Autotests  |  Volkswagen Golf 2.0 16V FSI Sportline (2005)

Wie de foto bekijkt, ziet dat er een keuzehendel van een automatische versnellingsbak uit de middentunnel van onze Golf omhoog priemt. Wees gerust, voor de test hebben we de handgeschakelde versie gereden; de automaat diende slechts als foto-auto.
Voordat we gaan rijden even ’n paar opmerkingen over het meubilair. Hier scoort de Volkswagen dikke punten, want de Golf trek je aan als een zijden handschoen. Je zit lekker laag, de (sport)stoelen uit het Sportline-pakket bieden veel steun en het stuurwiel kun je lekker dicht naar je toe halen. Helemaal goed! De afwerking van deuren en andere panelen is ook goed voor elkaar, maar de Golf is van oudsher geen toonbeeld van frivoliteit. Hij kan trouwens 350 liter bagage verstouwen, en dat groeit naar 1.305 liter als de achterbankleuning horizontaal gaat.

Serieuze tweeliter
In tijden van oprukkende dieseldreunen kozen we voor een serieuze tweelitermotor. De Volkswagen jaagt de benzine via elektronische inspuiting (FSI) direct de verbrandingskamers in en daarmee wordt een maximumvermogen van 150 pk gehaald bij 6.000 tpm; het maximumkoppel is 200 Nm. De Golf haalt een top van 206 km/h en zit in een tijd van slechts 8,9 seconden op een snelheid van 100 kilometer per uur. Zo’n nul-tot-honderdje is leuk voor bij het stoplicht, maar in het dagelijkse gebruik heb je meer aan een ferme tussenacceleratie. Kijk voor de volledige reeks cijfers in de technische kolom hiernaast.

Verbruik
Het geluid dat uit het vooronder van de Golf opstijgt als hij prestaties moet leveren, is lekker bijterig, vooral als je wat hoger in toeren klimt. Dat is ook noodzakelijk om de gang erin te houden. De tweeliter FSI-motor is goed bij de les en ligt aangenaam in het gehoor. Het verbruik ligt wat hoger dan we verwachtten, waarmee de vlieger dat direct ingespoten motoren zuiniger zijn dan multipointexemplaren hier niet opgaat. De praktijkcijfers (9,8 liter per 100 km) liggen flink boven de fabriekscijfers. Over versnellen gesproken: de pook van de Golf laat zich wat gevoelloos bedienen. De zesbak van de Golf voldoet, maar mist gevoel.

De koets van de Golf geeft in bochten weinig sjoege. Overhellen is hem vreemd. Echter, dat valt te verklaren door het Sportline-pakket, inclusief een straffer afgesteld onderstel. Toch heb je het als sportief ingestelde bestuurder naar je zin. De besturing zou echter wat communicatiever mogen zijn. De beleving in Golf is wat afstandelijk, maar voldoet voor negen van de tien kopers prima.
De Volkswagen Golf in Sportline-outfit en met tweelitermotor is uitgerust met een halfautomatische airco. Voor een geïntegreerde radio/cd-speler moet je bijbetalen. Vroeger kreeg de Golf er vooral van langs vanwege z’n hoge prijs. Daar kunnen we ’m nu niet echt meer op betrappen.

Het wordt zo langzamerhand tijd om de balans op te maken. Met het onderstel, besturing en rijplezier staat de Golf, zeker met Sportline-pakket, op hoog niveau. Afwerking en kwaliteitsbeleving zijn dik voor elkaar. Maar we dienen wel te vermelden dat de carrosseriedelen van de Golf niet overal even goed op elkaar aansloten.