There is an app for that.

Gepost door rke 
There is an app for that.
26-06-2017 13:09
Het mobiele leven.

Zou er inmiddels al een app zijn om te leven? Zodat je op het mobieltje kan leven?
Het mobieltje is extreem populair aan het worden. Mensen bouwen hele sociale netwerken op via de mobiele telefoon. En, eerlijk gezegd, het is handig dat ik met een oude vriend kan discussiëren zonder eerst te moeten reizen. Bedenk ook: vrienden worden vaak oude vrienden omdat je de tijd niet hebt om elkaar te ontmoeten.

Toch, mensen hebben een intern prioriteitenlijstje. De menselijke hersencomputer werkt in timesharing modus. Bij verschillende signalen hebben we een lijstje welke signalen het eerst verwerkt worden. Daarnaast zijn er situaties die zonder signaal aandacht opeisen. Bijvoorbeeld ik wandel en de koers gaat recht op een obstakel af. Ik heb dus aandacht nodig om niet tegen het obstakel te lopen.

We begrijpen ieder voor zich prima welke prioriteit deze zaken moeten hebben. Als je de situatie bespreekt van bewegend met iets anders bezig zijn (met het mobieltje prutsen), begrijpt iedereen direct en zonder nadenken dat dit soort mensen extreem dom bezig is. Het bewegen an sich is een situatie die aandacht opeist zonder signalen; dat wil zeggen, de signalen komen niet of (veel te) laat. Een waarheid als een koe en iedere peuter begrijpt al dat dat niet kan. Vaak doordat het kind lachend naar mama knetterhard tegen die lantaarnpaal aanliep die niet opzij wilde springen....

Toch, de menselijke evolutie verliest het van de technische revolutie. Peuters leren niet met de signalen van mobieltjes en telefoons omgaan en aangezien de basisvaardigheden erg jong geleerd worden, snappen volwassenen het maar slecht. Het snappertje van volwassenen werkt nu eenmaal erg slecht, dus vaak zijn er meerdere bots-objecten nodig voordat de volwassene het begrijpt.

Het gevolg is dat volwassenen denken dat zij kunnen kletsen, telefoneren, app-en en allerlei andere dingen terwijl men beweegt. En raar genoeg, deels is dat waar. Ik denk zelf ook beter door te ijsberen.
Maar hoe werkt dat denkproces tijdens het ijsberen dan? Ik denk een paar seconden over een probleem terwijl ik langzaam een bekende route loop die ik vooraf ruwweg verkend heb. Dat moet dus een vertrouwde omgeving zijn, in mijn geval vaak de gang van het kantoor. Na een paar seconde als een zombie rondgelopen te hebben, weet ik dat ik opnieuw de omgeving moet verkennen. Al is het maar om mijn koers bij te stellen. De beweging helpt de doorstroming van vers bloed naar de hersens op gang te houden. En dat opnieuw verkennen dwingt mij dus ook mijn laatste gedachten opnieuw te evolueren, ik heb het probleem even terzijde gelegd en daarmee moet de gedachtegang geëvolueerd worden.
Dit proces heb ik waarschijnlijk al geoptimaliseerd toen mijn problemen zich nog op het niveau van 'hoe zwaar is mijn luier' bevonden - mijn geheugen laat mij ernstig in de steek op dit punt. Later in mijn jeugd kwam daar de telefoon bij. Dat was toen nog een zwart bakelieten gedrocht met een snoer naar de muur wat met een een bel waarmee doden wakker gemaakt konden worden vertelde dat iemand contact met je zocht. De telefoon was de moderne communicatie en werd al snel in prioriteit boven alles gezet. Deze telefoon is geëvolueerd tot een draagbaar computertje waarmee we altijd midden in de sociale groep bent. De hoge prioriteit is gebleven, terwijl iedereen weet dat er heel veel zaken zijn die hogere prioriteit hebben.



Ik ervaar ook het rare verschijnsel dat men er moeite mee heeft dat ik de prioriteit van het mobieltje laag zet. Als ik met vrienden praat, kijkt men raar op wanneer ik niet op het bliepje van telefoon, sms, mail, whatsupp of facebook reageer. Toen ik nog woon-werk op de motor reed, werd het als ongewoon (maar begrijpelijk) ervaren dat ik niet direct reageerde op het geluid van het belsignaal.

Ik denk dat het tijd is om de sociale netwerken opnieuw te evolueren. Wil je face to face sociaal netwerken of wil je digitaal netwerken? Wil je iemand kunnen aanraken of wil je slechts kus-smileys kunnen versturen? Klopt het persoonlijke prioriteitenlijstje nog wel, moet de live-video-mode van feestboek echt gebruikt worden als er iemand dood ligt te bloeden?
Voegt dat iets toe? Heeft het slachtoffer iets aan het filmpje, zit jouw sociale groep daar wel op te wachten?

Zet het mobieltje eens uit. Ik snap dat je even op moet zoeken hoe dat moet, maar probeer het eens. Zoek gelijk de code van je sim-kaart even op, die ga je nodig hebben.

Met dank aan deze inspirator:
Quote
Blackadder the 5th
Are You Lost In The World Like Me



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 26-06-2017 13:12 door rke.
Er zitten altijd twee kanten aan het gebruik van de smart-phone,
en in het youtube filmpje wordt de slechte kant wel heel erg benadrukt ... winking smiley

Zoals met zoveel dingen, te is alleen goed bij tevreden.
Quote
Blackadder the 5th
Er zitten altijd twee kanten aan het gebruik van de smart-phone,
en in het youtube filmpje wordt de slechte kant wel heel erg benadrukt ... winking smiley

Zoals met zoveel dingen, te is alleen goed bij tevreden.

Ik ken meerdere mensen die verslaafd zijn aan de smartphone. Die voelen zich naakt / niet compleet zonder smartphone, die zijn hopeloos verloren wanneer het ding stuk gaat. Er zijn zelfs mensen die ik het advies gegeven heb eens face to face te communiceren in plaats van vooral via social media. Dat ding is heel slecht in het doorgeven van nonverbale communicatie.....

De software industrie richt zich tegenwoordig ook volledig op de smartphone, iets anders bestaat bijna niet. Banken ontwikkelen geen software meer voor pc's, alles is smartphone. Verzekeraars en andere digitale giganten gaan gezellig mee en zo wordt de smartphone steeds meer het centrale communicatiemiddel in ons leven. Dat kleine prutsding met dat schermpje waar anderhalve letter op kan en wat graag verloren/gestolen wordt.... dat ding wordt steeds meer onze interface met de buitenwereld.

Ik ben zelf nog uit de tijd dat bouwtekeningen op A0 formaat werden afgedrukt. De heren ingenieurs moesten overstappen op A4-formaat (schermpje) en de meest gehoorde klacht was dat het overzicht over het te bouwen object wegviel. Ja, je kan het A4-tje uitzoomen of schuiven over een tekening die virtueel veel groter kan zijn dan A0 formaat maar dat geeft niet het overzicht van een A0 tekening in full size direct voor je neus. We gaan nu naar nog kleinere schermpjes....
Een filmpje op bioscoop formaat geeft ook een andere indruk dan hetzelfde filmpje op een smartphone.

Daarnaast is de smartphone lastig te bedienen. De toetsen zijn klein, er is vrijwel geen gebruiksstandaard voor app's en vaak zijn die dingen erg traag. Bovendien is de kwaliteit van de software van apps gewoonweg slecht, de ongewilde reclame is soms de enige software die precies doet wat de fabrikanten voor ogen hadden. En dankzij de smartphone is privacy iets uit het verleden. Ik kan online precies zien waar ik geweest ben na 2015 en ik denk dat er wel overheidsinstanties zijn die mij precies kunnen vertellen waar ik was op 27-6-2007 om 8:27. Jammer genoeg is deze informatie niet bruikbaar als alibi, de informatie geeft slechts weer waar mijn mobiele klepijzer was - en ik vergeet hem wel eens.

Toch zijn er situaties waarin een smartphone met de juiste apps heel handig is. Schade melden via de schademelden app, goedkoop tanken met de waar-kan-ik-tanken-app, de weg vinden met de navigatie app, de agenda bijhouden, even een kort berichtje sturen via de sociale app, een fotootje maken voordat je iets uit elkaar trekt.
Ik vraag het mezelf daarom af of de smartphone nu op de top van de ontwikkeling is. Ik gebruik zelf wel eens een van de laatste smartphone grapjes: de gezondheidsapp. Dat is een app die bijhoudt of je gezond leeft. Uiteraard met een klein, min of meer nuttig, gratis deel en verwijzingen naar nuttiger zaken waar ik betaald aan mee zou kunnen doen.

Ik zie ook duidelijke minpunten van de smartphone. Dwazen die menen in het verkeer alle aandacht aan de smartphone te kunnen geven, mensen die sociaal in een isolement komen, ontwenningsverschijnselen als de smartphone niet beschikbaar is, een drang de meest dwaze zaken via foto's of zelfs live gefilmd met niemandiedereen te moeten delen, de drang domme stunts uit te moeten halen om maar kijkers voor een filmpje te krijgen, de dwang van bedrijven om iedereen te verplichten met de smartphone te werken.

De mooiste voorbeelden van smartphonegekte vind ik in de filmpjes waarin mensen gewezen worden op de gevaren van de smartphone.
Leg die ananas nu eens weg, ananas. Appen en autorijden gaat niet samen. Met de smartphone in de hand een open luik in wandelen. Wat zegt de etiquette: smartphone links of rechts naast het dinerbord?
Quote
Blackadder the 5th
Er zitten altijd twee kanten aan het gebruik van de smart-phone,
en in het youtube filmpje wordt de slechte kant wel heel erg benadrukt ... winking smiley

Zoals met zoveel dingen, te is alleen goed bij tevreden.


Ook in tehuis. smiling smiley
Quote
Herr Dr. von Zen
Quote
Blackadder the 5th
Er zitten altijd twee kanten aan het gebruik van de smart-phone,
en in het youtube filmpje wordt de slechte kant wel heel erg benadrukt ... winking smiley

Zoals met zoveel dingen, te is alleen goed bij tevreden.


Ook in tehuis. smiling smiley

En ook in tegoed.


"Ik krijg nog €5 van jou tegoed"
Geweldig topic, ik ga het gelijk naar iedereen doorappen!
OT:
Ik werk in een winkel, en daar merk je hoe belangrijk non-verbale communicatie is. Tuurlijk, dezelfde producten zijn ook online te bestellen, maar ik krijg bijna wekelijks te horen hoe blij mensen zijn dat ze voor deze en soortgelijke producten nog naar een winkel kunnen. Uitstervend ras.
De negatieve kanten van smartphonegebruik vielen mij voor het eerst op toen ik met de trein ging reizen. Bijvoorbeeld: iedereen praatte met anderen via hun telefoon, terwijl het juist zo interessant is om met reizigers in gesprek te gaan. Zo wordt je wereld veel groter(de echte wereld dan).
Het mobieltje hoort een aanvulling van je leven te zijn, geen vervanging.

Ik merk wel dat je de lange-afstand sociale contacten veel beter kan onderhouden met whatsapp en feestboek.
Maar als de bank mij een nieuw betaalportaal aanbiedt met de belofte dat deze portaal er hetzelfde uit zal gaan zien als de app...
Dan denk ik "help, wat een prutsers". Mijn laptop scherm heeft al nauwelijks genoeg ruimte om alles overzichtelijk te tonen en nu gaan ze mij, als overtuigd laptop gebruiker, verplichten het beperkte scherm van een mobieltje te gebruiken.

Even een kort pleidooi:
Beste verzinners van nieuwe sofware; er zijn gelukkig nog steeds mensen die bij iedere verandering kritisch kijken of de verandering een verbetering is. Jullie kunnen eens luisteren naar wat deze mensen te vertellen hebben over het gebruik van papier of een ouderwets beeldscherm in plaats van de hippe sof-ware op dat appel-ding op te dringen.
Die mensen met hun klappers vol dode bomen en hun PC met jaren van digitale afschriften zijn jullie klanten en zonder klanten is het slecht zaken doen. Niet iedereen is volledig verslaafd aan het mobieltje.

Toch,
Er zijn diverse apps die het leven veraangenamen. Er zijn er ook die werk uit handen nemen. Maar als je een keer probeert hier op dit forum een blog bij elkaar te tikken met ouderwetse boerenknuisten met dikke vingers (zoals ik die heb), ben je per direct helemaal genezen van de epp. Ik druk vier letters tegelijk in en als ik geluk heb staat er ongeveer wat ik bedoeld heb.
Bovendien, ik heb de eerste 50 jaar van mijn leven prima gefunctioneerd zonder epps, waarom zou ik dat vandaag de dag niet meer kunnen.


Maar, toen ik twintig was had ik best wel zoiets als Tinder willen hebben. Makkelijk naar links of naar rechts schuiven, lekker achter alles aan wat er leuk uit ziet en een rokje aan kan, zonder al die discotheken af te lopen en al die drank te kopen. Dat is nu wel een app die het leven kan veraangenamen, als er tenminste echt contact uit voortvloeit. Dat andere contact ken ik nog van "de playboy", dat was het toch niet helemaal.


Kortom: ik voel mezelf (gelukkig) nog niet naakt en verloren als ik een keer mijn mobieltje thuis heb laten liggen. Ik zie straks wel wie mij nodig heeft gehad.
Quote
rke
Ik ben zelf nog uit de tijd dat bouwtekeningen op A0 formaat werden afgedrukt. De heren ingenieurs moesten overstappen op A4-formaat (schermpje) en de meest gehoorde klacht was dat het overzicht over het te bouwen object wegviel. Ja, je kan het A4-tje uitzoomen of schuiven over een tekening die virtueel veel groter kan zijn dan A0 formaat maar dat geeft niet het overzicht van een A0 tekening in full size direct voor je neus. We gaan nu naar nog kleinere schermpjes....

Juist hier denk ik dat schermpjes ideaal zijn om ook de details goed te kunnen zien. Laten we Rotterdam als voorbeeld nemen, een case die jij aardig kent als ik het mij goed herinner. Stel: ik wil van het Marconiplein naar de Kralingse Plas en wil principieel niet met de metro. Dan kan ik hartstikke leuk een wegenkaart van de provincie Zuid-Holland in het dashboardkastje hebben liggen, maar ben bang dat die mij niet veel verder helpt in het bepalen van de ideale route. Waarom zou je twee soorten kaarten prefereren, terwijl het ook allemaal enigszins overzichtelijk (zelfs het beste navigatiesysteem maakt Rotterdam nog geen overzichtelijke stad winking smiley) in één kan?

Overigens erken ik wel dat face-to-face communicatie belangrijk blijft. Voor mijn scriptie wil ik zoveel mogelijk branche-experts leren kennen om mee in gesprek te gaan. Ik was gisteren op een congres en wist in twee uur tijd meer contacten te leggen dan in de twee weken daarvoor via telefoon / e-mail, omdat het zó eenvoudig is om gewoon face-to-face iemand de hand te drukken en in de ogen te kunnen kijken. Daar gaan we nooit zonder kunnen.
Quote
afentoe
Quote
rke
Ik ben zelf nog uit de tijd dat bouwtekeningen op A0 formaat werden afgedrukt. De heren ingenieurs moesten overstappen op A4-formaat (schermpje) en de meest gehoorde klacht was dat het overzicht over het te bouwen object wegviel. Ja, je kan het A4-tje uitzoomen of schuiven over een tekening die virtueel veel groter kan zijn dan A0 formaat maar dat geeft niet het overzicht van een A0 tekening in full size direct voor je neus. We gaan nu naar nog kleinere schermpjes....

Juist hier denk ik dat schermpjes ideaal zijn om ook de details goed te kunnen zien. Laten we Rotterdam als voorbeeld nemen, een case die jij aardig kent als ik het mij goed herinner. Stel: ik wil van het Marconiplein naar de Kralingse Plas en wil principieel niet met de metro. Dan kan ik hartstikke leuk een wegenkaart van de provincie Zuid-Holland in het dashboardkastje hebben liggen, maar ben bang dat die mij niet veel verder helpt in het bepalen van de ideale route. Waarom zou je twee soorten kaarten prefereren, terwijl het ook allemaal enigszins overzichtelijk (zelfs het beste navigatiesysteem maakt Rotterdam nog geen overzichtelijke stad winking smiley) in één kan?

Overigens erken ik wel dat face-to-face communicatie belangrijk blijft. Voor mijn scriptie wil ik zoveel mogelijk branche-experts leren kennen om mee in gesprek te gaan. Ik was gisteren op een congres en wist in twee uur tijd meer contacten te leggen dan in de twee weken daarvoor via telefoon / e-mail, omdat het zó eenvoudig is om gewoon face-to-face iemand de hand te drukken en in de ogen te kunnen kijken. Daar gaan we nooit zonder kunnen.

Voor navigeren is een mobieltje perfect.
Minpuntjes hiervan zijn dat je voldoende lading in je accu moet hebben en/of een mogelijkheid bij te laden en dat door vaak een navigatiesysteem te gebruiken het traditionele richtingsgevoel vermindert. Je kent het wel: zon aan linkerschouder, eind van de middag, ik loop naar het noorden. Of letten op die hoge kerktoren in de verte, daar ongeveer moet ik zijn.

En er zijn meer toepassingen waarvoor het mobieltje een waardevolle aanvulling is. Ik zit in Brussel op kamers, het vriendinnetje thuis en ik wil toch tussendoor even kletsen en een fotootje sturen van vergane Belgische glorie. Even de toerist uithangen.
Of je rijdt er een spatbordje af en je klikt in een moeite even door naar de schade-app. Of je staat in the middle of nowhere en hebt eigenlijk wel trek in een hapje.
Ideaal. Maar dan gebruik je het ding als aanvulling op je leven in plaats van je leven zelf. Net zoals ik nu deze laptop gebruik om even te ontspannen tussen de dagelijkse beslommeringen van een vrijgezel door.

Er zijn echter mensen die het mobieltje niet alleen kunnen laten. Pling, tijdens de vergadering en je ziet er vervolgens een onder de tafel zijn berichtjes checken. Of het checken gebeurt op de snelweg met 100 km/uur, een vervelend verschijnsel wat we allemaal wel kennen. Of je bent met vrienden aan het bbq-en en flits; het zoveelste plaatje voor het feestboek. Wil ik wel de ongevraagde gast op jouw foto zijn?
Er zijn tegenwoordig zelfs mensen die life filmen waar ze mee bezig zijn, een truc waarvoor ik mezelf veel te oud voel. Wil ik mijn bezigheden wel zo openlijk verspreiden en is er iemand uberhaupt geinterresseerd in deze cloud-vervuiling? Wie kijkt er nu hoe Sjaan van drie hoog over de markt loopt om appels te scoren?
Als je zo nodig contact wil maken met dat publiek, probeer het dan eens met face to face praten. Laat iemand fysiek een foto zien (desnoods op dat mobieltje) en praat er over. Echt, dat voelt anders en je kan je publiek zelfs laten proeven van die heerlijke appels. Geniet ik ook een keer van die marktaktiviteiten.
Bij sommige kantoren werden de tussenmuren weggehaald om de cummunicatie te verbeteren. Het gevolg was dat mensen eerder naar een collega liepen in plaats van het versturen van een mailje of een appje. Zo is het met de smartphone ook, soms handig, maar ik ken diverse klanten die tijdens ons gesprek voorrang geven aan het telefoontje of het appje, terwijl ik met hun in gesprek ben. Ik vind dat tamelijk onbeleefd, maar zeg er natuurlijk niets over.
De smartphone is in het verkeer de silent killer. Dat moge duidelijk zijn.
Sorry, alleen geregistreerde gebruikers met een forumprofiel mogen berichtenplaatsen. Nog geen forumprofiel? Maak die dan hier aan.

close