Rij-impressies  |  Landwind CV9

“Het ruikt hier een beetje als in zo’n goedkope schoenenwinkel”, zegt fotograaf Lucas zodra hij plaatsneemt op de passagiersstoel in de nieuwe Landwind CV9. En verdraaid, hij heeft nog gelijk ook. Het is een beetje een weeïge lucht, dezelfde als die kleeft aan de rubberzolen onder voordelige kinderschoentjes. Dat we juist deze geur ruiken is ergens wel te verklaren, want de gebruikte materialen in de nieuwe Landwind zijn simpelweg niet van het hoogste niveau. Niet om de CV9 meteen in de eerste alinea neer te sabelen, maar we kunnen er moeilijk omheen.
Voor die gebruikte materialen krijg je echter wel begrip, als je weet dat deze auto een fractie kost van de auto’s waarmee-ie moet concurreren. Landwind zet met de CV9 een auto neer met ’n lengte van 4.45 meter, tegen de prijs van 14.495 euro. Dan verwacht je ook geen prachtig dashboard met mooie zachte kunststoffen en een topafwerking. Al valt die afwerking helemaal niet tegen; ook op het tweede gezicht passen de afzonderlijke delen heel redelijk tegen elkaar en zien we maar ‘n paar wijkende lijnen. Al is het dan wel weer jammer dat er op de grens tussen dashboard en voorruit nog een strip isolatiemateriaal zichtbaar is. Landwind heeft het algemene plaatje inmiddels op ‘n acceptabel niveau, al is net zo zonneklaar dat er op de details centen zijn ingehouden.

Valse start
Landwind is nieuw, maar niet helemaal. Het Chinese merk heeft immers al eens eerder aan de poorten van de EU staan rammelen – in 2005 om precies te zijn – maar verdween al snel weer uit beeld. Oorzaak van die valse start waren de crashtests die de Duitse ADAC deed met de toenmalige Landwind, een grote SUV die verdacht veel leek op de laatste Opel Frontera. De ADAC concludeerde dat de auto onveilig was, en ondanks verwoede pogingen van de Europese importeur om de zaak te redden, was het klantenvertrouwen weg en verdween Landwind in 2007 van de markt.
Met de CV9 doen de Chinezen dus een hernieuwde poging om succes te boeken. Daarvoor is de CV9 (die al in 2007 voorgesteld werd als Landwind Fashion) volgens z’n scheppers sterk verbeterd. Er is sterker staal gebruikt in de constructie en de auto voldoet volledig aan de Europese (veiligheids-) eisen, dus een tweede rampscenario zou bij de CV9 uit moeten blijven. In mei of juni gaat-ie tegen de muur bij Euro NCAP en Landwind verwacht zelf dat de auto daar ‘n score behaalt van drie sterren. Dat klinkt slecht, maar door de onlangs aangescherpte regels belandt de CV9 hiermee in de middenmoot. De Citroën Nemo Multispace behaalde bijvoorbeeld onlangs dezelfde score; ‘voldoende’.

Showroomlokkertje
De codewoorden bij de herintreding van Landwind zijn ‘veel voor weinig’. Qua formaat is de CV9 vergelijkbaar met auto’s als de Opel Zafira en Renault Scénic, maar z’n aanschafprijs valt beter te vergelijken met die van ‘n luxe Dacia Logan MCV of kale Citroën C3 Picasso. Zie de prijs van de instapper als showroomlokkertje, want wie de CV9 1.6 Base bestelt krijgt feitelijk niet veel meer dan een koetswerk met ’n interieur en vier wielen. Luxe zaken zoals airco, elektrisch verstelbare ramen en spiegels, centrale portiervergrendeling en ‘n radio zijn namelijk pas standaard op de Comfort, die als vierzitter minimaal 16.995 euro moet kosten.
Ja, je leest het goed: vierzitter. Standaard biedt de CV9 plaats aan slechts vier inzittenden. Wanneer we uitleg vragen aan Peter Bijvelds, oud-rallycoureur en nu de man achter Landwind in Nederland, antwoordt hij: “Dat is gewoon een keuze; klanten kunnen kiezen uit vier óf zes zitplaatsen. Vier inzittenden hebben riant de ruimte, en voor niet veel extra kun je twee man extra meenemen.” Een merkwaardige verklaring, maar we moeten Bijvelds gelijk geven. Het interieur is ruim genoeg en de investering voor de twee extra wegklapbare stoeltjes (500 euro) valt te overzien. Die zouden wij dus sowieso aankruisen op het bestelformulier. Het mechanisme om ze om te klappen en de middelste bank te verschuiven werkt helaas niet heel soepel; je moet behoorlijk wat kracht zetten om de hendels om te halen. Verwacht bovendien niet veel ruimte op de achterste plekken; kinderen en kleine volwassenen houden het er uit, de gemiddelde Nederlander niet. Maar dat is in bijvoorbeeld een Renault Grand Scénic niet anders.

3.800 toeren
Dan is natuurlijk de belangrijkste vraag; rijdt de CV9 ook echt als een budgetalternatief? Na ‘n eerste korte kennismaking kunnen we zeggen dat het mee valt. De CV9 rijdt niet bijzonder, blinkt in weinig dingen uit, maar stuurt solide en heeft ’n comfortabel veergedrag waar veel budgetkopers waarschijnlijk blij mee zullen zijn. De zitpositie is een beetje busjesachtig, maar zeker niet verkeerd. De 1.6 met 98 pk heeft voldoende kracht om mee te komen met de rest van ’t verkeer, al is wat meer kracht bij lage toeren welkom. Op de snelweg word je minder blij, want dan draait de viercilinder maar liefst 3.800 toeren en dat zorgt voor ’n flinke bak lawaai. Geen goed vooruitzicht voor lange ritten… Prettig is wel dat de vijfbak van de Duitse fabrikant Getrag soepel en doeltreffend schakelt, de mechanica voelt met andere woorden behoorlijk stevig aan.
In bochten blijven verrassingen in de CV9 achterwege. De koersvastheid is in orde en bij hogere snelheden gaat de auto niet merkbaar glijden. Ook wanneer je vlot en plotseling van richting verandert, laat de Landwind zich niet noemenswaardig van z’n stuk brengen. Wel hangt de koets flink in z’n veren en daarbij merk je weer dat de stoelen wat steun missen. Over die stoelen hebben we sowieso wat klachten, want met name in de onderrug zit de verstelbare lendensteun erg prominent in de weg, zelfs in de achterste stand. Dat haalt het comfort aan boord van de Landwind CV9 naar beneden. Op het eerste gezicht kunnen we dus concluderen dat Landwind van haar fouten heeft geleerd en met de CV9 een betere auto dan ooit heeft neergezet. Er is nog wel werk aan de winkel om de auto meer raffinement mee te geven, maar de vooruitgang van de laatste jaren geeft aan de we deze doorstartende nieuwkomer dit maal niet moeten onderschatten.