Autotests  |  Volkswagen Up! 1.0 75pk move up! (2012)

De Up werd in 2007 al onthuld als concept-car. Deze productieversie wijkt slechts op details af van het studiemodel van toen. De Up bestaat voornamelijk uit vrij rechte lijnen. Opvallend is de achterklep van donker glas, een stijlelement dat we herkennen van de huidige bestsellers in dit segment. Hij onderscheidt zich met het typische knikje aan de onderkant van de achterste zijruiten. Een ander opvallend detail is het dikke zwarte kader rond de voorste kentekenplaat.

Onderhuids is er echter maar weinig overgebleven van het extravagante concept waarmee VW mensen naar de stand trok. Het studiemodel had de motor achterin en achterwielaandrijving, terwijl het uiteindelijke productiemodel via de voorwielen wordt aangedreven. Ook het  futuristische interieur heeft moeten plaatsmaken voor een meer alledaagse inrichting. Het dashboard van de Up is simpel, rechttoe rechtaan. Een klokkencluster met een grote snelheidsmeter, geflankeerd door twee kleine metertjes voor benzine en het toerental. Dat alles op een breed, recht paneel dat van portier naar portier loopt, met centraal daarop een zwart hoogglans paneel voor de audio en de verwarming. Keurig, maar weinig inspirerend.

Maar al is het niet heel flitsend, de materialen en afwerking zijn voor deze klasse uitstekend.  Alles ademt kwaliteit, voor het oog en voor de tast. De ergonomie is, zoals we van Volkswagen gewend zijn, dik in orde. Alles zit precies waar je het verwacht, zodat je onmiddellijk thuis bent in de auto. Ook de stoelen verdienen niets dan lof. Ze zijn stevig en geprofileerd, en ook op lange ritten blijven ze prettig aanvoelen. De stuurkolom is in hoogte, maar niet in diepte verstelbaar.

Driepitter

De ruimte op de achterbank is voor je hoofd redelijk genereus, maar een volwassene zal zijn benen meestal zijwaarts naast de rugleuning van de voorstoel moeten klappen. De bagageruimte daarentegen is voor deze klasse uniek. Je kunt 251 liter achter in de Up kwijt en dat lukt in geen enkele andere auto uit het A-segment. De bodem van de kofferruimte is bovendien in twee hoogtes te leggen, waarbij je in de bovenste stand een verborgen ruimte eronder krijgt.

De Up maakt ook al indruk met z’n rijeigenschappen. De besturing is lekker scherp en gevoelig. Ondanks de kletsnatte wegen tijdens onze testperiode hebben we de auto op relatief weinig onderstuur kunnen betrappen. Hij houdt zich mooi in de bochten, helt vrij weinig over en reageert adequaat op plotselinge lastwisselingen. De totale balans van het onderstel is erg goed.

Dit mag dan primair een stadsauto zijn, op langere ritten is het ook opvallend prettig toeven in de Up. Voor een driepitter loopt het eenlitertje mooi. Stationair voel je wel wat getril, mede doordat VW de balansas heeft wegbezuinigd, maar op toeren krijg je een typische snerp die eigenlijk best leuk en karakteristiek klinkt. Voor zover je hem hoort, want de Up is erg stil op de snelweg. Kracht heeft hij in elk geval voldoende, en ook over de vijfbak zijn we erg te spreken. Hij schakelt secuur en met gevoel – je voelt dat je kwaliteit in handen hebt.