Er zijn mensen die vinden dat de Renault TwinRun een te hoog Fiat 500-gehalte heeft. Maar in dat neusje zie ik toch echt trekjes van het oer-Vijfje. Ik vind het gewoon een leuk ding, dat nieuwe conceptspeeltje van Renault.
Eerst was hij er als Twin'Z, om de stemming nog een beetje op te porren werd de TwinRun voorzien van het bruutste V6-raceblok (wat nou Z.E.!) dat ze in huis hebben, maar ook met een normale aandrijflijn zie ik er een realistisch funkarretje in voor het A-segment.
Het kan de nieuwe Twingo worden maar waarom geen tweede A-segmenter, naast de Twingo. Laat dat vooral het rationele karretje zijn in het gamma, zoals de Panda dat is voor Fiat, en dan mag het studiemodel uitgroeien tot de retro-5 die het voor Renault moet gaan maken in het segment van de rijdende handtasjes.
Lekker hip doen in het wereldje van de 500, Adam en Mini One.
Wat ook het wordt, het toont aan dat Renault z'n zaakjes in de compacte segmenten voor elkaar heeft. De kersverse Clio mag er zijn, de recente gammaversterkingen zijn top en qua design slaan de ontwerpen van Laurens van den Acker gewoon aan.
Ik zeg, trek die lijn door naar de opvolgers van de Mégane en de Laguna, en dan staat er over een paar jaar een gamma waar je als merk mee verder kunt.
Stephan Vermeulen
Coördinator Tests
Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.
