Contest 101 - Een lesje hybride rijden.

Gepost door Gewoon Dirk 
Ik heb gisteren een proefrit gemaakt....
Een proefrit in een Hybride....
Sterker nog, een Hybride van een merk dat hier meer dan eens ter sprake komt.
En nu komt het enge, wat een geweldige wagen was dat zeg!


Ik zal even bij het begin beginnen, want hoe komt Dirk er nou in hemelsnaam bij om een proefrit te gaan maken in een Toyota, hij heeft zijn Cactus pas een maand of vijf. Welnu het volgende, Toyota verwacht binnenkort zijn honderdduizendste hybride in Nederlands aan de man te brengen en daarom nodigen ze iedereen, zelfs mij, uit om hybride te komen rijden. Sterker nog, als je dat doet maak je automatisch kans op die honderdduizendste hybride in de vorm van, hoe kan het ook anders, een Prius. Aangezien ik een rasechte Nederlander ben kan ik een gratis ritje in een auto niet afslaan, zelfs niet in een hybride. Nu hielp het wel dat het niet een Prius hoefde te zijn, ondanks dat ik wel van out of the box hou vind ik het design van de huidige Prius helemaal niets. Toch, als ik er een zou winnen dan doe ik daar niet moeilijk over. Zodoende trokken S en ik zaterdag naar de Toyotadealer. Dat deden we geheel in stijl met onze grijze sedan van een ander oerdegelijk Japans merk.

Eenmaal binnen werden we welkom geheten door verkoopmedewerker Alper, een jongeman die geheel toevallig op de basisschool bij mij in de klas heeft gezeten. Er werd wat gesproken over auto's in het algemeen, rijden met een automaat, een hybride en de schoonheid van de techniek achter CVT maar ook DSG-achtige automaten. We hadden geluk dat we er op een zaterdag waren, daardoor was er bij de koffie ook een heerlijke koek van de lokale bakker. Aan service geen gebrek, precies zoals ik deze Toyotadealer herinnerde uit de tijd dat mijn vader hier kwam met zijn Carina en later Corolla. Genoeg gekletst, mijn rijbewijs is gefotografeerd en mijn handtekening gezet, tijd om te gaan rijden.

Buiten stond hij te wachten op ons. In het zwart is het nog best een stoere verschijning. Ik kreeg de sleutel in mijn hand gedrukt. "Hier, die mag je in je zak houden want hij werkt contactloos." zo verzekerde Alper mij. Contactloos kende ik al, dat had de Volvo ook en beviel me destijds prima. Ik druk op de grote ronde startknop en hij blijft stil. Tja, wat had ik dan gedacht, het is een hybride... Ik laat de rem los en hij begint meteen te rollen zoals iedere andere automaat. Eenmaal van het parkeerterrein af geef ik wat gas bij en ook de verbrandingsmotor wordt tot leven gewekt. Tenminste, dit zie ik op het scherm maar ik hoor het nauwelijks. Wat een heerlijke rust aan boord!

Goed, hij kan je dus in comfortabele stilte vervoeren, allemaal leuk en aardig maar soms wil je ook snel van zijn plek komen. Buiten de bebouwde kom trap ik, na een lastige bochtencombinatie, bij 40 km/u het pedaal in tot op de bodem. Ik verwacht een hels kabaal van een gierende CVT ingegeven door kritiek van binnen- en buitenlandse autopers. Schijnbaar heeft Toyota zich deze kritiek erg aangetrokken want niets is minder waar. Wat er wel gebeurt, de motor laat eindelijk van zich horen zonder meteen tegen de begrenzer aan te janken en de auto weet S en mij behoorlijk goed vooruit te sleuren. Ik voel zowaar een duw(tje) in de rug en het leder van de executive-stoelen houdt me prima op mijn plaats. Voor ik er erg in heb tikt hij de 100 km/u aan, tijd om gas te lossen want ik mag hier maar 80 km/u.

Even verderop is een mooie gelegenheid om de Toyota aan de kant te zetten en wat foto's te schieten. Ik open de achterportieren en probeer achter mezelf te zitten, dit lukt moeiteloos al moet ik niet veel langer zijn. De kofferbak open, het is geen balzaal maar hij kan zich zeker meten met de Cactus. Dat terwijl deze auto toch een berg accu's mee moet sleuren. Nog een fijn detail, de achterklep gaat elektrisch open. Een gimmick die ik ook eens had op een leen-V70 van de Volvo-dealer. Ja, hiermee kan ik wel blijven spelen. Nu ga ik dat niet doen want we hadden gezegd maar een half uurtje weg te zijn. Hup, terug in de wagen en rijden! Met de hobbels en kuilen op het onverharde parkeerstrookje weet de Toyota goed raad, we stuiteren niet onze stoel uit.

Dan het interieur, ik ben niet direct een dashboardknuffelaar maar ik vind het wel fijn als alles een beetje prettig oogt en aanvoelt. Het genoemde dashboard oogt zeer volwassen en heeft, naast een mooi groot TFT-scherm, niet al te veel knoppen wat het tot een opgeruimd geheel maakt. Delen ervan zijn ook nog eens overtrokken met leder wat het een volwassen uitstraling geeft. Al dat zorgt ervoor dat ik het harde plastic van de bovenzijde van het dashboard niet als storend ervaar. In de middenconsole zitten een paar bekerhouders en onder de armsteun zit ook nog wat opslagruimte, een vlak bakje groot genoeg voor bijvoorbeeld een smartphone. Oh wacht, dat kan ook nog omhoog. Een flink vak wat zo te voelen ook nog gekoeld wordt gaat hieronder schuil. De zonnebril kan in een vakje wat uit de hemel komt, helemaal prima. De zitting is wellicht wat aan de korte kant maar dat heb ik tijdens de tot vijfenveertig minuten uitgelopen proefrit niet als storend ervaren. Ik denk dat je, om daar een beter beeld van te krijgen, toch een wat langere proefrit moet maken.

Dan is het helaas alweer tijd om terug te rijden. Ik besluit nog een beruchte kinderkopjesstraat op te sturen om te kijken of de Toyota hier misschien door de mand valt. Maar nee, je hoort de banden over de kasseien knallen maar binnen blijft het heerlijk comfortabel. Ik pretendeer altijd open te staan voor alle merken, merkentrouw ben ik al helemaal niet, maar bij aanvang was ik toch sceptisch, Sterker nog, ik wilde de auto helemaal niet leuk gaan vinden. Toyota was in mijn ogen stiekem toch een beetje een auto voor mijn vader en andere zestig plussers. Hoe groot is dan ook voor mij de verbazing dat ik deze auto helemaal geweldig vind. Toyota heeft mij een lesje hybride-101 gegeven en ik ben overtuigd. Geef hem zo maar mee, wat moet ie kosten Alper? Wacht, zo veel? Ok.... in dat geval... Ik koop nog wat staatsloten en ga hard zitten hopen. Hoe dan ook, hij staat (en dit vind ik moeilijk om te zeggen) op de shortlist mochten S en ik ooit een familie-auto nodig hebben.






Dirk, ik vind dit natuurlijk geweldig leuk om te lezen. Dat je er met een open visier in bent gestapt en even alle napraterijen die op dit medium worden gedaan hebt genegeerd. Ik lees er gedeeltelijk een kopie in van de test van hybridehater Roy Kleijwegt, die ook erg te spreken is over deze auto.
Maar het blijft een lelijk hok. grinning smiley Nee, zonder gekheid. Ik heb het elders ook al wel gezegd, maar vorig jaar in de USA hadden we een Camry als huurauto. Die ben ik gedurende de vier weken ook enorm gaan waarderen. Zelfs het uiterlijk begon ik best mooi te vinden.
Je moet ook een beetje wennen aan het hybriderijden, autojournalisten van de AutoWeek hebben dat binnen een week nog niet onder de knie. Pas dan ga je ook de andere modellen waarderen. En dan heb je een zuinige en comfortabele benzineauto die prima is voor het milieu.
Sorry, alleen geregistreerde gebruikers met een forumprofiel mogen berichtenplaatsen. Nog geen forumprofiel? Maak die dan hier aan.

close