Mijmeren over het begrip 'auto'.

Gepost door rke 
Wat is nu eigenlijk een 'auto'?

Ik heb ooit geleerd dat het woord afkomstig is van automobiel, hetgeen latijn schijnt te zijn voor zelfbewegend.
Dus een paard is een automobiel?
Nou nee, het doel van de auto is dat jij jezelf er mee kan transporteren. Maar dat sluit een paard niet uit.
Ja, het transporteren moet vanzelf gaan, zonder dat jij er spierkracht voor levert. Weer, dat sluit het paard niet uit.
Ja, maar je moet er brandstof of energie in gooien en dan beweegt hij vanzelf. Weer, een paard eet brandstof.
Ja, maar hij moet een spoor van vervuiling achterlaten. Heb je wel eens in de paardendrek gestaan?

En hij moet door mensenhanden gemaakt zijn.
Ja, nu is het paard uitgesloten van deelname.

Het doel van de auto is dus transport. Transport met energie die niet door jezelf geleverd wordt. En transport wat best comfortabel mag zijn, iedereen die wel eens in een storm in een kleine open zeilboot gezeild heeft weet comfort te waarderen. Of de mensen die met de fiets met noodweer en harde wind tegen net twee minuten te laat zijn vertrokken. De favoriete bezigheid van scholieren, dagelijks proberen of zij ondanks het weer het persoonlijk record naar school fietsen toch nog een haartje scherper kunnen zetten.

Ik hoor ook wel eens argumenten dat een auto veilig moet zijn. Ik hoor ook van Amerikanen dat zij zich veilig voelen met een wapen tussen de broekriem. Ik zie een analogie tussen die twee vormen van veilig zijn: je wil jezelf veilig voelen omdat je vindt dat er hufters op deze wereld zijn. Dus je doet datgene wat de Amerikanen graag roepen: als je ze niet kan verslaan, doe je hetzelfde. Je gaat dezelfde maatregelen nemen als de hufters. Hufter een kanon, ik ook een kanon. Hufter in een botsblik, ik ook in een botsblik.
Hoppa, iedereen lekker blunderdodo spelen en het voelt als op de kermis in de botsautootjes.
Een ander argument wat aangeeft wat een auto is, is de mogelijkheid mensen of spullen te vervoeren. Eenpersoons auto's zijn er wel maar die horen meestal op een circuit thuis.

Toch mis ik nog het nodige in deze opsomming. Er is op dit moment een reclame waarin de hoofdrolspeler zegt: doe mij maar een autootje. De getoonde auto is wel een auto maar het is niet de eerste keus van de meeste mensen. Bekijk dan deze reclame eens. Hier zien we (excuses naar onze VAG fanboys) een vrij gangbare auto die aangeprijst wordt. We zien een jonge man waarvan ik denk dat het vrouwvolk hem wel aantrekkelijk vindt. Hij doet zelfverzekerd, hij is sportief genoeg om met hardlopen zijn makkers zoek te lopen en hij woont, zo noem ik dat, riant.
Hier wordt een plaatje neergezet waarbij de uitstraling van dit model Seat gekoppeld wordt aan het beeld van de geslaagde jongeman die weet wat hij wil.

De auto is dus ook iets om je sociale status mee te onderstrepen. Ik rij een nieuwe Seat, ik ben geslaagd in dit leven. Ik rij een nieuwe Porsche (nog duurder), ik ben nog geslaagder. Een beeld wat velen zullen herkennen. En het werkt zelfs voor de seniorenauto bij uitstek: de verhoogde modellen met de hoge zit. Het zou jammer moeten zijn als je er zo een nodig hebt maar het wordt middels de reclame omgedraaid naar gelukkig dat je er een kan bezitten.

Maar is dat wel verstandig? Als je je status onderstreept met een hoofdtooi van veren van een zelfgeschoten zeldzame en gemene adelaar, is er een dierenleven opgeofferd voor een mooi statusonderstrepend sieraad. Als je status onderstreept met de klauwen van een brute en gemene beer, is er een beer die zonder nagels rondloopt. Als je je status onderstreept met een lapje van draadjes spinsel van een rups (een zijden stropdas), is er een Oosterling jaren aan het kweken en verzamelen geweest. Maar als je je status onderstreept met een tiental ton CO2, erg veel ernstig vervuild afval en de belofte van nog veel meer afval in de vorm van onderhoud en brandstof delven.....
Dat benne dure spiegels en kralen... zou Boer Harms zeggen.

Onze samenleving deelt de burgers in op basis van het bezit van een botsblik. Ik kreeg recent de vraag waarom mijn kindje haar spaarcenten liever stuk slaat op een wereldreis in plaats van begeerlijk blik. Mijn kindje wil andere culturen leren kennen, de wereld nog een keer zien in haar huidige glans. Dat is iets waarvan die maffe vader haar in haar oor gefluisterd heeft: doen zolang het nog kan. Misschien kan het over een teintal jaar niet meer.

Bovendien, deze rangorde op basis van een blikken transportdoos betekent meer dan dat er veel blik op de wereld moet zijn. Het betekent ook dat dat iedereen (7.000.000.000 mensen !!! ) een blikken doos wil hebben en het betekent ook dat de blikken doos getoond moet worden. Ik verblijf tegenwoordig veel in Brussel, de stad waar je in het centrum lopend twee keer zo snel bent als met de auto. Toch zie je de hoofden met sigaar in botsblik langzaam dampend door het centrum kruipen. Letterlijk kruipen, twee kilometer per uur haalt de doorsnee peuter ook nog wel.

Ik ben in dit leven ooit een echte petrolhead geweest. Ik vond de techniek van mijn Opel C-kadett prachtig, dat mensen zo nauwkeurig gaten in een stuk gietijzer wisten te maken dat je benzine en lucht kon gebruiken om mee te rijden. Dat deze techniek zo eenvoudig kon zijn en zo bereikbaar voor iedereen. Dat je een voertuig had waarmee je, als je dat wil, een bereik had van meer dan duizend kilometer. Terwijl mijn grootouders een afstand van honderd kilometer al heel erg ver vonden.
En deze techniek verbeterde zelfs en ook nog zinvol. Motorblokken werden van aluminium gemaakt, auto's waren niet meer direct dodelijk bij een ongeval en je kon zonder verstikkingsgevaar in de buurt van je eigen auto blijven staan. Je kon je auto ook gebruiken met zijwind, je kon hem zelfs met vorst starten en als het buiten stortregende bleef je binnen droog !!!!

Maar wat doen wij met deze technische vooruitgang? Er zijn mensen die letterlijk met de auto de eigen oprijlaan afrijden naar de brievenbus. Er gaan auto's naar de sloop die maar een paar minuten datgene gepresteerd hebben waarvoor ze ontworpen zijn.
Vervoer, my ass. Die ass die mooier in vorm blijft als je de auto niet gebruikt, tussen twee haakjes. De auto met al haar randverschijnselen is geevolueerd van voertuig naar statusonderstreper. Van blikken doos naar kralenketting. Van postkoets naar penisring.

Ik ben een techneut. Ik vind het mooi als je de prestaties van een auto kan verhogen.
Meer bescherming - hoewel het niet nodig is.
Meer vermogen - hoewel het niet nodig is.
Meer snelheid - hoewel het niet nodig is.

Maar moeten we dat ook in het dagelijkse woonwerk gesukkel willen?
Wil ik met een formule een Ferrari in de file staan?
Is een Hummer echt zo praktisch?
Is een rijdend kantoor wel zo handig?

Maar wat moeten we dan? Moeten we de dikke leasebak thuis laten staan om op de fiets naar het werk te gaan? Hoe moet dat met onze samenleving waarin men kijkt naar de hoeveelheid (digitale) muntjes die men vergaard heeft om te beslissen hoe geslaagd men is in dit leven?
Nederland heeft al twee grote leiders gehad die de lef hadden deze blikken rangorde te doorbreken. Ruud Lubbers kwam met zijn oude, gedeukte Renault en Dries van Agt die met zijn doodnormale Gazelle naar het binnenhof trapte.
En waarom niet?

Waarom ruilen we het statusblik niet in voor iets simpels? Waarom geen oude Clio, waarom geen mooie stropdas, waarom geen notenhouten bureau in plaats van een lomp groot stuk blinkend statusverhogend vervoersijzer?
Waarom stellen we onszelf niet tot doel gelukkig te zijn in het leven in plaats van nulletjes en eentjes te verzamelen op de harde schijf van de bank?

De automobiel zoals wij hem vandaag de dag kennen lijkt als concept te falen. We wonen op een blauw bolletje wat duidelijk moeite heeft met alle vervuiling. We staan dagelijks in de file, soms op het belachelijke af. En, als je Jesse Klaver mag geloven, de Nederlandse regering wil de CO2 uitstoot met 95% laten afnemen. 95%... dat zijn heel veel zonnecelletjes en zoveel windmolens dat we moeten oppassen dat de wieken van de ene molen niet tegen de wieken van de andere botsen... met ons huidige energieverbruik.
En ons energieverbruik groeit nog steeds!
Zijn de nieuwe politici dan zo gek om 95% te roepen? Roepen ze 95% en hopen ze op 0,95% energiebesparing?

En, nog veel belangrijker: wil ik dan nog een autoliefhebber blijven? Ga ik straks tegen mijn kleinkinderen liegen dat ik het niet wist? Hoe ga ik mijn kleinzoon of kleindochter straks uitleggen dat opa zo graag met een blikken doosje wilde spelen?
Misschien is ernstige dementie faken dan de oplossing. Dat is tenminste een ziekte waarbij als een kind spelen met blik sociaal acceptabel is.

Gewoon 'broem broem" brommen terwijl ik een stukje blik voortduw.
De keerzijde is dat ik dan die mooie zuster in haar tieten kan knijpen zonder dat er een heftige rechtszaak op volgt. Ieder nadeel heb zen voordeel, zelfs zo'n extreem groot nadeel.
Een automobiel werd zo genoemd omdat het paard werd 'losgekoppeld' van de koets, een zelfrijdende koets dus 'automobiel'. Dáár wordt m.i. het paard dus al weggestreept in je vergelijkingen.

En ik moet zeggen dat ondanks dat ik al 10 jaar in de automotive sector werk, en waar veel collega's oprechte autoliefhebbers zijn, maar toch de status niet bepaald wordt door wat je rijdt, noch zie ik dat in mijn vriendenkring waarvan de meesten zich toch iets moois (kunnen) permitteren. Ik zie het nog wel bij hoge managers en dga's die al wat op leeftijd zijn.

Ik ben dol op auto's, de historie en techniek maar ik geef er geen enorme bedragen aan uit, het is het me niet waard en ik geef het liever uit aan mijn huis, watersport, vakanties en vooral aan GENIETEN van en met mijn gezin, familie en dierbare vrienden. Leef, geniet en zorg voor de wereld en de mensen om je heen! Als je zelf zaken positief benaderd krijg je het meestal ook terug, zo niet: pech gehad! Zorg voor je eigen (mentale) onafhankelijkheid. Zéker als het gaat over wat een ander van je moet vinden!



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 02-07-2018 22:44 door Jazzy Cool.
Zit er een klein beetje afgunst of jaloezie in je term 'statusblik'? Ik zie het zelf anders: Ik denk dat het overgrote deel van de autobezitters een auto koopt vanwege comfort en praktische eigenschappen die ook past bij hun budget. Is de beurs wat kleiner dan koop je een Picanto of een oude Focus station en als je wat meer geld hebt te besteden dan is het misschien een A1, Mini of BMW 3 touring. Het direkte praktische gevolg is dat een 3 serie beter rijdt en allerlei toeters en bellen heeft die het verblijf in de auto aangenamer maken. Als je het geld hebt dan doen de meeste mensen dat gewoon. Ik denk niet dat er meer dan 10% van de mensen zijn die auto na auto helemaal leeglopen omdat ze absoluut een bepaalde status moeten hebben.

Deze generalisering is vervolgens overdekt met een lading van omstandigheden, voorkeuren, aversies en uitzonderingen. Een topmanager in een Vinex wijk zal waarschijnlijk met z'n gezin in een grote SUV rijden. Zodra hij gaat scheiden en in de binnenstad gaat wonen kan dezelfde persoon er natuurlijk wel voor kiezen om weer een klein gammel wagentje te gaan rijden.

Een vader die weigert z'n oude 4 zits sportwagentje in te ruilen als hij een tweeling krijgt, gaat misschien toch overstag als er ook nog een grote Labrador bijkomt en de tweeling richting de 1.80 groeien. Als kinderen een bepaalde sport gaan doen kan dat ook bepalen welke auto er moet komen.

Verder is de auto ook maar een momentopname. Iemand die nu nog in een oude Ford Focus station rijdt kan morgen in een nieuwe Mercedes E rondrijden. Toen ik elke dag op m'n fiets naar het werk kon vond ik het zonde om een grote dure auto als vrijgezel te rijden. Toen ik verder weg ging wonen was er niet meteen de noodzaak om duurder te gaan rijden, maar ik vond een schuifdakje en een automaat met goede audio erbij toch wel een ernstige verbetering. Ik vond het zelfs jammer dat ik dat toch niet wat eerder had gedaan, ook al reed ik daarvoor niet veel.

De buitencategorie zoals Porsches en Range Rovers is natuurlijk zeldzaam. En deze mensen hebben ook echt serieus geld. Die wagens schrijven een goed salaris per jaar af, dus dat koop je niet zomaar even.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 03-07-2018 14:22 door V0RQ.
Je kan er ook wel een afgunst factor in lezen, dat geef ik toe.

Maar we gebruiken dat statusding vooral om de status te onderstrepen. Ik merkte dat toen ik een projectleider had die een oude Starlet op LPG reed, bij een collega met bovenmodaal salaris die een Aygo als leasebak uitzocht en bij mijzelf nu ik zelf oude barrels rij.

Als je dat gegeven naast de huidige verkeers- en milieuproblemen bekijkt, moet er iets gaan gebeuren. We kunnen uiteraard wachten tot moeder natuur harde maatregelen neemt maar we kunnen het onszelf ook makkelijk maken en zelf aktie ondernemen.

Als je de twee laatste filmpjes goed bekijkt, zie je voorrangsvoertuigen klemvast staan in de file met zwaailicht en sirene. Het is hier dus al zo gek dat zelfs professionele haasthebbers nergens meer heen kunnen met de auto. In dit geval ging het om een witte auto waarvan de functie niet duidelijk is, een ambulance en een brandweerauto die achter de bus stond te gillen. Alledrie stilstaand met zwaailichten aan.

Toch, zelfs in deze klemvaste verkeerschaos, kiezen mensen voor de automobiel. Men stapt in, rijdt met 2 km/uur gemiddeld, parkeert met moeite en mag als beloning hetzelfde ritueel herhalen in de middagspits. En 's avonds gaat men op doktersadvies naar de sportschool om op de lopende band een stukje zwetend te wandelen.

Daarnaast warmt dit blauwe bolletje zo snel op dat de polen binnenkort geen ijs meer hebben. Als bij Groenland het ijs op is, stopt de warme golfstroom en krijgt Nederland het klimaat van Canada.
Hoe bedoel je, lekker warm?
Bovendien zorgt deze stroming voor regen in Nederland en voedsel voor het leven in zee. Waar moet ik straks heen om een harinkje te happen? Waar groeien straks de tomaten?

Als je dan ook nog bedenkt dat 10% (wij dus) van de wereldbevolking verantwoordelijk is voor 90% van de CO2 productie, wordt het boomknuffelen van mij misschien wat duidelijker.

En ja, er moet veel meer gebeuren dan de auto inruilen voor een fiets. Dat besef ik best wel, maar begin eens ergens.
Of koop jij ook een accubak en roep je dat je dan geen CO2 uitstoot?
Een auto is in mijn beleving geen statussymbool meer, of het moet een nieuwe Porsche of Range Rover zijn zoals VORQ al eerder aangaf.

In de jaren '70 was dit misschien zo. Toen ik vroeger wachtdiensten draaide was het al zo; Hoe lager de rang, hoe groter de auto.
En ook voor de Porsches en Range rovers geldt: Als papa nou z'n hele leven keihard heeft gewerkt, er is na verhuizen van groot naar klein ineens een ton over en je hebt al een redelijke doorsnee tweede auto. Waarom zou je dan de laatste 10-25 jaar van je leven niet genieten van een mooie 911? Of een mooie Range Rover als al je kinderen en kleinkinderen helemaal gek van van paardrijden of watersport (boottrailer).
Als je nou eens niet van culturen opsnuiven houdt, je hele leven al op vliegvelden hebt gezeten en ook niet skiën houdt dan is er niks mis mee om de economie een beetje aan te zwengelen. Ga maar eens na hoeveel mensen er een inkomen hebben als zo'n dure auto wordt gekocht en vergeet daarbij niet de 8 jaar bijstandsuitkeringen die je via de BPM betaalt big smile smiley
Quote
rke
Waarom ruilen we het statusblik niet in voor iets simpels? Waarom geen oude Clio, waarom geen mooie stropdas, waarom geen notenhouten bureau in plaats van een lomp groot stuk blinkend statusverhogend vervoersijzer?
Waarom stellen we onszelf niet tot doel gelukkig te zijn in het leven in plaats van nulletjes en eentjes te verzamelen op de harde schijf van de bank?

Zit hier voor jou niet de kern? Jij roept op tot consuminderen in een tijd waarin veel mensen "alles" willen. Een mooi huis, een mooie auto, mooie vakanties en lekker uit eten. En als dat kan, waarom niet? Het maakt veel mensen kennelijk gelukkig. En wil je er niet aan mee doen? Doe het dan niet.
Quote
funf
Quote
rke
Waarom ruilen we het statusblik niet in voor iets simpels? Waarom geen oude Clio, waarom geen mooie stropdas, waarom geen notenhouten bureau in plaats van een lomp groot stuk blinkend statusverhogend vervoersijzer?
Waarom stellen we onszelf niet tot doel gelukkig te zijn in het leven in plaats van nulletjes en eentjes te verzamelen op de harde schijf van de bank?

Zit hier voor jou niet de kern? Jij roept op tot consuminderen in een tijd waarin veel mensen "alles" willen. Een mooi huis, een mooie auto, mooie vakanties en lekker uit eten. En als dat kan, waarom niet? Het maakt veel mensen kennelijk gelukkig. En wil je er niet aan mee doen? Doe het dan niet.

Juist. Dat bedoel ik.
Ik denk dat de auto voor de meeste mensen voornamelijk een noodzakelijk hebbeding is, net zoals iedereen een magnetron heeft (alleen die ruil je niet in en daar wordt geen BPM over geheven), het is eigenlijk huisraad, los van het feit dat er veel mensen zijn die het als aanzien zien: 'kijk, ik heb een Volkswagen' (als je kijkt naar de verkoopaantallen).
Heb net een fietstocht van een goeie 80 km achter de rug en dan realiseer je je dat je auto op dat moment doodgewoon overbodig is. Maar ik heb hem nou eenmaal en zoals gezegd het is huisraad.
Quote
rke
Quote
funf
Quote
rke
Waarom ruilen we het statusblik niet in voor iets simpels? Waarom geen oude Clio, waarom geen mooie stropdas, waarom geen notenhouten bureau in plaats van een lomp groot stuk blinkend statusverhogend vervoersijzer?
Waarom stellen we onszelf niet tot doel gelukkig te zijn in het leven in plaats van nulletjes en eentjes te verzamelen op de harde schijf van de bank?

Zit hier voor jou niet de kern? Jij roept op tot consuminderen in een tijd waarin veel mensen "alles" willen. Een mooi huis, een mooie auto, mooie vakanties en lekker uit eten. En als dat kan, waarom niet? Het maakt veel mensen kennelijk gelukkig. En wil je er niet aan mee doen? Doe het dan niet.

Juist. Dat bedoel ik.
Ik ga met je mee dat verspilling onnodig is en men bewust moet consumeren, maar het is voor deze samenleving wél van belang dat de geldstroom goed blijft rollen, dat weet iedereen, om meerdere redenen. Ook zie je een opleving in het uitgavenpatroon na een crisistijd, begrijpelijk én wenselijk.

ons gezin heeft meer financiële ruimte dan ik ooit had verwacht te hebben, en ja, écht mooie spullen voeden mijn welbevinden maar zeker niet mijn geluk. De afgelopen jaren waren niet makkelijk (gezondheidsklachten en ongeval, beide betrof onze kinderen) en leren je op wrange manier waar het écht om gaat, en elke dag is dat besef aanwezig. Langzaam gaat het beter maar zijn er nog lang niet. Als gezin heeft het ons nog dichter bij elkaar gebracht (gaat even zo vaak mis in moeilijke tijden), en dáár ligt de basis van mijn geluk.
Dat is waar het leven om draait.thumbs up

Veel sterkte!
Quote
speedtouch
...
Heb net een fietstocht van een goeie 80 km achter de rug en dan realiseer je je dat je auto op dat moment doodgewoon overbodig is...

Nou een heel gemiddelde 20km woon/werk kan je toch anderhalf uur extra per dag kosten op de fiets. Daarbij nog extra douchen en kwartiertje cooling down. Als je kinderen hebt is dat qua opvang al niet te doen laat staan dat je ze nog enigzins 'ziet' of naar de sport kan brengen e.d.
Quote
V0RQ
Quote
speedtouch
...
Heb net een fietstocht van een goeie 80 km achter de rug en dan realiseer je je dat je auto op dat moment doodgewoon overbodig is...

Nou een heel gemiddelde 20km woon/werk kan je toch anderhalf uur extra per dag kosten op de fiets. Daarbij nog extra douchen en kwartiertje cooling down. Als je kinderen hebt is dat qua opvang al niet te doen laat staan dat je ze nog enigzins 'ziet' of naar de sport kan brengen e.d.

Plus dat je je pak nog - zwetend - aan moet om klanten te woord te staan....

Ik fiets soms ook, omdat ik het lekker vind. Maar het kost mij gewoon teveel tijd (19km), dus ik doe het nog maar zelden, bovendien moet ik veelal nog op andere locaties zijn ook.
Quote
Jazzy Cool
Ik ga met je mee dat verspilling onnodig is en men bewust moet consumeren, maar het is voor deze samenleving wél van belang dat de geldstroom goed blijft rollen, dat weet iedereen, om meerdere redenen. Ook zie je een opleving in het uitgavenpatroon na een crisistijd, begrijpelijk én wenselijk.
Ja, ik maak foute geluiden. Ik snap het. Ik ga wel vechten met windmolentjes.

Quote
Jazzy Cool
ons gezin heeft meer financiële ruimte dan ik ooit had verwacht te hebben, en ja, écht mooie spullen voeden mijn welbevinden maar zeker niet mijn geluk. De afgelopen jaren waren niet makkelijk (gezondheidsklachten en ongeval, beide betrof onze kinderen) en leren je op wrange manier waar het écht om gaat, en elke dag is dat besef aanwezig. Langzaam gaat het beter maar zijn er nog lang niet. Als gezin heeft het ons nog dichter bij elkaar gebracht (gaat even zo vaak mis in moeilijke tijden), en dáár ligt de basis van mijn geluk.
Er is zo veel in het leven wat belangrijker is dan geld en status. Jammer genoeg hebben we vaak tegenslag nodig om het geluk te kunnen vinden (yin en yang), maar het is mooi dat je het weer gevonden hebt. Zorg goed voor je gezinnetje, dat is veel belangrijker dan het botsblik en het geeft je veel meer geluk dan die klomp ijzer.


En geld......
Geld maakt niet gelukkig, het is het gebrek aan geld wat ongelukkig maakt.
Quote
V0RQ
Quote
speedtouch
...
Heb net een fietstocht van een goeie 80 km achter de rug en dan realiseer je je dat je auto op dat moment doodgewoon overbodig is...

Nou een heel gemiddelde 20km woon/werk kan je toch anderhalf uur extra per dag kosten op de fiets. Daarbij nog extra douchen en kwartiertje cooling down. Als je kinderen hebt is dat qua opvang al niet te doen laat staan dat je ze nog enigzins 'ziet' of naar de sport kan brengen e.d.
In dit geval is het een voordeel dat ik vrijgezel ben.
Quote
Idefiqs
Plus dat je je pak nog - zwetend - aan moet om klanten te woord te staan....

Ik fiets soms ook, omdat ik het lekker vind. Maar het kost mij gewoon teveel tijd (19km), dus ik doe het nog maar zelden, bovendien moet ik veelal nog op andere locaties zijn ook.

Ik heb jarenlang twee keer 18 km gefietst. Jammer genoeg besloot de regering om de bank naar Amsterdamned over te plaatsen, ik werkte daar met veel plezier. De mogelijkheid om op het werk te douchen met het accepteren van (niet al te) casual kleding geeft wel meer mogelijkheden maar ook met pakje-dasje moet het mogelijk zijn. Alleen bij extreem slecht weer stapte ik op de trein (eerst 45 minuten wandelen) of op de motor (centrum Rotjeknor).

Voor mijn conditie is dit een gouden tijd geweest, voor de blauwe plekken was het minder. Vooral met sneeuw en ijs oefende ik mijn valtechnieken wel eens. Mijn humeur was onverwoestbaar, geen gekkigheid kon mij chagrijnig krijgen. Had er een wat uren verspild met zeuren ende zeiken, trap je gewoon iets sneller naar huis dan gewoonlijk.

In al die jaren een keer een lekke band gehad, natuurlijk halverwege. Gelukkig was een bouwvakker zo vriendelijk mij met fiets en al naar het werk te brengen.

Ik ben bereid een stuk salaris in te leveren voor een baantje op die afstand met de mogelijkheid weer op de fiets te gaan. Het mag eventueel zelfs wel wat verder... misschien zelfs dertig kilometer.
Sorry, alleen geregistreerde gebruikers met een forumprofiel mogen berichtenplaatsen. Nog geen forumprofiel? Maak die dan hier aan.

close