Weblog  |  Geen bijtelling: rechtsongelijkheid?

Belasting. Bij voorkeur betalen we zo weinig mogelijk en als het even kan, het liefst niks. Ook als het op autorijden aankomt. Niet voor niets zoekt half Nederland zijn toevlucht tot bpm- en mrb-vrije auto’s, nieuw of oud. Voor de zakelijke rijder met een leaseauto komt daar nog een ander aspect bij: de fiscale bijtelling voor het privégebruik van de zakenauto. De gedachte hierachter is dat een auto van de zaak een vorm van salaris in natura is. En als ondernemer met een auto op de zaak geniet je eveneens enkele voordelen, hoewel je natuurlijk al flink hebt moeten bloeden (BPM, BTW en later de MRB en brandstofaccijns) om die auto voor de deur te krijgen. Maar da’s een ander verhaal. Soms hoort zo’n auto zelfs tot het pakket secundaire arbeidsvoorwaarden, terwijl de werknemer in kwestie die auto niet eens daadwerkelijk nodig heeft voor het uitoefenen van zijn of haar functie. Maakt niet uit, zolang je maar netjes je bijtelling betaalt is er niets aan de hand. Vanwege het fiscale voordeel heb ik er voor gekozen om een auto die ouder is dan 15 jaar zakelijk te rijden. Op gas, en dat niet vanwege het milieu. De bijtelling bestaat dan uit 35% van de economische waarde van de auto in kwestie. En dat is in mijn geval niet zo heel erg veel (5 Serie van 1995). Het voortbestaan van deze (overigens ook kromme) regeling is natuurlijk nooit helemaal zeker, de spelregels worden ten gunste van de staatskas telkens weer gewijzigd. Waar het in mijn ogen mis gaat – en nu begeef ik mij op glad ijs en schop ik tegen schenen, kom er maar in boze nulprocenters -  is met de auto’s waarvoor totaal geen bijtelling hoeft te worden betaald. Zoals de Opel Ampera, Chevrolet Volt en de Toyota Prius Plug In. Dankzij een CO²-uitstoot die lager is dan vijftig gram, vallen deze types in de nulprocentcategorie. Indien de berijders inderdaad nagenoeg alleen elektrisch rijden, is die lage uitstoot haalbare kaart. Waar ik het in dit geval mank vindt gaan, is de feitelijke rechtsongelijkheid. Iemand die in de gelukkige omstandigheid verkeert dat zijn of haar werkgever een Volt of Ampera beschikbaar stelt, betaalt geen bijtelling. Dat gun ik hen van harte – ik zou het zelf waarschijnlijk ook doen – maar het klopt eigenlijk niet. Het principe achter die bijtelling is immers dat iemand loon in natura ontvangt? Dat een zuinige auto via fiscale voordelen wordt gestimuleerd is prima, dat je geen belasting hoeft te betalen over ontvangen inkomsten (in de vorm van een auto) valt niet te rijmen met het Nederlandse fiscale regime. Tenzij de particulier die zo’n auto koopt op dezelfde manier behandeld wordt en er € 6.160 (14% van 44.000, de aanschafprijs van een Volt) van zijn belastbare inkomen wordt afgetrokken. Maar zover zal de overheid waarschijnlijk niet gaan om het wagenpark te vergroenen…Het zou fijn zijn als we niet alleen een stabiele regering krijgen, maar ook een stabiel beleid ten aanzien van autobelastingen. En dan geen plan voor een paar jaar, maar voor een paar decennia, zodat de branche ook weet waar ze aan toe is.

 
 
 

Over Marc Klaver

Marc Klaver
Naam: Marc Klaver Hobby’s: Autorijden (liefst lange trips), auto’s en mijn Kever 1200 uit september 1964, die tien dagen na mijn geboorte van de band rolde. Heerlijk, die eenvoud. Eerste auto: Citroën GS Break van 1973, ik kocht ‘m in 1983 van een kennis van mijn ouders. Toen was tien jaar heel oud voor een auto, maar de GS had zich er heldhaftig doorheen geslagen en APK bestond nog niet. Hoofdzakelijk gebruikt om van en naar de kazerne in Bussum te rijden of om met mijn kamergenoten naar de plaatselijke discotheek te toeren. Ik was daar de enige met een autoÖ.. Huidige auto: BMW 3, 5 en een Kever. Droom: Een Porsche 911 (bij voorkeur de GT2) en een eigen circuitÖ. Zonder dat circuit ben ik trouwens ook tevreden en als het een Carrera S wordt, zal ik niet klagen. Eigenaardigheden: Naast snel en veilig rijden vind ik zuinig rijden –soms - ook leuk. Ben in testauto’s sowieso altijd met het verbruik bezig. En ik ken de meeste mensen van auto, niet van naam. Schijnt geen therapie voor te zijn, dus ik leer er maar mee leven. Hoe gekomen bij AutoWeek: Deed in de avonduren (overdag gaf ik rijles) de HBO studie Journalistiek & Communicatie. Na vier jaar studeren en werken stapte ik als stagiair bij VNU in Haarlem binnen, de toenmalige uitgever van AutoWeek. Dat was in 1997. Sindsdien werk ik nog altijd met veel plezier op freelance basis voor dit tijdschrift.

Volg AutoWeek

© 2014 Sanoma Media Netherlands B.V.
Adverteren - Colofon - Contact - Copyright - Disclaimer - Privacy en cookiebeleid - RSS - Gebruiksvoorwaarden - Sitemap
AutoWeek.nl - onderdeel Sanoma Media Netherlands groep