Autotests  |  Suzuki Swift 1.2 Exclusive (2011)

Volgens Suzuki heeft de nieuwe Swift forse stappen gemaakt. Sowieso is hij een stukje groter dan het kekke model dat hij aflost. En voor iedereen die denkt dat het hier gaat om een simpele facelift: elk carrosseriedeel is daadwerkelijk nieuw. Een nog beter bewijs daarvoor is dat de wielbasis met vijf centimeter groeide en de lengte van de totale auto met maar liefst negen centimeter. Dit is echt een nieuwe Swift.
Aan de binnenkant is het dan toch weer een feest (nou ja) van herkenning. Hier lijkt het helemaal op een (forse) facelift en daardoor ga je automatisch de vergelijking maken met het vorige model. De middenconsole is er in dat geval een flink stuk op vooruitgegaan. Mooiere knoppen met aardige radiobediening en een goed uitziende klimaatregeling. Het stuur is in deze luxe (maar goedkope!) Exclusive-uitvoering met leer bestikt en voelt prettig aan.
De klokken zijn iets gemoderniseerd en ogen goed. Gebleven zijn de knoppen links van het stuur, onder andere voor de mistlampen en (nieuw!) ESP. Onhandig, want je moet ze op de tast zoeken. Bovendien loop je het risico dat je je mistlampen laat aanstaan zonder dat je dat doorhebt. Dan heb je zo een boete te pakken.

Klein motortje
Op motorgebied heeft Suzuki het Swift-gamma behoorlijk opgeruimd. De 1,5-liter is gewoon geschrapt en de 1,3-liter heeft plaats gemaakt voor een nieuwe 1,2-liter, die 94 pk levert. Een nette waarde voor zo’n klein motortje, maar in de praktijk moet je flink veel toeren maken wil je dat vermogen ook daadwerkelijk aanspreken. Zeker op hoge snelheden zorgt dat voor behoorlijk wat kabaal. Toch is de nieuwe Swift duidelijk stiller dan de oude. Evengoed zegt dat meer over het model dat hij vervangt dan over deze nieuwe versie. Op lange afstanden komen naast het teveel aan geluid ook zaken
als de korte stoelzittingen naar boven.
Er is ook goed nieuws. Het gewillige en speelse rijkarakter van de Swift is gebleven. Dat sluit dan mooi aan bij zijn uitstraling, want daar werpt de behoudende denkrichting
van Suzuki natuurlijk ook zijn vruchten af. Hij ziet er nog steeds erg leuk uit. En zo rijdt hij dus ook. Het stuurgedrag is lekker direct en ondanks een kort momentje waarin de auto zich moet zetten, reageert hij als geheel net zo gretig als het oude model. De ‘losse’ achterkant is nog steeds aanwezig, zij het niet zo overenthousiast als bij de vorige versie. Het simpele doch doeltreffende schakelen helpt. De koppeling is kort en vergevingsgezind en de bak maakt strakke, korte slagen. Je verbaast je vooral over het feit dat gevestigde namen blijkbaar nog steeds moeite hebben met iets wat Suzuki zo doeltreffend voor elkaar krijgt.
Los van dit alles scoort de auto ook met zijn prijs. Deze Exclusive-versie is afgeladen met allerlei leuke opties als klimaatregeling, radio-cd met meerdere speakers, mistlampen en zelfs keyless entry, en is toch concurrerend geprijsd. De Swift is vooral leuk voor beginnende leaserijders die liever een afgeladen sportief karretje hebben dan een kale Polo of voor gezinnen die er een leuke auto bij willen hebben.