Autotests  |  Mazda MX-5 1.6 Dynamic (2004)

Zodra de zon schijnt en de temperaturen stijgen, zie je ze tevoorschijn komen: de Mazda’s MX-5. Geen zinnig mens koopt ‘m vanwege het gebruiksgemak: in de kofferbak kunnen bijvoorbeeld maar twee flinke weekeindtassen. De funfactor, dáár gaat het om. Een potentiële koper zal bij dit soort karren ongetwijfeld gedeeltelijk op het uiterlijk afgaan. Klassiek strak, dát is de MX-5.
Van Mazda’s klassieker rolde onlangs het 700.000e exemplaar van de band. Het concept is werkelijk klassiek: tweezitter, stoffen kap, motor voorin, achterwielaandrijving, weinig gewicht. Op wat moderniseringen na is het succesnummer in basis vrijwel hetzelfde als bij z’n introductie in 1989. Zijn leeftijd is ’m echter absoluut niet aan te zien, hij oogt nog altijd zeer strak. In tegenstelling tot de buitenkant kan het interieur van de MX-5 z’n leeftijd minder verhullen. Het dashboard heeft een hoog plasticgehalte en de stuurzwengels plus diverse knoppen hebben duidelijk een ‘begin-jaren-negentigsignatuur’. De middenconsole is sinds de laatste kleine ‘facelift’ aluminiumkleurig, wat het binnenste een extra sportief tintje geeft. Verder zijn er twee speakers toegevoegd (dat brengt het totaal op zes) in het windscherm.

We gaan graag een blokje om met de jubileumversie, de Dynamic, verkrijgbaar met een 1.6 of 1.8 viercilinder. Wij kozen voor de eerste, met 110 pk. De Dynamic heeft als extra’s zwart leren stoelbekleding met fraaie rode accenten, rode leren deurpanelen, 16-inch Enkei-wielen, stoelverwarming, een cd-speler met MP3-herkenning en een brug tussen de voorste veerpoten. De waarde van dit pakket is 3.330 euro, maar de meerprijs ten opzichte van de basisversie bedraagt slechts 1.700 euro. Helaas zijn ‘n kraakje en een rammeltje ’m niet vreemd. De hoofdruimte met dak dicht is beperkt; veel langer dan 1,80 meter moet je niet zijn, anders krijg je zo’n rare bobbel in het linnen.

Zo gepiept
Maar wij willen de zon op het hoofd en de wind door de haren. Open rijden is een kwestie van twee hendels ontgrendelen en de kap een zwiep naar achteren geven. Zo gepiept, in hooguit vijf tellen. De MX-5 is écht helemaal open, er is geen rolbeugel.
De Mazda-roadster accelereert in 9,8 seconden naar de honderd. De Japanner heeft een voortreffelijke, kort schakelende handbak. Op de tussensprint moet je Mazda’s vierpitter flink op toeren houden; pas vanaf 4.500 tpm is er iemand thuis. Hinderlijk is de zitpositie: het niet verstelbare stuurwiel zit zowat op je schoot. Maar onze cabrio rijdt wel heerlijk strak. De MX-5 is niet uitgerust met zaken als tractiecontrole en ESP, maar door de grote hoeveelheid grip is dat absoluut niet nodig. Het onderstel kan véél meer vermogen aan dan de 1.6 biedt, wat dat betreft past de 1.8 ’m beter. De 50-50 gewichtsverdeling, de uiterst precieze besturing en het zeer sportieve onderstel maken het bolidetje snaarstrak en feestelijk direct. De prachtig uitgebalanceerde tweezitter is als een kart de hoek om te gooien, waarbij je de achterkant de bocht ín al gecontroleerd dwars kan laten gaan.

Pure fun!
Ooit stond de MX-5 te boek als een koopje, maar ongemerkt is de tweezitter steeds duurder geworden. De Dynamic 1.6 staat in de boeken voor € 31.295, en dat is veel geld voor relatief weinig auto.