Thierry Baudet: Dit is een lastig probleem. Het kabinet zou er in deze fase goed aan doen om het maatregelenpakket aan te scherpen en vervolgens ook te handhaven. Als er minder mensen op straat zijn, bijvoorbeeld omdat niet-essentiële winkels dicht zijn en bijeenkomsten van meer dan tien personen zijn afgelast, neemt het aantal contactmomenten af, waardoor het virus zich minder snel verspreidt. Tegelijkertijd moeten we ook realistisch zijn: we hebben niet de capaciteit om op iedere overtreding te handhaven. Daarom wil ik mensen bij dezen ook graag oproepen om hun gezond verstand te gebruiken en de maatregelen serieus te nemen. Voor henzelf, maar ook voor de ouderen, de kwetsbaren en onze helden in de zorg, die het al zwaar genoeg hebben. Op dit moment moet de prioriteit zijn: zo min mogelijk nieuwe besmettingen. En daarvoor moet het aantal contactmomenten tussen mensen even drastisch afnemen. Niet leuk, maar het is de enige manier om de verspreiding van het virus nu in te dammen om te voorkomen dat we in dezelfde situatie als Italië terechtkomen – voor zover dat nu überhaupt nog mogelijk is.
Van een jaar totale lockdown is geen sprake. Het is lastig vooruit te lopen op de zaak, want ook wij hebben geen glazen bol, maar een totale lockdown zou niet langer dan enkele weken tot maximaal een maand nodig moeten zijn, zolang de handhaving goed is en mensen ook echt doen wat ze gevraagd wordt: zoveel mogelijk thuisblijven dus. Het doel hiervan is om de verspreiding van het virus nu in dit stadium zoveel mogelijk tegen te gaan, zodat onze intensive care niet overbelast raakt. Op het moment dat de intensive care overbelast raakt, neemt het sterftecijfer namelijk enorm toe, omdat bepaalde zieken niet meer geholpen kunnen worden. Daarnaast kunnen we ons tijdens zo’n lockdown beter voorbereiden op de situatie na de lockdown: meer testen, meer capaciteit op de intensive care, meer mondkapjes. Omdat we snel veel leren over dit virus, is er ook een goede kans dat we dan dichter bij een medicijn of vaccin zijn gekomen.
Na de lockdown gaan we een nieuw stadium in. Dan gaat het leven weer zoveel mogelijk normaal door zoals vroeger. Het virus is dan nog niet uitgeroeid, maar wel onder controle. Dan kunnen we nieuwe gevallen direct isoleren, zoals in Zuid-Korea, door mensen continu te laten testen. Zo voorkomen we dat het virus zich blijft verspreiden. De gemiddelde coronapatiënt besmet zonder vroeg ingrijpen twee tot drie anderen met het coronavirus. Hierdoor verspreidt het virus zich zonder maatregelen als een veenbrand, vooral omdat het wel twee weken kan duren voordat iemand symptomen merkt en in quarantaine gaat. Dit betekent dat het aantal besmettingen zonder uitgebreid testen vanzelf enorm blijft toenemen en dat onze ziekenhuizen dit niet meer aankunnen. Dus moet het aantal mensen dat de gemiddelde coronapatiënt besmet fors omlaag, naar beneden de 1. In de fase na de lockdown is alles erop gericht om het aantal nieuwe besmettingen te beperken tot het niveau waarop de ziekenhuizen niet overbelast raken, terwijl het maatschappelijk leven in dit stadium zo min mogelijk last ondervindt. Daarbij kunnen soms nieuwe maatregelen worden ingevoerd en soms maatregelen worden afgeschaft. Maar om dit stadium succesvol te laten verlopen, hebben we eerst een korte totale lockdown nodig. Anders krijgen we de verspreiding van het virus niet onder controle.
Ik zie dat niet zo. Ik vind wel dat dit geen tijd is om puntjes te willen scoren, geen tijd om het kabinet aan te vallen omdat we nu eenmaal in de oppositie zitten. Dat doen we dus ook niet. Maar juist in crisistijd is het belangrijk dat wij als Kamerleden kritisch blijven kijken naar de strategie van het kabinet. Niet om puntjes te scoren, maar in het landsbelang. Om zoveel mogelijk mensenlevens te redden. Onze kritiek op het beleid van het kabinet moet zo worden gezien. Het is kritiek op de inhoud en altijd met het landsbelang als uitgangspunt.
