Autotests  |  Opel Corsa 1.2 Connect Edition (2011)

Ook de Opel-logo’s op de neus en achterkant zijn anders vormgegeven en dat zorgt er samen met het opgewaardeerde interieur voor dat de Corsa weer even mee kan. Dankzij de facelift is het koetsje weer helemaal bij de tijd. Ook het interieur heeft Opel goed voor elkaar. Het ziet er erg volwassen uit voor deze klasse, met mooie materialen en een keurige afwerking. Kijk maar eens even naar de bekleding van de portieren en vergelijk die met die van de andere auto’s in zijn segment. Je krijgt een klein, stevig stuurwiel, dat erg lekker in de hand ligt. Daarachter zien we redelijk conservatieve klokken en een middenconsole die er rijk, maar overzichtelijk uitziet. Mede verantwoordelijk daarvoor is het navigatiesysteem, dat in deze Connect Edition standaard is. Opel monteert een nieuw navigatiesysteem met touchscreenbediening. Dat is een 5-inch groot scherm waarbij je kunt kiezen uit 2D- en 3D-weergave en je kunt bij het kiezen van een bestemming ook de meest zuinige route kiezen. Minpuntje daarvan is dat de bedieningsknoppen te klein zijn om ze in een rijdende auto te kunnen bedienen.

Maar petje af voor de geluidskwaliteit van de audio-installatie; die is echt top. De stoelen voelen erg stevig aan en je kunt merken dat deze auto is bedacht door een volk dat gemiddeld uit grote mensen bestaat, want de ruimte voor benen en hoofd is behoorlijk. Verder krijg je in de Corsa aansluitingen voor usb, aux en eenmaal 12 volt. Je kunt drie flessen kwijt, maar de twee bekerhouders vóór de pook zitten enigszins in de weg. Ook achterin is de ruimte heel behoorlijk, en dat terwijl de wat rankere vorm van de koets het tegendeel doet vermoeden. De hoofdruimte lijdt daar weliswaar iets onder, maar de beenruimte hoort bij de betere in deze test. De leuning van de achterbank kan in twee delen plat, maar een vlakke laadvloer kun je niet maken.

Poken om mee te komen

Opel heeft de facelift ook aangegrepen om de Corsa technisch aan te scherpen en het eerste winstpuntje daarin is de besturing. Die was in het verleden in het midden erg nerveus en licht, wat het rijden nogal vermoeiend kon maken. Inmiddels is het in de middenstand een stuk rustiger en toch communicatief. Dat is een hele stap vooruit. Maar het gevoel in de koppeling is nog steeds wat onder de maat en de vijfbak voelt nog wat hakerig aan. En ook de motor stelt ons iets teleur. De viercilinder is op papier goed voor een vermogen van 86 pk en een maximumkoppel van 115 Nm, dat echter pas bij 4.000 toeren per minuut vrijkomt. Het is dus zaak om de krachtbron op toeren te houden en dus is het op de tussensprints echt poken en stampen om een beetje mee te komen. Dat zou een goede reden kunnen zijn om ook nog even met de 1,4-litermotor te gaan proefrijden, mocht je de Corsa overwegen.

Maar blijven we even bij de 1.2; die is leverbaar als Selection, maar wij reden de Connect Edition. Die is flink duurder, maar dan ook werkelijk heel compleet uitgerust. Behalve de genoemde navigatie en het puike geluidssysteem krijg je elektrisch verstelbare spiegels, airconditioning, mistlampen aan de voorzijde en 16-inch lichtmetalen wielen.