Pjotr
Asfaltkampioen
Mooi, die zet ik ook even in het Oost-Europese Kameraden topic. Wat een mooi filmpje zeg, goed gevonden!
As good as it Getz; Pjötr's Streetwise, Poloneza & een 45 + andere verhalen.
- Onderwerp starter Pjotr
- Startdatum
JohandeBoer
Kilometervreter
V.w.b. de overmatig gepigmenteerden in de DDR: in tal van landen achter het IJzeren Gordijn (DDR, CSSR zeker en natuurlijk USSR) mochten studenten uit bevriende Afrikaanse landen (en ook uit bv Vietnam & Cuba) studeren, en in de jaren '70/'80 werden ze ook als gastarbeider gehaald. En ondanks dat ze officieel als bevriende socialistische broeders werden getypeerd waren ze daar vaak nog meer slachtoffer van racisme dan hier. Toen de Muur viel zag je bv in de CSSR heel veel Vietnamezen en de meeste weigerden om terug te gaan, en je ziet ze (en hun afstammelingen) in bv Tsjechië nog best veel op markten etc.
speciaal voor Pjotr: Wartburg 353
speciaal voor Pjotr: Wartburg 353
Laatst bewerkt:
Pjotr
Asfaltkampioen
Bedankt voor de uitleg @JohandeBoer. Links wist ik dat wel, rechts was het wel weer wat nieuw voor me. (Lekkkere woordkeuze weer)
Mooi dat filmpje van de Wartburg. Van de DDR-auto's vind ik een 353 het meest begeerlijk, nouja voor mezelf dan bedoel ik.
Ik denk dat deze wel alles aanvinkt hoe mijn perfecte 353 eruit zou zien.
En zo, als 1.3 mag die ook mee trouwens.
We hadden het eerder over de Chaika, ik vond ook nog deze leuke foto:
ГАЗ-24 Волга & ГАЗ-13 Чайка naast elkaar.
Gisteren zijn Marc en ik naar het Fryske land getogen, om onze vriend Leon te bezoeken, dat stond al een tijdje op de planning.
De SW was een echte JEEP, hij was dus een vieze bak, gelukkig was ik met een pro , dus voor ik uit de auto was, was Marc al aan het schrobben.
Ik kreeg van Marc ook nog wat moois voor mijn verjaardag nog! Een model uit "The living daylights"
Ik had zelf gereden, ik had eigenlijk sinds de operatie nog niet echt in het donker gereden, of nee 's avonds moet ik zeggen. dus dit was een mooie oefening. Helaas was het neit een goede graadmeter, want het was 's avonds extreem mistig, heel vervelend.
Gelukkig heel thuis gekomen, bij de FSO (en de Mausenfanger)
Verder hebben we de FSO weer aangemeld voor Hoornsterzwaag :
Ze hebben een leeftijdgrens (prima) maar voor bijzondere auto's is het prima, maar bij de Lancia was het altijd gezeik, of ik kreeg geen antwoord of ik moet niet het veld op of Theo in het hesje deed moeilijk. Maar met FSO kreeg ik binnen een dag een "je bent welkom" toch fijn.
Verder is het officieel, mijn vader en ik gaan weer naar de Pride of Longbridge in april. Ik ben vrij en we hebben het hotel geboekt. Op zondag naar Longships & Octagons 2026, in Coventry. Waar het vorig jaar 30 jaar Rover R3 het thema was, is het nu 50 jaar Sd1 en 40 jaar 800.
Ik moet nog een Bremen deel 2 maken, maar leuk is wel om de aankoopjes vast mee te nemen:
Een Nederlandse Polonez folder, en een Poolse folder. Grappig is dat er voorop Daewoo-FSO staat, maar dat is slechts een sticker om de folder actueel te houden, het is namelijk wel van/over de Caro. Naast "onze" staan er ook politie, brandweer en de sedan in.
En deze duo-boeken over de DDR, met daarin ook hele mooi oude foto's en veel info. Polonez staat er ook in, maar die is nooit in de DDR verkocht.
En ik sluit het bericht af met waar we bijna mee begonnen, een DDR-plastic speelgoed Wartburg.
OH en ik was dit vergeten:
De speldjes voor op de Rovermuts.
En volgens mijn vader mag er nu officieel bij hem thuis aan de FSO worden gesleuteld, met dit bordje straks op de schutting/poort.
Mooi dat filmpje van de Wartburg. Van de DDR-auto's vind ik een 353 het meest begeerlijk, nouja voor mezelf dan bedoel ik.
Ik denk dat deze wel alles aanvinkt hoe mijn perfecte 353 eruit zou zien.
En zo, als 1.3 mag die ook mee trouwens.
We hadden het eerder over de Chaika, ik vond ook nog deze leuke foto:
ГАЗ-24 Волга & ГАЗ-13 Чайка naast elkaar.
Gisteren zijn Marc en ik naar het Fryske land getogen, om onze vriend Leon te bezoeken, dat stond al een tijdje op de planning.
De SW was een echte JEEP, hij was dus een vieze bak, gelukkig was ik met een pro , dus voor ik uit de auto was, was Marc al aan het schrobben.
Ik kreeg van Marc ook nog wat moois voor mijn verjaardag nog! Een model uit "The living daylights"
Ik had zelf gereden, ik had eigenlijk sinds de operatie nog niet echt in het donker gereden, of nee 's avonds moet ik zeggen. dus dit was een mooie oefening. Helaas was het neit een goede graadmeter, want het was 's avonds extreem mistig, heel vervelend.
Gelukkig heel thuis gekomen, bij de FSO (en de Mausenfanger)
Verder hebben we de FSO weer aangemeld voor Hoornsterzwaag :
Ze hebben een leeftijdgrens (prima) maar voor bijzondere auto's is het prima, maar bij de Lancia was het altijd gezeik, of ik kreeg geen antwoord of ik moet niet het veld op of Theo in het hesje deed moeilijk. Maar met FSO kreeg ik binnen een dag een "je bent welkom" toch fijn.
Verder is het officieel, mijn vader en ik gaan weer naar de Pride of Longbridge in april. Ik ben vrij en we hebben het hotel geboekt. Op zondag naar Longships & Octagons 2026, in Coventry. Waar het vorig jaar 30 jaar Rover R3 het thema was, is het nu 50 jaar Sd1 en 40 jaar 800.
Ik moet nog een Bremen deel 2 maken, maar leuk is wel om de aankoopjes vast mee te nemen:
Een Nederlandse Polonez folder, en een Poolse folder. Grappig is dat er voorop Daewoo-FSO staat, maar dat is slechts een sticker om de folder actueel te houden, het is namelijk wel van/over de Caro. Naast "onze" staan er ook politie, brandweer en de sedan in.
En deze duo-boeken over de DDR, met daarin ook hele mooi oude foto's en veel info. Polonez staat er ook in, maar die is nooit in de DDR verkocht.
En ik sluit het bericht af met waar we bijna mee begonnen, een DDR-plastic speelgoed Wartburg.
OH en ik was dit vergeten:
De speldjes voor op de Rovermuts.
En volgens mijn vader mag er nu officieel bij hem thuis aan de FSO worden gesleuteld, met dit bordje straks op de schutting/poort.
Laatst bewerkt:
Pjotr
Asfaltkampioen
Op zondag gingen we dus terug, om de 2 grote hallen te kijken en ook een paar dingen op de foto zetten die ik had gemist. (ik had als een nerd aantekeningen gemaakt) EN ik zou nog even bedenken of ik door de verkoop-parkeergarage gaan.
Deze pimp-mobiel was een camper, ook van binnen erg smaakvol en ingetogen. Wel heel cool vond ik.
Dit was wel heel cool, beveiligingspoortjes die je kon aanpassen, deze leek me wel wat.
Leuk setje deze 912 en kleine oude caravan.
Er stonden ook auto's te koop, eerlijk gezegd bij sommige ging de prijs echt nergens over.
Deze stond ook in Maastricht.
13k voor deze kale 33, wel een mooie auto, deze. Maar dat vind ik van elke 33.
Alle t3 campers vind ik mooi, en bijna allemaal zijn duur. Maar deze kostte 60k... Ik dacht, "ik moet doorrrrrr. Nee hoor mij niet bellen..."
En deze 205, diesel... Eerste bejaarde eigenaresse, 70.000 km gereden, mooi maar zeker niet perfect. Voor 11k ben je de nieuwe eigenaar....
Deze beach Porsche vind ik erg cool, de ombouw is erg duur, deze deuren, of nee geen deuren, was een optie van 7k.
Deze Mercedes-Benz 220 S Pickup is in 1951 door Mercedes zelf gebouwd, volgens de info op de auto zijn er slechts 9 van gemaakt.
De DKW 1000 SP is misschien net een beetje te oud voor mij, maar eerlijk is eerlijk een mini-Thunderbird vind ik heel erg mooi.
Eerder was een Warszawa spoorinspectie auto voorbij gekomen, maar in Duitsland had je deze T1. Meegenomen door Volkswagen / Autostadt zelf.
In Bockhorn struikel je over deze generatie Passat, in Nederland zijn ze er niet meer haast. Zeker in deze kleur vind ik hem heel mooi.
Een zwarte snoek niet echt spannend op het eerste gezicht. Maar dit is een presidentiele Snoek, dus met een scherm tussen de chauffeur en de passagier.
De w123 is 50, en stond bij de Mercedes-club. Deze ambulance vond ik echt heel erg mooi.
Deze 2 190 SL's stonden ook bij de Mercedes-club. De zwarte is tot in de puntjes gerestaureerd, de rode is van iemand die deze auto al lang heeft. Wel overgespoten, maar ook aangepast door de jaren heen (andere achterlichten bijvoorbeeld). We hebben met een meneer daar gesproken, van de club. Leuk was het gesprek, ook toen hij vroeg of wij ook een oude auto hadden, en we zeiden een FSO en als dagelijkse auto een Rover, dat meneer ook daarover kon spreken, vaak is het een een richtingsweg bij clubs, maar dit was een aardige en leuke meneer.
In Bremen zijn ook Mercedes-Benzen gebouwd, het is allemaal begonnen met het T-model. Het valt me op dat deze geen dragers op het dak heeft.
Bij Autobild Klassik stond deze Alto, je kreeg daar ook het februari nummer. Leuk want mijn bekende staat in dat blad.
Ook nu gooi ik de Pullmann er in, geen ZIL of Chaika natuurlijk, maar als deze mij wordt gegeven, dan hoeft er geen strik om.
In de garage stonden een paar "nieuwe wagens"
Zoals dit dikke Opel-duo
En deze basis Sierra Turnier.
Omdat ik een flink stuk zou rijden, hebben we niet echt meer buiten lopen sjouwen over de parkeerplaats, maar deze 323 kon ik erg waarderen!
We hadden onderweg nog geluk, net na de grens begon het te regenen, nog niet zo hard, maar uit eindelijk werden de A7 en de N33 ijsbanen, maar wij reden er net voor dus en waren dus veilig weer thuis gekomen.
De reden dat de gisteren eerst naar de wasbox moesten..... ZO mag je Friesland niet in natuurlijk
Deze pimp-mobiel was een camper, ook van binnen erg smaakvol en ingetogen. Wel heel cool vond ik.
Dit was wel heel cool, beveiligingspoortjes die je kon aanpassen, deze leek me wel wat.
Leuk setje deze 912 en kleine oude caravan.
Er stonden ook auto's te koop, eerlijk gezegd bij sommige ging de prijs echt nergens over.
Deze stond ook in Maastricht.
13k voor deze kale 33, wel een mooie auto, deze. Maar dat vind ik van elke 33.
Alle t3 campers vind ik mooi, en bijna allemaal zijn duur. Maar deze kostte 60k... Ik dacht, "ik moet doorrrrrr. Nee hoor mij niet bellen..."
En deze 205, diesel... Eerste bejaarde eigenaresse, 70.000 km gereden, mooi maar zeker niet perfect. Voor 11k ben je de nieuwe eigenaar....
Deze beach Porsche vind ik erg cool, de ombouw is erg duur, deze deuren, of nee geen deuren, was een optie van 7k.
Deze Mercedes-Benz 220 S Pickup is in 1951 door Mercedes zelf gebouwd, volgens de info op de auto zijn er slechts 9 van gemaakt.
De DKW 1000 SP is misschien net een beetje te oud voor mij, maar eerlijk is eerlijk een mini-Thunderbird vind ik heel erg mooi.
Eerder was een Warszawa spoorinspectie auto voorbij gekomen, maar in Duitsland had je deze T1. Meegenomen door Volkswagen / Autostadt zelf.
In Bockhorn struikel je over deze generatie Passat, in Nederland zijn ze er niet meer haast. Zeker in deze kleur vind ik hem heel mooi.
Een zwarte snoek niet echt spannend op het eerste gezicht. Maar dit is een presidentiele Snoek, dus met een scherm tussen de chauffeur en de passagier.
De w123 is 50, en stond bij de Mercedes-club. Deze ambulance vond ik echt heel erg mooi.
Deze 2 190 SL's stonden ook bij de Mercedes-club. De zwarte is tot in de puntjes gerestaureerd, de rode is van iemand die deze auto al lang heeft. Wel overgespoten, maar ook aangepast door de jaren heen (andere achterlichten bijvoorbeeld). We hebben met een meneer daar gesproken, van de club. Leuk was het gesprek, ook toen hij vroeg of wij ook een oude auto hadden, en we zeiden een FSO en als dagelijkse auto een Rover, dat meneer ook daarover kon spreken, vaak is het een een richtingsweg bij clubs, maar dit was een aardige en leuke meneer.
In Bremen zijn ook Mercedes-Benzen gebouwd, het is allemaal begonnen met het T-model. Het valt me op dat deze geen dragers op het dak heeft.
Bij Autobild Klassik stond deze Alto, je kreeg daar ook het februari nummer. Leuk want mijn bekende staat in dat blad.
Ook nu gooi ik de Pullmann er in, geen ZIL of Chaika natuurlijk, maar als deze mij wordt gegeven, dan hoeft er geen strik om.
In de garage stonden een paar "nieuwe wagens"
Zoals dit dikke Opel-duo
En deze basis Sierra Turnier.
Omdat ik een flink stuk zou rijden, hebben we niet echt meer buiten lopen sjouwen over de parkeerplaats, maar deze 323 kon ik erg waarderen!
We hadden onderweg nog geluk, net na de grens begon het te regenen, nog niet zo hard, maar uit eindelijk werden de A7 en de N33 ijsbanen, maar wij reden er net voor dus en waren dus veilig weer thuis gekomen.
De reden dat de gisteren eerst naar de wasbox moesten..... ZO mag je Friesland niet in natuurlijk
JohandeBoer
Kilometervreter
Die MB Pick-up en die DKW 
Pjotr
Asfaltkampioen
Ik ben onverwacht morgen vrij, dus een mooie reden om nog laat een vakantie bericht te maken... We zijn na het museum en gaan terug naar huis. Dit kan allemaal in 1 bericht:
Goed de volgende dagen kunnen we in een volgelvlucht doen… Niet alles is even boeiend. Voor op een forum.
Op dinsdag bij de Galleria stond ik dan eindelijk weer eens oog in oog met een Daewoo Tico. Die ook nog gewoon gebruikt als dagelijkse auto.
In bijna dezelfde kleur, maar een auto die je ook amper nog ziet, een hele mooie Rover 618.
Op de weg naar de Galleria staat een Mazda 5 MPV, die volgens mij US-spec was, al 5 jaar neem ik me voor om eens te kijken en een foto te maken, en elke keer als we Wroclaw verlaten denk ik “KAK, nouja volgende keer maar.” Dus ik dacht, laat ik daar toch maar eens heen lopen..
En stuitte ik op een nog een FSO Matiz, eindelijk eens geen rode!
Deze Predom is ook boeiend, hij heeft een extra ruit EN het laatste raampje, vanuit de foto gezien, is kleiner “dan normaal”.
De Amerikaanse Mazda in kwestie.
Bij een van de huizen stond een leuke Polonez, wel wat werk eraan nog, maar ach dat mag de pret niet drukken!
Elke keer maak ik een foto van deze Corolla, een US versie.
En daar was ik weer bij der Mausenfanger, die als een echte trainer de boel in de gaten houdt.
De volgende dag,
’s avonds laat was er nog iemand met een gepimpte Predom gekomen.. Nouja hopelijk is de Poolse Gerda wat minder van de “Live Laugh Love” bordjes en van Ibiza style, zoals Thea hier de boel pimpt.
Daarna met de tram naar het centrum
Niet de allergrootste taxi deze Renault Thalia.
Erg fraaie Tico!
De prachtige markthal van Wroclaw
Met daarnaast mijn een na lievelings VW, een Steilheck natuurlijk!
Omdat het erg warm was, stelde mijn vader voor om eens een ritje in zo’n taxi te maken, ik dacht links nee hoor, maar echts was het wel fijn voor mijn enkel. Voor mijn ouders was het ook lekkerder.
Paar mooie sightseeing plaatjes :
’s avonds kwam de eigenaar van de bekendste Uno van Wroclaw alvast afscheid nemen.
Onze vriend Piotr kwam langs, hij is de oprichter van Wroclaw Z Gratem. Hij had ook alle FSO’s geregeld op de meeting.
Donderdag was een deeltje naar de winkel, en wat relaxen.
Onderweg zag ik deze KIA Pregio, lang niet gezien.
’s avonds wou mijn vader de BBQ aanslingeren, nouja eigenlijk wou hij gewoon een keer naar de straat fietsen, zodat ik ook ging fietsen, en we kwam langs nog een bijzondere KIA.
Op vrijdag was het tijd voor vertrek, richting Maagdenburg. Ongeveer 5 uur rijden, met de caravan en de Stau natuurlijk wat langer.
Als ik me niet vergis is dit een Amerikaans konvooi wat naar Oekraïne onderweg is. (we kwamen echt heel veel van deze combi’s tegen)
Hoe verder we Wroclaw verlieten, hoe slechter het weer. Heel goed, want nu had de 45 0 moeite met de caravan en werd ie dus niet weer warm.
Ik had vooral oog voor het formaat van deze Esterel, mijn vader zat vooral naar de idiote fiets te kijken…. Ayo en mijn moeder hadden vooral oog voor de wc, EN een haat aan de regen. Waarop mijn vader zuchtte “VROUWEN.” (Ayo is een meisjespoes inderdaad)
Echter bij de Duitse Grens klaarde het weer op.
Op de camping in Maagdenburg was het weer prachtig weer, dus werd het kamp op gezet. In afwachting van Leon.
En daar ws het kamp klaar, met der Mausenfanger als goede waakpoes.
Goed de volgende dagen kunnen we in een volgelvlucht doen… Niet alles is even boeiend. Voor op een forum.
Op dinsdag bij de Galleria stond ik dan eindelijk weer eens oog in oog met een Daewoo Tico. Die ook nog gewoon gebruikt als dagelijkse auto.
In bijna dezelfde kleur, maar een auto die je ook amper nog ziet, een hele mooie Rover 618.
Op de weg naar de Galleria staat een Mazda 5 MPV, die volgens mij US-spec was, al 5 jaar neem ik me voor om eens te kijken en een foto te maken, en elke keer als we Wroclaw verlaten denk ik “KAK, nouja volgende keer maar.” Dus ik dacht, laat ik daar toch maar eens heen lopen..
En stuitte ik op een nog een FSO Matiz, eindelijk eens geen rode!
Deze Predom is ook boeiend, hij heeft een extra ruit EN het laatste raampje, vanuit de foto gezien, is kleiner “dan normaal”.
De Amerikaanse Mazda in kwestie.
Bij een van de huizen stond een leuke Polonez, wel wat werk eraan nog, maar ach dat mag de pret niet drukken!
Elke keer maak ik een foto van deze Corolla, een US versie.
En daar was ik weer bij der Mausenfanger, die als een echte trainer de boel in de gaten houdt.
De volgende dag,
’s avonds laat was er nog iemand met een gepimpte Predom gekomen.. Nouja hopelijk is de Poolse Gerda wat minder van de “Live Laugh Love” bordjes en van Ibiza style, zoals Thea hier de boel pimpt.
Daarna met de tram naar het centrum
Niet de allergrootste taxi deze Renault Thalia.
Erg fraaie Tico!
De prachtige markthal van Wroclaw
Met daarnaast mijn een na lievelings VW, een Steilheck natuurlijk!
Omdat het erg warm was, stelde mijn vader voor om eens een ritje in zo’n taxi te maken, ik dacht links nee hoor, maar echts was het wel fijn voor mijn enkel. Voor mijn ouders was het ook lekkerder.
Paar mooie sightseeing plaatjes :
’s avonds kwam de eigenaar van de bekendste Uno van Wroclaw alvast afscheid nemen.
Onze vriend Piotr kwam langs, hij is de oprichter van Wroclaw Z Gratem. Hij had ook alle FSO’s geregeld op de meeting.
Donderdag was een deeltje naar de winkel, en wat relaxen.
Onderweg zag ik deze KIA Pregio, lang niet gezien.
’s avonds wou mijn vader de BBQ aanslingeren, nouja eigenlijk wou hij gewoon een keer naar de straat fietsen, zodat ik ook ging fietsen, en we kwam langs nog een bijzondere KIA.
Op vrijdag was het tijd voor vertrek, richting Maagdenburg. Ongeveer 5 uur rijden, met de caravan en de Stau natuurlijk wat langer.
Als ik me niet vergis is dit een Amerikaans konvooi wat naar Oekraïne onderweg is. (we kwamen echt heel veel van deze combi’s tegen)
Hoe verder we Wroclaw verlieten, hoe slechter het weer. Heel goed, want nu had de 45 0 moeite met de caravan en werd ie dus niet weer warm.
Ik had vooral oog voor het formaat van deze Esterel, mijn vader zat vooral naar de idiote fiets te kijken…. Ayo en mijn moeder hadden vooral oog voor de wc, EN een haat aan de regen. Waarop mijn vader zuchtte “VROUWEN.” (Ayo is een meisjespoes inderdaad)
Echter bij de Duitse Grens klaarde het weer op.
Op de camping in Maagdenburg was het weer prachtig weer, dus werd het kamp op gezet. In afwachting van Leon.
En daar ws het kamp klaar, met der Mausenfanger als goede waakpoes.
Laatst bewerkt:
Pjotr
Asfaltkampioen
En dan zijn we bij het jaarlijkse hoogtepunt, qua events, voor mij. OMMMA. En ik ben daar niet de enige in, want deze keer was Leon, aka the Fryske Boy, ook overgekomen. Van uit ons huis, met een gewone auto is het al 5 uur rijden, dus dat zegt wel iets over hoe tof het is. Speelt natuurlijk ook mee dat hij stiekem een Trabant wil hebben, maar net als ik zakelijk gezien 1 oldtimer en dagelijkse auto genoeg vind.
Eerlijk is eerlijk het staat nu bij mij op gedeelde eerste plaats met Pride of Longbridge. OMMMA is hier vaak al benoemd en ik heb het ook vaker gezegd, maar OMMMA, Maagdenburg, is het allergrootste en mooiste event op gebied van Oost-Europe auto’s. Er staan echt duizenden, Trabantjes, Wartburgs, Skoda’s Lada’s , Barkas’ maar ook Chaika’s, Volga’s IFA trucks & Tatra’s. Zelfs KrAZ is aanwezig. Net als Zastava en er zijn zelfs ARO’s. EN natuurlijk ook motoren en mopeds. De focus ligt eigenlijk wel tot 1990, maar nieuwere wagens als Samara’s en zelfs een Volga 3110 zijn ook wel welkom.
Natuurlijk zijn er ook veel “oh jij bent er ook weer”, maar dit jaar waren er een heleboel “nieuwe deelnemers” en dus auto’s die ik niet kende. Hoogtepunten op dat gebeid waren wel de RAF en de GAZ-12 ZIM oh en de Chaika Phaeton die ik al onthuld heb in het Bremen bericht.
Dit jaar was er een record qua deelnemers, dus mijn camera heeft ook overuren gemaakt. Ik zal daarom meerdere berichten maken, gewoon omdat het kan! Ik zal wel een beetje een kritisch zijn, anders ben ik 20 pagina’s bezig met foto’s. Dus niet elke Trabbi of IFA of Barkas komt voorbij.
Maagdenburg had ook oude trams ingezet, dat was leuk om te zien. Je kunt ook rondrijden in een oude Ikarus bus.
Wij stonden op de gewone parkeerplaats, dat is ongeveer 5 minuten lopen, en het leuke is, je ziet dan een hele stoet aan deelnemers voorbij komen. Op de parkeerplaats stond deze fraaie Omega:
Dit is een IFA p3, in de jaren 50 is in de DDR begonnen met de bouw van legerjeeps, de p1, nog met EMW techniek werd in verbeterde uitvoering opgevolgd door de p2 en er was ook een amfibievoertuig. In 1962 kwam de p3. Dit voertuig is alleen geproduceerd voor militair gebruik door het Noordelijk Volksleger ( NVA ) en de grenstroepen van de DDR . De motor komt uit de Sachsenring, dat is makkelijk gezegd de luxe wagen uit de DDR. Klein stukje boeiende info van de Duitse wiki:
Nadat de productie van de P2M was stopgezet, verscheen de P3 eind jaren vijftig als een volledig nieuw ontwerp. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, was geen van beide ontwerpen gebaseerd op militaire voertuigen die vóór 1945 waren ontwikkeld en gebouwd in de Auto Union AG -fabrieken in Saksen, zoals de standaard middelzware en zware personenauto's van de Wehrmacht, die halverwege de jaren dertig door Auto Union AG in opdracht van het Legerwapenbureau waren ontworpen en ook door andere fabrikanten ( Ford en Opel ) werden gebouwd . De P3 werd ontworpen door een ontwerpafdeling die specifiek belast was met militaire ontwikkeling: de Hohenstein-Ernstthal Vehicle Development Plant (KEW).
Na een lange zoektocht werd "Object 37"—een dekknaam voor een autogarage van SDAG Wismut —gekozen als de eerste assemblagefabriek voor de P3, waarmee de serieproductie van start ging. De fabriek was gevestigd op het terrein van de voormalige Auto Union-fabriek in Siegmar (voorheen Wanderer ) in Chemnitz-Siegmar . Officieel stond de fabriek in de documentatie en op de kentekenplaten vermeld als "VEB Kooperationszentrale Automobilbau Karl-Marx-Stadt", een consortium dat primair was opgericht om de productie van de P3 te organiseren en coördineren, aangezien de complexiteit van de auto het onmogelijk maakte om deze door één enkele fabrikant in Oost-Duitsland te laten produceren. In die zin was "Object 37" ook een tijdelijke oplossing. VEB Industriewerke Ludwigsfelde werd al snel geselecteerd om de benodigde productievolumes te verwerken. Zo had de P3 tijdens zijn productieperiode twee fabrikanten, die de benodigde onderdelen aan talrijke bedrijven leverden.
Midden jaren zestig boden Oost-Duitse vertegenwoordigers geen weerstand tegen het interne besluit van Comecon om de productie van terreinwagens in de DDR te staken. Dit betekende het einde van de P3-productie. Het Nationale Volksleger (NVA) bleef terreinwagens uit de Sovjet-Unie importeren, zoals GAZ- en UAZ-modellen . De P3 kreeg geen opvolger. Na het einde van de P3 werden er in de DDR geen terreinwagens meer in massaproductie genomen.
Het Elbenauer Park is heel groot, en links is eerst een hoek waar altijd Brandweer voertuigen staan, daar beginnen we nu dus ook!
Mooie Lada!
Personen auto’s hebben mijn voorkeur, maar ik vind het heel erg interessant om te zien dat er ook werkpaarden als Trucks en bussen bewaard worden. Wat de rol van de Ikarus bus was, heb ik eigenlijk niet helemaal begrepen.
De IFA trucks hebben geen introductie nodig denk ik zo.
En ook de Barkas en Wartburg brandweers niet.
Ik moet bekennen, ik ben meer fan van KrAZ, maar daar doe ik Tatra echt te kort mee, want dit zijn me toch ook beesten van dingen.
Misschien de bekendste Oostblok Limousine, de Tatra 603.
Niet alleen een mooie maagdelijke IFA, maar ook een mooie trekker ernaast. (zie ook de Polski FIAT onder de bosjes)
Dit is een AWZ P70 Coupé, geproduceerd door de IFA- dochteronderneming VEB Automobilwerk Zwickau (als AWZ P 70 "Zwickau"), later VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau (als Sachsenring P 70 ). De motor werd geproduceerd in de Barkas-fabriek . De aanduiding P 70 staat voor personenauto met een 700 cc-motor. Na de Chevrolet Corvette was de P 70 een van de eerste productievoertuigen met een kunststof carrosserie en de allereerste waarvan de kunststof carrosserie niet met de hand was gemaakt. Technisch gebaseerd op de IFA F 8 , was de P 70 bedoeld als een tussenmodel om het nieuwe carrosseriemateriaal te testen, maar vanwege de hoge prijs kon hij niet voldoen aan de eisen van massale motorisering in Oost-Duitsland . Deze rol werd overgenomen door de meer betaalbare Trabant , die in 1958 in serieproductie ging en de P 70 verving. Dit verklaart de zeer korte productieperiode van de P 70 van slechts vier jaar naar Oost-Duitse maatstaven. Tussen 1955 en 1959 werden 36.151 voertuigen geproduceerd in de carrosserievarianten sedan , coupé (ongeveer 1.500 exemplaren) en stationwagon . De coupé kwam pas in 1957 op de markt.
Bij OMMMA moet je er vroeg zijn, de deelnemers blijven ook binnen stromen, dus ALLES zien is haast onmogelijk. Dit is een hele mooie ZAZ 968.
Dit is een ИЖ-2125 Комби, ofwel een IZH 2125 Kombi. IZH is niets anders dan een licentiebouw van de Moskvich 412. Deze kombi is echter wel eigenbouw van IZH, en kwam in 1973 op de markt. Daarmee was het de eerste hatchback gemaakt in de USSR, ruim 10 jaar voor de Samara. Tot 1997 zijn er vele gebouwd, want de IZH was een populaire auto; goedkoop en erg degelijk. Dit is trouwens een 21251, dus een van na de facelift uit 1982. De auto kreeg deze neus, het nieuwe dasboard van de Moskvich 2140 (een doorontwikkeling van de 412) . Deze IZH is het eerste model van IZH wat ook geëxporteerd is. Uiteraard ken ik dit model, maar dit was een nieuwe voor mij op OMMMA. (spoileralert, er was er nog 1)
IFA F8, de DDR uitvoering van de DKW F8, van na de oorlog.
Robur legertrucks.
Dit is de voorloper van de Roburs hierboven, een Phänomen Granit 30k / Robur Garant 30k is geproduceerd door VEB Robur-Werke Zittau . De Granit 32 en Garant 32 modellen waren daarvan afgeleide versies met dieselmotoren. Deze twee-tons vrachtwagen werd in de Oost- Duitse voertuigmarkt gepositioneerd boven de Barkas V 901/2 en onder de IFA H3A . In april 1961 rolde de 50.000e eenheid van deze modelserie van de lopende band. De productie begon in 1953. In april 1961 rolde de 50.000e eenheid van deze modelserie van de lopende band. De Granit 30k en 32 werden op talrijke internationale handelsbeurzen gepresenteerd en alleen al in 1954 naar meer dan 20 landen geëxporteerd, en in 1959 naar bijna 40 landen. Belangrijke klanten waren onder andere Tsjecho-Slowakije , Hongarije , België en West-Duitsland . Het weinig veeleisende luchtkoelsysteem gaf het een voordeel ten opzichte van concurrenten, zelfs in tropische en droge gebieden. Zelfs onder zware belasting en extreme hitte in Afrika deden zich geen koelproblemen voor. Vooral in de vierwielaangedreven versie toonde de Granit 30 K de hoge torsiestijfheid van het frame en zijn uitstekende klimvermogen. De voertuigen werden bijvoorbeeld als ambulances gebruikt op ruige bergwegen in Bulgarije en bleken verrassend robuust.
Dit is een ЗИЛ-131 ofwel een ZIL 131, de 131 is de leger truck dit tussen 1967 en 2011 is gebouwd, de 133 was de 4x4 versie voor de niet legertrucks, ook met 6 wielen. De 130 is de bekende truck die je nog steeds in het Oosten veel ziet. Onverwoestbaar.
En een ZIL leger ambulance
De GAZ-51, ook Russisch is dan echt een kleine jongen zo.
Nog een IFA, ditmaal een L50A een echte oude Expeditie truck.
Dit is een Intercamp 440T, een volledig kunststoffen DDR-caravan.
KrAZ expeditie voertuig, als dit ding start, dan wordt je echt weggeblazen. Wat een machine, echt geen berg is te hoog voor dit ding.
En ik sluit af met deze foto, de trucks van de DDR:
Eerlijk is eerlijk het staat nu bij mij op gedeelde eerste plaats met Pride of Longbridge. OMMMA is hier vaak al benoemd en ik heb het ook vaker gezegd, maar OMMMA, Maagdenburg, is het allergrootste en mooiste event op gebied van Oost-Europe auto’s. Er staan echt duizenden, Trabantjes, Wartburgs, Skoda’s Lada’s , Barkas’ maar ook Chaika’s, Volga’s IFA trucks & Tatra’s. Zelfs KrAZ is aanwezig. Net als Zastava en er zijn zelfs ARO’s. EN natuurlijk ook motoren en mopeds. De focus ligt eigenlijk wel tot 1990, maar nieuwere wagens als Samara’s en zelfs een Volga 3110 zijn ook wel welkom.
Natuurlijk zijn er ook veel “oh jij bent er ook weer”, maar dit jaar waren er een heleboel “nieuwe deelnemers” en dus auto’s die ik niet kende. Hoogtepunten op dat gebeid waren wel de RAF en de GAZ-12 ZIM oh en de Chaika Phaeton die ik al onthuld heb in het Bremen bericht.
Dit jaar was er een record qua deelnemers, dus mijn camera heeft ook overuren gemaakt. Ik zal daarom meerdere berichten maken, gewoon omdat het kan! Ik zal wel een beetje een kritisch zijn, anders ben ik 20 pagina’s bezig met foto’s. Dus niet elke Trabbi of IFA of Barkas komt voorbij.
Maagdenburg had ook oude trams ingezet, dat was leuk om te zien. Je kunt ook rondrijden in een oude Ikarus bus.
Wij stonden op de gewone parkeerplaats, dat is ongeveer 5 minuten lopen, en het leuke is, je ziet dan een hele stoet aan deelnemers voorbij komen. Op de parkeerplaats stond deze fraaie Omega:
Dit is een IFA p3, in de jaren 50 is in de DDR begonnen met de bouw van legerjeeps, de p1, nog met EMW techniek werd in verbeterde uitvoering opgevolgd door de p2 en er was ook een amfibievoertuig. In 1962 kwam de p3. Dit voertuig is alleen geproduceerd voor militair gebruik door het Noordelijk Volksleger ( NVA ) en de grenstroepen van de DDR . De motor komt uit de Sachsenring, dat is makkelijk gezegd de luxe wagen uit de DDR. Klein stukje boeiende info van de Duitse wiki:
Nadat de productie van de P2M was stopgezet, verscheen de P3 eind jaren vijftig als een volledig nieuw ontwerp. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, was geen van beide ontwerpen gebaseerd op militaire voertuigen die vóór 1945 waren ontwikkeld en gebouwd in de Auto Union AG -fabrieken in Saksen, zoals de standaard middelzware en zware personenauto's van de Wehrmacht, die halverwege de jaren dertig door Auto Union AG in opdracht van het Legerwapenbureau waren ontworpen en ook door andere fabrikanten ( Ford en Opel ) werden gebouwd . De P3 werd ontworpen door een ontwerpafdeling die specifiek belast was met militaire ontwikkeling: de Hohenstein-Ernstthal Vehicle Development Plant (KEW).
Na een lange zoektocht werd "Object 37"—een dekknaam voor een autogarage van SDAG Wismut —gekozen als de eerste assemblagefabriek voor de P3, waarmee de serieproductie van start ging. De fabriek was gevestigd op het terrein van de voormalige Auto Union-fabriek in Siegmar (voorheen Wanderer ) in Chemnitz-Siegmar . Officieel stond de fabriek in de documentatie en op de kentekenplaten vermeld als "VEB Kooperationszentrale Automobilbau Karl-Marx-Stadt", een consortium dat primair was opgericht om de productie van de P3 te organiseren en coördineren, aangezien de complexiteit van de auto het onmogelijk maakte om deze door één enkele fabrikant in Oost-Duitsland te laten produceren. In die zin was "Object 37" ook een tijdelijke oplossing. VEB Industriewerke Ludwigsfelde werd al snel geselecteerd om de benodigde productievolumes te verwerken. Zo had de P3 tijdens zijn productieperiode twee fabrikanten, die de benodigde onderdelen aan talrijke bedrijven leverden.
Midden jaren zestig boden Oost-Duitse vertegenwoordigers geen weerstand tegen het interne besluit van Comecon om de productie van terreinwagens in de DDR te staken. Dit betekende het einde van de P3-productie. Het Nationale Volksleger (NVA) bleef terreinwagens uit de Sovjet-Unie importeren, zoals GAZ- en UAZ-modellen . De P3 kreeg geen opvolger. Na het einde van de P3 werden er in de DDR geen terreinwagens meer in massaproductie genomen.
Het Elbenauer Park is heel groot, en links is eerst een hoek waar altijd Brandweer voertuigen staan, daar beginnen we nu dus ook!
Mooie Lada!
Personen auto’s hebben mijn voorkeur, maar ik vind het heel erg interessant om te zien dat er ook werkpaarden als Trucks en bussen bewaard worden. Wat de rol van de Ikarus bus was, heb ik eigenlijk niet helemaal begrepen.
De IFA trucks hebben geen introductie nodig denk ik zo.
En ook de Barkas en Wartburg brandweers niet.
Ik moet bekennen, ik ben meer fan van KrAZ, maar daar doe ik Tatra echt te kort mee, want dit zijn me toch ook beesten van dingen.
Misschien de bekendste Oostblok Limousine, de Tatra 603.
Niet alleen een mooie maagdelijke IFA, maar ook een mooie trekker ernaast. (zie ook de Polski FIAT onder de bosjes)
Dit is een AWZ P70 Coupé, geproduceerd door de IFA- dochteronderneming VEB Automobilwerk Zwickau (als AWZ P 70 "Zwickau"), later VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau (als Sachsenring P 70 ). De motor werd geproduceerd in de Barkas-fabriek . De aanduiding P 70 staat voor personenauto met een 700 cc-motor. Na de Chevrolet Corvette was de P 70 een van de eerste productievoertuigen met een kunststof carrosserie en de allereerste waarvan de kunststof carrosserie niet met de hand was gemaakt. Technisch gebaseerd op de IFA F 8 , was de P 70 bedoeld als een tussenmodel om het nieuwe carrosseriemateriaal te testen, maar vanwege de hoge prijs kon hij niet voldoen aan de eisen van massale motorisering in Oost-Duitsland . Deze rol werd overgenomen door de meer betaalbare Trabant , die in 1958 in serieproductie ging en de P 70 verving. Dit verklaart de zeer korte productieperiode van de P 70 van slechts vier jaar naar Oost-Duitse maatstaven. Tussen 1955 en 1959 werden 36.151 voertuigen geproduceerd in de carrosserievarianten sedan , coupé (ongeveer 1.500 exemplaren) en stationwagon . De coupé kwam pas in 1957 op de markt.
Bij OMMMA moet je er vroeg zijn, de deelnemers blijven ook binnen stromen, dus ALLES zien is haast onmogelijk. Dit is een hele mooie ZAZ 968.
Dit is een ИЖ-2125 Комби, ofwel een IZH 2125 Kombi. IZH is niets anders dan een licentiebouw van de Moskvich 412. Deze kombi is echter wel eigenbouw van IZH, en kwam in 1973 op de markt. Daarmee was het de eerste hatchback gemaakt in de USSR, ruim 10 jaar voor de Samara. Tot 1997 zijn er vele gebouwd, want de IZH was een populaire auto; goedkoop en erg degelijk. Dit is trouwens een 21251, dus een van na de facelift uit 1982. De auto kreeg deze neus, het nieuwe dasboard van de Moskvich 2140 (een doorontwikkeling van de 412) . Deze IZH is het eerste model van IZH wat ook geëxporteerd is. Uiteraard ken ik dit model, maar dit was een nieuwe voor mij op OMMMA. (spoileralert, er was er nog 1)
IFA F8, de DDR uitvoering van de DKW F8, van na de oorlog.
Robur legertrucks.
Dit is de voorloper van de Roburs hierboven, een Phänomen Granit 30k / Robur Garant 30k is geproduceerd door VEB Robur-Werke Zittau . De Granit 32 en Garant 32 modellen waren daarvan afgeleide versies met dieselmotoren. Deze twee-tons vrachtwagen werd in de Oost- Duitse voertuigmarkt gepositioneerd boven de Barkas V 901/2 en onder de IFA H3A . In april 1961 rolde de 50.000e eenheid van deze modelserie van de lopende band. De productie begon in 1953. In april 1961 rolde de 50.000e eenheid van deze modelserie van de lopende band. De Granit 30k en 32 werden op talrijke internationale handelsbeurzen gepresenteerd en alleen al in 1954 naar meer dan 20 landen geëxporteerd, en in 1959 naar bijna 40 landen. Belangrijke klanten waren onder andere Tsjecho-Slowakije , Hongarije , België en West-Duitsland . Het weinig veeleisende luchtkoelsysteem gaf het een voordeel ten opzichte van concurrenten, zelfs in tropische en droge gebieden. Zelfs onder zware belasting en extreme hitte in Afrika deden zich geen koelproblemen voor. Vooral in de vierwielaangedreven versie toonde de Granit 30 K de hoge torsiestijfheid van het frame en zijn uitstekende klimvermogen. De voertuigen werden bijvoorbeeld als ambulances gebruikt op ruige bergwegen in Bulgarije en bleken verrassend robuust.
Dit is een ЗИЛ-131 ofwel een ZIL 131, de 131 is de leger truck dit tussen 1967 en 2011 is gebouwd, de 133 was de 4x4 versie voor de niet legertrucks, ook met 6 wielen. De 130 is de bekende truck die je nog steeds in het Oosten veel ziet. Onverwoestbaar.
En een ZIL leger ambulance
De GAZ-51, ook Russisch is dan echt een kleine jongen zo.
Nog een IFA, ditmaal een L50A een echte oude Expeditie truck.
Dit is een Intercamp 440T, een volledig kunststoffen DDR-caravan.
KrAZ expeditie voertuig, als dit ding start, dan wordt je echt weggeblazen. Wat een machine, echt geen berg is te hoog voor dit ding.
En ik sluit af met deze foto, de trucks van de DDR:
Laatst bewerkt:
JohandeBoer
Kilometervreter
Gaaf !
Zo'n P70 Coupe....wat een beauty
Zo'n P70 Coupe....wat een beauty
Pjotr
Asfaltkampioen
JA, dat vind ik ook een hele mooie auto inderdaad, maar ook de Sachsenring natuurlijk, en de Warburg Cabrio. Ik kom even niet op zijn naam, een roadster achtige op basis van de 311, dat vind ik ook echt een hele hele mooie auto.Gaaf !
Zo'n P70 Coupe....wat een beauty
En ook nog een vooroorlogse Tatra, ik heb nog een hele bingokaart achter de hand! Als ik de foto's weer wat door ga, en met het maken van het bericht, dan sta ik er wel versteld van hoeveel moois er toch in de grauwe omgevingen is gemaakt, en hoe weinig bekend hier is.
Pjotr
Asfaltkampioen
Ik doe nog een stukje, ik moet mijn vrije dag een beetje goed afsluiten. Ik was tussendoor in huis bezig geweest, maar op de rust momentjes ben ik even in de pen geklommen.
Ik begin met een met de GAZ-12 ZIM, mijn hoogtepunt. Dit is de voorloper van de Chaika. De hierarchie in de Sovjetunie is voor ons heel bijzonder, ik neem daarom een stukje Russische wikipedia mee, die legt het beter uit:
De ZIM was het eerste directiemodel van de Gorki Automobielfabriek(GAZ) en het laatste in massa geproduceerde model van deze (grote) klasse dat niet aan beperkingen onderhevig was. De GAZ-12 werd gebruikt in taxivloten en als dienstvoertuig voor partij- en overheidsfunctionarissen van het middenniveau, maar niet het hoogste niveau (zij hadden recht op de ZIS-101 of ZIS-110 ). In sommige gevallen werd hij ook verkocht voor privégebruik. In totaal werden er van 1949 tot 1959 21.527 ZIM/GAZ-12's van alle modificaties geproduceerd. In 1959 werd hij vervangen door het GAZ-13 "Chaika"-model .
De enige voertuigen die qua ondergeschiktheid superieur waren aan de ZIM ( Molotovfabriek ) waren de ZIS ( Stalinfabriek ) voertuigen. Dit belette de "Molotovisten" uit Gorki echter niet om in hun onuitgesproken rivaliteit met de "Stalinisten" uit Moskou steeds gedurfdere en geavanceerdere ontwerpen te creëren . De ZIM was met name het eerste Sovjetvoertuig dat gebruik maakte van een hydromechanische transmissie , wat zorgde voor een soepele acceleratie vanuit stilstand en gemakkelijk schakelen . De ontwikkeling begon in 1948 en werd uitgevoerd onder strakke deadlines, aangezien er slechts 29 maanden beschikbaar waren. In de wereldwijde auto-industrie was de ZIM de eerste auto met een monocoque carrosserie met drie zitrijen. Voorheen hadden auto's met zo'n lange wielbasis alleen een frameconstructie . Alleen de voorkant van de carrosserie van de ZIM had een kort, afneembaar motorsteunframe dat aan de carrosserie was vastgeschroefd. De ontwerpers van Gorky waren echter de eersten ter wereld die een personenauto van deze lengte met een monocoque carrosserie creëerden .
De reden hiervoor was omdat het een loodzware auto is, maar ook omdat de onderdelen van andere modellen gebruikt konden worden, 50% van de auto werd ook in of andere wagens gebruikt, de M20 Pobeda, maar ook in de de GAZ-51 vrachtwagen, de GAZ-69
En dan nog wat 2 bijzondere informatieverhalen,
Hoewel de ZIM in eerste instantie een “Bonzen auto” is, werd de auto ook als taxi gebruikt. Dit is heel leuk om te lezen, wat dat gaat ging er heel anders aan toe, als bij ons:
De eerste ZIM-taxi's verschenen in de zomer van 1952 in Moskou voor een internationale economische conferentie. Ze waren lichtgrijs geschilderd met een witte geblokte streep. In 1956 werden 300 ZIM-voertuigen geleverd aan het 1e taxidepot van Moskou. In 1958 waren dat er 328. Ze bleven tot 1960 in Moskou in gebruik.
In Leningrad verschenen de eerste 30 ZIM-taxi's in juni 1955, gevolgd door 59 in 1956, 117 in 1957 en 177 in 1959. De laatste ZIM-taxi's in Leningrad bleven in gebruik tot de zomer van 1964. ZIM-taxi's waren doorgaans zwart met een witte geblokte streep. Eind jaren vijftig werden twee geblokte strepen op de deuren van ZIM's aangebracht die waren omgebouwd van personenauto's tot taxi's, gescheiden door een cirkel met de letter T in het midden. De TA-49-meter bevond zich op de vloer. Omdat de ritprijs van een ZIM aanzienlijk hoger was dan die van een gewone Pobeda, werden ze vooral gebruikt voor gedeelde ritten; later werden ZIM's voornamelijk omgebouwd tot minibusjes voor vaste routes. Hun beperkte capaciteit – slechts zes passagiers, waarvan er twee op oncomfortabele, opklapbare stoeltjes zaten – leidde echter tot hun vrij snelle vervanging door RAF-977- minibusjes , die compacter, ruimer en zuiniger waren (vanaf 1959). ZIM-taxi's werden ook in andere steden gebruikt. Zo verschenen ze bijvoorbeeld op 23 oktober 1954 in Minsk.
De ZIM was de meest democratische van alle grote Sovjetauto's: in tegenstelling tot de "Chaika" die erop volgde, werd hij veelvuldig gebruikt in taxi's en ambulances, en was hij ook te koop voor het gewone publiek.
Vóór de hervorming van 1961 kostte een ZIM 40.000 roebel – een fortuin gezien het gemiddelde salaris destijds, aangezien de prestigieuze Pobeda 16.000 roebel kostte en de Moskvich-400 9.000 roebel. Er stonden destijds dus simpelweg geen rijen voor ZIM's, en de belangrijkste kopers waren de Sovjet-wetenschappelijke en creatieve elite, die niet direct recht hadden op een eigen auto. Niettemin werden dergelijke "privéauto's" vaak bestuurd door privéchauffeurs, onderhouden en gestald in staatsgarages. Volgens archiefgegevens gepubliceerd door A. Lekae bedroegen de productiekosten van elke ZIM ongeveer 80.000 roebel, dat wil zeggen ongeveer het dubbele van de verkoopprijs van de auto .
Bovendien hadden officieren en onderofficieren (hoofd-onderofficieren), op initiatief van Stalin, recht op een ontslagvergoeding bovenop de Orde van Lenin die werd toegekend voor 25 jaar onberispelijke dienst. Het Ministerie van Financiën van de USSR kon echter het bedrag van deze vergoeding niet vaststellen en besloot daarom om naast de Orde van Lenin een ZIM-auto van de overheid toe te kennen. Opmerkelijk genoeg schafte Chroesjtsjov, direct na zijn aantreden, dit hele systeem van onderscheidingen voor langdurige dienst onmiddellijk af.
Begin jaren zeventig, nadat de ZIM's grotendeels waren afgeschreven door overheidsinstanties en taxibedrijven, werden ze door particulieren gekocht als gewone auto's. De prijs van een GAZ-12 was niet hoger dan die van een Zhiguli. Eigenaren gebruikten deze voertuigen vaak voor het vervoer van zware ladingen, zoals aardappelen. In deze periode verloren de meeste overgebleven ZIM's hun oorspronkelijke configuratie en kregen ze buitenlandse transmissies, vrachtwagenmotoren, enzovoort. Daardoor is een complete ZIM met zijn originele fabrieksconfiguratie een zeer zeldzaam voertuig en een zeer gewilde vondst voor verzamelaars.
Tot 1957 werd het model alleen aangeduid als ZIM (een afkorting van de fabrieksnaam – " Molotovfabriek ", in hoofdletters geschreven); de naam GAZ-12 was strikt intern. Op het typeplaatje van de auto stond: " ZIM Automobile (GAZ-12) ". Maar na de nederlaag van de " anti-partijgroep " van Molotov , Malenkov , Kaganovich en Shepilov, die zich bij hen hadden aangesloten, werd Molotovs naam uit de fabrieksnaam verwijderd. De auto werd voortaan aangeduid met de fabrieksaanduiding: GAZ-12. Destijds gaven centrale functionarissen, die hun steun aan de partijlijn wilden tonen, er de voorkeur aan om de ZIM-naamplaatjes en -emblemen te vervangen door nieuwe – GAZ. In de particuliere sector en aan de rand van de macht werden de politieke veranderingen aan het ontwerp van de auto met onverschilligheid ontvangen – grotendeels daarom zijn veel auto's uit de vroege productie tot op de dag van vandaag bewaard gebleven met hun originele ZIM-emblemen.
De rest krijgt niet zulke verhalen hoor.
Barkas was er in alle soorten en maten
Dit is een Belgische camper.
Deze camper is gemaakt door Karmann, net na de Wende geloof ik. In totaal zijn er slechts 2 of 3 van deze gemaakt.
Prachtige Volga, in een bijzondere kleur!
Meestal zie je de DDR-daktent op de 601, maar dit ziet er ook goed uit!
Prachtige combinatie, de caravan is ook DDR-makelij.
Ook oude Skoda’s kun je pimpen.
Dit is een Wartburg 311/2 , de /2 staat voor Karbriolett, maar nog mooier vind ik de 313, dat was het model waar ik niet op kwam @JohandeBoer . Er zijn heel veel uitvoeringen van de 311, 9 in totaal, exclusief de 313.
Zo is het verschil tussen de klassieke Lada’s goed te zien.
Als je deze Moskvich 2137 ziet, dan is te zien waarom de IZH eigenlijk hatchback wordt genoemd. De 2137 is de station versie van de 2140, doorontwikkeling van de 412 (sedan) en de 427 (station) in Rusland werd dit beter verkocht dan de Lada 2102, en ze waren ook makkelijker te verkrijgen
Totaal onbekend hier, maar de 2107 (en 2105) waren steengoede Rally wagens.
Prachtige 2106.
Dit is wel een 353 die mee naar huis mag, niets meer aan doen.
Vrij nieuwe UAZ-452. Een van de weinige auto’s die je nog kunt kopen met de oude auto-index, dus zeg maar voor de 2101 enzo,
Leger Trabant 601 Kübel, ik heb mijn boekje erbij, en ik wist helemaal niet dat de Tramp, de burgeruitvoering hiervan, blijkbaar alleen maar voor de export was.
Multicar M22, de eerste Multicar met een dak. Multicar is de enige DDR-fabrikant die tegenwoordig nog auto’s/voertuigen maakt.
Verschillende Simson 2wielers!
Prachtig rijtje Skoda’s. Skoada’s waren dit jaar meer vertegenwoordigd
Een prachtige cabrio, als ik me niet vergis is dit ook een creatie van MTX.
[
Nomraal is dit mijn favo Skoda…
Nu was deze ernaast een stap mooier, wat een plaatje!
De grote FIAT (Polski-FIAT 125p) was er genoeg, maar uiteraard 0 Polonez.
Een vroege 125p
Speciaal voor forumvriend @verlichting2 , deze Favorit. EN die was me mooi!
Ik sluit af met deze:
Een FIAT 132, niet alleen met oude Poolse kentekens, maar dit is een Pools gebouwde 132. Ik zeg vast niets onverwachts, maar heel veel zijn er niet gemaakt.
Ik begin met een met de GAZ-12 ZIM, mijn hoogtepunt. Dit is de voorloper van de Chaika. De hierarchie in de Sovjetunie is voor ons heel bijzonder, ik neem daarom een stukje Russische wikipedia mee, die legt het beter uit:
De ZIM was het eerste directiemodel van de Gorki Automobielfabriek(GAZ) en het laatste in massa geproduceerde model van deze (grote) klasse dat niet aan beperkingen onderhevig was. De GAZ-12 werd gebruikt in taxivloten en als dienstvoertuig voor partij- en overheidsfunctionarissen van het middenniveau, maar niet het hoogste niveau (zij hadden recht op de ZIS-101 of ZIS-110 ). In sommige gevallen werd hij ook verkocht voor privégebruik. In totaal werden er van 1949 tot 1959 21.527 ZIM/GAZ-12's van alle modificaties geproduceerd. In 1959 werd hij vervangen door het GAZ-13 "Chaika"-model .
De enige voertuigen die qua ondergeschiktheid superieur waren aan de ZIM ( Molotovfabriek ) waren de ZIS ( Stalinfabriek ) voertuigen. Dit belette de "Molotovisten" uit Gorki echter niet om in hun onuitgesproken rivaliteit met de "Stalinisten" uit Moskou steeds gedurfdere en geavanceerdere ontwerpen te creëren . De ZIM was met name het eerste Sovjetvoertuig dat gebruik maakte van een hydromechanische transmissie , wat zorgde voor een soepele acceleratie vanuit stilstand en gemakkelijk schakelen . De ontwikkeling begon in 1948 en werd uitgevoerd onder strakke deadlines, aangezien er slechts 29 maanden beschikbaar waren. In de wereldwijde auto-industrie was de ZIM de eerste auto met een monocoque carrosserie met drie zitrijen. Voorheen hadden auto's met zo'n lange wielbasis alleen een frameconstructie . Alleen de voorkant van de carrosserie van de ZIM had een kort, afneembaar motorsteunframe dat aan de carrosserie was vastgeschroefd. De ontwerpers van Gorky waren echter de eersten ter wereld die een personenauto van deze lengte met een monocoque carrosserie creëerden .
De reden hiervoor was omdat het een loodzware auto is, maar ook omdat de onderdelen van andere modellen gebruikt konden worden, 50% van de auto werd ook in of andere wagens gebruikt, de M20 Pobeda, maar ook in de de GAZ-51 vrachtwagen, de GAZ-69
En dan nog wat 2 bijzondere informatieverhalen,
Hoewel de ZIM in eerste instantie een “Bonzen auto” is, werd de auto ook als taxi gebruikt. Dit is heel leuk om te lezen, wat dat gaat ging er heel anders aan toe, als bij ons:
De eerste ZIM-taxi's verschenen in de zomer van 1952 in Moskou voor een internationale economische conferentie. Ze waren lichtgrijs geschilderd met een witte geblokte streep. In 1956 werden 300 ZIM-voertuigen geleverd aan het 1e taxidepot van Moskou. In 1958 waren dat er 328. Ze bleven tot 1960 in Moskou in gebruik.
In Leningrad verschenen de eerste 30 ZIM-taxi's in juni 1955, gevolgd door 59 in 1956, 117 in 1957 en 177 in 1959. De laatste ZIM-taxi's in Leningrad bleven in gebruik tot de zomer van 1964. ZIM-taxi's waren doorgaans zwart met een witte geblokte streep. Eind jaren vijftig werden twee geblokte strepen op de deuren van ZIM's aangebracht die waren omgebouwd van personenauto's tot taxi's, gescheiden door een cirkel met de letter T in het midden. De TA-49-meter bevond zich op de vloer. Omdat de ritprijs van een ZIM aanzienlijk hoger was dan die van een gewone Pobeda, werden ze vooral gebruikt voor gedeelde ritten; later werden ZIM's voornamelijk omgebouwd tot minibusjes voor vaste routes. Hun beperkte capaciteit – slechts zes passagiers, waarvan er twee op oncomfortabele, opklapbare stoeltjes zaten – leidde echter tot hun vrij snelle vervanging door RAF-977- minibusjes , die compacter, ruimer en zuiniger waren (vanaf 1959). ZIM-taxi's werden ook in andere steden gebruikt. Zo verschenen ze bijvoorbeeld op 23 oktober 1954 in Minsk.
De ZIM was de meest democratische van alle grote Sovjetauto's: in tegenstelling tot de "Chaika" die erop volgde, werd hij veelvuldig gebruikt in taxi's en ambulances, en was hij ook te koop voor het gewone publiek.
Vóór de hervorming van 1961 kostte een ZIM 40.000 roebel – een fortuin gezien het gemiddelde salaris destijds, aangezien de prestigieuze Pobeda 16.000 roebel kostte en de Moskvich-400 9.000 roebel. Er stonden destijds dus simpelweg geen rijen voor ZIM's, en de belangrijkste kopers waren de Sovjet-wetenschappelijke en creatieve elite, die niet direct recht hadden op een eigen auto. Niettemin werden dergelijke "privéauto's" vaak bestuurd door privéchauffeurs, onderhouden en gestald in staatsgarages. Volgens archiefgegevens gepubliceerd door A. Lekae bedroegen de productiekosten van elke ZIM ongeveer 80.000 roebel, dat wil zeggen ongeveer het dubbele van de verkoopprijs van de auto .
Bovendien hadden officieren en onderofficieren (hoofd-onderofficieren), op initiatief van Stalin, recht op een ontslagvergoeding bovenop de Orde van Lenin die werd toegekend voor 25 jaar onberispelijke dienst. Het Ministerie van Financiën van de USSR kon echter het bedrag van deze vergoeding niet vaststellen en besloot daarom om naast de Orde van Lenin een ZIM-auto van de overheid toe te kennen. Opmerkelijk genoeg schafte Chroesjtsjov, direct na zijn aantreden, dit hele systeem van onderscheidingen voor langdurige dienst onmiddellijk af.
Begin jaren zeventig, nadat de ZIM's grotendeels waren afgeschreven door overheidsinstanties en taxibedrijven, werden ze door particulieren gekocht als gewone auto's. De prijs van een GAZ-12 was niet hoger dan die van een Zhiguli. Eigenaren gebruikten deze voertuigen vaak voor het vervoer van zware ladingen, zoals aardappelen. In deze periode verloren de meeste overgebleven ZIM's hun oorspronkelijke configuratie en kregen ze buitenlandse transmissies, vrachtwagenmotoren, enzovoort. Daardoor is een complete ZIM met zijn originele fabrieksconfiguratie een zeer zeldzaam voertuig en een zeer gewilde vondst voor verzamelaars.
Tot 1957 werd het model alleen aangeduid als ZIM (een afkorting van de fabrieksnaam – " Molotovfabriek ", in hoofdletters geschreven); de naam GAZ-12 was strikt intern. Op het typeplaatje van de auto stond: " ZIM Automobile (GAZ-12) ". Maar na de nederlaag van de " anti-partijgroep " van Molotov , Malenkov , Kaganovich en Shepilov, die zich bij hen hadden aangesloten, werd Molotovs naam uit de fabrieksnaam verwijderd. De auto werd voortaan aangeduid met de fabrieksaanduiding: GAZ-12. Destijds gaven centrale functionarissen, die hun steun aan de partijlijn wilden tonen, er de voorkeur aan om de ZIM-naamplaatjes en -emblemen te vervangen door nieuwe – GAZ. In de particuliere sector en aan de rand van de macht werden de politieke veranderingen aan het ontwerp van de auto met onverschilligheid ontvangen – grotendeels daarom zijn veel auto's uit de vroege productie tot op de dag van vandaag bewaard gebleven met hun originele ZIM-emblemen.
De rest krijgt niet zulke verhalen hoor.
Barkas was er in alle soorten en maten
Dit is een Belgische camper.
Deze camper is gemaakt door Karmann, net na de Wende geloof ik. In totaal zijn er slechts 2 of 3 van deze gemaakt.
Prachtige Volga, in een bijzondere kleur!
Meestal zie je de DDR-daktent op de 601, maar dit ziet er ook goed uit!
Prachtige combinatie, de caravan is ook DDR-makelij.
Ook oude Skoda’s kun je pimpen.
Dit is een Wartburg 311/2 , de /2 staat voor Karbriolett, maar nog mooier vind ik de 313, dat was het model waar ik niet op kwam @JohandeBoer . Er zijn heel veel uitvoeringen van de 311, 9 in totaal, exclusief de 313.
Zo is het verschil tussen de klassieke Lada’s goed te zien.
Als je deze Moskvich 2137 ziet, dan is te zien waarom de IZH eigenlijk hatchback wordt genoemd. De 2137 is de station versie van de 2140, doorontwikkeling van de 412 (sedan) en de 427 (station) in Rusland werd dit beter verkocht dan de Lada 2102, en ze waren ook makkelijker te verkrijgen
Totaal onbekend hier, maar de 2107 (en 2105) waren steengoede Rally wagens.
Prachtige 2106.
Dit is wel een 353 die mee naar huis mag, niets meer aan doen.
Vrij nieuwe UAZ-452. Een van de weinige auto’s die je nog kunt kopen met de oude auto-index, dus zeg maar voor de 2101 enzo,
Leger Trabant 601 Kübel, ik heb mijn boekje erbij, en ik wist helemaal niet dat de Tramp, de burgeruitvoering hiervan, blijkbaar alleen maar voor de export was.
Multicar M22, de eerste Multicar met een dak. Multicar is de enige DDR-fabrikant die tegenwoordig nog auto’s/voertuigen maakt.
Verschillende Simson 2wielers!
Prachtig rijtje Skoda’s. Skoada’s waren dit jaar meer vertegenwoordigd
Een prachtige cabrio, als ik me niet vergis is dit ook een creatie van MTX.
[
Nomraal is dit mijn favo Skoda…
Nu was deze ernaast een stap mooier, wat een plaatje!
De grote FIAT (Polski-FIAT 125p) was er genoeg, maar uiteraard 0 Polonez.
Een vroege 125p
Speciaal voor forumvriend @verlichting2 , deze Favorit. EN die was me mooi!
Ik sluit af met deze:
Een FIAT 132, niet alleen met oude Poolse kentekens, maar dit is een Pools gebouwde 132. Ik zeg vast niets onverwachts, maar heel veel zijn er niet gemaakt.
JohandeBoer
Kilometervreter
Jouw Polonez zou hier goed tussen passen !
Pjotr
Asfaltkampioen
Ja dat is wel het plan, MIsschien moet ik hem dit weekend eens starten en een rondje door de parkeergarage rijden.
Met de enkel gaat het vooruit, het doet wel zeer, maar we belasten het wat meer met oefeningen. EN ik ga nu met een fysio 1x in de week sporten. Dit helpt, want Bremen deed minder zeer dan verwacht. Ik heb nu wel het gevoel dat er langzaam wat meer richting hoe het was gaat worden, dat is wel een langzaam traject en er zullen ook slechte dagen bij zitten, maar goed.
EN, ik was te vreog met enter, er waren best wel wat Nederlanders, ZAZ, Lada's en Zastava's.
Marc 827 3500
Kilometervreter
Gewelig mooi weer allemaal. Dat donker rood staat de Volga erg goed zeg. Misschien wel mijn favo oost europese auto.
Pjotr
Asfaltkampioen
JA, eens, zwart vind ik ook erg mooi, maar gezien de historie niet de beste keuze. De facelifts, updates zijn ook moio vind ik, maar net minder mooi.
Ik vind wel, en dat is uit mijn mond raar, de grote modellen prachtiger dan de kleinere. De 2101 is mooi, of de Samara of een ZAZ, maar het is geen plaatje zoals de Chaika.
Tatra is ook echt prachtig, en natuurlijk Sachsenring... Bij het volgende etentje neem ik wel boeken mee, dan heben we geen Youtube maar iedereen een Oost-blok boek, leren jij en Leon nog meer. (Op OMMMA moest ik vaak zeggen, waar we naar keken)
Rutger DC
Asfaltkampioen
Wat gaat het hard met de berichten hier. Het zijn steeds erg leuke verslagen, alsof je er zelf bij bent. Wij lezers worden ook allemaal steeds een iets grotere kenner van de Oost- (en Midden-)Europese auto. Stiekem zijn er toch best wat modellen en varianten gemaakt. Leuk dat zoveel van die prototypes gewoon bewaard zijn gebleven.
Ja, de Yue Loong-meeting was op 1 november 2014. We zijn al ruim voorbij het tweede lustrum.
Dat zou goed kunnen: Ik kende 'm ook van Japan Classic Sunday 2022.
verlichting2
Kilometervreter
Bedankt voor de leuke Skoda's. De Favorit die hebt gefotografeerd is een Silverline. Die had de 1,3 met 54 pk. Een gelijke uitvoering was de Blackline. Beide gebaseerd op de GLX uitvoering. Heel veel stelde speciale uitvoering niet voor. Lichtmetalen wielen, een striping, modelspecifieke bekleding en "donkere rookglazen achterlichtunits". Het is waarschijnlijk een 1993 of 1994'er. In 1994 waren er op de 68 pk uitvoering ook twee uitloopmodellen, de Comfortline en de Solitaire. Die laatste is in de combi uitvoering mijn ultieme Favorit.
De lichtblauwe 120 is een 120 GLS. Allen geleverd in 1982. Te herkennen aan de iets andere grille. In 1983 kwam immers de grote facelift.
Die oude 100/110 serie in het donkergroen met zijn lichtgele wielen is leuk. Die kleeft vast aan de weg!
De lichtblauwe 120 is een 120 GLS. Allen geleverd in 1982. Te herkennen aan de iets andere grille. In 1983 kwam immers de grote facelift.
Die oude 100/110 serie in het donkergroen met zijn lichtgele wielen is leuk. Die kleeft vast aan de weg!
Pjotr
Asfaltkampioen
JA dat is hem, maar blijkbaar is dat toch een andere auto zie ik nu de Bremen auto had geen stickers. Jammer! Bedankt voor het oplossen van dit mysterie R!
EN voor je compliment!
Ah wel een Silverline, ik dacht al! Er was toch ook een Zwarte?
Ik vind een Favorit ook een leuke auto, ik weet nog dat ik bij de kinderen van AutoSkala, de Skoda dealer in Assen, in de klas zat. Toen de Favorit gelanceerd weerd, kreeg de hele school een sticker. Ik heb ooit eens de stickers in een boek geplakt, mijn ouders kennende moet dat nog wel ergens liggen.
Maar goed , ik denk dat ik het wel eens verteld heb, maar ik heb nog eens serieus gekeken naar een Favorit, maar als oldtimer vond ik het toen toch een beetje "weinig onderscheid" hebben in vergelijking met mijn Getz. Het is toen daarom niet doorgegaan, en hebben we de Y10 gekocht.
Deze, die is dus naar vriend Ivan gegaan, maar die kende ik toen alleen nog online via Flickr.
Bij dat bedrijf stond toen ook iets in het veld, en dan is de cirkel helemaal rond:
Ik vond trouwens qua Skoda deze keer veel op OMMMA. Natuurlijk is zeker 50% van alles DDR-makelij, maar er weren echt veel andere modellen, ook heel veel Moskvitch.
Pjotr
Asfaltkampioen
Speciaal voor mijn forumvriend @verlichting2 neem ik nog wat Skoda's mee, in dit bericht komen neit veel onbekende wagens voor, dus geen opstel dit keer! Gewoon leuk plaatjes kijken!
Prachtige 130 Coupé, de wielen vind ik heel erg tof!
Een Samara Baltic, gebouwd in Finland, en om de zogenaamd betere kwaliteit en uitrusting was die veel duurder. Nu bleek dit niet een heel veel betere auto te zijn helaas. De grille is wel van een oudere Samara.
Want zo hoort het te zijn, en dit best uniek, 2 Baltics! 1 is al bijzonder.
Prachtige oude Dacia!
De ideale Trabant, wel de oude looks maar met de Polo motor. Ook hier geld, dit is niet perse beter qua carrosserie en alles.
De bekendste Multicar denk ik zo.
De meeste Roburs die ik heb laten zien zijn de vrachtwagens, maar ze hebben ook bussen gemaakt. Zoals deze LO2501. Leuk weetje:
In de jaren 1964-1966 leverde Robur 500 modellen met open laadbak en 1000 autobussen van de LO 2500 als complete knocked down-sets aan Indonesië, die in een fabriek in Soerabaja gemonteerd worden.
[
Eind rijden voor deze ЗАЗ-968A Запорожец. Er waren best wel wat gele kentekens dit keer.
De Russische Klassieker / Ladaclub uit Nederland was ook vertegenwoordigd.
}
Ook de Nederlandse Zastava / Yugo club. Als ik deze dan zie, dan denk ik wel "het was toch ook leuk geweest als.." Maar nee Poloneza vind ik toch net leuker.
Prachtige Moskvitch
Dit is een Wartburg 1.3 Trans (Pickup), inderdaad van wegenbouw.
DIt is wel heel erg gaaf, een dikke sport 2106, geweldige velgen, de mistlampen, de striping.... Helaas paste hij niet in mijn rugtas.
Dit is een 2107 Toscane, een actiemodel uit Duitsland. Heel uniek dat die nog bewaard is gebleven, de meesten zijn allemaal terug gegaan naar moeder Rusland.
Nog een mooie Coupé.
UAZ van de Nationale Volksarmee.
Prachtige oude Felicia
Iets wat je haast nooit ziet, is deze Škoda 1201 Kombi. gebouwd tussen 1954 en 1959.
Daktenten!
Wartburg 312-300 HT (Hardtop Coupe)
Een coupé maakte geen deel meer uit van het productaanbod. In plaats daarvan produceerde de carrosseriefabriek in Dresden nu naast de camper sedan ook een cabriolet, officieel aangeduid als hardtop coupé . Deze auto was bedoeld om het gat op te vullen dat de Škoda Felicia , die tot 1964 werd geproduceerd, had achtergelaten. De 2+2-zits roadster werd standaard geleverd met een hardtop en was optioneel verkrijgbaar met een softtop. De voor- en achterkant van de carrosserie werden opnieuw ontworpen. De hardtop en de voorbumper waren de eerste carrosseriedelen van glasvezel in Oost-Duitsland , geproduceerd door het Saksische glasvezelbedrijf Wagner & Co KG in Sebnitz . De kap was gemaakt van Duroplast . De stoelen en de interieurafwerking waren bekleed met kunstleer. Het model, later aangeduid als Hardtop Coupé (HT) 312-300, werd aanvankelijk nog gebouwd met het oude 311-chassis, waardoor het strikt genomen een ander type genoemd zou moeten worden, namelijk de 311-300 HT . Dit model heeft echter nooit officieel bestaan; de auto die op de handelsbeurs van 1965 werd gepresenteerd, was al een Type 312. Als gevolg van de overstap naar het Type 353 werd de productie na slechts één jaar en 541 voertuigen stopgezet – het bleef de laatste Wartburg cabriolet.
Prachtige 125p.
Nog een Zastava!
Ik wist helemaal niet dat UAZ deuren zo ver open konden.
IFA F9, de voorloper van de Wartburg 311 die ook de techniek deelt, de auto is een net als de F8 eigenlijk een DKW. De F9 is ook in Nederland verkocht.
Ik sluit af met een Dacia 1310, misschien neit de mooiste Dacia, maar je ziet die echt heel erg weinig buiten Roemenië.
Hierna komen er 2 nog berichten, dan heb ik toch een snelle selectie kunnen maken van mijn 1100 foto's dacht ik zo!
Prachtige 130 Coupé, de wielen vind ik heel erg tof!
Een Samara Baltic, gebouwd in Finland, en om de zogenaamd betere kwaliteit en uitrusting was die veel duurder. Nu bleek dit niet een heel veel betere auto te zijn helaas. De grille is wel van een oudere Samara.
Want zo hoort het te zijn, en dit best uniek, 2 Baltics! 1 is al bijzonder.
Prachtige oude Dacia!
De ideale Trabant, wel de oude looks maar met de Polo motor. Ook hier geld, dit is niet perse beter qua carrosserie en alles.
De bekendste Multicar denk ik zo.
De meeste Roburs die ik heb laten zien zijn de vrachtwagens, maar ze hebben ook bussen gemaakt. Zoals deze LO2501. Leuk weetje:
In de jaren 1964-1966 leverde Robur 500 modellen met open laadbak en 1000 autobussen van de LO 2500 als complete knocked down-sets aan Indonesië, die in een fabriek in Soerabaja gemonteerd worden.
Eind rijden voor deze ЗАЗ-968A Запорожец. Er waren best wel wat gele kentekens dit keer.
De Russische Klassieker / Ladaclub uit Nederland was ook vertegenwoordigd.
Ook de Nederlandse Zastava / Yugo club. Als ik deze dan zie, dan denk ik wel "het was toch ook leuk geweest als.." Maar nee Poloneza vind ik toch net leuker.
Prachtige Moskvitch
Dit is een Wartburg 1.3 Trans (Pickup), inderdaad van wegenbouw.
DIt is wel heel erg gaaf, een dikke sport 2106, geweldige velgen, de mistlampen, de striping.... Helaas paste hij niet in mijn rugtas.
Dit is een 2107 Toscane, een actiemodel uit Duitsland. Heel uniek dat die nog bewaard is gebleven, de meesten zijn allemaal terug gegaan naar moeder Rusland.
Nog een mooie Coupé.
UAZ van de Nationale Volksarmee.
Prachtige oude Felicia
Iets wat je haast nooit ziet, is deze Škoda 1201 Kombi. gebouwd tussen 1954 en 1959.
Daktenten!
Wartburg 312-300 HT (Hardtop Coupe)
Een coupé maakte geen deel meer uit van het productaanbod. In plaats daarvan produceerde de carrosseriefabriek in Dresden nu naast de camper sedan ook een cabriolet, officieel aangeduid als hardtop coupé . Deze auto was bedoeld om het gat op te vullen dat de Škoda Felicia , die tot 1964 werd geproduceerd, had achtergelaten. De 2+2-zits roadster werd standaard geleverd met een hardtop en was optioneel verkrijgbaar met een softtop. De voor- en achterkant van de carrosserie werden opnieuw ontworpen. De hardtop en de voorbumper waren de eerste carrosseriedelen van glasvezel in Oost-Duitsland , geproduceerd door het Saksische glasvezelbedrijf Wagner & Co KG in Sebnitz . De kap was gemaakt van Duroplast . De stoelen en de interieurafwerking waren bekleed met kunstleer. Het model, later aangeduid als Hardtop Coupé (HT) 312-300, werd aanvankelijk nog gebouwd met het oude 311-chassis, waardoor het strikt genomen een ander type genoemd zou moeten worden, namelijk de 311-300 HT . Dit model heeft echter nooit officieel bestaan; de auto die op de handelsbeurs van 1965 werd gepresenteerd, was al een Type 312. Als gevolg van de overstap naar het Type 353 werd de productie na slechts één jaar en 541 voertuigen stopgezet – het bleef de laatste Wartburg cabriolet.
Prachtige 125p.
Nog een Zastava!
Ik wist helemaal niet dat UAZ deuren zo ver open konden.
IFA F9, de voorloper van de Wartburg 311 die ook de techniek deelt, de auto is een net als de F8 eigenlijk een DKW. De F9 is ook in Nederland verkocht.
Ik sluit af met een Dacia 1310, misschien neit de mooiste Dacia, maar je ziet die echt heel erg weinig buiten Roemenië.
Hierna komen er 2 nog berichten, dan heb ik toch een snelle selectie kunnen maken van mijn 1100 foto's dacht ik zo!
Laatst bewerkt:
HarryVanZee
Wegverkenner
Prachtig, dankjewel
JohandeBoer
Kilometervreter
leuk filmpje
hij stond bij mij standaard op Engels nagesynchroniseerd maar dat kan je via instellingen uitzetten en dan kan je als je wilt een ondertiteling kiezen.
hij stond bij mij standaard op Engels nagesynchroniseerd maar dat kan je via instellingen uitzetten en dan kan je als je wilt een ondertiteling kiezen.
Pjotr
Asfaltkampioen
Graag gedaan Harry! Leuk om te horen ehm lezen!
We gaan nog even door!
Moderne UAZ-469
Hier zien we een GAZ-24-02. Grappig om te vertellen, de voorganger, de M21 is eigenlijk niet kleiner, maar wel hoger, de wielbasis van de M24 is groter, hij lijkt echter veel groter. De M24-02 is ook in Nederland verkocht, maar dat is een Belgisch geassembleerde uitvoering. Die kun je herkennen Volga op het spatbord staat. De M24-02 had ook een familiale bankje, dan had je 7 zitplaatsen!
Prachtige vroege Moskvitch 408, met de eerste neus. Prachtig rood interieur ook! Blijf het een mooie auto vinden, met de sierlijke vinnetjes achterop. Tussen 1964 en 1975 gebouwd
Iets wat je eigenlijk nooit meer ziet, een ARO 244. Een Roemeense Jeep. ARO begon ook eerst met de licentiebouw van de GAZ69 legertruck. In de jaren 70 kwam daar de 240 bij. Ik citeer even de Duitse wiki:
De ARO 240, die begin jaren 70 werd geïntroduceerd, had een nieuwe carrosserie, waarbij aanvankelijk het canvas dak behouden bleef. De achteras was een starre constructie met longitudinale bladveren en diagonaal geplaatste schokdempers, terwijl de voorwielophanging bestond uit onafhankelijke dubbele wishbones, schroefveren en verticaal geplaatste schokdempers. Andere chassiskenmerken waren wormwielbesturing en trommelremmen. De watergekoelde 2,5-liter viercilinder benzinemotor was in wezen dezelfde als die in de lichte bedrijfswagen uit de tv- serie, met een vermogen van 75 pk en een Weber-carburateur met neerwaartse luchtstroom. De kracht werd overgebracht naar alle vier de wielen ( vierwielaandrijving ) via een volledig gesynchroniseerde vierversnellingsbak, bediend door een centraal geplaatste schakelpook (met een extra offroad-versnelling via een tussenbak) . Achterwielaandrijving was op speciale bestelling verkrijgbaar. Het laadvermogen bedroeg 680 kg met een leeggewicht van 1520 kg en de topsnelheid was 113 km/u. Later werd het motorvermogen verhoogd tot 59 kW (80 pk) door de compressieverhouding te verhogen. De voorstoelen waren dezelfde als die van de Dacia 1300 .
Tegen 1978 was het Aro-240-assortiment uitgebreid tot vijf basismodellen:
- ARO 240: tweedeurs, met canvas dak
- ARO 241: vierdeurs, met canvas dak
- ARO 242: Ophalen
- ARO 243: tweedeurs, vast softtopdak met opstap in het dak
- ARO 244: vierdeurs, vast dak
Vanaf 1979 werd ook de ARO-10 met een 1,3-liter Dacia-motor gebouwd. Dit voertuig was lichter en had een kortere motorkap. Het werd gepresenteerd op de handelsbeurs van Leipzig in 1980 als de ARO-104.
Het productassortiment van het merk ARO bestond uitsluitend uit terreinwagens . Tot ongeveer 1981 konden deze voertuigen alleen door een klein aantal particulieren in Roemenië worden gekocht; de meeste werden aangeschaft door het Roemeense leger. Zelfs na 1981 konden particulieren deze voertuigen alleen kopen met toestemming van het Ministerie van Economie of Ceaușescu , en voor bijna drie keer de normale prijs. Vanwege de slechte financiële situatie van de voormalige Roemeense bank Bancorex kwam het bedrijf in de jaren negentig in financiële moeilijkheden.
Nog een Barkas camper, dit is wel een oudere en gebouwd in Bulgarije. #zeldzaam.
De GAZ-24-10, de facelift of opvolger van de M24.
De GAZ-3102, dit is de luxere uitvoering van de GAZ, hoewel hij veel van de M24 deelde was het een andere en luxere auto, echter viel de kwaliteit dusdanig tegen, dat dit niet de M24 mocht en kon vervangen. Je moet je voorstellen dat 80% van de geproduceerde wagens afgekeurd werden! En daarom is de 24-10 geboren, de ietwat oudere koets en de modernere techniek.
Prachitige AWZ P 70 Limousine
Wartburg 311/7 Schnelltransportwagen
Deze pick-upversie van de Wartburg 311 is afkomstig van VEB Karosseriewerke Halle . Hij was bedoeld om het acute tekort aan kleine bestelwagens in Oost-Duitsland te verlichten. Er werden echter slechts 95 exemplaren gebouwd in de eerste jaren tot 1960. Een kenmerkend detail van deze uiterst zeldzame Wartburg-variant is de harmonieuze, afgeronde achterkant. Van 1961 tot 1965 werden de pick-ups in aanzienlijke aantallen geproduceerd, hoewel de afgeronde achterkant plaatsmaakte voor een minder harmonieus, hoekig ontwerp. Er waren ook bijpassende aanhangers verkrijgbaar. Sommige voertuigen waren uitgerust met een stoffen dak. In totaal werden er tot 1965 4938 voertuigen gebouwd.
Prachtige Škoda 1000 MB, mijn opa heeft er ook 2 gehad.
Er wordt gezegd dat dit de mooiste Wartburg 311 of 312 is, de 312/5 Camping-Limousine, met panorama en vouwdak.
Natuurlijk ontbreekt de Melkus RS1000 ook niet, de enige DDR-sportauto. Die nog altijd veel aandacht krijgt en gled als een van de hoogtepunten vanachter het Ijzerengordijn.
Wat natuurlijk ook geldt voor de Tatra 87. Wat een wagen!
De Volkspolizei was natuurlijk ook vertegenwoordigd:
Prachtige jaren 70 Lada 2103.
Later werd ook de 2105 van Lada gebruikt.
Prachtige GAZ M-20 Pobeda, museumstaat zou je kunnen zeggen.
Een vroege Favorit 135.
Als je de niet zo kleine man naast de KrAZ 255 ziet, zie je hoe groot die truck is!
EN gewoon nog een Zastava!
Prachtige Octavia Kombi!
Samara met de optionele grille, omdat niet iedereen de originele mooi vond destijds.
Dit is een Sachsenring P 240 Kombi. Tussen 1955-1959 zijn er een rond de 1300 Sachsenring P240 gebouwd, in de Horchfabriek en allemaal met de hand. In opdracht van de Oost-Duitse staatstelevisie werd vanaf 1958 een half dozijn P240's in de carrosseriefabriek Dresden tot grote Kombi's (met naar de zijkant scharnierende achterdeur omgebouwd. Deze werden uitsluitend als dienstwagen (meestal voor het vervoer van de complete uitzenduitrusting) gebruikt. De ombouw overtrof de meer dan 2500 manuren, die voor de Limousine nodig waren, ruimschoots. Opvallend was het grote opvouwbare schuifdak dat tot de C-stijl reikte. De techniek van de auto zelf bleef ongewijzigd. Je kunt wel zeggen dat dit de heilige graal van de DDR auto-industrie, en ook nu nog zijn deze auto's uniek EN begeerd.
En toen kwam er nog een Zastava, ik heb nog nooit zoveel gezien. Helaas geen Yugo of Florida, maar goed je kunt niet alles hebben!
Een ZAZ 966 met een Weferlinger Heimstolz LC9-200 ,
Deze werd speciaal ontwikkeld voor de Trabant en geïntroduceerd in 1967. Het was niet alleen de kleinste caravan in de DDR, maar wordt ook beschouwd als een van de meest compacte caravans ter wereld.
Het model LC9-200 werd over een langere periode geproduceerd, maar in kleine aantallen per jaar; in 1975 werden er 170 exemplaren gemaakt. Met een luifel bedroeg de nieuwprijs 5305 DM, hoewel bij het bestellen soms aanzienlijke wachttijden moesten worden geaccepteerd. De productie van de LC9-200 eindigde in 1978, deels omdat er nu een grotere caravan, de QEK Junior, beschikbaar was voor de Trabant.
En ik sluit af met deze ZAZ 1102 Tavria, natuurlijk heus niet de meest toffe auto , maar dit was wel een serieus hoogtepunt voor me, ik heb er 1 in een museum gezien en 1 in het wild in Riga,(en een bestel uitvoering). Ik blijf het een mooie en charmante auto vinden, mooi ontwerp en wat een modernere auto, gelet op de voorganger hierbovern
Pjotr
Asfaltkampioen
Prachtig zeg, bedankt voor het delen! Mooi gevonden! Geweldig dat dit bewaard is!
Ik zal deze ook even in het Oost-Europese Kameraden topic zetten!
JohandeBoer
Kilometervreter
Wat is die Wartburg 312/5 Camping-Limousine mooi !
Marc 827 3500
Kilometervreter
Leuk weer zeg sjonge! Neem die oostblok boeken maar mee naar Engeland!
Pjotr
Asfaltkampioen
Ja eens! Ik zat te denken, die vind ik denk ik nog wel mooier dan de 313,Wat is die Wartburg 312/5 Camping-Limousine mooi !
Haha, ja neem wel een extra koffer mee! Anders zit jij bij elke auto vragen "MEID, waar kijken we naar.." De Fryske boy deed dat op OMMMA om de 2 auto's.Leuk weer zeg sjonge! Neem die oostblok boeken maar mee naar Engeland!
Pjotr
Asfaltkampioen
Het laatste deel dan van OMMMA, is al het moois dan nog niet gedeeld? Het antwoord is NEE.
Hoewel hardlopers doodlopers zijn, begin ik meteen met een van de meest bijzondere wagens van OMMMA:
De Wartburg 311-4 (Kübelwagen) geproduceerd in de carrosseriefabriek in Dresden voor de Volkspolitie (VP), het Nationale Volksleger (NVA) en de beroepsbrandweer (Kommandos F). Bij de brandweer deed het voertuig dienst als commandowagen (ADW) of commandowagen (KdoW). Er is niet veel bekend over het precieze aantal, nog geen 800. De bouwjaren zijn volgens sommige bronnen 1959-64, anderen zeggen 1957-61.
De bekende Chaika Phaeton, toen ik hem zag wist ik niet wat ik zag. Zoals vele anderen ook! De auto is blijkbaar een staatsauto geweest en daarna aan Bulgarije gegaan. Ik las ergens dat van de nog geen 4000 auto's honderden in DDR zijn beland. Ook dit waren Partij-auto's, In de jaren 70 vond Honecker het tijd voor nieuwe auto's, en maakten de Citroën CX en de Volvo's de dienst uit, een hand vol Chaika's is blijkbaar particulier verkocht.
Dit is een Tatra 813 een leger truck die Tatra tussen 1967 en 1982. Deze is van het Oost-Duitse leger geweest!
Ikarus 256, destijds was dit de grootste busfabrikant ter wereld.
Samara Harlekin.
De Wartburg 353 heeft ook rally's gedaan. Het meest gave stond een paar OMMMA's eerder, de omgebouwde originele Transporter van Warburg.
De opmerking, een Baltic zie je nooit gelooft nu niemand meer, er was er dus nog een 3e Baltic.
De andere IZH 2125 Kombi
Prachtige diplomaten Tatra 613.
Een hele hele mooie Skoda 120, de kleur is echt episch gaaf vind ik. Ook die mocht zo mee!
Dat geld ook voor deze, een export 1600.
Er waren nog meer Sachsenrings, zoals deze prachtige sedans
En nog unieker was deze Cabrio, of Phaeton. De Sachsenring P240 zou de DDR-limousine zijn , maar het was een ramp op wielen. Zo erg dat de stekker uit het project werd getrokken, en dat eerdere investeringen om de kwaliteit te verhogen niets hielpen. Je kunt het zien als een prestige project, maar de regering laste zelfs een export verbod in. Wat dus best pijnlijk is allemaal.
De Wartburg Sportwagen, type 313/1, met zijn lange motorkap, de voorgestelde luchtinlaten aan de zijkant en het volledig lederen interieur, onderscheidde zich aanzienlijk van de gewone Wartburg 311. Het exterieur van de auto trok de aandacht. Op de Imported Car Show van 1958 in New York werd de Wartburg 313/1 bekroond met de titel "Mooiste Europese Personenauto". Hij was altijd uitgerust met een afneembaar stalen hardtopdak ; vanaf 1958 was er ook een inklapbaar softtopdak verkrijgbaar. Het voertuig werd aanvankelijk geproduceerd in Eisenach (1957/1958), in 1959 in de carrosseriefabriek in Dresden en in 1960 opnieuw in de hoofdvestiging in Eisenach. In totaal werden 469 exemplaren geproduceerd, waarvan er 143 werden geëxporteerd, waaronder 8 naar de VS.
De boot is DDR-makelij, let ook op de spiegels van de Wartburg
GAZ-69, van het DDR-leger
Barkas Ambulance
Omdat ie zo mooi is, nog een Wartburg 311/5 Camping Limousine.
Omdat mijn enkel zeer deed, zijn we wat sneller over de markt gelopen, en toen nog snel een rondje over "de camping" waar deze Vesta SW Cross stond!
Nog een Samara, een vroege met de oude grille.
Heel zeldzaam, deze Sedan, die zijn echt allemaal terug naar Rusland gegaan.
Škoda 1203 Van, heel bijzonder. Hij stond zo tussen de bier drinkende mensen dat ik geen beter foto kon maken of van zijn broertje erachter.
Hele mooie en erg late 4x4, of Niva Urban moet ik zeggen natuurlijk!
Een late 2140 van Moskvitch.
En dan sluit ik dit bericht af, met 2 totaal verschillende wagen, die ik we op het einde zagen en eigenlijk tot de hoogtepunten kunnen worden gerekend.
Jalta 3A3, ofwel een ZAZ 965.
De Jalta werd enige tijd in België geassembleerd bij Scaldia-Volga en vanaf 1967 ook in Nederland aangeboden. De firma Gremi liet de Jalta's per trein aanvoeren vanuit Antwerpen naar Groningen, waar ze werden klaargemaakt voor aflevering. De bekleding van stoelen en zijpanelen was van een soort jute met bloemetjesmotief. Dit werd gedemonteerd, bij een stoffeerder voorzien van kunstleer en nadien weer gemonteerd.
In 1969 bood Gremi de Jalta 3A3 aan voor 3.875 gulden en het was daarmee een van de weinige auto's beneden de 4000 gulden, samen met de Fiat 500, de Trabant 601 (standaarduitvoering) en de Autobianchi 500 Quattroposti. De Jalta was een handzame auto, de prestaties waren matig (topsnelheid 100 km/u) maar het geheel was zwaar gebouwd. Voor de verwarming was een aparte benzinekachel aanwezig.
De Jalta werd in Nederland geen succes, de auto's hadden veel mankementen. Gremi deed er alles aan de eigenaren zo goed mogelijk door de problemen en bijkomende kosten heen te helpen maar de verwachting dat de eerdere kopers van de Jalta's zouden overstappen op de vanaf 1971 eveneens door Gremi geïmporteerde Zastava 750, die erg veel leek op de Jalta, werd niet bewaarheid, zij stapten over naar andere merken.
Een RAF-2203, het busje wat in Letland is gegbouwd. Destijds veel te zien in de USSR, maar tegenwoordig erg zeldzaam, zelfs in Letland.
En tot zover OMMMA 2025. Op de camping gingen we nog barbecueën en op maandag kwamen we weer veilig thuis, onderweg was het regen, maar thuis was het weer mooi weer.
Al met l een geslaagde vakantie, en ook veel nonauto-dingen gezien en gedaan. En nu, over 2 maanden gaan pap en ik weer een weekje naar Engeland.
Hoewel hardlopers doodlopers zijn, begin ik meteen met een van de meest bijzondere wagens van OMMMA:
De Wartburg 311-4 (Kübelwagen) geproduceerd in de carrosseriefabriek in Dresden voor de Volkspolitie (VP), het Nationale Volksleger (NVA) en de beroepsbrandweer (Kommandos F). Bij de brandweer deed het voertuig dienst als commandowagen (ADW) of commandowagen (KdoW). Er is niet veel bekend over het precieze aantal, nog geen 800. De bouwjaren zijn volgens sommige bronnen 1959-64, anderen zeggen 1957-61.
De bekende Chaika Phaeton, toen ik hem zag wist ik niet wat ik zag. Zoals vele anderen ook! De auto is blijkbaar een staatsauto geweest en daarna aan Bulgarije gegaan. Ik las ergens dat van de nog geen 4000 auto's honderden in DDR zijn beland. Ook dit waren Partij-auto's, In de jaren 70 vond Honecker het tijd voor nieuwe auto's, en maakten de Citroën CX en de Volvo's de dienst uit, een hand vol Chaika's is blijkbaar particulier verkocht.
Dit is een Tatra 813 een leger truck die Tatra tussen 1967 en 1982. Deze is van het Oost-Duitse leger geweest!
Ikarus 256, destijds was dit de grootste busfabrikant ter wereld.
Samara Harlekin.
De Wartburg 353 heeft ook rally's gedaan. Het meest gave stond een paar OMMMA's eerder, de omgebouwde originele Transporter van Warburg.
De opmerking, een Baltic zie je nooit gelooft nu niemand meer, er was er dus nog een 3e Baltic.
De andere IZH 2125 Kombi
Prachtige diplomaten Tatra 613.
Een hele hele mooie Skoda 120, de kleur is echt episch gaaf vind ik. Ook die mocht zo mee!
Dat geld ook voor deze, een export 1600.
Er waren nog meer Sachsenrings, zoals deze prachtige sedans
En nog unieker was deze Cabrio, of Phaeton. De Sachsenring P240 zou de DDR-limousine zijn , maar het was een ramp op wielen. Zo erg dat de stekker uit het project werd getrokken, en dat eerdere investeringen om de kwaliteit te verhogen niets hielpen. Je kunt het zien als een prestige project, maar de regering laste zelfs een export verbod in. Wat dus best pijnlijk is allemaal.
De Wartburg Sportwagen, type 313/1, met zijn lange motorkap, de voorgestelde luchtinlaten aan de zijkant en het volledig lederen interieur, onderscheidde zich aanzienlijk van de gewone Wartburg 311. Het exterieur van de auto trok de aandacht. Op de Imported Car Show van 1958 in New York werd de Wartburg 313/1 bekroond met de titel "Mooiste Europese Personenauto". Hij was altijd uitgerust met een afneembaar stalen hardtopdak ; vanaf 1958 was er ook een inklapbaar softtopdak verkrijgbaar. Het voertuig werd aanvankelijk geproduceerd in Eisenach (1957/1958), in 1959 in de carrosseriefabriek in Dresden en in 1960 opnieuw in de hoofdvestiging in Eisenach. In totaal werden 469 exemplaren geproduceerd, waarvan er 143 werden geëxporteerd, waaronder 8 naar de VS.
De boot is DDR-makelij, let ook op de spiegels van de Wartburg
GAZ-69, van het DDR-leger
Barkas Ambulance
Omdat ie zo mooi is, nog een Wartburg 311/5 Camping Limousine.
Omdat mijn enkel zeer deed, zijn we wat sneller over de markt gelopen, en toen nog snel een rondje over "de camping" waar deze Vesta SW Cross stond!
Nog een Samara, een vroege met de oude grille.
Heel zeldzaam, deze Sedan, die zijn echt allemaal terug naar Rusland gegaan.
Škoda 1203 Van, heel bijzonder. Hij stond zo tussen de bier drinkende mensen dat ik geen beter foto kon maken of van zijn broertje erachter.
Hele mooie en erg late 4x4, of Niva Urban moet ik zeggen natuurlijk!
Een late 2140 van Moskvitch.
En dan sluit ik dit bericht af, met 2 totaal verschillende wagen, die ik we op het einde zagen en eigenlijk tot de hoogtepunten kunnen worden gerekend.
Jalta 3A3, ofwel een ZAZ 965.
De Jalta werd enige tijd in België geassembleerd bij Scaldia-Volga en vanaf 1967 ook in Nederland aangeboden. De firma Gremi liet de Jalta's per trein aanvoeren vanuit Antwerpen naar Groningen, waar ze werden klaargemaakt voor aflevering. De bekleding van stoelen en zijpanelen was van een soort jute met bloemetjesmotief. Dit werd gedemonteerd, bij een stoffeerder voorzien van kunstleer en nadien weer gemonteerd.
In 1969 bood Gremi de Jalta 3A3 aan voor 3.875 gulden en het was daarmee een van de weinige auto's beneden de 4000 gulden, samen met de Fiat 500, de Trabant 601 (standaarduitvoering) en de Autobianchi 500 Quattroposti. De Jalta was een handzame auto, de prestaties waren matig (topsnelheid 100 km/u) maar het geheel was zwaar gebouwd. Voor de verwarming was een aparte benzinekachel aanwezig.
De Jalta werd in Nederland geen succes, de auto's hadden veel mankementen. Gremi deed er alles aan de eigenaren zo goed mogelijk door de problemen en bijkomende kosten heen te helpen maar de verwachting dat de eerdere kopers van de Jalta's zouden overstappen op de vanaf 1971 eveneens door Gremi geïmporteerde Zastava 750, die erg veel leek op de Jalta, werd niet bewaarheid, zij stapten over naar andere merken.
Een RAF-2203, het busje wat in Letland is gegbouwd. Destijds veel te zien in de USSR, maar tegenwoordig erg zeldzaam, zelfs in Letland.
En tot zover OMMMA 2025. Op de camping gingen we nog barbecueën en op maandag kwamen we weer veilig thuis, onderweg was het regen, maar thuis was het weer mooi weer.
Al met l een geslaagde vakantie, en ook veel nonauto-dingen gezien en gedaan. En nu, over 2 maanden gaan pap en ik weer een weekje naar Engeland.
Laatst bewerkt:
verlichting2
Kilometervreter
Mooie verslagen weer Pjotr. Teveel om echt commentaar op te leveren maar van je posts word ik wel blij.
In een eerder verslag zag ik nog een Rapid Coupé voorbij komen ( de rode). De lichtmetalen wielen die je zo mooi vindt waren een fabrieksoptie. De Skoda / FSO dealer in Enschede had eens als demo een zwarte coupé staan. Daar had hij technisch nog wat verbeteringen aan gedaan. Nog wat verlaagd, sportdemper er op etcetera. Vond ik toen stiekem wel een stoere bak.
In een eerder verslag zag ik nog een Rapid Coupé voorbij komen ( de rode). De lichtmetalen wielen die je zo mooi vindt waren een fabrieksoptie. De Skoda / FSO dealer in Enschede had eens als demo een zwarte coupé staan. Daar had hij technisch nog wat verbeteringen aan gedaan. Nog wat verlaagd, sportdemper er op etcetera. Vond ik toen stiekem wel een stoere bak.
Gert 2318454
Wegverkenner
Mooi verslag. Ze maakten achter het ijzeren gordijn stiekum toch wel hele bijzondere auto's soms.
JohandeBoer
Kilometervreter
Normaal ben ik niet zo'n fan van auto's in een mosterd-kleur maar bij die Skoda 120 staat het geweldig !
Pjotr
Asfaltkampioen
Ja ik had het wat moeten uitsmeren eigenlijk he? Maar goed, het is wel veel werk, dat doe ik zelf, ik vind het ook leul, maar ik was er ook een klein beetje zat van op den duur. Hoewel als ik dan mijn foto's doorga, dan word ik meteen wel weer heel blij van alles wat we zien.
Ah leuke info! Ik heb het idee dat zeker met Oostblok merken dat de dealers of importeur wel heel wat meer leukere uitvoeringen bedachten of maakten. (hoewel VW dit ook actief deed). Onder de Samara is de Carolotta (uit België) de Heilige graal. Ook Nederlandse FSO uitvoeringen zijn onder de liefhebbers erg gewild.
Hoi Gert, ja klopt, ik vind dat sowieso heel erg interessant. Sowieso was het leven toen best anders, en hoorden wij natuurlijk andere en niet perse juiste verhalen, en omgekeerd ook natuurlijk.
Er is heel veel onjuistheid ook over auto's geschreven, maar ook veel is onbekend. Maar goed. Jij bent een opelman he? Ben je ooit in Vreden geweest, bij een soort museum/collectie Opels? (ik weet niet of het nog bestaat trouwens)
Ik bedenk me trouwens, ik moet dit jaar toch echt eens naar het Fryske Opel Museum.
Ja eens, bruin vind ik wel mooi, op bepaalde auto's. Ooit, als de Rovee wordt opgevolgd, zou ik denk ik dit heel erg overwegen:
Gert 2318454
Wegverkenner
Het Degener Opel museum bedoel je, ik heb er wat video's over gezien. Het nieuwe museum is nu in de Eifel, maar lijkt nog niet open te kunnen gaan. Die twee broers zijn nogal wild aan het verzamelen gegaan, alsof ze elke oude Opel die bij hun als dealer zijnde werdt ingeruild gewoon in een schuur of loods werdt gezet. Misschien dat ik er ooit nog eens ga kijken.
Pjotr
Asfaltkampioen
Ik zie het inderdaad, het is nu een andere locatie ja, en ook mooier dan toen ik er ooit was. Het was toen ik er was geweest al de moeite waard, nu alleen nog meer denk ik.
Onder de noemer, je kunt er niets mee, maar het is leuk om te delen, deze foto. Vorige week gemaakt door de eigenaar van de blauwe Polonez.
Pjotr
Asfaltkampioen
Ik zie dat ik een fout heb gemaakt, dit is geen KrAZ maar een Урал-4320 ofzo als wij het zeggen een Ural-4320.
Deze trucks worden sinds 1977 gebouwd, en zijn ijzersterk. Veel gebruik in het leger, al dan niet met wapens. Van de trekkracht van deze wagens wordt je bang.
Aldus de Russische Wiki:
De productie van vrachtwagens en chassis van de Ural-4320-lijn begon op 17 november 1977 en deze serie wordt tot op de dag van vandaag nog steeds geproduceerd, zij het in een aanzienlijk gemoderniseerde vorm.
Tegen 1986 waren er meer dan een miljoen vrachtwagens geproduceerd. Aanvankelijk was de Ural-4320 uitgerust met een KamAZ-740 dieselmotor , maar als gevolg van een brand in de KamAZ-motorenfabriek op 14 april 1993 stopte de levering van deze motor aan fabrikanten van derden. De Ural-4320 (evenals alle latere Ural-vrachtwagenmodellen en -varianten) werd vervolgens uitgerust met YaMZ-236- en YaMZ-238- motoren van de Yaroslavl Motor Plant .
Door een tekort aan dieselmotoren moesten sommige Ural-4320 vrachtwagens die in 1993-1994 werden geproduceerd, noodgedwongen worden uitgerust met een ZIL-375 carburateurmotor . Dit verlengde in feite de productie van het Ural-375D model, maar dan met het motorcompartiment van het 4320 type. Aanvankelijk onderscheidden de varianten met de YaMZ-238 motor zich door een langer motorcompartiment, terwijl voertuigen met de YaMZ-236 motor hetzelfde motorcompartiment behielden als die met de KAMAZ-740 motor (het enige verschil was dat voertuigen met de YaMZ-236 een luchtfilter op het rechter spatbord hadden vanwege een andere, compactere indeling van het motorcompartiment). Sinds het midden van de jaren 2000 worden alle voertuigen, ongeacht het motormodel, geproduceerd met een verlengd motorcompartiment.
Sinds het midden van de jaren negentig zijn de Ural-4320 en Ural-5557 uitgerust met een brede bumper met koplampen, en zijn er plastic afdekplaten in de spatborden geplaatst ter vervanging van de oude bevestigingspunten voor de koplampen. Voertuigen met een smalle bumper en koplampen in de spatborden worden echter tot op de dag van vandaag nog steeds geleverd, uitsluitend op speciale bestelling voor het Ministerie van Defensie . Sinds 1996 wordt de lichtgewicht tweeassige (4x4) 4,2-tons Ural-43206 vrachtwagen geproduceerd, waarvan het ontwerp volledig identiek is aan dat van de drieassige Ural-4320. Van 2009 tot 2014 werd in kleine series een cabine-over-motor-cabine van het type Iveco "P" (geproduceerd door de joint venture UralAZ-IVECO) met een originele afgeronde, integrale glasvezel motorkap (configuraties "-57" en "-58") op voertuigen van de 4320-serie gemonteerd. Later werd deze cabine ook gemonteerd op het Ural-4320 chassis en in een cabine-over-motor uitvoering (vergelijkbaar met het Ural-63685 voertuig ). Deze voertuigen hebben de uitrustingsniveaus -80 en -81.
Sinds 2014, met de overgang naar motoren volgens de Euro-4-norm, worden op de Ural-4320 alleen nog moderne dieselmotoren van de YaMZ-65654- en YaMZ-5362- serie gebruikt .
In 2014 werd de Ural-4320-serie gemoderniseerd tot de Ural-M-serie om de betrouwbaarheid van chassiscomponenten en -assemblages te verbeteren en de kilometerstand vóór revisie te verhogen, terwijl de cabine van het 4320-type behouden bleef.
In het najaar van 2015 werd de Ural-M-serie geüpgraded naar de Ural Next- serie door de installatie van een nieuwe generatie GAZelle Next -cabines met een originele kunststof bekleding van de motorruimte, evenals een aantal verbeterde componenten en assemblages.
- Lastverdeling van het onbeladen voertuig = vooras - 4550 kg, achterste draaistel - 3500 kg
- Bruto voertuiggewichtverdeling = vooras - 4.635 kg, achteras - 10.570 kg
Pjotr
Asfaltkampioen
Vanmiddag moest ik even voor taxi spelen voor mijn ouders, dus ik dacht, ik start de FSO eens. Die sloeg meteen aan, en na een klein rondje door de parkeergarage ook weer, dus ik heb de Polonez meegenomen. Dan kan ik ook een beetje wennen aan de auto.
Vooral de koppeling en lang in de versnellingen doorrijden is wel wennen, maar dat went al meer en meer.
Nadat mijn werk er opzat, ben ik nog een klein rondje gaan rijden, en had ik de camera mee, wel leuk om een paar plaatjes te maken, wel van een vieze auto... Gelukkig is de asbak nog leeg, anders was het tijd voor een andere.
Ik was niet de enige oldtimer, ik kreeg nog een duimpje in een Golf 1 tegen, en nog grappiger een lachende ANWB meneer die zwaaide.
Vooral de koppeling en lang in de versnellingen doorrijden is wel wennen, maar dat went al meer en meer.
Nadat mijn werk er opzat, ben ik nog een klein rondje gaan rijden, en had ik de camera mee, wel leuk om een paar plaatjes te maken, wel van een vieze auto... Gelukkig is de asbak nog leeg, anders was het tijd voor een andere.
Ik was niet de enige oldtimer, ik kreeg nog een duimpje in een Golf 1 tegen, en nog grappiger een lachende ANWB meneer die zwaaide.
Pjotr
Asfaltkampioen
Dat dacht ik eerst ook, aar deze was ouder. Die meneer was jonger. Ik zit me ook af te vragen hoe groot een gebied is waar je als ANWB-meneer werkt, wij stonden bij Strand Nulde.
Ik ben nu bezig om mijn Autoboeken collectie in een app te zetten, zodat ik kan zien wat ik heb en niet iets dubbel koop. Ik had in Bremen een mooie boek gezien, maar ik wist niet zeker of ik hem had. Wat een werk is dat zeg. Als het er in eenmaal in staat, is bijhouden niet zo erg, maar ik weet nu weer waarom ik het steeds uitstelde.
Jammer dat er neit echt een mooie app daarvoor is, ik gebruik nu maar MyCollections, daar heb ik ook mijn modelletjes in staan.
Dit is al gedaan.
Zo ziet het er dan uit.
verlichting2
Kilometervreter
Dat is een hele klus dat archiveren van je boekenverzameling. Maar zeker de moeite waard om te doen. Misschien heb ik wel wel eens verteld. Mijn pa was leraar aan het Twents Conservatorium. Hij hield erg van klassieke muziek. Daarin was hij erg breed qua smaak. Van de middeleeuwen tot aan moderne componisten als Gershwin.
Van alle platen die hij kocht maakte hij een kaart voor in zijn kaartenbak waar hij alles in kon terugvinden.
Verder was hij een boekenliefhebber. Toen mijn ouders naar het verzorgingshuis gingen deed er een grapje in de buurt de ronde. "Als het huis van de heer W*****ze is leeggehaald dan komt het een meter omhoog". Ook gehoord: "dat huis heeft papieren muren"....
Succes met je archiveringswekzaamheden. Nu door de zure appel heen, later heb je er plezier van.
Van alle platen die hij kocht maakte hij een kaart voor in zijn kaartenbak waar hij alles in kon terugvinden.
Verder was hij een boekenliefhebber. Toen mijn ouders naar het verzorgingshuis gingen deed er een grapje in de buurt de ronde. "Als het huis van de heer W*****ze is leeggehaald dan komt het een meter omhoog". Ook gehoord: "dat huis heeft papieren muren"....
Succes met je archiveringswekzaamheden. Nu door de zure appel heen, later heb je er plezier van.
Pjotr
Asfaltkampioen
Ah ja, dat is slim. Het is inderdaad zo dat als je het maar eenmaal af hebt, dan is het niet zoveel werk meer, bijhouden is dan niet zo veel werk.
Ik herken dat wel, je vader dan, ik heb ook veel en brede interesses. Ik merk wel dat hoe ouder je wordt, hoe meer je je in dingen gaat verdiepen en waarderen in dingen. En soms zie ik dan dingen, en dan denk ik, ja dat is tof. Zeker als het neit enorm duur is ook.
Zo zag ik pas op Ebay deze promotievlag van de James Bond Film A view to a Kill, Ik had betaald, en dacht toen wel, handig is ie niet. Maar inclusief verzenden is een het megapakje sigaretten van mijn collega duurder
Ik heb inmiddels alle CD's in Discogs, dat is heel handig, scannen en klaar, je kunt daar ook dingen kopen, dat werkt ideaal. Ik koop bij de kringloopwinkel vaak wat of in de zomer op de rommelmarkten en dan is die app heel makkelijk, ik moet nu alleen mijn cdrek weer bijwerken, dat staat op alfabet. En dat is de volgende grote klus (voor het oude autoseizoen weer begint) Sinds dat ik een dvd-speler heb, maak ik gebruik van dvdprofiler om de collectie bij te houden, al ruim 20 jaar denk ik zo, dat heeft me vele dubbele dvd's gescheeld.
De verzamel-app is heel handig, mijn vader zijn kookboeken staan er ook in, zijn modelletjes (en mijne) en mijn moeder haar (nieuwe) leesboeken, en straks mijn boeken ook.
Wat ik wel leuk vind, ik gebruik vaak boeken om iets op te zoeken, ja je hebt Wikipedia, maar zeker voor Oostblokmeuk zijn boeken vaak een beter bron.
Dit boekje heb ik een tijd geleden gekocht, ik zag nu pas toen ik het ISBN zocht, dat het een DDR-boek is nog
Quadrifoglio Verde
Kilometervreter
Ik heb je gisteren voor het eerst zien rijden met de Polonez. Dat was aan de Havenkade en je was daar in de buurt om foto's te maken zo te zien Ik was op de fiets, dus ik denk niet dat je mij gezien hebt...
Ik was op de fiets, dus ik denk niet dat je mij gezien hebt...
Marc 827 3500
Kilometervreter
Leuke fotos van de Fso! En ja die vlag is misschien niet handig maar ja. Leuk is ie wel!
Jay DoubleYou
Petrolhead
Ik ben zelf ook al een tijd zoekende naar een manier om mijn modelautocollectie in kaart te brengen, maar zoiets in de vorm van een app is een heel goed idee. Heb zelf ook iets gevonden waar ik komende dagen eens naar ga kijken of het wat is. Heb het meeste wel in mijn hoofd zitten, maar je weet maar nooit!
Pjotr
Asfaltkampioen
Ah leuk! Ik moet zeggen ik wel wat fietsers gezien maar heb er niet heel actief opgelet. Ik dacht het is een mooie tijd on eens een ronde te maken. Ik had misschien de auto eerst moeten wassenIk heb je gisteren voor het eerst zien rijden met de Polonez. Dat was aan de Havenkade en je was daar in de buurt om foto's te maken zo te zien
Bedankt vriend! We moeten maar eens keer wassen en poetsen enzo doen, ik heb weet een goede plek om dat te doen!
Trouwens, qua vlag... Kijk wat ik in de winkel zag:
Misschien kan de moeder die maken en dan maken we hem in een lijs
Ah ja, ik heb in mycollections een collectie gemaakt, daar kun je maken wat je wilt. Het fijne is ook dat het gratis is. Je moet tegenwoordig bijna voor alles betalen immers.
Dit is de overzichtspagina.
En de product pagina, je kunt het zo uitgebreid maken als je wilt, of een een sjabloon overnemen. ik wou het vooral makkelijk hebben, ik ben begonnen met de Oostblokwagens, omdat ik naast de oude USSR dingen ook moderne heb, heb ik het land erbij gezet, zodat ik dat verschil kan zien.
Auto encyclopedie
Asfaltkampioen
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.autovisie.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F02%2FSW-492-Rover-Streetwise-Thumbnail-Leeg-.jpg)
Waarom de designers van Rover zelf géén Rover reden | Sjoerds Weetjes 492
Neerbuigend kun je het de Tupperware-editie noemen!
www.autovisie.nl
Jay DoubleYou
Petrolhead
Zou ik ook net plaatsen.
Auto encyclopedie
Asfaltkampioen
Ik moest gelijk aan Peter denken, ik moet het nog steeds lezen/ klijken , gelukkig valt die goedZou ik ook net plaatsen.
Pjotr
Asfaltkampioen
TOF, leuk filmpje inderdaad, en ook wel vol waarheid (daar wil het nog wel eens misgaan) LEUK. Leuk ook dat je aan me dachtWaarom de designers van Rover zelf géén Rover reden | Sjoerds Weetjes 492
Neerbuigend kun je het de Tupperware-editie noemen!
Jay DoubleYou
Petrolhead
Ik ook, en ook zelf nog kijken, maar eerst moest die link hierheen!
Ik zou best iemand als Sjoerd bij AutoWeek willen. Ik kijk hier altijd met veel plezier naar.
Auto encyclopedie
Asfaltkampioen
Sjoerd steekt er met kop en schouders boven uit bij autovisie.Ik ook, en ook zelf nog kijken, maar eerst moest die link hierheen!
Pjotr
Asfaltkampioen
@Roadracer deelde een foto van zijn Jeep naast een gelijke en gelijk kleurige Jeep. Ik heb er ook een tijdje een sport van gemaakt om dit te doen, maar eerlijk is eerlijk, met de Streetwise is het haast onmogelijk om dit in het echt nog te doen, op een event wil natuurlijk. Maar ik ben eens in het archief gedoken:
Dit was met mijn eerste auto, de rode Steilheck. Ik denk dat ik deze foto in 2001 heb gemaakt. bij mijn ouders in de straat.
Dit was in 2004 tijdens de vakantie in Denemarken, de rechter was onze Vento.
De linker Lancia was mijne, de rechter van een mevrouw ook uit Assen. Altijd als we elkaar zagen zwaaiden we naar elkaar of even met lichtknipperen. Ook als ze haar kindertjes in de auto hadden, gingen die altijd zwaaien.
Ook hadden we de sport om als we elkaar tegen kwamen (de auto dan, ik heb haar nooit gesproken) parkeerden we naast elkaar.
Met de Getz heb ik dit ook heel vaak gedaan, dat was makkelijker want die zag of zie je heel veel. Soms deden andere Getz-rijders het ook
Alle 3 waren ook nog eens dezelfde kleur.
Dit was op werk, ik was die dag heel erg pissig, 's morgens had iemand tegen mijn auto aangezeten, de dader lag op het kerkhof, men ik had 2 bekraste/gedeukte deuren en de rubbers naast de auto. Toen ik na mijn werkdag bij de auto kwam stond er een mede Getz naast, moedwillig want hij stond best ver weg in een hoekje.
Dit was bij de rommelmarkt, toen ik tussendoor iets naar de auto bracht, stond de ene Getz naast ons, en later was er nog een bijgekomen.
Mijn vader kwam eens bij de oude 45, en toen stond er een andere naast.
Dit vroeg om een duo foto, de 45's broertje met bijna hetzelfde kenteken
Tot slot de Streetwise:
Naast een 25
Naast een 1999 Rover 216 Eaton CVT
Deze is een klein beetje smokkelen, maar Ben (grijze) en Matthew (blauwe) zetten op een event in Engeland hun Streetwise naast mijne
Dit was met mijn eerste auto, de rode Steilheck. Ik denk dat ik deze foto in 2001 heb gemaakt. bij mijn ouders in de straat.
Dit was in 2004 tijdens de vakantie in Denemarken, de rechter was onze Vento.
De linker Lancia was mijne, de rechter van een mevrouw ook uit Assen. Altijd als we elkaar zagen zwaaiden we naar elkaar of even met lichtknipperen. Ook als ze haar kindertjes in de auto hadden, gingen die altijd zwaaien.
Ook hadden we de sport om als we elkaar tegen kwamen (de auto dan, ik heb haar nooit gesproken) parkeerden we naast elkaar.
Met de Getz heb ik dit ook heel vaak gedaan, dat was makkelijker want die zag of zie je heel veel. Soms deden andere Getz-rijders het ook
Alle 3 waren ook nog eens dezelfde kleur.
Dit was op werk, ik was die dag heel erg pissig, 's morgens had iemand tegen mijn auto aangezeten, de dader lag op het kerkhof, men ik had 2 bekraste/gedeukte deuren en de rubbers naast de auto. Toen ik na mijn werkdag bij de auto kwam stond er een mede Getz naast, moedwillig want hij stond best ver weg in een hoekje.
Dit was bij de rommelmarkt, toen ik tussendoor iets naar de auto bracht, stond de ene Getz naast ons, en later was er nog een bijgekomen.
Mijn vader kwam eens bij de oude 45, en toen stond er een andere naast.
Dit vroeg om een duo foto, de 45's broertje met bijna hetzelfde kenteken
Tot slot de Streetwise:
Naast een 25
Naast een 1999 Rover 216 Eaton CVT
Deze is een klein beetje smokkelen, maar Ben (grijze) en Matthew (blauwe) zetten op een event in Engeland hun Streetwise naast mijne
Marc 827 3500
Kilometervreter
Leuk zeg die dubbel spots! Streetwise gaat lastig worden idd.