ook.) ;)
 
Ik heb zojuist de laatste aflevering van Fallout seizoen gezien, ik vind het een goede serie. Ken het spel niet, maar houdt wel van dit genre. Nu maar snel de ogen dicht en hopelijk morgen niet glad...
 
Ik heb zojuist de laatste aflevering van Fallout seizoen gezien, ik vind het een goede serie. Ken het spel niet, maar houdt wel van dit genre. Nu maar snel de ogen dicht en hopelijk morgen niet glad...
Ik moet hem nog zien, maar vind het een erg goede serie. Alles wat je ziet in de serie lijkt precies op alles uit de games. Van de Vaults, tot de wapens, armor, kleding, eten/drinken, Radaway, stimpacks.
 
Zo hier nog een. Maar na maandag rustig.

Hier zojuist tickets geboekt NYC in oktober - hebben een huwelijk daar en plakken nog week aan vast. Voor het eerst met het hele gezin intercontinentaal, kinderen vinden het nu al spannend.
Cool!

Wij gaan dit jaar ook met gezin naar USA (en Canada). Mijn jongste (7 jaar) is meteen begonnen met online Engelse les, zodat hij daar ook met de mensen kan praten.

Echt zo grappig om hem met de juf te horen praten en te zien hoe snel hij het oppakt.
 
Zo hier nog een. Maar na maandag rustig.

Hier zojuist tickets geboekt NYC in oktober - hebben een huwelijk daar en plakken nog week aan vast. Voor het eerst met het hele gezin intercontinentaal, kinderen vinden het nu al spannend.

Leuk! Destination wedding of wonen ze daar?
 
Het is volgens mij vrij “goedkoop” reizen momenteel naar Amerika. Houdt wel rekeningen met lange wachttijden op het vliegveld bij de douane. Collega van me mocht recent met z’n familie 4 uur in de rij staan… weet niet of het inmiddels wat beter aan het worden is!
 
Cool!

Wij gaan dit jaar ook met gezin naar USA (en Canada). Mijn jongste (7 jaar) is meteen begonnen met online Engelse les, zodat hij daar ook met de mensen kan praten.

Echt zo grappig om hem met de juf te horen praten en te zien hoe snel hij het oppakt.

Echt zo leuk! Die kinderen zijn zo verdomd snel met taal inderdaad.

Leuk! Destination wedding of wonen ze daar?
Nee wonen daar - in Connecticut. Vliegen op JFK dan huur auto voor het weekend in Connecticut en daarna nog midweek NYC
 
Het is volgens mij vrij “goedkoop” reizen momenteel naar Amerika. Houdt wel rekeningen met lange wachttijden op het vliegveld bij de douane. Collega van me mocht recent met z’n familie 4 uur in de rij staan… weet niet of het inmiddels wat beter aan het worden is!
Ja JFK is sowieso helemaal klote. In 2018 toen ook met trump ook debiel lang moeten wachten.
 
Ja klopt, kan dat mij ook nog wel herrineren, destijds een keer op La Guardia gevlogen, was wat beter!
 
Het is volgens mij vrij “goedkoop” reizen momenteel naar Amerika. Houdt wel rekeningen met lange wachttijden op het vliegveld bij de douane. Collega van me mocht recent met z’n familie 4 uur in de rij staan… weet niet of het inmiddels wat beter aan het worden is!
Via Dublin is goud, dan heb je de douane daar al en toen wij dat deden was er daar echt niemand, alleen een heel vriendelijke Amerikaanse douanier! Na het landen op Orlando liepen we dus zo door.
 
Het is volgens mij vrij “goedkoop” reizen momenteel naar Amerika. Houdt wel rekeningen met lange wachttijden op het vliegveld bij de douane. Collega van me mocht recent met z’n familie 4 uur in de rij staan… weet niet of het inmiddels wat beter aan het worden is!

Wow en dan was ik aan het haten op Saigon dat het daar zo lang duurde (2u).
 
Dat is ook wel lang hoor! Ik heb volgens mij nog nooit zo lang ergens moeten wachten. Wel eens een uurtje of wellicht 1.5 maar dat is echt de max.
 
Dat zijn forse wachttijden met een gezin! Ik wacht nog wel een paar jaar :rolleyes:

De eerste keer dat ik vloog was een memorabele gebeurtenis. Machiner volgde tweetalig vwo, wat vereiste dat we in de vierde minstens twee weken in een engelstalige omgeving doorbrachten, bij voorkeur solo. Met verre familie in de USA en verder nihile internationale contacten was de keuze snel gemaakt. Een dag na mn 16e verjaardag, fysiek al 1,80 maar zo bleu als een uit het zand getrokken boertje maar kan zijn stapte ik vol goede moed in het vliegtuig richting O’Hare Chicago. Dat ging prima, maar me nooit gerealiseerd dat men een dik jaar na 9/11 nog best zenuwachtig was qua controles. Vanzelfsprekend ging dat poortje loeien, en 5 seconden later stond ik gespreid tegen een muur en ging de security met dat hand ding op zoek. Bleek niet meer dan mijn vergeten riemgesp te zijn, maar grapjes maakten ze toen niet. Bij het informeren naar hoe lang ik wenste te blijven zei ik keurig nineteen days, maar mijn uitspraak was niet duidelijk genoeg waardoor mij vlotjes ninety days toegang verleend werd.

Nu was mijn Engels nog niet zodanig dat het omroepsysteem snel begrepen werd, en ervaring met airports non existent. Zodoende kwam ik er veel te laat achter dat mijn aansluiting naar Sioux Falls van gate gewisseld en al vertrokken was. Iets met boarden gebeurd ruim vóór vertrektijd, was ik even vergeten….Tja, wat doe je dan?

Met een portie stevige zorgen (geen idee hoeveel een nieuwe vlucht zou kosten en zoveel cash had ik ook weer niet bij me, creditcards kenden we nog niet en pinpas deed het waarschijnlijk niet) met lood in de schoenen naar de balie van de maatschappij, waar een zeer stevige mevrouw van afro amerikaanse afkomst zetelde. Waarschijnlijk opende mijn hakkelende ‘i think i missed my flight’ een vat vol moedergevoelens, want binnen 5 minuten zat ik kosteloos op de eerstvolgende vlucht naar SF geboekt, met de verzekering dat ik me vooral geen zorgen hoefde te maken, want dat mn koffer daar al was.

Veel geleerd die dag, misschien wel bovenal dat er vrijwel altijd wel hulp te vinden is, ook in de mega chaos van een luchthaven
 
Haha mooi verhaal wel ! Mijn schoonvader werkte toen veel in de US en is ook wel eens teruggestuurd zonder pardon. Alle papieren waren in orde maar ze waren toen zó zenuwachtig op alles.

Het blijft een bijzonder land.
 
Dat zijn forse wachttijden met een gezin! Ik wacht nog wel een paar jaar :rolleyes:

De eerste keer dat ik vloog was een memorabele gebeurtenis. Machiner volgde tweetalig vwo, wat vereiste dat we in de vierde minstens twee weken in een engelstalige omgeving doorbrachten, bij voorkeur solo. Met verre familie in de USA en verder nihile internationale contacten was de keuze snel gemaakt. Een dag na mn 16e verjaardag, fysiek al 1,80 maar zo bleu als een uit het zand getrokken boertje maar kan zijn stapte ik vol goede moed in het vliegtuig richting O’Hare Chicago. Dat ging prima, maar me nooit gerealiseerd dat men een dik jaar na 9/11 nog best zenuwachtig was qua controles. Vanzelfsprekend ging dat poortje loeien, en 5 seconden later stond ik gespreid tegen een muur en ging de security met dat hand ding op zoek. Bleek niet meer dan mijn vergeten riemgesp te zijn, maar grapjes maakten ze toen niet. Bij het informeren naar hoe lang ik wenste te blijven zei ik keurig nineteen days, maar mijn uitspraak was niet duidelijk genoeg waardoor mij vlotjes ninety days toegang verleend werd.

Nu was mijn Engels nog niet zodanig dat het omroepsysteem snel begrepen werd, en ervaring met airports non existent. Zodoende kwam ik er veel te laat achter dat mijn aansluiting naar Sioux Falls van gate gewisseld en al vertrokken was. Iets met boarden gebeurd ruim vóór vertrektijd, was ik even vergeten….Tja, wat doe je dan?

Met een portie stevige zorgen (geen idee hoeveel een nieuwe vlucht zou kosten en zoveel cash had ik ook weer niet bij me, creditcards kenden we nog niet en pinpas deed het waarschijnlijk niet) met lood in de schoenen naar de balie van de maatschappij, waar een zeer stevige mevrouw van afro amerikaanse afkomst zetelde. Waarschijnlijk opende mijn hakkelende ‘i think i missed my flight’ een vat vol moedergevoelens, want binnen 5 minuten zat ik kosteloos op de eerstvolgende vlucht naar SF geboekt, met de verzekering dat ik me vooral geen zorgen hoefde te maken, want dat mn koffer daar al was.

Veel geleerd die dag, misschien wel bovenal dat er vrijwel altijd wel hulp te vinden is, ook in de mega chaos van een luchthaven
Achteraf kun je erom lachen natuurlijk, maar gezien de omstandigheden toen snap ik wel dat het heftige momenten zullen zijn geweest. Mooi dat je je al zo jong zo hebt kunnen redden.
 
Achteraf kun je erom lachen natuurlijk, maar gezien de omstandigheden toen snap ik wel dat het heftige momenten zullen zijn geweest. Mooi dat je je al zo jong zo hebt kunnen redden.
Meer dan zenuwen over het evt ticket moeten betalen was het gelukkig niet. Ik heb het euvel dat gevoel wat achterloopt op de actualiteit. Een gebeurtenis komt pas later en vaak al afgezwakt binnen. Uitzondering hierop is trouwens verkeers aso’s. Dan zit ik wel gelijk bovenin de frustierange


Een kelnersmes (cadeau) in je handbagage is ook nooit een goed idee...
Echtgenote moet me altijd helpen herinneren zakmes thuis te laten, zelf vergeet ik dat geheid. Heb er al wel een paar ingeleverd inmiddels
 
Hond 2-5j levensverwachting nu in stadium 3. Maar kalium te hoog alsook bloeddruk dus blijft beetje tricky. Stadium 4 is maanden.

Wel weer 700 euro kwijt dus emotie vs ratio begint nu ook wel op te spelen. Teller staat op meer dan €2k deze maand. Waar doe je goed aan blijft lastig.
 
Lastige situatie.. heb zelf nooit als volwassene huisdieren gehad. Wel een keer bijna 2 mnd in zuid Amerika geweest, op in onze basis hebben we daar een nestje puppy’s gevonden waar de moeder net van was overleden. Ze waren zwaar ondervoed. Slechts 1 puppy heeft het gehaald. We hebben gezorgd voor die pup, naar de dierenarts gebracht. Als je dan na zo’n periode weer weggaat, merk je wel dat je gehecht bent geraakt aan zo’n diertje. Het proces van adopteren en meenemen was enorm lastig. We hebben daar gelukkig een goed huis gevonden voor haar.
 
Toen ik vanuit NZ via Zuid-Korea naar Nederland vloog, kreeg ik de vraag of ik mijn tas zelf had ingepakt. Dan weet je dat het raak is. Ja, dat had ik gedaan. Pakte ze het cadeau eruit... ik met mijn rode hoofd uitleggen dat het een cadeau was voor mijn ouders, dom, niet over nagedacht. Ok, dan was het goed, misschien in Korea ook even benoemen. Maar het mocht dus terug in de handbagage! Althans, in NZ... dus ik dacht, ik geef het braaf aan in Zuid-Korea.
Helaas werd daar (Incheon, ICN) niet echt goed Engels gesproken en werd ik naar een balie verwezen, dacht ik, lang in de rij, dan maar hopen dat het goed komt!
Eenmaal op Schiphol kwam de ruimbagage de band op en toen alles (en iedereen) weg was en ik de hoop begon op te geven kwam daar een bak met een grote oranje-zwart gestreepte zak met mijn gegevens. Daarin zat netjes het cadeau. Ik werd door mijn ouders opgehaald, die zich op hun beurt zorgen maakten omdat iedereen al door de bekende schuifdeuren was gekomen, behalve ik. Had ik gelijk een mooi verhaal! Maar goed, na 10 maanden NZ zat ik niet om verhalen verlegen, al kon ik alleen over Incheon al een boek schrijven!
 
Hond 2-5j levensverwachting nu in stadium 3. Maar kalium te hoog alsook bloeddruk dus blijft beetje tricky. Stadium 4 is maanden.

Wel weer 700 euro kwijt dus emotie vs ratio begint nu ook wel op te spelen. Teller staat op meer dan €2k deze maand. Waar doe je goed aan blijft lastig.
Lastig idd, vooral als het dier zelf nog genoeg plezier heeft momenteel
 
Deze maand is pas 6 dagen oud en nu al 2k?:oops:

En zeker lastig, beest zich zo comfortabel mogelijk houden is geen optie? Of even duur?
 
Mijn vader heeft in oktober 1992 ook een zwerver puppy 1e klas mee genomen vanuit Dyabakir Oost Turkije (Koerdistan pkk) naar amsterdam. Zij zaten daar in een kamp van waaruit ze geologisch bodemonderzoek deden naar aardolie. In oktober opgedoekt vanwege winter, de Europeanen (D, GB, NL) gingen naar huis. Hondje zou anders achterblijven. Van de D-baas mocht die 1e klas mee in een bench. Vera kon gelukkig ook heel goed met de Mechelaar die we al hadden, die ging gelijk 'bemoederen'. Vera was nog bij ons tot 2002. Door een tumor en sterke vermagering uiteindelijk moeten laten inslapen :cry:
 
Dat is een flinke stijging!
Ja, hele woonplaats is er over in rep en roer.


32.582 koopwoningen, gaan even van het gemiddelde uit van 10 Euro erbij, dus 325.620 per maand de gemeentekas in.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan