Kapotstuk: La bella Giulia

Gepost door Kapotstuk 
La bella Giulia

De onthulling van een nieuw model auto is altijd interessant. Het is een mogelijkheid om te zien waar een merk naartoe gaat en wat we de komende jaren op de weg kunnen verwachten. Belangrijker nog, we kunnen dan zien of onze verwachtingen van een model worden ingelost. De presentatie van een nieuw model maakt mijn dag eigenlijk altijd een klein stukje beter, ongeacht merk of soort. Maar ik ben nog nooit zo geobsedeerd geweest met een nieuwe auto als met de Alfa Romeo Giulia.

De datum van de onthulling, 24 juni 2015, had ik al lang van tevoren in mijn agenda staan. Een dag van tevoren lekte al een gruizige foto van de kofferklep uit, maar die onthulde gelukkig weinig. Toen de bewuste dag aanbrak was de Giulia nog een groot mysterie, uniek in een tijd waarin vrijwel elke auto vroegtijdig uitlekt. Het behoeft geen uitleg dat ik ’s middags uit school direct mijn laptop erbij pakte om te kijken of er al afbeeldingen gepubliceerd waren. En ja hoor, daar stond la Giulia, op de voorpagina van de AutoWeek-site. Uiteraard was ik op slag verkocht, toch?

Dat niet. Mijn eerste indruk was een beetje een anticlimax. De Giulia was niet elegant genoeg, niet clean genoeg. De echte Italiaanse stijl, simpel doch niet te versmaden (zie ook de vorige Maserati Quattroporte), ontbrak. Maar hij was vooral niet distinctief genoeg. Van de zijkant bekeken had het ook een nieuwe BMW kunnen zijn, bovendien zat hij vol met vouwen en flanken. De auto keek uit zijn koplampen alsof iemand zijn moeder grof had beledigd. Pislink, volledig in de hedendaagse trend. Dat vond ik niet bij een Alfa passen.

Mooi of niet, de Giulia liet niemand onberoerd. Het online nieuwsartikel hier op AutoWeek kreeg maar liefst 582 reacties, een record. De nieuwe Alfa veroorzaakte flink wat reuring in de automobiele wereld, en niet voor niets: de Giulia moest de wedergeboorte van het roemruchte Italiaanse merk inluiden. Na ruim twee decennia van ietwat halfslachtige, veelal op een Fiat gebaseerde Alfa’s, was er nu eindelijk weer een achterwielaangedreven model. Volgens sommigen is Alfa Romeo het ultieme liefhebbersmerk, dus is het cruciaal dat het merk, dat in de laatste jaren bijna van het toneel verdwenen was, weer zijn gezicht laat zien op de automarkt.

Aan publiciteit ontbrak het Alfa absoluut niet. Iedereen had het over de gloednieuwe Giulia, maar er was veel twijfel. Zou het financieel op de rand van de afgrond balancerende Fiat Chrysler wel zo’n groot project kunnen voltooien? Zou het niet heel lang gaan duren voordat de Giulia leverbaar wordt? Zou hij er überhaupt komen? Inmiddels weten we dat die twijfels onterecht waren. Een klein jaar na de onthulling kwam de productie op gang. Je zou kunnen stellen dat het lang heeft geduurd, maar zo kregen we wel de tijd om aan het ontwerp te wennen.

Want dat was nodig. Ondanks mijn aanvankelijke scepsis wist het ontwerp van de Giulia me langzaam voor zich winnen. Elke keer dat ik ernaar keek werd de nieuwe Alfa een stukje mooier. In typische Alfa-stijl heeft de Giulia een ietwat imperfect maar bloedmooi ontwerp dat in levenden lijve veel beter tot zijn recht komt dan op foto’s. Dat ‘in het echt’ liet helaas behoorlijk lang op zich wachten. Weliswaar deden foto’s en videobeelden van onder andere de Salon van Genève meer recht aan het ontwerp dan de digitale renderings die we tot dan toe hadden gezien, maar niets kan tippen aan een Giulia in het wild spotten. In Nederland is dat echter makkelijker gezegd dan gedaan.

Hoewel ik vaak actief het verkeer bestudeerde om te proberen een Giulia te spotten, duurde het tot in de herfst voordat ik er voor het eerst een in het wild zag. Bij het station van Amersfoort stond een grijze geparkeerd. Ik kon maar een korte glimp opvangen, maar het was wel alles wat ik verwacht had. Alle keren dat ik er een in het wild gespot heb, kan ik me nog altijd herinneren. Alle vier.

Inderdaad, tot op heden ben ik nog maar vier Giulia’s tegengekomen, waarvan eentje op Duits kenteken. Dat is de tragiek van de Nederlandse autoliefhebber: ons vaderlandse wagenpark is weinig avontuurlijk. De Hollandse autokopers, met name de leaserijders, durven zo’n Italiaanse schone niet aan en gaan toch voor die saaie 3-Serie. In het buitenland verkoopt hij prima, maar hier koopt bijna niemand er een. Waarom, dat zal ik nooit begrijpen.

Aan de auto ligt het niet. De Giulia is met afstand de best rijdende auto in het D-segment en daarnaast zoveel mooier, zoveel begeerlijker en verrassend genoeg best een stuk goedkoper dan het geijkte Duitse trio. Ik ben er heilig van overtuigd dat de Giulia de beste auto in haar segment is. Uniek aan de nieuwe Alfa is dat ze eerst het topmodel, de Quadrifoglio, hebben ontwikkeld en daar de normale versies op hebben gebaseerd. Normaal gesproken wordt de omgekeerde aanpak gebruikt: eerst de normale modellen, dan de topversie. Het gevolg is dat de Quadrifoglio een supercar in vermomming is, die zonder al teveel compromissen supercars van 10 jaar geleden weet te vernederen. De basismodellen beschikken dankzij deze aanpak over techniek die tot dusver ongekend was in deze klasse. Alle modellen, van de 510 pk sterke Quadrifoglio tot de 136 pk ‘sterke’ diesel, hebben een koolstofvezel aandrijfas en een 50/50-gewichtsverdeling, volstrekt uniek in dit segment. De Giulia is een pure rijmachine, in dat opzicht veegt hij de vloer aan met de concurrentie.

Het nationale en internationale autojournaille is het daarmee eens, maar zoals de meeste niet-Duitse premiumwagens (wat een jeukterm, ‘premium’) krijgt ook de Giulia kritiek op irrelevante details. Zo zouden de naden en het gebruikte plastic in het dashboard niet van hetzelfde niveau zijn als de Teutoonse alternatieven en mist de wagen actieve veiligheidssystemen die de concurrenten wel hebben. Met name dat laatste is een non-issue in een auto die draait om de rijbeleving. Laten we wel wezen: als je als automobilist op zulke betuttelende systemen vertrouwt moet je geen sportsedan kopen.

Om zelf la Giulia te ervaren, heb ik met mijn vader een Alfa-dealer bezocht en haar zelf bekeken. Ik wilde eigenlijk een oordeel vellen over het gebruikte plastic, maar dat gaat niet met een dashboard dat nauwelijks plastic bevat. Tussen al het prachtige leer, hout, aluminium, glas en chroom moet je goed zoeken naar kunststof. Het kleine beetje dat ik wel kon vinden, was niet van merkbaar mindere kwaliteit dan dat van de Duitsers. De journalist die het verschil in dikte van de naden heeft gevonden, moet ongetwijfeld een vergrootglas bij zich hebben gehad. Dit soort details zijn van zwaar ondergeschikt belang, maar verbazingwekkend genoeg wordt het tegenwoordig gezien als legitiem minpunt.

Deze criteria worden gehanteerd door vrijwel alle vormen van automobiel georiënteerde media en dragen ongetwijfeld bij aan de illusie dat Duitse auto’s onomstotelijk beter zijn dan concurrenten uit andere landen. Men richt zich op kleine dingetjes maar gaat voorbij aan belangrijkere kwaliteiten als rijgedrag, prijs en uiterlijk. De Giulia, maar bijvoorbeeld ook de Jaguar XE, valt ten prooi aan deze houding. Wellicht wordt het tijd voor de automobiele pers om meer te letten op wat een auto goed doet, in plaats van wat hij fout doet. In een tijd waarin er geen écht slechte auto’s meer bestaan, een tijd waarin zelfs een, laten we zeggen, Ford EcoSport gewoon doet wat hij moet doen zonder zijn eigenaar in de steek te laten, is het onhoudbaar om te blijven letten op de fouten van auto’s. Juist op een positieve manier moeten auto’s zich tegenwoordig onderscheiden, maar daar is de automobiele pers klaarblijkelijk nog niet van op de hoogte.

Als dit verandert, zou dat de Giulia goed doen. Alleen als die auto, en in zijn kielzog de Stelvio, succes heeft, kan het prachtige merk Alfa Romeo voortbestaan. De auto heeft het in zich, nu kunnen we alleen hopen dat de wereld der auto’s een omslag maakt en een omgeving creëert waarin de underdogs van vandaag uit de schaduw van de Grote Duitse Drie kunnen stappen.

Tot die tijd kan ik alleen maar dromen, van een donkerblauwe Giulia 2.0T, in dezelfde uitvoering als die op de Salon van Genève: een beige interieur met houten details. Bella machina!
Als rasechte fan van Italiaanse auto's (heb er zelf 3) kan ik het natuurlijk alleen maar met je eens zijn, Kapotstuk. Goed geschreven, wederom!
Het valt inderdaad wel op dat je de Giulia niet "in het wild" tegenkomt (ik zag er een week of twee geleden voor het eerst eentje langsrijden), hetgeen zeer waarschijnlijk toe te schrijven is aan de -te hoge- leaseprijs. Jammer, want het is een bloedmooie auto...



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 25-04-2017 01:44 door superformer.
Quote

Tot die tijd kan ik alleen maar dromen, van een donkerblauwe Giulia 2.0T, in dezelfde uitvoering als die op de Salon van Genève: een beige interieur met houten details. Bella machina!

Hé, exact de configuratie waarbij ik op de Alfa configurator keer op keer wegdroom.
Maar ja, dat Alfa imago hé sad smiley
Ik vrees dat ik nooit het akkoord van mijn raad van bestuur krijg voor deze Italiaanse volbloed.
Quote
superformer
hetgeen zeer waarschijnlijk toe te schrijven is aan de -te hoge- leaseprijs. Jammer, want het is een bloedmooie auto...

Volgens mij valt die prijs wel mee. Ik ben vorig jaar behoorlijk bezig geweest voor een 2 liter benzine automaat. Mij viel de apatische houding van de dealer tegen en het ontbreken van aanbod van benzine motoren. Daarnaast is de configuratie mogelijkheid gewoon te klein. Sport pakket? Meteen de Veloce. Die is een bak duurder. Schuifdak? Moet je ook een additioneel pakket erbij nemen. Flink duurder.

En inderdaad, je ziet ze nog weinig.
Quote
Kapotstuk
De Hollandse autokopers, met name de leaserijders, durven zo’n Italiaanse schone niet aan en gaan toch voor die saaie 3-Serie. In het buitenland verkoopt hij prima, maar hier koopt bijna niemand er een. Waarom, dat zal ik nooit begrijpen.

Aan de auto ligt het niet. De Giulia is met afstand de best rijdende auto in het D-segment

Leuk geschreven, complimenten thumbs up

Maar... heb je ooit zelf al met een "saaie" 3-serie gereden (of met de Giulia) om te kunnen concluderen dat deze laatste met afstand de best rijdende auto in het D-segment is?
Als een auto niet goed verkoopt (en dat dat doet de Giulia duidelijk niet) is het omdat de kopers in dat segment voor een alternatief gaan dat beter bij hun behoeften / wensen / budget etc. etc. aansluit.
Quote
Niseko

Maar... heb je ooit zelf al met een "saaie" 3-serie gereden (of met de Giulia) om te kunnen concluderen dat deze laatste met afstand de best rijdende auto in het D-segment is?
Als een auto niet goed verkoopt (en dat dat doet de Giulia duidelijk niet) is het omdat de kopers in dat segment voor een alternatief gaan dat beter bij hun behoeften / wensen / budget etc. etc. aansluit.

Op daar op in te haken; ik ben voor een 3 serie gegaan. Die kon ik samenstellen zoals ik wilde uiteindelijk. Dus met M pakket, schuifdak en leer. Dat het een hybrid is, maakt hem sneller en fiscaal interessanter. Daarbij is de afwerking veel beter. Je moet dus aardig logo-blind zijn om dan voor het Italiaanse alternatief te gaan. Och, wat zeg ik nu!!
@ P. Klieder
Staat er bij de Alfa-dealer dan iemand die voor jou bepaalt hoe jouw Giulia eruit komt te zien?
Volgens mij is Klieder helder over het kiezen van optie`s. Bepaalde dingen zijn niet apart, maar zitten gelijk in een duurder pakket.
Ik vind het een mooie wagen, maar heb verder weinig meer informatie dan in het stukje hierboven.

Een auto is meer dan de auto alleen, premium is niet alleen het plastik of een naadje, maar ook het feit hoeveel keus aan configuratie er is. Het feit dat je een BMW of Benz standaard kan laten uitvoeren met grotere accu, wegklapbare trekhaak, standkachel, etcetera. De 3-serie zie je veel rijden omdat je veel 316i en 318d ziet, bij Alfa begin je pas bij 200pk voor +€40k, dat is teveel.

In Nederland zijn dit soort auto's bijna per defintie leasewagens, je hebt het dan over afschrijving en onderhoudskosten, deze zijn nog onbepaald bij de Giulia dus rekenen leasemaatschappijen 'worst-case' en ben je met een bewezen BMW of Benz goedkoper uit. (Ook omdat de 316i of C180 al voordeliger in aanschaf zijn).
Ik ben het toch niet helemaal eens met de schrijver. Juist omdat de verschillen tussen auto's steeds kleiner worden, wordt het op details beslist. En als Alfa tussen de premium merken mee wil draaien, zullen ze toch echt ook die details goed voor elkaar moeten hebben. Bij een 'modale' auto wordt zoiets eerder door de vingers gezien, maar als je een hogere prijs vraagt moet dat ook in de auto tot uiting komen. Daarnaast kan het minpunt van minder veiligheidssystemen voor jou wel onbelangrijk zijn, maar als de concurrenten het wel allemaal hebben dan loop je toch achter de feiten aan als merk.
In technische zin loopt de Giulia niet achter op anderen volgens mij. Alle veiligheidsvoorzieningen zitten erin. Maar een app is er bijvoorbeeld weer niet. Maar dat zijn erg persoonlijke dingen.

Alfa zou er goed aan doen idd een paar instapmodellen te introduceren en dan alle opties als los erbij als mogelijkheid

Maar dat zal productietechnisch wel een moeilijk verhaal worden.
Quote
P. Klieder
Alfa zou er goed aan doen idd een paar instapmodellen te introduceren en dan alle opties als los erbij als mogelijkheid

Maar die is er toch, de gewone Giulia met 136pk diesel en standaard 16" aluvelgen...
Ja ok, eerder vorig jaar was die nog niet leverbaar. En qua benzine dus ook helemaal niet.
Quote
Boppie
Volgens mij is Klieder helder over het kiezen van optie`s. Bepaalde dingen zijn niet apart, maar zitten gelijk in een duurder pakket.

Bij Audi kan je weliswaar alles apart kiezen, maar dan kost het een vermogen. Dus dan beter een pakket nemen waarbij de opties nog wel betaalbaar zijn.

Vroeger (rond 1980) heb ik een Julia (sorry, Giulia) gehad. Roomwit, de super-uitvoering. Misschien wel de mooiste auto die ik ooit heb gehad, maar helaas ook de slechtste, ondanks dat die pas 3 jaar oud was (elk jaar nieuw remmen, kunnen niet tegen pekel, beginnende roestvorming, regelmatig nieuwe koppakking, etc.).

Hoop dat het nu veel beter is.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 25-04-2017 13:23 door Meeuw.
-



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 25-04-2017 13:15 door Meeuw.
Elke dag word mijn dag mooi gemaakt. Ik zie een 156 en 159 op de hoek van de straat waar ik werk. En onderweg zie ik 1 180pk diesel giulia en soms 1 qv (belgie richting hasselt) dus heb altijd een leuke dag.
Quote
Niseko
Maar... heb je ooit zelf al met een "saaie" 3-serie gereden (of met de Giulia) om te kunnen concluderen dat deze laatste met afstand de best rijdende auto in het D-segment is?
Uiteraard heb ik niet de kans gehad om het zelf uit te proberen, omdat ik geen rijbewijs heb. De autopers is het er echter vrijwel unaniem over eens dat de Giulia de best rijdende auto in zijn segment is. Tenminste, als je sportiviteit als criterium hanteert, wat natuurlijk hoort bij een sportsedan.

Quote
P. Klieder
Volgens mij valt die prijs wel mee. Ik ben vorig jaar behoorlijk bezig geweest voor een 2 liter benzine automaat. Mij viel de apatische houding van de dealer tegen en het ontbreken van aanbod van benzine motoren. Daarnaast is de configuratie mogelijkheid gewoon te klein. Sport pakket? Meteen de Veloce. Die is een bak duurder. Schuifdak? Moet je ook een additioneel pakket erbij nemen. Flink duurder.
Quote
P. Klieder
Dat het een hybrid is, maakt hem sneller en fiscaal interessanter. Daarbij is de afwerking veel beter. Je moet dus aardig logo-blind zijn om dan voor het Italiaanse alternatief te gaan. Och, wat zeg ik nu!!
Het dealernetwerk schiet in Nederland, maar eigenlijk overal in Europa, een beetje tekort, hoewel ik de dealers zelf (bij mij in de buurt) niet heel slecht vind. De optielijsten zitten te ingewikkeld in elkaar, merk ik als ik speel met de configurator. De Duitsers hebben daar echter ook een handje van, en hebben (nog) duurdere opties.
Dat een van de verkoopargumenten van die 3-Serie de milieutechnisch weinig effectieve hybride aandrijflijn is, is natuurlijk tekenend voor de Nederlandse autocultuur die tekort schiet.
Alfa-kopers zijn doorgaans net zo merkgeil als BMW/Audi/Mercedes-klanten. Hetzelfde geldt voor Jaguar-kopers. Maar bij het grote publiek is het Alfa-logo eerder een minpunt dan een pluspunt, helaas.

Quote
V0RQ
Een auto is meer dan de auto alleen, premium is niet alleen het plastik of een naadje, maar ook het feit hoeveel keus aan configuratie er is. Het feit dat je een BMW of Benz standaard kan laten uitvoeren met grotere accu, wegklapbare trekhaak, standkachel, etcetera. De 3-serie zie je veel rijden omdat je veel 316i en 318d ziet, bij Alfa begin je pas bij 200pk voor +€40k, dat is teveel.
Ik vind het Alfa sieren dat ze niet aan amechtige instappers doen. Bij BMW begint het spectrum bij 136 en 116 pk, bij Alfa is dat 200 en 136 (benzine en diesel respectievelijk). Opmerkelijk is ook, dat de Alfa in vrijwel elke uitvoering net iets meer vermogen voor net iets minder geld heeft. Bij BMW is het motorenpalet echter veel diverser en completer, bovendien is er een station en een coupé. Daar is ook wat voor te zeggen. In Nederland geeft dat laatste denk ik eerder de doorslag dan in bijvoorbeeld België.

Quote
Vezes
Ik ben het toch niet helemaal eens met de schrijver. Juist omdat de verschillen tussen auto's steeds kleiner worden, wordt het op details beslist. En als Alfa tussen de premium merken mee wil draaien, zullen ze toch echt ook die details goed voor elkaar moeten hebben. Bij een 'modale' auto wordt zoiets eerder door de vingers gezien, maar als je een hogere prijs vraagt moet dat ook in de auto tot uiting komen. Daarnaast kan het minpunt van minder veiligheidssystemen voor jou wel onbelangrijk zijn, maar als de concurrenten het wel allemaal hebben dan loop je toch achter de feiten aan als merk.
Dat is hoe er over het algemeen gedacht wordt, maar dat is volgens mij juist het probleem. De verschillen tussen auto's worden kleiner, dus is een unique selling point een manier om je te onderscheiden. Citroën (C4 Cactus) en Peugeot (het beroemde/beruchte kleine stuurtjes-dashboard) hanteren deze strategie, wat mij betreft met succes. De Giulia onderscheidt zich omdat de gewone versies op het topmodel zijn gebaseerd, in plaats van andersom. Dat biedt grove voordelen ten opzichte van de concurrentie, wat mij betreft belangrijker dan details. Verder is het achterblijven in technologische snufjes (autonome functies, Night Vision, etcetera) maar een arbitraire achterstand die niets afdoet an de auto zelf. Dat autojournalisten dat als criterium gebruiken, vind ik een zwaktebod in het vak van recenseren.

Quote
Meeuw
Hoop dat het nu veel beter is.
De Giulietta geeft goede hoop; die auto staat op betrouwbaarheid redelijk goed aangeschreven. Maar goed, die kwam al in 2011 uit, dus we weten het natuurlijk niet echt zeker.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 26-04-2017 19:08 door Kapotstuk.
Sorry, alleen geregistreerde gebruikers met een forumprofiel mogen berichtenplaatsen. Nog geen forumprofiel? Maak die dan hier aan.