Ivanov : Alfa Romeo 33 Circuitauto

Gepost door Ivanov 
Ivanov : Alfa Romeo 33 Circuitauto
07-03-2014 23:32
Zoals hier op het forum bekend mag zijn, ben ik iemand met een racelicentie. De mensen in de Blogcontest en bij het Formule 1 spelletje weten het inmiddels. Even een korte geschiedenisles.

In het eerste jaar van mijn opleiding in Apeldoorn kwam ik in contact met de studentenvereniging. Ik was op dat moment al autosportfan en volgde de Formule 1 en Indycars toen al fanatiek. Fanatiek als in alle race live op TV kijken, wat toen makkelijker ging want ze werden allemaal live uitgezonden. Via mijn klasgenoten hoorde ik dat de studentenvereniging een circuitdag organiseerde. Dat eerste jaar ben ik naar Zandvoort gegaan om te kijken hoe mijn klasgenootjes het er vanaf zouden brengen. Het was een soort van vrijrijden, alles met vier wielen en enige veiligheid mocht de baan op. Zo reden een paar klasgenoten in een Fiat Uno Selecta. Dat is een automaat. Ze waren makkelijk te volgen, de auto jankte enorm tegen het diepere gebrom van de overige deelnemers. Het is, denk ik, hier dat de kiem gelegd is.

Het jaar erop reed ik ook zelf mee met een BMW 525i E28. Dat vierde ik door meteen bij het uitkomen van de Tarzanbocht te spinnen. Een jaar later was ik er met een Golfje dat ik zou delen met mijn klasgenoten. Het was een 1.1 type I en we hadden het plan om de auto, na bewezen diensten, weer te verkopen omdat hij er zo enorm netjes uitzag. Dat duurde alleen tot Het Scheivlak waar een andere auto binnendoor wilde. Schade rechtsachter dus het plan kon weg. In de jaren erop volgende nog een Renault 9, Honda Civic en een Ford Escort CosWorthless. Voor het volgende jaar had ik een Ford Sierra aangeschaft. Maar de aankondiging bleef uit en de site bleef stil. Tot ik eindelijk een reactie kreeg op mijn mails. Kort gezegd, geen studentenvereniging meer, geen circuitdag. En dus had ik ineens een Ford Sierra. Tja...

Met de Sierra besloot ik maar de coureursopleiding in Assen te doen. Als het zou lukken zou ik mijn licentie hebben en lukt het niet... dan was het een dure rijvaardigheidscursus annex vrijrijdenweekeind. Het lukte me om in de Ramshoek te spinnen, dat is alleen maar het snelste deel van de baan. Helaas stond ik met één achterwiel in het grind, het andere stond op het asfalt en ik kon wachten op hulp. Van de instructeurs kreeg ik wel de notitie 'mooie spin'. Toch iets. Tijdens het rij-examen spinde ik bij het uitkomen van de GT bocht... voor de neus van de examinatoren. Altijd handig. Gelukkig pakte ik de spin en het wegrijden goed op zodat ik toch mijn clublicentie heb gekregen.

Via de immer charmante dames van de KNAF en DNRT opperhoofd Huub Vermeulen ben ik bij de Logan Endurance Cup terecht gekomen. Daar heb ik het hele seizoen 2008 gereden met als hoogtepunt een derde plaats voor ons team in Assen en als dieptepunt de zware, en dure, crash bij de eerste kwalificatie in Zandvoort. Die schade hakte fiks in het budget dus in 2009, 2010 en 2011 reed ik niet. In 2012 begon het te kriebelen en reed ik een paar races in de DNRT Toerklasse met de Logan, maar zoals Huub altijd zegt: "De Logan is een prima raceauto en echt snel in de bochten, alleen is het rechte stuk wat langer." Maar tegen het einde van het seizoen werd dat rechte stuk wel heel erg lang en dus reed ik het laatste weekeind in een BMW E30 325i, nog steeds in de Toer. Dat ging stukken lekkerder, een echt raceweekeind met gevechten met andere rijders en inhaalacties op raceskill



In 2013 zou er weer een BMW voor me klaarstaan. Een kleine tik tegen de banden tijdens de OCA trainingsdag deukte mijn ego maar het eerste weekend van het jaar verliep zo moeizaam, ik was er even klaar mee. Dat 'even' werd een aantal maanden en tegen het einde van het jaar heb ik de driftcursus gedaan, gedaan om die kont van de Beemer onder controle te houden als hij een eigen mening zou gaan krijgen. Hoewel de cursus niet helemaal verliep zoals ik had gewild, werkte het wel en zo kwam, eind 2013, het plan om in 2014 met een eigen auto te gaan rijden. Maar dat levert een aantal punten op. Stalling, vervoer, onderhoud/reparatie. Martijn Goorden is al een tijd klant bij mijn werkgever en ik zag bij elk bezoek aan de zaak Alfa's staan in racetrim. Ik wist inmiddels ook dat één van zijn rijders in de Squadra Italia klasse rijdt bij de DNRT. Dus heb ik bij Martijn gevraagd hoeveel de opbouw van een auto zou gaan kosten en intussen vroeg ik hetzelfde bij een ander adres voor een BMW E30. Daar kwamen twee bedragen uit, de BMW zou ongeveer dubbel zo duur zijn als een Alfa. Teveel voor mijn spaarbudget. Dus zou het een Alfa gaan worden, maar welke. Toevallig liep Martijn tegen een witte 33 aan. Hij kende de auto al, hoorde de vraagprijs en kocht de auto meteen, met mij in gedachten. Nadat ik het verhaal van de 33 had gehoord heb ik de auto gekocht.

Dit is hem!


Een Alfa Romeo 33. Technische specs? De motor is intern origineel. Er zit een kortere versnellingsbak onder. Schroefset met bilstein dempers, custom uitlaat, sportfilters met cold airintake, oliekoeler, vergrote radiateur, volledig demontabel voorfront, 305mm remmen met 4pots brembo remklauwen, aangepaste brandstofpomp, open carterventilatie en nog vele kleine modificaties aan onderstel en techniek. Wat voor motor? Een 1.7 8 klepper boxermotor.

Inmiddels bekend met het fenomeen heb ik me inschreven voor de OCA Trainingsdag 2014, dit keer van plan de OCA's niet weer extra oefenstof te geven door in de banden terecht te komen. Op 1 maart sta ik dus op het Circuit Park Zandvoort. De Alfa moet de oprijwagen nog af maar uw schrijver laat de auto eerst iets naar voren rollen. Zo komt de linkerradiatorsteun tegen de lier aan en zegt "knap".



Dit hoort er dus op te zitten en niet onder te liggen...


Het gevolg is dat de auto alle koelvloeistof eruit 'zeikt' en ik nog niet kan rijden. Gelukkig is Martijn snel ter plaatse en na een korte trip het dorp in op zoek naar lijm is de radiateur ook gerepareerd en kan ik een aantal ronden rijden. De eerste is kort, al snel kom ik weer binnen om... te tanken... Daarna rij ik een aantal ronden tot de finishvlag valt. Ook de sessie erna kan ik even rijden. Uit de ronden komt dat het rempedaal een lange slag heeft. Remmen doet de auto prima, maar het eerste deel van het pedaal is erg zacht. Vooral vervelend als je het bijten van de Dacia, BMW en zelfs mijn eigen straatKangoo gewend bent. Ook kraakt de versnellingsbak bij het terugschakelen naar de derde versnelling en komen de koelvloeistof en olie nauwelijks op temperatuur, wat in ieder geval weinig risico op oververhitten betekend. Er is ook de mogelijkheid de auto te laten keuren voor het seizoen zodat je weet of er nog dingen veranderd moeten worden. Uit de keuring komen slechts drie puntjes. 1) de gordels moeten anders bevestigd worden, de riemen moeten nog een keer door de lus, een taak zo simpel dat zelfs ik het kan. 2) de stoel mag maximaal 10 jaar oud zijn. 1995 is ouder dan tien... 3) de brandblusser moet gekeurd worden. Voor de rest niets... nou ja, twee KNAF keurmeesters die graag de motor willen zien... nostalgie... grinning smiley

Inmiddels is er een nieuwe stoel besteld en zal het remsysteem ontlucht worden. Er komt iemand de blusser keuren en naar de bak zal gekeken worden. Op 22 maart zal ik met de Alfa naar Assen toegaan. Daar is in de middag Vrij Rijden, vanaf 13.00u, en kan ik een aantal ronden maken met de auto. Dan kan ik meteen kijken of de bak stiller wordt als er meer warmte in komt.








1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 10-11-2014 21:01 door Ivanov.
Ontzettend leuk om te lezen Ivanov. Toch wel een beetje een jongensdroom. Blijf vooral dingen delen.
Allesbehalve smooth sailing, als ik het zo lees. big smile smiley Maar mooi verhaal en leuk dat je nu weer iets hebt om mee te racen.
Leuk! Heb je nog wat meer fotootjes van de techniek? Vind ik altijd erg boeiend!
Tof! Hier hou ik wel van.... Zowel van je verhaal/manier van schrijven, als van de auto's waarin je rijdt/hebt gereden. Jaren 80/90 all over the place. Ik blijf je topic volgen.

Heel veel plezier en succes!
Anonieme bezoeker
Re: Ivanov : Alfa Romeo 33 Circuitauto
08-03-2014 10:13
Erg leuk stuk om te lezen, volgens mij een droom voor ons allemaal om dit te kunnen verwezenlijken smiling smiley Succes verder!
Gaaf man thumbs up

Al doet het mij wel wat zeer om een Alfa zo toegetakeld te zien.
Dit type dan een 1.3 was mijn eerste auto, volledig origineel en als enige optie een digitaal tijds klokje grinning smiley
Blijft toch weer mooi Ivan. Het is dat ik hier een chronisch tijdgebrek heb en dus niet meer aan vrijrijden toe kom, maar wellicht komen we elkaar weer tegen op het circuit tijdens de wedstrijden.

Succes thumbs up
Quote
Bofkont
Gaaf man thumbs up

Al doet het mij wel wat zeer om een Alfa zo toegetakeld te zien.
Dit type dan een 1.3 was mijn eerste auto, volledig origineel en als enige optie een digitaal tijds klokje grinning smiley

Dit is niet toegetakeld, dit is 'geschikt voor het circuit'.

Quote
adinsx
Blijft toch weer mooi Ivan. Het is dat ik hier een chronisch tijdgebrek heb en dus niet meer aan vrijrijden toe kom, maar wellicht komen we elkaar weer tegen op het circuit tijdens de wedstrijden.

Succes thumbs up

Moet haast wel gaan lukken. Ik ben er nu bij de Auto's A(moet ik zelf rijden) als de Auto's B(de Westfields).
Quote
Bofkont

Al doet het mij wel wat zeer om een Alfa zo toegetakeld te zien.

Toegetakeld? Een Porsche die alleen wordt gebruikt om de wekelijkse boodschapje te halen, die wordt pas toegetakeld...
Ach meningen verschillen mijn beste Velthuis, is ook niet erg grinning smiley
Ik vind het persoonlijk zonde, maar daarom zie ik fun er wel van in.
Mijn beste kameraad heeft een race alfa 75 3.0 V6, die gaat komend weekend weer het circuit van Assen op.
Vorig jaar als bijrijder een paar rondjes mee geweest, erg gaaf.
Maar persoonlijk niet aan mij besteed, ik hou van puntgave originele exemplaren.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 08-03-2014 22:01 door Bofkont.
Leuk verhaal!

Dat kraken van de versnellingsbak zal vast komen door een versleten synchromeshring, daar had mijn Alfa 33 destijds ook last van , alleen ik had naar de tweede versnelling toe in plaats van de derde.
Alfa Romeo Cuore Sportivo!!!
Quote
Bofkont
Ach meningen verschillen mijn beste Velthuis, is ook niet erg grinning smiley
Ik vind het persoonlijk zonde, maar daarom zie ik fun er wel van in.
Mijn beste kameraad heeft een race alfa 75 3.0 V6, die gaat komend weekend weer het circuit van Assen op.
Vorig jaar als bijrijder een paar rondjes mee geweest, erg gaaf.
Maar persoonlijk niet aan mij besteed, ik hou van puntgave originele exemplaren.

Ik hou zeker ook van puntgave exemplaren van (neo)-klassiekers, maar dat neemt niet weg dat ik een auto die tot op de toppen van z'n limiet gebruikt wordt minstens zo indrukwekkend vind.
Gaaf. thumbs up Weegt ook bijna niks zo'n 33, dus dat wil wel.
Racen is geweldig leuk, maar wel met een goede en betrouwbare auto en met genoeg financiele armslag. Zo'n auto die het op elk moment kan of gaat begeven lijkt mij uitermate frustrerend.
Gaaf! Als de kids wat groter zijn ( lees, als ik meer vrije tijd heb) wil ik ook mijn licentie nog eens halen. Jouw verhalen helpen zeker! Veel plezier!
En wat verse foto's...




Morgen naar het TT circuit van Assen voor het RSZ vrijrijden. Eens een paar ronden rijden met de auto en kijken of alles werkt zodat ik 6 april op Zandvoort kan gaan rijden. Note voor iedereen: (5 en) 6 april zijn DNRT races dus de toegang is helemaal gratis en daarbij ook nog eens voor niks.
En dan zit de Vrijrijdenmiddag er alweer op. Ik heb drie sessies gekocht en ze ook alle drie kunnen rijden.



De auto is veilig de oprijwagen afgekomen. Dat is al uniek te noemen.



Het is al even geleden dat ik voor het laatst op het circuit van Assen heb gereden. Dat was toen voor/met AutoWeek op de modfotoshoot(nog altijd het best verkochte exemplaar van AutoWeek ooit, zelfs in vergelijking met alle zusterbladen... nut smiley ) Daarvoor was het met de LEC, Logan Endurance Cup. Derde werden we toen... grinning smiley

Ik onderweg in sessie nummer 2.


De Alfa heeft een verse stoel die tot 2024 mee kan, ik kan nu bij de schakelaar die de fan handmatig aanzet en dus kan ik op pad. De eerste ronden is het even wennen, de rempunten weer bepalen en vooral de auto op temperatuur brengen. In de twee ronden blokkeer ik de voorwielen bij het aanremmen van de GT bocht, maar dat ik het vooral aan het piepen hoor en niet zozeer voel is minder.



De sessie verloopt niet helemaal soepel. Voor anderen. Ik zie een BMW half op een wal geparkeerd staan en een tweetal ronden later zie ik er één in de grindbak staan. Een code zestig zorgt voor een veilige situatie bij het opruimen, maar kost wel tempo. Als het weer groen is is het slechts een korte ronde voor de finishvlag valt. De remmen worden wennen, alles aan het systeem lijkt goed te zijn, maar de remmen zelf lijken overmaats voor de remcilinder. Ze pakken wel goed. Het kraken van de versnellingsbak blijf erin zitten, ook na enkele ronden rijden dus temperatuur is niet het punt van oplossing. De synchromes zal vervangen gaan worden. Ook naar de temperatuur van de olie zal gekeken worden , de meter heeft in geen van de sessie enig leven getoond.

Zie! Ik ben er echt!


De laatste sessie begon met een natte baan. Een kort regenbuitje maakte het niet makkelijker. Voor de GT-bocht blokkeer ik de voorwielen; remmen weer los en een snelle stuurbeweging mikt de Alfa naar rechts, een tweede weer naar links en zo zit ik weer op het rechte stuk. De achterkant heeft echter nu zin gekregen en wil de voorkant voorbij. De driftcursus bleek nuttig want ik houd de auto in bedwang. De instincten die ze me daar hebben geleerd hebben hun werk gedaan, ook in de voorwielaangedreven Alfa.

Nu is het twee weken wachten. Dan is de blusser gekeurd, de versnellingsbak gefixt en kan ik in het eerste weekeind in actie komen. Als de oprijwagen ook gefixt is. Het dynamolampje werkt uitstekend want brandde vrijwel de halve terugweg en harder dan 80 reed hij niet meer.




Hoe dwars ging ik? Nou, zo dwars ging ik.




1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 24-03-2014 11:07 door Ivanov.
Even kort een update, vanaf mijn Facebookprofiel:

Kort verslagje van mijn dag, gisteren. VT was nat, alles was wennen, maar op zich ging het redelijk. Op de baan gebleven en dat kon niet iedereen zeggen. Beste tijd : 2:42.627. Quali was met een half-half baan. Even een momentje in de Hugenholz waarbij de kont sneller wilde dan de voorkant maar de driftcursus bleek wederom erg nuttig te zijn. Beste tijd: 2:31.761. Race 1 zeer slechte start omdat de kneus voor me(in een Opel Kadett...) zijn start verprutst. Daarna wel lekker kunnen rijden. Beste tijd: 2:20.482. Race 2 redelijke start. Heeeel erg licht tikje tegen de 229 BMW maar zo licht dat niemand schade heeft. Ruzie met de 272 MR2 die twee keer mij bij een bocht afsnijdt en later onder geel inhaalt. Bij het gevecht met een BMW had ik ineens rook bij het aanremmen van de Tarzan. Geen blokkerende wielen, iets anders want de Alfa bleef roken. Helaas voortijdig aan de kant gezet(net de Meatbal voor gebleven...). Beste ronde: 2:15.788
Goed bezig, jammer van het einde.
Toch een aardige beste ronde, zit hier nog veel verbetering in denk je?
Quote
Tomolino
Goed bezig, jammer van het einde.
Toch een aardige beste ronde, zit hier nog veel verbetering in denk je?

Ik denk het wel. Maar eerst maar (laten) kijken wat er mis is. Hopelijk iets simpels dat makkelijk te repareren is.
Leuk verhaal! Zijn er eigenlijk reglementen waar je je aan moet houden qua modificaties?
Quote
Knite Force
Leuk verhaal! Zijn er eigenlijk reglementen waar je je aan moet houden qua modificaties?

Het moet veilig zijn, uiteraard. Maar voor de rest niet. Als je sneller wordt(of de auto wordt het) dan krijg je promotie naar de Sportklasse. Ben je ook daar te snel voor dan wordt het de SuperSportklasse. Wil je in één van de cups rijden, dan heb je je wel aan de daar geldende reglementen te houden.
Nu alle drukte enigszins weg is, kan ik mijn verhaal vertellen. Nadat op 5 april de Westfieldcup, powered by Witmer & Odijk, een drietal schitterende races neergelegd had op het Circuit Park Zandvoort, was het op 6 april de beurt aan de Auto’s A van de DNRT. Daarin acteert ook de Toerklasse, waarin ik met de #93 Alfa Romeo 33 actief zal zijn.

Op vier april begint het verhaal van het weekeind, bij Martijn Goorden in Vorden worden de laatste werkzaamheden aan de Mercedes oprijwagen afgerond. De tijd gebruik ik om alvast wat van de stickers op de Alfa te plakken. Niet veel later zitten één OCA sticker en drie van de vier AutoWeek Live stickers op de auto. Met de hulp van Martijn lukt het om de Alfa op de Mercedes te laden, maar de uitlaat tikt nog steeds tegen de rand aan en als ik geen klosjes gebruik trek ik de voorbumper eraf. Om te voorkomen dat de uitlaat het opladen niet zou overleven, heb ik klosjes laten maken. Suzanne Goorden maakt er vakkundig enkele draadeinden in zodat de klossen op de oprijplaten blijven liggen. Het vast zetten van de Alfa kost enige tijd, maar de rijplaten kosten veel tijd… pas na een kwartier liggen ze vast. Dan alleen nog de caravan erachter, met de waarschuwing voor het overige verkeer op de achterruit geplakt, en ik kan op pad.





Na een lange, betrouwbare doch niet bijzonder snelle rit naar Zandvoort, arriveer ik rond half vijf. Ik zie meteen al een geschikte plek om de komende twee dagen te blijven staan. Bij de S-Bocht is nu nog ruimte zal. Ik parkeer de Mercedes, koppel de caravan af en zet deze naast de Mercedes. Netjes sluit ik de stroomkabel aan, maar er vloeit geen electriciteit naar de koelkast of de verlichting. Pas later in de avond wordt de verdeelbox bij de box voorzien van power en werkt het bij mij wel.

Ik ben net in Zandvoort of de eerste Westfieldcup, powered by Witmer & Odijk, rijders komen ook binnen. Niet veel later arriveren ook mijn vader en Hans Wellink en kunnen we de tent opzetten. Ik ben van alles zo moe dat ik vroeg mijn bed in kruip, maar meer deelnemers komen het terrein opgereden dus echt vroeg slapen is er niet bij. Voor het verslag van de Westfieldcupraces op de zaterdag verwijs ik graag naar de betreffende pagina.

In de middagpauze op de zaterdag maak ik het bestickerwerk af, samen met mijn vader. Vierkante Wielen staat op mijn raceauto! Met ook deze stickers aanwezig kan de Alfa aan het einde van de dag van de oprijwagen af en naar de inschrijving en de keuring. De inschrijving is een makkie, het is gelukkig erg rustig en ook de technische keuring kom ik, of liever de Alfa, fluitend door. Alleen de uitleg waarom ik in de Toerklasse rijdt en niet met de Squadra Italia kost enige tijd. Met deze keer meer tijd wil het met de nachtrust ook beter vlotten.



Tot het in de vroege ochtend van zes april begint te regenen; en niet zo’n klein beetje. ‘Zachtjes tikt de regen tegen ’t zolderraam,’ zong Rob de Nijs, maar van zachtjes is geen sprake. Het betekent dat de baan bij de start van de vrije training nat zal zijn. Ik ben er wel erg blij mee dat ik de inschrijving en keuring de dag ervoor heb gedaan; hierdoor kan ik, relatief, lang blijven liggen. Net op tijd voor de vrije training is mijn vader, met zijn fotocamera, ook op het circuit.



Met een volle tank en de Toyo R1R banden onder de Alfa kan ik op pad. Ik zorg dat ik niet de eerste ben die de baan opgaat, zodat anderen eerst mogen gaan blijden. Sommigen doen dat ook, met gele vlaggen tot gevolg. Ik start behoedzaam en voorzichtig, ook omdat ik nog niet weet hoe goed de remmen nu eigenlijk zijn. Langzaam kom ik in een ritme, maar snellere deelnemers zorgen ervoor dat ik niet echt vlotte ronden kan rijden en zo is een 2:42.627 de snelste ronden die ik gereden heb. Positief: geen spins, geen crashes, van mij in ieder geval, en zonder problemen de sessie doorgekomen. De laatste ronden die ik reed was ook meteen de snelste ronde, ik ben er 25e mee.

De tijdtraining bracht ons een drogere baan, al is het nog hier en daar nat. De Hugenholtzbocht heeft, zoals altijd bij regen, een stroompje water van de banden rechts, naar beneden naar de binnenkant van de bocht. Daar besluit de achterkant van de Alfa even een stap opzij te doen, maar net als in Assen heb ik de auto onder controle. Met een half-half baan is het lastiger te bepalen waar ik hard kan en waar voorzichtigheid geboden is. De drogere stukken zorgen voor een snelste ronde van 2:31.761 en een 22e startplaats. Dat is rechts op de startopstelling, vlak achter een Opel Kadett met nummer 90. Deze progressie in rondetijden mag van mij wel doorzetten. In één sessie bijna 11 seconden eraf.





Ik zei net toch plek 22 achter de Opel Kadett met nummer 90? Toch? Even teruglezen… Ja. Staat er echt. Een 22e startplek, rechts op de startopstelling, achter de Opel Kadett met nummer 90. Maar waarom probeert Meneer John van Silfhout zijn auto dan links op de baan tussen de BMW’s van Remco de Beus(#231) en Feico – Giesing(#87) te proppen? Het duurt zeker een minuut voor bij door begint te krijgen dat er iets niet klopt. Met enig voor- en achteruitsteken komt hij op de juiste plek, voor mij, terecht. Hij staat er net als de rode lichten aan- en uitgaan. Niet dat dit ‘go-go-go’ betekend voor een Opelrijder; nee, hij blijft nog even een halve seconde staat en gaat dan pas van kiet. Zodat hij niet alleen zijn, maar ook mijn start verprutst. Bedankt hé, lül. Zo lig ik na twee bochten zo goed als laatste, alle drie de B18 deelnemers zijn intussen ook voorbij. Eén complete ronde lang vervloek ik de Opel, dan focus ik me maar erop om het beste ervan te maken. In een veld van 42 auto’s reed ik de 22e tijd en ben dus niet de langzaamste.



Erg lang racen we niet, al snel is er een code 60 situatie omdat de marshals een auto van de baan moeten halen. Progressie maak je zo niet en snelle rondetijden al helemaal niet. Toch komt er een momentje van trots. Ik rij door de Tarzanbocht en kijk naar de baanpost die de Gerlach-Hugenholtzbocht inkijkt. Ik zie door de hekken heen hoe zij de paarse code 60 vlag opbergen en groen gaan zwaaien. Meteen ga ik op het gas en loop in op de auto’s voor me. Ik weet de afstand naar de Sierra dicht te rijden en kan zelfs voorzichtig het gevecht aangaan. Even. Want al vrij snel volgt een nieuwe code 60. Net voor het Scheivlak zijn twee BMW’s op onzachte wijze met elkaar in aanraking gekomen. Er liggen veel onderdelen, gras en zand op de baan en de sleepdiensten, beide slepers moeten ingezet worden, hebben het druk. Zo druk dat, nadat we 75% van de race hebben afgelegd, er met de rode vlag wordt gezwaaid en we de pits ingestuurd worden. Einde race één. Misschien dat met meer raceronden een beter resultaat dan 27e mogelijk zou zijn en een ronde sneller dan 2:20.482, maar goed… er is weer 11 seconden afgegaan en, in tegenstelling tot andere auto’s, is de Alfa heel.

‘Dankzij’ ‘onze’ code 60 en meer schade in diverse andere klassen, zit er een vertraging van 45 minuten in het schema. Dus in plaats van om 15u20 is het past tegen vier uur dat we op pad gaan voor race twee. De gridmarshals hebben mij en alle andere rijders aangegeven dat de race 10 ronden zal zijn en geen 12. Deze keer is de start beter, maar nog steeds niet goed te noemen. Onderweg naar het Scheivlak, bij de Rob Slotenmakerbocht, heb ik een licht contact met de #229 BMW van Nico Koetsveld, maar dermate licht dat noch Nico, noch ik uit balans raken en van schade is er ook al geen sprake. Helaas voor mij komt Frank Otto met de #272 Toyota MR2 voorbij. Hij verdedigd stevig en ik moet fiks in de remmen om hem bij de S-bocht niet te raken. Toch lukt het me om hem in te halen, de exitsnelheid bij Bos Uit is voldoende om, vanuit de slipstream, de Toyota voorbij te gaan. Net voorbij de Tarzanbocht hangt er echter een gele vlag vanwege een gestrande auto. Ik, netjes als ik ben, ga van mijn gas af en wil bij de groene vlag weer verder op tempo. Dan is Frank me al voorbij. Dit keer kost het me tot het uitkomen van de Hugenholtz, dan jaag ik er op weg naar het Scheivlak langs en laat de MR2 achter me. Met een rondetijd die zeven seconden sneller is, is dat ook niet zo moeilijk. Na enkele ronden heb ik aansluiting gevonden bij de volgende auto, weer eens een BMW E30. Bij het aanremmen van de Tarzanbocht merk ik een grote rookpluim in mijn spiegel. Eerst vrees ik blokkerende wielen die ik niet voel, maar als de rook mij twee bochten blijft volgen begin ik een vermoeden te krijgen. De ronde erop hangt er de ‘gladheid’ vlag bij de Tarzanbocht en nu begin ik ernstig te vrezen dat ik de oorzaak ben. De motor reageert nog goed op het gas, maar dan komt er wel meer rook. Ik besluit om de pits in te rijden, op het moment dat ik door Bos Uit rijd wordt er door de baanpost gewezen dat ik de oorzaak van de, inmiddels ook daar hangende, ‘olie’vlag ben. Als ik de pits inrijd zie ik dat het bord met ‘last lap’ uitgehangen wordt en de laatste ronde begint, helaas zie ik het vanaf de andere kant van de pits.

Terug bij de Mercedes halen mijn vader en ik de motorkap van de auto om te kijken of er ergens iets te zien is. Het helpt ook niet dat de verhalen spreken over witte rook, maar ik meen zelf blauwe rook in de spiegels gezien te hebben. Helaas heb ik niets geroken, anders had ik olie of koelvloeistof kunnen zeggen. Iets voor Martijn om uit te zoeken voor de volgende race, in Zolder.



Na het terugbrengen van de transponder bij Ria en Ineke, verontschuldig ik me bij de wedstrijdleiding. Gelukkig bleek ik de marshals niet zo heel veel werk bezorgt te hebben, al stond men klaar om mij de ‘Meatbal’ vlag te geven, de vlag voor een technisch defect. Bovendien merkte Paul Beck nog op, “Een Alfa die niet lekt is geen echte Alfa.”

Positief: de 2:15.788 die ik als snelste ronde gereden heb, slechts één seconde langzamer dan met de BMW. Dat schept moed, nu alleen de Alfa weer fit krijgen.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 07-05-2014 20:52 door Ivanov.
Leuk verhaal. thumbs up

Hopelijk is het niet te moeilijk/duur.
Ik hoop het ook, over twee weken is de volgende race.
Quote
Ivanov
“Een Alfa die niet lekt is geen echte Alfa.”

big smile smiley
Leuk verhaal!
Intussen is er antwoord over de lekkage van de Alfa. Het is de versnellingsbak. Blijkbaar deed/doet de achteruit het niet meer. Bij het terugbrengen naar Vorden had ik de Alfa op de Mercedes laten staan omdat ik geen blokken had om op de grond te leggen(zodat de voorbumper het erafrijden zou overleven), vandaar dat ik het zelf niet gemerkt had. De lekkage was dus versnellingsbakolie, hopelijk is het simpel te fixen... maar alles lijkt erop dat ik volgende week woensdag op Zolder kan rijden.
Wat een leuke verhalen, ik zie op één van de foto's van Assen Marcel zijn 75 ook nog staan thumbs up
Quote
FrankSplinter
Wat een leuke verhalen, ik zie op één van de foto's van Assen Marcel zijn 75 ook nog staan thumbs up

Klopt, Marcel rijdt met de Squadra Italia, ik bij de Toerklasse omdat dit beter te combineren is met de Westfieldcup, powered by Witmer & Odijk. Maar op Zolder rijden we beiden op dezelfde dag, het is een DNRT gecombineerde Auto's A & auto's B dag.
Zó, ik ben ook weer bij met lezen.
En dat was het dan. Het DNRT seizoen 2014 zit er weer op. De laatste races zijn verreden en de Alfa kan op stal. Misschien dat ik nog een keer een vrijrijdendag ga meepakken, maar dat is nog niet zeker.

Voor ik vertel over mijn belevenissen in Zandvoort, eerste even kort over de races in Assen in september. Kort is het zeker, het waren saaie races. De eerste was het ergst. Ik was sneller dan de auto's achter me en langzamer dan de auto's voor me. Zo tufte ik in niemandsland. In race twee kon de coureur achter me langs de Alfa komen toen de leiders me op een ronde zetten. Ik liet ze er voor de GT bocht langs, maar verloor daarbij teveel snelheid om op het rechte stuk de Sierra achter me te houden. Helaas was de race te kort om hem weer terug te pakken. De terugreis bracht me in ieder geval inspiratie voor de blogcontest: Van A naar nergens.

Dan Zandvoort op 11 oktober. De Witmer & Odijk Westfield Cup kent in Arjen Heeck de nieuwe kampioen, maar dat was op de vrijdag. Nu, zaterdag, rijd ik zelf. De rijders van de Westfields gaven al aan dat ze via internet de live timing zouden vaan volgens en daarbij zijn Marcel de Roos(2014 kampioen in de Alfa 75 Twin Spark Cup) en Rudi Standaert (Witmer & Odijk Westfield Cup en gisteren zesde geworden) nog aanwezig om mijn verrichtingen te volgen. No pressure then…

Ja, mijn naam en daar onder die van Jan Lammers. Serieus.





Doordat er deze dag maar liefst vijf verschillende groepen/klassen rijden, is er voor niemand een vrije training en mogen we meteen aan de bak om de plek op de startopstelling te bepalen. Dat doe ik met een nette 2:15.546, een 22e plaats in de klasse en vooral een lekker gevoel. Ik heb dit keer echt lekker gereden. Van Marcel krijg ik complimenten over de snelheid die ik meeneem omhoog naar het Scheivlak, hoe netjes ik de Audi-S-bocht pak en 'kritiek' over de Tarzanbocht. "Elke keer loop ik te klooien in die bocht," zegt Marcel, "en jij loopt er zo doorheen." Ook Rudi in complimenteus over de Audi-S. Intussen komen er wat spetters uit de lucht vallen. Zal het gaan regenen?

Het is bij wat spetters gebleven, bij de vooropstelling zie ik hoe een PTC cupauto vier startplaatsen voor me(twee rijen) wordt gepositioneerd. Vol verbazing bekijk ik het. Hoe kan zo'n mug, die tijden rijden die ruim langzamer zijn dan de Dacia's, zo voor me staan? Pas op zondag(12 oktober, red.), lang leve Facebook, volgt het antwoord. De rijder, Joey Swart, had de tijdtraining gereden met een Seat, maar die ging kapot. Daarop werd de reserveauto ingezet en wel op dezelfde kwalificatiepositie als de Seat. Maar… dat weet ik op de zaterdag nog niet.



De start is in eerste instantie goed… tot ik achter de mug kom. Ik durf niet naar links(Marcel vertelde me na de race dat dit makkelijk had gekund), kan niet naar rechts want daar is de pitmuur en dus verlies ik heel veel plaatsen. Pas bij de Tarzanbocht gaat de mug naar links zodat ik er rechts langs kan. Met twee bochten ben ik de mug kwijt en kan ik op pad naar voren. Het wordt een heerlijke race en ik haal veel auto's in. In de tweede ronde spint een BMW bij het aanremmen van de Tarzanbocht het grind in. Sommigen auto's rem ik uit, andere passeer ik op bochtensnelheid.. Maar, het wordt pas echt lekker als ik in het Scheivlak, waar ik in 2008 er zo hard vanaf ging, mensen passeer. Eén keer een auto binnendoor en één keer zelfs buitenom. Yes, lekker en eindelijk mijn demonen overwonnen! De E36 BMW van GP Elite pak ik met een simpele uitremactie bij de Tarzanbocht. Ik had de ronde ervoor al gezien dat hij daar veel vroeger remt dan ik. Tot mijn verbazing en verwondering zie ik een ronden later in mijn spiegel hoe hij probeert mij uit te remmen. Bij diezelfde Tarzanbocht. Uiteraard mislukt de poging, hij had toch kunnen weten dat dit niet zou gaan lukken?



Als ik de ronde erop weer bij de Tarzanbocht aankom hangt er dubbel geel; er staat een BMW in het grind, rokend. Na de race verteld mijn vader mij dat het een koprol was; op Facebook zie ik de beelden. De medicalcar wordt de baan opgestuurd en verzorgt de rijder die gelukkig niets heeft. Dat Code 60 volgt is logisch, wat minder logisch is, is dat ik zie hoe een gele BMW B18 Compact voor me wordt ingehaald door een witte B18 en hoe deze auto zienderogen wegrijdt. Al snel kom ik tot de conclusie dat de gele BMW voor me langzamer rijdt dan de Code 60 voorschrijft. "Ach," denk ik bij mezelf, "dan krijg ik zeker geen straf omdat ik te snel gereden heb."

Na de Code 60 gaat het gas er weer op, maar ik merk al snel dat ik de banden teveel heb laten afkoelen. Verder naar voren lukt niet en dus rest er een 21e plaats in de klasse en een nette 2:15.056 als snelste rondetijd. De tip die Marcel me meegaf over de Kuhmobocht blijkt uitstekend te werken; vol over de curbstones leverde me elke keer weer lucht op naar de GP Elite BMW achter me. Op naar race 2!

Nog meer bewijs nodig?


Het regent. Van net na de rijdersbriefing tot ongeveer een kwartier voor de start van mijn tweede race. Dat wil zeggen dat ik een natte baan voor me zal hebben… minder leuk. De start is goed, ik ben zowaar wat agressiever en kan goed de Tarzanbocht door, al is het Mike Smit die met zijn Renault Clio een Seat een duw geeft waarna ze beiden in de grindbak terecht komen. Dat zijn al twee plaatsen die ik win. Al vrij vlot kom ik in gevecht met een BMW E30, die van Roy en Martijn Boverhof(al weet ik niet wie van de twee nu achter het stuur zit). Ik merk dat ik sneller ben in het Scheivlak(weer wat persoonlijke overwinning) en door Bos Uit en dat ik door de Mastersbocht erg veel tijd win. Maar, door onderstuur verlies ik weer veel tijd in de Gerlach- en Audi-Sbochten. De droge lijn op de baan is duidelijk nog afwezig daar. Slechts als de snelste van de B18 BMW Compacts ons passeert kom ik langs de E30 van Boverhof, maar bij de Audi-S pakt hij de positie weer terug. Uiteindelijk finish ik als 14e in de klasse met een 2:26.340 als snelste ronde en 14e, dat betekend twee punten in het kampioenschap! Alfa opladen, caravan aankoppelen en naar huis. Tot volgend jaar!



Mooi man. Ga je nog wat doen aan de Alfa deze winter?
Leuk verhaal Ivan. thumbs up

Welke auto bedoel je eigenlijk met 'de mug'?
Wat is precies het doel van die pijl die richt naar je sleepoog op je voorbumper?
Viel me bij de nürburgring ook al op maar vind het er niet uit zien.
Anonieme bezoeker
Re: Ivanov : Alfa Romeo 33 Circuitauto
11-11-2014 18:05
Geweldig verhaal! thumbs up
Anonieme bezoeker
Re: Ivanov : Alfa Romeo 33 Circuitauto
11-11-2014 18:20
@De Schaduw: Wat leuk, nog een Havankfan. Mijn "nickname" hier is enigszins op dezelfde manier samengesteld als Havank, als eerbetoon smiling smiley



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 11-11-2014 18:21 door Marvant.
Quote
Joël D.
Leuk verhaal Ivan. thumbs up

Welke auto bedoel je eigenlijk met 'de mug'?

Een PTC cupauto, in dit geval de Toyota Aygo uit de drieling Peugeot 107/Toyota Aygo/Citroën C1.
Quote
Zevens
Wat is precies het doel van die pijl die richt naar je sleepoog op je voorbumper?
Viel me bij de nürburgring ook al op maar vind het er niet uit zien.

Heel simpel, dan zien de marshalls(mocht het ooit nodig zijn) meteen waar het sleepoog(hoort) te zitten en hoeven ze niet eerst te zoeken.
Leuke Alfa! Ik wil ook nog wel een race-Alfa, heb er helaas alleen geen tijd, ruimte en geld voor.
En we zijn in 2015:

Ok, ik was al naar de OCA trainingsdag op 16 maart gegaan en had daar ergens tussen de twee en tweeënhalf uur tracktime gehad, maar nu op 12 april gaat het echt los. De Alfa had van Martijn Goorden een verse thermostaat gekregen zodat de temperatuurfluctuaties tot het verleden zouden moeten behoren. Als ik reed zag ik namelijk steeds de temperatuur van het koelwater dalen, stilstaand liep het wel op. Ik heb alles al vroeg voor elkaar en om half tien vertrek ik met de Kangoo en de caravan uit Wehl naar Vorden.

Ongeveer een half uur later ben ik daar aangekomen en zet ik de Kangoo en de caravan zo makkelijk mogelijk neer. Ik maak meteen van de mogelijkheid gebruik om de wielbouten van de caravan na te trekken, volgens opdracht van Nico van Caravan Centrale Leuvenheim. Deze blijken netjes en goed vast te zitten. De Alfa staat voor het pand en van Suzanne krijg ik extra koelvloeistof mee, just in case er nog wat lucht in het systeem zit. Dan is het een kwestie van de Mercedes 307D oprijwagen klaarzetten, de Alfa opladen, zekeren, caravan aankoppelen en op pad. Ik gloei netjes dertig seconden(…), geef vol gas en trek aan de starter.

De motor doet "Uche, uche, uche… uch." en zwijgt. Stilte. Accu plat. Dus loop ik terug naar Martijn. Hij neemt een andere accu mee en ik vis uit de Kangoo startkabels. Even overstarten en de Mercedes loopt. Ik besluit te tanken met draaiende motor, gelukkig is het een diesel dus geen enkel risico. Ook het opladen van de Alfa doe ik met draaiende Mercedesmotor, maar dat doe ik altijd al om te voorkomen dat de lier de accu leegtrekt. Met de zon die al aardig brandt begin ik het zelfs warm te krijgen. Rechtsvoor zet ik dit keer niet vast; met achter, linksvoor en de lier is er genoeg om de 33 op zijn plek te houden. Snel de caravan aankoppelen, kentekenplaat monteren en op pad.

De reis naar Zandvoort is redelijk probleemloos. De Mercedes en caravan houden zich netjes. Slechts de fles met chocomel voor onderweg werkt wat tegen en zo kom ik rond twee uur in de middag aan in Zandvoort. Ik kan meteen de paddock oprijden maar mijn vaste stekje bij de S-bocht innemen is er nog niet bij. Helaas heeft Bleekemolen Race Experience het circuit tot 19:00u in gebruik, dus moet ik wachten. Om vijf voor zeven begin ik met gloeien om zo om klokslag 19:00u die kleine 200 meter te overbruggen.

"Uch." Meer doet de motor van de 307 niet. Gelukkig zijn twee Ieren, vanuit Ierland hierheen gekomen om bij ons in de Squadra Italia te rijden, zo vriendelijk om me even een starthulp te geven en ik ben blij dat ik de startkabels heb meegenomen. De hulp werkt en ik kan de luttele meters vooruit rijden. Meteen bel ik Suzanne om aan te geven dat er zaterdag, als zij naar Zandvoort komen, een accu mee moet. Ze besluiten, omdat Martijn nog met de naweeën van een griep kampt, niet te gaan, maar ze geven Job van de Kraats een accu en een lader mee te geven. Hopelijk zal dat gaan werken. Ik trek in ieder geval de radio uit de Mercedes zodat deze zeker geen stroom meer kan verbruiken. Met de motor nog actief laadt ik de Alfa af en maak het me gemakkelijk. Van het originele plan (14:00u in Zandvoort, afladen, vanaf 15:00u Dvd's kijken op de laptop) is niets meer over. Zo direct maar slapen en dan morgen eerst de ANAC Carwash Westfield Cup.

Die is nat en koud. Vrijdag zon, zaterdag regen en op 'mijn' racedag weer zon. Welkom in Nederland. Gisteren aan het einde van de dag is de Alfa gekeurd, normaal gesproken tank ik dan ook zodat ik er geen omkijken meer naar heb. Helaas is alleen de Euro 98 op en ook op de zondag wordt het niet bijgevuld. Een telefoontje naar Martijn leert me dat de Alfa ook gevoed mag worden met Euro 95. Als ik op de zondag ga tanken is de shop ook open, en gelukkig zie ik een octaanbooster staan, een toevoeging die vier punten toevoegt aan het octaangetal. Oftewel, van 95 naar 99. Zo is dat ook weer geregeld. Vandaag komt DAF-XF vanuit Rijssenhout en vanuit het oosten van het land neemt Marvant mrs daf-xf mee. Gedurende de dag zullen er meer fans binnendruppelen. Het is een kleine fanclub! mrs daf-xf was zo vriendelijk om een verlengsnoer mee te nemen zodat ik de Mercedes aan de lader kan zetten, hopelijk zal dat genoeg zijn voor vanavond om de Mercedes te starten en de Alfa op te lieren. Anders zal ik met de extra accu en de startkabels in de weer moeten gaan maar dan maak ik me zorgen voor de maandagochtend als ik weg wil gaan. Dat overnachten is overigens ook nog een puntje. Van de conciërge heb ik vernomen dat ik niet in de nacht van de zondag op de maandag op de paddock mag blijven. Gelukkig ken ik mensen. Ria bijvoorbeeld. Ik heb gisteren al aan Ria gevraagd of ze kan informeren of ik mag blijven overnachten en vandaag vraag ik het nog een keertje. Toevallig is de persoon die erover gaat net bij haar en na een vraag van haar heb ik het bevestigend antwoord, ik mag blijven. Dat scheelt me een boel werk om alles in te pakken en aan de andere kant van de tunnel te zetten. Enig punt: ik moet maandag voor 9:00u weg zijn.

De vrije training verloopt redelijk, ik haal al vlot veel auto's in en merk dat ik al vroeg op snelheid ben. Een 2:17.007 en de 23e plaats in de klasse zijn dan niet helemaal het plan, maar het is pas de vrije training.

De tijdtraining start ik achter een andere Alfa. Ook een witte en ditmaal een 155. Ik besluit achter hem (haar?) aan te rijden en eens te kijken hoe hij (of zij) het ervan brengt. En dat is niet goed. Ik rij rond met het idee om deze rijder straks even op te zoeken en wat tips te geven. Na anderhalve ronde vind ik het genoeg en ga er makkelijk langs. Ik rijd mijn ronden maar heb eigenlijk nooit een echt vrije ronde. Zo lukt het me niet de opgedane ideeën van de OCA trainingsdag in de praktijk te brengen. Ik heb ook nog even een schrikmomentje als ik op het rechte stuk rijd, bij het rempunt zie ik iets op de baan liggen, iets glinsterends. Ik geef een rukje aan het stuur en kan zo de, zo weet ik pas als ik er langs rijd, snoepwikkel ontwijken. Helaas rem ik daardoor te laat en blokkeren de voorwielen. Ik blijf op de baan maar mis de apex compleet… Met een 2:15.476 verbeter ik de tijd uit de vrije training met ongeveer anderhalve seconde, maar ik sta meer naar achteren op plek 30.

Ach, het is weer zo ver. Ik sta op de startgrid voor race één (we starten zelfs vijf minuten vóór op het schema!) en ik kan de startlichten niet zien vanwege het dak van de rode E36 BMW van Rients Visser voor me. Dus rijd ik weg als de anderen dat ook doen, ongeveer een halve seconde te laat dus. Zo verlies ik veel plaatsen, waaronder aan een E36 BMW van Olivier Naaktgeboren met startnummer 41 en die witte Alfa 155 uit de kwalificatie. De BMW weet ik in te halen maar die Alfa… tja. Die Alfa.

Die wil ik eerst op het rechte stuk inhalen, rechts zodat ik voor de Tarzanbocht via het remmen het laatste beetje voordeel kan hebben. Daar wil de berijder niets van weten en komt naar rechts. En verder, ik moet van het gas af om niet in de pitmuur gedrukt te worden; dat is niet cool! Ik zit dus nog steeds achter de 155. Echt uitremmen op de snelle stukken wil niet, hij remt minstens even goed als ik. Maar ik zie meer, hoe hij bijvoorbeeld midden in de bochten remt, in plaats van het volgen van de ideale lijn. Op een gegeven moment komt er een B18 Cup BMW aan. Zij rijden in hun eigen klasse, hebben hun eigen gevechten en zijn in de basis sneller dan ik. Ik laat de auto er dan ook langs, it's not my fight. Dat denkt de 155 niet, die blokkeert ook de pogingen van de B18 om in te halen. Ik blijf op enige afstand volgen, hopende op een moment waarop de B18 er langs kan en ik mee kan glippen. Dat volgt ten dele, de B18 gaat er langs en ik er naast in de bocht 10(één van de bochten die even zonder naam zit). De 155 drukt me weer weg, weer van de baan af en weer moet ik van het gas.

Daardoor verlies ik terrein en moet ik weer naar de 155 toe rijden, daar ben ik vrij vlot, maar door het rijgedrag durf ik niet zo goed om de auto er ergens naast te gooien, bang voor een ondoordachte actie van de 155 en schade aan mijn Alfa. Dan rest mij volgen op afstand en hopen op een fout of een mogelijkheid als de leiders van de race ons op een ronde gaan zetten. De blauwe Golf II van Johannes Gerrits is dat ook van plan maar ook hij wordt geblokt door de 155. Uiteraard komt de Golf er langs, met zo'n snelheidsverschil is het uiteindelijk niet zo moeilijk. Dan komt Mike Smit met zijn Renault Clio. De 155 rijdt in de Hugenholtzbocht op het midden van de baan. Niet rechts zodat Mike er links langs kan, ook niet links op de ideale lijn onder het motto 'je wacht maar even', nee… in het midden van de baan zodat je niet weet wat hij gaat doen. Het lukt me met een goede exit uit Bos Uit om mijn 33 naast de 155 te krijgen en we jagen zij aan zij over het rechte stuk… op naar de finishvlag. Ik kom uiteindelijk 0,088 seconde te kort om 28e te worden. Extra nadeel: de 155 staat weer voor me.

Na de race rijd ik eerst achter hem aan om te kijken waar in de paddock hij staat. Als ik dat weet parkeer ik mijn Alfa en loop ik naar de 155 toe om eens een babbeltje te gaan maken. De auto blijkt gedeeld te worden door vader en zoon Hees, vader reed en hij blijkt een beginner te zijn en biedt zijn excuses aan.

Ha! Geluk! Voor me staat de Ford Sierra #22 van Justin van Oord, maar doordat ik nu iets achter het officiële vak sta kan ik ditmaal wel de startlichten zien. En zowaar heb ik geen slechte start. Ok, iets teveel wheelspin, maar ik word in ieder geval niet door alle andere auto's ingehaald zoals in de eerste race. Alleen… eh… kan die Ford niet wat meer doorrijden svp? Eh… nee. Kan ik naar links? Nee, daar is het gras. Kan ik naar rechts? Nee, daar rijdt de E36 van Olivier, maar als hij even doortrapt kan ik naar rechts, de Sierra voorbij en de BMW misschien ook. Juist, als hij even… nee… dat doet hij niet. Grr. Zo heb ik alsnog een slechte start en sluit ik achter de twee aan. Ergerlijk want mijn beste ronde in race één was een 2:15.519, die van de #22 Sierra 2:17.021 en die van Olivier 2:19.266. Ik zou ze dus moeten kunnen hebben. Terwijl ik me zit te bedenken hoe ik die auto's terug kan pakken komen we bij Bos Uit en zien een stapel met vlaggen, geel en ook de paarse Code 60 vlaggen. Op het rechte stuk is het een ravage. Niet zo erg als bij de tweede race van de ANAC Carwash Westfield Cup, maar wel twee auto's aan puin. Uit de B18 klasse, die achter ons gestart was, zijn er twee van de auto's op elkaar geklapt en hebben ook de pitmuur geraakt. Pas in de vierde ronde is de zooi opgeruimd en kunnen we weer los. Ik passeer de #41 BMW van Olivier simpel op het rechte stuk, puur op snelheid en zet dan de achtervolging in op de Sierra die tijdens de eerste ronden van de Code 60 is uitgelopen. Dat lukt langzaam, per ronde kom ik iets dichterbij. Acht-tiende, negen-tiende verloren, halve seconde winst, zes-tiende winst, 1.1 seconde, tiende verloren en in de laatste ronde twee tiende gewonnen…te weinig om echt dicht bij de Sierra te komen.

Maar, terwijl ik inloop op de #22 met Justin achter het stuur, rijdt Bogdan Dumitrescu in de #54 Peugeot 205 achter mij. En zoals ik inloop op Justin, komt Bogdan dichter bij mij. Per ronde zie ik in mijn spiegels hoe hij steeds iets dichterbij komt. Uiteindelijk weet ik hem op 1.2 seconden te houden en op de tijdenlijst zie ik hoe mijn snelste ronde sneller is dan die van Justin (2:15.633 tegen mijn 2:15.465) en Bogdans 2:15.470. Alleen… na de finish rijd ik terug, de paddock op. Een zak in een Chevrolet Avalanche blokkeert het pad. Denkende dat hij alleen aan het manoeuvreren is wacht ik even, maar de vent gaat op zijn gemak een auto opladen. Terwijl ik wacht doe ik mijn helm en balaclava af en de oordoppen uit. Dit duurt me te lang dus ik draai de Alfa en rij langs het tankstation terug. Dan hoor ik rechtsvoor een schavend, piepend bijgeluid. Iets voor Martijn om na te kijken. Nu is het voor mij te hopen dat de Mercedes zal starten na vijf uur aan de acculader gelegen te hebben. Ik zet de Alfa klaar en probeer het.

Ja! Hij start en slaat ook nog aan! Da's een opluchting want dan hoef ik in ieder geval niet over te starten. Het opladen van de Alfa verloopt vlot, al snel staat de Alfa vast en kan ik met Marvant, DAF-XF en mrs daf-xf in het bungalowpark een hapje gaan eten. Na het diner brengt Marvant me netjes terug en kan ik proberen om op het verlaten paddock van Circuit Park Zandvoort te slapen, terwijl de wind trekt aan de caravan.

De volgende morgen. Een nieuw spannend moment. Zal de Mercedes starten na een nacht te hebben gestaan? Vrijdag was vijf uur stilstand al funest. Nu? Nu niet. De Mercedes start wederom, zou het dan toch geholpen hebben dat ik vrijdag de radio eruit getrokken heb? Ik kan in ieder geval terug naar Vorden. Met enige file bereik ik het Martijn Goorden HQ na twee uur en vijftig minuten. Nu is het wachten op 19 mei wanneer ik naar Zolder zal gaan om daar te rijden. Alleen… de keuze. Rijd ik Toerklasse of rijd ik Squadra Italia. Blijkbaar zullen weinig Italiaanse auto's de reis naar België gaan maken. Ten dele omdat het een dinsdag is, maar meer omdat Zolder niet vriendelijk is voor auto's die iets meer geluid maken dan een boze bij. Als ik dan bij de SI rij zijn de kansen op eremetaal natuurlijk groter…

Maar waarom zijn al mijn foto's nu weg?
Leuk verslag Ivanov. Het leest erg prettig weg. Nu de foto's nog...
Er is iets met het circuit van Zolder. Vorig jaar vloog er wat aan de oprijwagen in de fik waardoor ik de Alfa niet kon opladen. Dit jaar was het de bedoeling om op 19 mei te racen op het circuit in Zolder. Zelfs in de Toer én de Squadra Italia klassen. Het zou mooi kunnen, er zat steeds een andere klasse tussen de sessie. Maar de Alfa is ditmaal spelbreker. Er is een onderdeel dat vast moet zitten... dat is los... filmpje(hoop ik) Dus dat wordt sparen zodat ik later dit jaar alsnog in actie kan komen.



1 keer gewijzigd. Laatste wijziging: 14-05-2015 11:12 door Ivanov.
€ 1628,96. Inclusief BTW. Dat is het bedrag wat er aan de Alfa is verspijkerd. Sommige dingen moesten. Zoals de bevestiging van de remverdeler achter. Die zat los en als deze bij het rijden afgescheurd zou zijn, zou ik geen remmen meer gehad hebben. Het fabriceren en monteren van een verdeler in de auto, zodat ik de remdruk kan regelen tussen voor en achter is een upgrade. De voorbanden moesten, ze waren op. De remblokken waren op. De provisorische reparatie van de radiateur, na de 'krak' van de 2014 OCA trainingsdag, heeft het anderhalf jaar weten uit te houden. Voorwaar niet slecht. Nu moet ik wel aan een nieuwe radiateur. Er is ook meteen een nieuwe hoofdremcilinder gemonteerd, beter passend bij de remklauwen. Het werk met de remverdeler was het meeste: de achteras en de brandstoftank moesten onder de auto vandaan. Terwijl de as er toch onderuit lag, kon deze meteen juist gemonteerd worden. De as zat recht onder de auto, terwijl hij juist onder een bepaalde hoek moet staan. Dat staat hij nu. Maar, nu kan de Alfa er ook weer een tijdje tegen. Mag dan ook wel, voor € 1628,96. Sponsoring mag en is nog steeds erg welkom, ik heb nog ruimte op de auto om stickers kwijt te kunnen.

Er is wel goed nieuws te melden. Omdat al het beoogde werk aan de Alfa, naast aardig wat geld, ook vrij veel tijd zal vragen, komt er van Suzanne en Martijn een idee/verzoek. Mijn originele plan was om op maandag 6 juli de Mercedes met de Alfa erop op te halen, direct na mijn werk, om vervolgens dinsdag de 7e naar Assen te rijden. Omdat de weg tussen Baak en Zutphen afgesloten is, leek me dit handiger. Het verzoek was of zij het konden regelen dat de Alfa donderdag bijtijds in Assen aanwezig zal zijn, zodat zij twee dagen extra hebben om eraan te werken. "Maakt mij niet uit," heb ik gezegd, "als de Alfa er maar op tijd is," en ene Melvin zal ervoor zorgen dat mijn Alfa gebracht zal gaan worden.

Hierdoor ben ik dinsdag 7 juli op pad gegaan naar Assen. Gewoon met de Kangoo met mijn kleine caravannetje erachter. Rustig kachelen we van Wehl naar het TT Circuit om daar om tien over half twaalf te arriveren. Plan : caravan opstellen, stroom aansluiten en DVD's kijken. De meneer bij de poort zet er een fikse streep door. Omdat er een Pon-Porsche evenement is, mag ik met de auto en de caravan het terrein nog niet op. Verwachting : pas vanaf half zeven. Eh… dat is over zeven uur…. Tja, dan de boel maar even bij het accreditatiegebouw neerzetten.

Ik verzin een plan B : met de map onder de arm naar het restaurant op de paddock lopen en daar iets eten, iets drinken en in de koelte verder schrijven aan mijn inzending voor Blogcontest nummer 86. Ik loop naar het restaurant en daar kan ook plan B de prullenbak in. Het restaurant is gesloten. Dan maar weer terug naar de Kangoo & caravan. Ik besluit om in het accreditatiegebouw te gaan zitten en daar verder te schrijven. Het vlot voorspoedig en zo is het verhaal af. Inmiddels weet ik aan wie ik moet vragen hoe laat we de paddock op kunnen en dus wandel ik naar rijdersinfo. Daar hoor ik dat het echt pas vanaf half zeven zal zijn.

Ik heb net mijn vader een SMS gestuurd met die tijd, zodat hij niet vroeg hoeft te vertrekken met de Wellinktruck en terwijl ik mijn zweet weer eens aan de handdoek afveeg zie ik iets. Toeval of niet, ik heb de Kangoo met caravan redelijk dicht bij de officialscamping neergezet en laat er zich nu bij de ingang niet alleen een politiepost bevinden, maar ook een stroompunt. Een redelijk nutteloos stroompunt want je kunt er eigenlijk geen tent of caravan kwijt, want binnen het hek zijn alle plaatsen bezet. Maar… misschien is mijn oranje snoer lang genoeg om daar te komen. Nee, maar met het witte extra snoer lukt het wel en dus heb ik nu stroom in de caravan. Mooi, want ik wilde beginnen met het uittypen van de webblogcontestinzending maar de accu van de laptop was leeg. En, bonuspunt, ik kan de ventilator inpluggen en zo heb ik in ieder geval een beetje verkoeling. En kan ik mijn telefoon opladen.

Ik heb de eerste pagina's verwerkt als mijn vader ook aankomt. We kletsen wat en omdat ik net het bed heb losgehaald, om zo iets van een bureau te maken en zo makkelijker te typen, kom ik tot een idee. Aangezien Martijn en Suzanne de Mercedes willen verkopen en iemand hebben gevonden die mijn Alfa naar en van het circuit wil brengen; kan ik elke keer met caravan en Kangoo naar de baan. Dus heb ik de ruimte achterin de Kangoo ook tot mijn beschikking. Dus kan ik in de toekomst de tafel ook meenemen en die 's nachts in de Kangoo leggen. Ik vraag mijn vader of hij donderdag, als hij kom kijken naar mijn race, de tafel wil meenemen.

Eindelijk is het half zeven. Ik, de wachtende mensen van de Max5cup, mijn vader; we mogen nu het terrein eindelijk op. In eerste instantie willen mijn vader en ik de truck en mijn caravan bij een pitbox neerzetten, maar aangezien die plekken voor de huurder van de boxen zijn, besluiten we te verhuizen. Wat meer naar het midden van het terrein is ook goed, stroompunten genoeg daar in Assen. Eindelijk, nadat we zelf met twee personen geploeterd hebben, komt Hans er ook bij. Hij had met de rode DAF een klapband linksvoor gehad en het kostte hem in totaal drieënhalf uur. Samen met hem hebben we de tent verder opgezet. Het verslag van de races van de ANAC Carwash Westfield Cup zijn via mail te verkrijgen.

Ik heb met Melvin gebeld. Hij zal ervoor zorgen dat de Mercedes met de Alfa donderdag op tijd hier in Assen zal zijn. Daarvoor vertrekt hij rond half zes, kwart voor zes. Ik gooi intussen het brood, dat mijn vader niet meer wilde, in stukken; klaar voor de vogels die zo talrijk aanwezig waren na het opruimen van de tent, maar zich nu niet meer laten zien.

Want het zijn niet de mussen, eksters of kraaien, maar de meeuwen die het brood vinden. De volgende ochtend. Om zes uur. Als ik nog slaap. Grrr… waar waren jullie gisteravond! Ik heb nu ruim de tijd om een broodje te eten en mijn racekleding aan te trekken. Dan belt Melvin dat hij op het circuit is. Mooi op tijd, het is nog niet eens acht uur. Weer blijkt Assen lekker makkelijk te bereiken te zijn. Super. Melvin zet de Mercedes naast de caravan en stapt met enige moeite uit. Continu plankgas geven van Dieren naar Assen valt niet mee. We praten even wat, stellen ons aan elkaar voor en beginnen met het losknopen van de Alfa en de rijplaten. Nadat die op de juiste plek zijn geplaatst en de blokken hout hun positie hebben ingenomen, wil ik de Mercedes starten om zo de Alfa van de oprijwagen te kunnen lieren, zonder dat de accu meteen leeg is. * Uche, uche, uch * Weer doet de Mercedes het niet. Nee hè, niet weer.

Vanuit de Kangoo pak ik de startkabels. De kleine accu, die als extra accu is meegegeven om als noodstartaccu te dienen, geeft de auto * uche, uche, uche, uch * en niets meer. Gelukkig heb ik de Kangoo bij me. Kangoo voor de Mercedes en overstarten. In eerste instantie wil dat ook niet lukken, maar met wat extra gas geven met de Kangoo komt er voldoende electriciteit om de Mercedes toch tot leven te wekken. Mooi, we kunnen gaan afladen. De afstandsbediening schijnt niet meer te werken, maar het knopje aan de stoel doet het nog wel. Het is dus extra goed dat Melvin er is, nu kan hij op het knopje drukken terwijl ik in de Alfa zit. Na een half uur mieren en klöten staat de 33 op de grond en kan ik naar de keuring. Daar is Leo wel, maar hij keurt de auto niet, dat doet een collega die al verlekkerd naar de Alfa kijkt. Keuring? Geen probleem. Mooi. Nu tanken want zonder benzine doet de Alfa niet zoveel. Tank vol en weer € 73 verder. Mijn vader heeft inmiddels een sms verstuurd dat hij pas na tien uur op het circuit zal zijn, jammer want zo mist hij de vrije training.

Ik sta netjes op tijd klaar. Maar eh… is dit alles? Voor me één auto. Het duurt even voor er achter me een auto komt staan, dan nog één en één links voor me. Dat is niet veel. Zou het gros van het veld een pitbox hebben? De motor van de Alfa zwijgt, als ik zie dat het licht van de pitstraat op rood gaat start ik de motor. Even later mogen we de baan op. Suzanne had me gewaarschuwd: "Let op met remmen want het voelt echt heel anders!" Ik kijk of de baan achter me vrij is en trap op het middelste pedaal. Wow! Die nieuwe hoofdremcilinder maakt nogal verschil. De Alfa reageert meteen op het commando en de klauwen duwen de blokken tegen de schijven. Dat is een stuk beter dan voorheen toen er in de eerste slag van het pedaal niets te voelen was. Het geeft meer vertrouwen met remmen. De eerste ronden gebruik ik om de (nieuwe) banden op temperatuur te krijgen voor ik echt ga stampen.

Bij het aanremmen van de GT-bocht gaat het mis. De voorwielen blokkeren, ik laat de rem los, stuur in, maar dat vind de kont van de Alfa geen leuk plan. Die besluit rechtdoor te gaan. Ik stuur tegen maar dit keer is er, in tegenstelling de trainingsdag begin 2014, geen houden aan. Ik corrigeer de tweede slip, maar het blijft bij een poging tot. De achterspoiler is als eerste de bocht door, ik tik de twee plastic paaltjes aan de binnenkant van de bocht even plat: de eerste spin met de Alfa is een feit. Ik zie hoe er voor me en naast me met de gele vlaggen wordt gezwaaid. Even wachten tot de baan vrij is, en dat kun je van die positie prima zien, en weer verder.

Het is de enige keer dat ik echt 'om' ga, maar niet en laatste moment dat ik heb. Een paar ronden later, de Strubbenbocht. Omdat een andere auto wat problemen heeft, rijdt hij aan de buitenzijde van de bocht. Hierdoor moet ik de binnenlijn nemen. Daarvoor heb ik net teveel snelheid, de kont wil graag doorgaan met draaien. Ditmaal vang ik de auto wel op. Weer even later. Ik merk dat ik de bocht genaamd 'de Bult' veel beter kan doen dan ik tot heden deed. Oud: remmen, insturen, ruimte over. Nieuw: even remmen, insturen en meer snelheid houden. Dat werkt wel. Maar niet elke ronde. Ik vermoed dat ik te koude banden achter had want overstuur is mijn deel. Maar, met dank aan de driftcursus, houd ik de Alfa weer; ook de tankslapper die volgt. Van het resultaat wordt ik uiteindelijk minder vrolijk: 13 van 14 met 2:20.042, maar liefst 13 seconden langzamer dan de snelste. Misschien dat het in de tijdtraining beter wordt.

Eh, nee. 2:20.216, 14 van 14 en 12 seconden langzamer. De sessie ging niet slecht, geen problemen, maar echt snelheid op de rechte stukken en bij het uitaccelereren heb ik niet. In de bochten kan ik de meesten nog wel bijhouden. Bij de Ruskenhoekbocht kan ik erg laat remmen, nog voorbij het 50 meter bord, al schiet ik er niet veel mee op. Dan de race maar.

Hé, dat is niet goed. Ik moet één plek verder naar voren staan, maar als ik de koppeling intrap en de Alfa wil laten doorrollen, sta ik meteen stil. Piepend geluid begeleid me als ik mijn startplek inneem. Als dit maar goed gaat. Ja en nee. Ik heb op zich wel een goede start, alleen heeft iedereen voor me een betere. Het gat is bij de eerste bocht al zeker vier autolengtes. Bij de Strubbenbocht gaat het mis. Gelukkig niet voor mij, maar ik zie een BMW E30 spinnen en een E36 van hetzelfde merk die de neus van de E30 aantikt. Aangezien ik inmiddels een onplezierige achterstand had kan ik er soepel en makkelijk omheen. Ik verwacht eigenlijk dat de beide auto's al vlot weer op mijn staart zullen zitten, maar alleen de E36 komt voorbij. Het duurt een klein aantal ronden voor de B18 klasse bij me is aanbeland en mij passeert. Tja, en dan is het rondjes rijden tot het moment dat ik op een ronde zal worden gezet. Na de finish tuf ik terug, netjes in de vijfde versnelling met 120 kilometer per uur en dan is de Alfa ineens een heerlijke auto. Tot ik over een hobbel rijdt en merk hoe de Alfa geen noemenswaardige vering heeft. Netto resultaat na elf ronden 'racen': 11e positie met een 2:18.565 als snelste ronde. Startgrid voor race 2: 11e. Rij 5 links, met rechts voor me Mark Looman met zijn Saxo.

Eerst nog een keer tanken want net als vorig jaar wordt het me te krap met de inhoud van de tank. Ik heb van Martijn Goorden begrepen dat de benzinemeter in de 33 van vol tot half accuraat is, maar van half tot leeg het gokwerk wordt. Nu ik even tijd heb kan ik ook meteen wat diesel in de Kangoo gooien, dan red ik het tenminste terug naar huis. En nu er toch tijd is… meteen de Mercedes tanken want dat gaat niet lukken na mijn laatste race, het tankstation is dan dicht. En? Weer overstarten. Zucht.

Het is allemaal een beetje een herhaling. Drie keer tanken, drie keer betalen. Twee keer de Mercedes overstarten. Op naar de race. En nu weer de remmen van de Alfa die vast lijken te zitten. Even stampen op het rempedaal en hopen dat het goed is. Marshall André staat op de grid naar me te wijzen. Ik moet naar achteren. Naar achteren? Waarom? Mark Looman staat netjes rechts van me, schuin naar voren. De remmen willen nog niet want bij het naar achteren rijden slaat de Alfa, door de weerstand, af. Nu sta ik, naar mijn gevoel, verkeerd… Achter me staan twee auto's, de botsers van race 1 en die zullen zo sneller zijn.

Mijn start is ditmaal minder beroerd, al is het veld nog steeds vlotter weg dan ik. Inderdaad wordt ik vrijwel meteen na de start ingehaald. Gelukkig al ruim voor de eerste bocht. "Nou," denk ik, "laatste." Dus concentreer ik me maar op het rijden van ronden. Eh. Er staat een BMW naast de baan te roken. Ik ben 12e. Na één ronden, bijna, kom ik langs de pitingang en zie ik een BMW de pitstraat inrijden, hebbes, 11e. De ronden verstrijken, ik tuf verder, maar dan zie ik de Ford Sierra van Justin van der Oord rijden. Langzaam. Met de richtingaanwijzer naar rechts aan. Ook hem rijd ik voorbij. Plaats tien. Ja, de finishvlag, race voorbij.

Waar ben ik dan uiteindelijk geëindigd in de totaalstand na een 11e en 10e plaats? 13e. Ja, eigenlijk wel logisch omdat de mannen voor me ruim voor me gefinishd waren en kort achter me uitvielen.

Uiteraard mogen we de Mercedes weer met de Kangoo overstarten zodat we de Alfa kunnen opladen, maar dat gaat nu, na een paar keer oefenen met overstarten, redelijk vlot. Melvin vertrekt, mijn vader gaat ook terug. Nadat ik de caravan gereed heb gemaakt ga ik ook op pad, terug naar huis.
Komt je Alfa in de basis tekort tegenover de competitie, of scheelt er iets mee? Ik lees over piepen, niet vrij rollen, geen vering, vastgelopen remmen... lost het zich allemaal vanzelf op (gewoon doorrammen), of doe je daar telkens wat aan? En die losse kont, is dat erger dan voor je de achteras er opnieuw onder gezet hebt?

Zo'n lang verhaal, en dan nog vragen, vragen, vragen nut smiley Wel leuk om te lezen trouwens.
Sponsors zoek ik ook nog trouwens. Liefst figuren die hun naam niet op de auto willen grinning smiley
Quote
j.ko
Komt je Alfa in de basis tekort tegenover de competitie, of scheelt er iets mee? Ik lees over piepen, niet vrij rollen, geen vering, vastgelopen remmen... lost het zich allemaal vanzelf op (gewoon doorrammen), of doe je daar telkens wat aan? En die losse kont, is dat erger dan voor je de achteras er opnieuw onder gezet hebt?

Zo'n lang verhaal, en dan nog vragen, vragen, vragen nut smiley Wel leuk om te lezen trouwens.
Sponsors zoek ik ook nog trouwens. Liefst figuren die hun naam niet op de auto willen grinning smiley

Ik heb echt het idee dat er in Assen iets aan scheelde. Nu waren de jongen waar ik normaal mee vecht er ook niet, maar dit was wel heel erg extreem. Piepen en niet vrij rollen is remgerelateerd en is naar gekeken. Uitkomst? Me niet verteld, maar in Zandvoort deed de Alfa het al beter. Maar dat verslag volgt nog. Dat van de vering is normaal, het is een raceauto, geen straatauto dus de vering is minimaal. Goed punt, ik weet niet of dat door de as komt, maar ook in Zandvoort was de kont een stuk losser.
Sorry, alleen geregistreerde gebruikers met een forumprofiel mogen berichtenplaatsen. Nog geen forumprofiel? Maak die dan hier aan.