Weblog | Is het plafond bereikt?Sinds de Benz Patent Motorwagen Nummer 1 en de T-Ford is de automobiel qua techniek en design aan een constante evolutie onderhevig. Vooral de laatste paar decennia zijn er grote stappen voorwaarts gemaakt. Je vraagt je wel eens af: wanneer houdt het op? Gevoelsmatig is het plafond wel zo’n beetje bereikt. Waarom die gedachte mij bekruipt? Ik ga even af op recent verschenen modellen, zoals de nieuwe BMW 5 en 3, de volgende Panda, de Audi A6, de op handen zijnde Golf 7; noem ze allemaal maar op. Auto’s die niet alleen in grote lijnen op hun voorgangers lijken, maar ook wat rijeigenschappen betreft geen reuzenstappen voorwaarts maken. Ja, ze kunnen waarschijnlijk weer iets sneller over de Nordschleife en op papier is het brandstofverbruik met procenten gedaald en het motorvermogen gestegen; in de praktijk van alledag blijken de verschillen niet zo dramatisch groot. Laat ik mijn eigen BMW 525i uit 2000 als voorbeeld nemen. Tussen die auto (de E39) en de huidige Vijf (de F10) zit alweer een hele generatie (de E60). Voor een auto van tien jaar oud (eigenlijk 16, dit model verscheen in 1995), stuurt die E39 goed, is het geluidsniveau zelfs naar hedendaagse begrippen nog altijd zeer laag, staat het comfort op hoog niveau, heb je op de achterbank voldoende hoofd- en beenruimte en met een gemiddeld verbruik van 1 op 10,0 vind ik weliswaar geen aansluiting bij de hybrides van deze wereld, heel gulzig is het nu ook weer niet te noemen. Een goede vriend met een E60 525i haalt hetzelfde praktijkgemiddelde en kijk ik naar de cijfers van de F10 523i op de veschillende verbruiksmonitors, dan is het nog altijd rond die 1 op 10. Kortom, we gaan steeds meer naar nuanceverschillen, zowel wat vormgeving als technologie betreft. E n het aantal veiligheidsvoorzieningen neemt toe, wat op zich een prima ontwikkeling is. Daarnaast zijn er de talloze gadgets waarmee de moderne auto is uitgerust. Maar echt fundamenteel anders/beter? Nou nee, dat valt uiteindelijk meer te zoeken in elektrische aandrijving in combinatie met een lichtgewicht koets. En even voor alle duidelijkheid: het gaat mij niet specifiek om de E39. Zoals ik al aangeef, had het ook een ander merk of type kunnen zijn, maar ik kan mij in dit geval baseren op eigen ervaring. In ieder geval ben ik heel nieuwsgierig naar de visie van anderen op dit onderwerp! Marc Klaver |
95 reacties | 11-11-2011 11:03
Gedragsregels AutoWeek.nl:
|
Over Marc Klaver
Naam: Marc Klaver
Hobby’s: Autorijden (liefst lange trips), auto’s en mijn Kever 1200 uit september 1964, die tien dagen na mijn geboorte van de band rolde. Heerlijk, die eenvoud.
Eerste auto: Citroën GS Break van 1973, ik kocht ‘m in 1983 van een kennis van mijn ouders. Toen was tien jaar heel oud voor een auto, maar de GS had zich er heldhaftig doorheen geslagen en APK bestond nog niet. Hoofdzakelijk gebruikt om van en naar de kazerne in Bussum te rijden of om met mijn kamergenoten naar de plaatselijke discotheek te toeren. Ik was daar de enige met een auto…..
Huidige auto: BMW 3, 5 en een Kever.
Droom: Een Porsche 911 (bij voorkeur de GT2) en een eigen circuit…. Zonder dat circuit ben ik trouwens ook tevreden en als het een Carrera S wordt, zal ik niet klagen.
Eigenaardigheden: Naast snel en veilig rijden vind ik zuinig rijden –soms - ook leuk. Ben in testauto’s sowieso altijd met het verbruik bezig. En ik ken de meeste mensen van auto, niet van naam. Schijnt geen therapie voor te zijn, dus ik leer er maar mee leven.
Hoe gekomen bij AutoWeek: Deed in de avonduren (overdag gaf ik rijles) de HBO studie Journalistiek & Communicatie. Na vier jaar studeren en werken stapte ik als stagiair bij VNU in Haarlem binnen, de toenmalige uitgever van AutoWeek. Dat was in 1997. Sindsdien werk ik nog altijd met veel plezier op freelance basis voor dit tijdschrift.
Laatste weblogs Marc Klaver
Overige webloggersCategoriënLaatste reacties |