Seat heeft een nieuw logo. Vandaag is het op de Parijse autosalon gepresenteerd. Ik zie geen dramatische verschillen tussen de oude en de nieuwe S. Zal wel aan mij liggen; zelf zijn ze in Spanje helemaal beduusd van hun quantum leap. “De presentatie van ons nieuwe merklogo vormt de volgende stap in de evolutie van SEAT. Het beeldmerk weerspiegelt de merkwaarden van SEAT: ‘clean, pure design & precise quality engineering’, zegt de hoogste baas.
Iedereen weet dat hij als CEO van elk ander merk bij dezelfde gelegenheid exact hetzelfde had gezegd. Er zijn in Spanje, zoals overal ter wereld, kantoortuinen vol marketeers die hem de woorden in de mond brainstormen, aardige jongens en meiden die van 9 tot 5 de gruwelijkste clichés herkauwen in de vergeefse hoop dat ze nog iets willen betekenen. Merkwaarden, emotie, kwaliteit, duurzaamheid, efficiency – woorden en nog eens woorden. Omdat het er nooit genoeg schijnen te zijn, gooit het persbericht nog maar wat olie op het vuur. “Tegelijkertijd symboliseert het beeldmerk de zes waarden die synoniem aan SEAT staan: design, dynamiek, een jonge geest, efficiency, betrouwbaarheid en toegankelijkheid”.
Zie, daar gaat weer een pr-campagne het ene oor in, het andere uit. Lees de zin nog eens. ‘Betrouwbaarheid’. Is jullie geraden ook, Spaanse vrienden. Maar betrouwbaar is de auto, niet het logo. Wat bedoelen jullie met toegankelijkheid? Dat je makkelijk instapt? Dat een Seat betaalbaar is? Wisten we toch? Nog wat: ik lees de merkwaarden niet van het logo af. Ik zie gewoon een dikke S die als twee druppels water op de oude lijkt.
Dit is de gesel van de marketing: de buitenkant opblazen, en niet zien dat het zinloos is. Wil je merkwaarden uitdragen, dan zou je het qua beeldmerk juist bij het oude moeten laten, dacht ik zo. Dan kweek je traditie. En dan nog: uiteindelijk is het enige echte visitekaartje het product. Kan mij die S schelen, maak gewoon goeie auto’s. Dat kunnen ze bij Seat prima, heb ik bij herhaling ondervonden. Nou dan.
