Ik ben sinds 2006 de gelukkige eigenaar van een Biarritz blauwe E39 530dA uit 1999.
Heb hier ook al een mijn auto topic over gemaakt, maar deze kan ik niet meer terugvinden(?).
De auto heeft nu 285.000km. onder de wielen door gehad, maar daar is zowel optisch als technisch helemaal niets van te merken.
Alles ziet er nog uit als nieuw, ook de (zwarte)lederen bekleding. Ook van pixeluitval of andere genoemde kleinigheden heeft de mijne helemaal geen last.
Blijkbaar werpt volledig dealeronderhoud toch zijn vruchten af.
Over de auto zelf:
Hierover valt weinig te vertellen zonder in superlatieven te vallen. Nooit heb ik na een auto langer dan een jaar in bezit te hebben gehad er nog elke dag een gevoel bij van 'yes, ik heb de juiste keuze gemaakt'. Zelfs een 325i cabrio was ik na een dik jaar wel op uitgekeken.
Bij deze 530 heb ik dat nog wel, simpelweg omdat ie onder alle omstandigheden perfect functioneert.
Tevens ben ik nog steeds erg gecharmeerd van het uiterlijk. Het is echt een auto waar je overal mee aan kunt komen.
Je komt er i.m.o chique mee voor de dag en toch is het nooit overdone.
Dat is natuurlijk ook erg afhankelijk van hoe iemand zijn auto uitrust. Mijn auto heb ik voorzien van 18" AlpinaII wielen, want deze vind ik netter staan onder Biarritz dan wielen met minder spaken. Ook heb ik post-facelift koplampen en achterlichten geplaatst met witte knippers.
Vind ik zelf een stuk frisser.
Ik heb er nu helaas geen foto's van beschikbaar, maar misschien dat iemand mijn oude 'mijn auto' topic terug kan vinden.
Mijn vader rijdt een MB W211 E300TD avantgarde, maar die mag qua rijgedrag niet in de schaduw staan van mijn E39.
Mijn vader denkt daar overigens heel anders over, echter vindt ook hij dat de stoelen van de BMW van betere kwaliteit zijn voor langere ritten. Verder trouwens over de W211 ook niets dan lof. (pa is bezig aan zijn derde)
Ik heb destijds erg lang gezocht naar een 'geschikt' exemplaar. Na diverse proefritten en bezichtigingen door heel het land, kwam ik uiteindelijk uit bij een auto die totaal niet aan mijn eisen leek te voldoen.
Ik wilde een grijze of zwarte - Het werd een blauwe (ik kende de tint Biarritz nog niet)
Ik wilde cremekleurig leder - Het werd zwart leer (gestikt zoals ik niet eerder in een E39 zag)
Ik wilde een schuifdak - Geen schuifdak, wel gescheiden climate control
Ik wilde een dealerauto uit de buurt - Hij stond in een schuur naast een kamp bij een (overigens correcte) handelaar, 180km. bij mij vandaan.
Maarrrr:
Alle beurten bij Ekris genoten. (zelf gecheckt)
Zeer correcte afhandeling van handelaar (afspraken over afleveren perfect nagekomen en bij ontvangst meteen zeer open en toestemming voor alle eventueel gewenste keuringen)
En het allerbelangrijkste, ik stapte in en na 300 meter wist ik het: Dit is 'm!
Waar dat gevoel vandaan kwam weet ik niet, maar ik het resultaat wist ik wel.
Alles voelde als nieuw (240.000km.!) en zag er ook zo uit. Alles klopte gewoon. Ik had er zelfs zoveel vertrouwen in dat ik hem heb gekocht zónder garantie. Dat heeft m.i weinig nut bij een handelaar 180km. uit de buurt.
Telkens als ik aan die dag en aan mijn 'eisen' terugdenk moet ik nog glimlachen. Net als elke keer dat ik achterom loop en daar mijn 'blue thunder' zie staan.
Excuses voor de lap tekst, maar een E39 topic leek mij dé gelegenheid om even mijn tevredenheid te uiten.