Autoreviews  |  Mazda MX-5 1.6i (1996)

midlife crisis (118.000 km)

Na vele jaren dromen bleek een dochter met een rijbewijs een prima excuus om een leuk spidertje aan te schaffen. Aangezien ik niet technisch ben, leek een Mazda MX-5 de wijste keuze en dan bij voorkeur de meest originele, een NA dus. Qua uitvoering had ik altijd al een voorliefde voor de Art-Vin uitvoering. Een prachtige combinatie van bordeaumetallic lak met beige kap en beige leren bekleding. En ja hoor, laat ik die nu precies vinden! Nu de eerste ritten gemaakt. OK, op de snelweg houdt het wat mij betreft boven de 100 nu nog snel op. Dan wordt het allemaal wel wat lawaaierig. Maar rustig 100 toeren bleek erg aangenaam, zelfs een rit van 250 km aaneengesloten. Natuurlijk is het stug, zeker nu hij ook nog iets verlaagd is. Maar dit is toch echt waar ik altijd al van droomde. Nadien al de nodige korte ritjes gemaakt over dijkjes en slingerwegen. Daar is hij voor gemaakt. Sonoor brommend met een soms licht kwispelend achterste is dit genieten pur sang! Nu de zon nog!! Qua bediening is het allemaal logisch en doordacht, typisch japans. Het bakje schakelt met korte stevige slagen en het sturen is direct en doelgericht. En ja, ook de dames rijden er zonder problemen in weg.
Eén probleem dient zich al wel aan. Hij moet buiten slapen en dus is er een pyama aangeschaft. Maar laat er nu een niet inschuifbare antenne op staan. Dat vergt nog enig denkwerk.

Inmiddels ben ook ik dus inderdaad zo handig gebleken dat ik de antenne onbeschadigd losgedraaid kreeg. Dat was blijkbaar lang geleden. Opgelost dus. Alleen brak vandaag jammergenoeg de buitenspiegel aan bestuurderszijde af. Het pootje was blijkbaar op, tikkie metaalmoe. Gelukkig blijken ze nog gewoon te bestellen, zelfs in kleur.

Inmiddels voorzien van prima nieuwe spiegel voor het eerst kunnen genieten van het open rijden. Met de kachel op de voeten, pet op en sjaal om, kun je het er bij temperaturen rond de 10 graden eigenlijk heel best in uithouden. Dan moet je natuurlijk niet hard willen rijden, maar gewoon rustig toeren, genieten van alles om je heen. Daar is hij voor gemaakt. We verlangen al naar de echte voorjaarstemperaturen!

Jammer, jammer, vandaag geprobeerd de andere spiegel iets te verstellen en ja hoor... ook een totaal vergruisde verbinding tussen spiegel en steun. Dus op naar de tweede nieuwe spiegel. Maar ach, het zijn ook spiegeltjes van 14 jaar oud.

Verder blijkt het verbruik zo rond de 1 op 13 te liggen. Dat valt reuze mee. Maar ik moet er wel bij zeggen dat ik voornamelijk rustig rond toer en als ik al op de snelweg kom, dan toch nauwelijks boven de 100 km rijd. Gewoon omdat ik dat het prettigst vind. Maar dan wordt je dus beloond met heel beschaafd verbruik.

Voorjaar (121.000 km)

Mijn eerste voorjaarsdagen in de MX-5 zijn dankzij een bijna zomers weerbeeld natuurlijk onvergetelijk. Iedere rit is genieten, kap open, een zachte grom bij het gasgeven en dat heerlijk scherpe sturen. Ook het stugge karakter ga ik steeds meer waarderen. Het lijkt wel een kart! Dochterlief is er inmiddels ook helemaal voor gevallen....en geef haar eens ongelijk.
Echte nadelen ben ik bij dit autootje nog niet tegen gekomen. Wel merk ik dat ze redelijk kwetsbaar is voor parkeerbeschadigingen. Ik heb al op meerdere plekken kleine kwetsuren ontdekt die ik wijt aan openzwaaiende deuren van nevenparkeerders etc. Jammer maar je doet er weinig aan.
Het parkeren onder de pyama is nog geen onverdeeld succes. Als de wind wat steviger is en er vat op krijgt waait e.e.a. uiteindelijk toch los. Dit ondanks extra verbindingen onder de vloer door. Daar peinzen we nog even over verder.
Maar het is natuurlijk wel een goed excuus om haar niet te lang stil te laten staan.

Tevreden ondanks kleine zorgpunten. (124.000 km)

Nog altijd geniet de hele familie van dit zonnige roadstertje. Zelfs de heuvels van Eifel, Hoge Venen en Zuid-Limburg heeft ze met veel plezier verkend. Zalig toeren!! Wel doemen er wat kleine zorgpunten op, m.n. in de vorm van beginnende roest. Het beperkt zich nog tot miniscule puntjes op de wielkastrand van het achterscherm, één pleke op de dorpel en één plekje aan de binnenzijde van het voorscherm, maar dat wordt wel iets om in de nabije toekomst eens vakkundig te laten opfrissen. Verder waren we blijkbaar het boutje verloren waarmee het sproeierreservoir vastzit aan de voorbumper. Maar dat was eenvoudig zelf op te lossen. Nu maar hopen op een mooi najaar.

Grote beurt en kleine reparatie (127.300 km)

Dik een jaar vol rijplezier verder heeft onze Lola haar grote beurt ondergaan. Geen bijzonderheden en met zo'n 360 euro niet onoverkomenlijk qua kosten. Aansluitend volgde een vervanging van de doorgeroeste tankhouder van de ruitensproeier. Met 171 euro relatief duur, maar er is dan ook 2,5 uur geworsteld met allerlei vastgeroeste onderdelen. Inmiddels heeft de "plastisch chirurg" haar onderzocht en volgen op korte termijn enkele kleine noodzakelijke retouches. Dan kunnen we daarna weer vlekkeloos de zomer in.
Overigens tot ver in de winterperiode open kunnen rijden (tot ca. 7 graden boven nul). Pet op, sjaal om en kraag omhoog, puur genieten! Wel overweeg ik de aanschaf van een windschot. Een hardtop zie ik echter niet zitten. Dat ontneemt immers de mogelijkheid van open rijden. En nee, ik ben geen die-hard, maar kan wel enorm genieten van het echte cabrio-gevoel en de verbaasde blikken van ingeblikte medemensen. En nog even ter zijde, in de sneeuw met zomerrubber, is het rijden met deze achterwielaangedreven dame een belevenis, maar geen aanrader!