Autotests  |  Citroën C1 1.0i Ambiance Sensodrive (2009)

De C1 is grotendeels gelijk aan de Toyota Aygo en de Peugeot 107 en wordt in Tsjechië gebouwd. Hij is er met drie en met vijf deuren en de vormgeving is zeker origineel. Het karakteristieke uiterlijk dankt de auto onder meer aan de uitzetraampjes opzij achter en de grote, over de neus uitgesmeerde koplampen. Onlangs werd de voorbumper opgefrist.

Het meest onderscheidende en hippe detail aan dit ontwerp is echter de grote, glazen achterruit, die hem zelfs wat doet denken aan de Volvo C30. Al dat soort zaken zorgt ervoor dat de C1 zo’n vijf jaar na zijn marktintroductie nog steeds helemaal up to date oogt.

Speelse bui

Precies datzelfde geldt voor het interieur. De tekenaar was in een speelse bui en

da’s goed, want dit soort frivoliteiten doet het goed in dit segment. De bedieningsorganen zijn leuk en apart gevormd en daardoor zie je amper het goedkope speelgoedplastic meer waaruit ze zijn gegoten. Let eens op die verwarmingsknoppen. Betere materialen vinden we bij de audio-installatie, die een ingang voor externe geluidsbronnen heeft. De C1 heeft in de basis één klok, maar dankzij een witte wijzerplaat, betere vormgeving en een dikke verchroomde rand ziet het er toch leuk uit. Onze Ambiance heeft ook een toerenteller, die er als een Mickey Mouse-oor bovenop staat. De stoelen zitten goed en het stuur ligt prima in de hand. Wel staat het te ver van je af, waardoor of je armen, of je benen niet de juiste positie kunnen krijgen; schipperen dus. Onhandig is dat de elektrische raambediening voor het bijrijdersraam alleen aan dat portier zit. Handig daarentegen is dat je volop vakjes hebt voor allerlei kleine spullen.

Bijzonder ruim is de Citroën niet, maar dankzij een groot glasoppervlak hoeven claustrofoben zich geen grote zorgen te maken. Alleen op de achterbank komen lange mensen wat hoofdruimte tekort. De kofferbak is vrij ruim, maar jammer genoeg is de tildrempel hoog. Het rijden in de C1 is typisch Frans. Scherpte moet je vooral niet zoeken, het is comfort wat de klok slaat. Op de snelweg is de C1 vaak wat zoekerig, onzeker van zichzelf. Daar staat weer tegenover dat hij bijzonder stil blijft.

Nukkige semi-automaat

Een minpuntje scoort deze auto met zijn semi-automaat. Het ding schakelt veel te traag, op onverwachte en onlogische momenten en trekt door tot toerentallen waar de ‘Dukes uut Hasselt’ slapeloze nachten van zouden krijgen. Om deze C1 prettig te rijden, moet je hem gewoon met de hand schakelen, maar daar heb je natuurlijk geen automaat voor gekocht. De handgeschakelde bak is wat ons betreft dan ook de betere keus.

De Ambiance heeft standaard zaken als stuurbekrachtiging, toerenteller, hoofdsteunen achter, zijairbags, centrale en op afstand bediende vergrendeling, in twee delen neerklapbare achterbank met Isofix en elektrische raambediening voor. De Séduction-uitvoering kost minder, maar moet het stellen met twee airbags, achterruitwisser en radiovoorbereiding. Airconditioning is alleen leverbaar in de Ambiance en tegen meerprijs.