Weblog  |  Belasting voor oldtimers: eigen schuld...

Het sluimert nu al iets te lang. Bericht na bericht, proefballon na proefballon, wethouder na wethouder. Wat willen ze? Sowieso dat oldtimers uit de binnenstad verdwijnen. En als het even kan moet er voor deze auto's nog wegenbelasting worden betaald ook.

Ik vermoed dat we zullen moeten gaan wennen aan het idee. Een lokale wethouder kan nog wel de kop worden ingedrukt, maar als zelfs een CDA-staatssecretaris dit soort dingen gaat opperen, betekent het dat het ambtenarenapparaat (waar uiteindelijk alle macht zit) er al mee bezig is. Op landelijk niveau welteverstaan. Nu heeft Staatssecretaris Weekers mij ooit verteld dat hij vindt dat er voor oldtimers in de loop der jaren wel genoeg belasting betaald is. Zolang hij er nog zit, zie ik dan ook weinig veranderen. Maar ja, hij zit er niet zo lang meer, er komen verkiezingen. Na 12 september ziet de wereld er ineens heel anders uit. En het zou me niets verbazen als er in een concept-regeerakkoord iets vervelends komt te staan over oldtimers. Zeker als er linkse partijen in een nieuw kabinet komen te zitten. Twee dingen staan op het spel: mogen oude auto's nog steden in en moet er belasting voor worden betaald. Ik focus nu even op het tweede.

Wat is nu het probleem? Is er nu wat veranderd? Jazeker. Dat groene clubs tegen de auto zijn is niet nieuw. Voor hen is het weren van oldtimers slechts stap één, liever zien ze elk stadscentrum helemaal autovrij. Daarnaast vinden ze dat de belasting op auto's fors omhoog moet, als het even kan ieder jaar weer. Het idee dat er nu een groep is die belastingvrij autorijdt (en nog in oude vervuilende auto's ook) maakt ze bijkans horendol. Gelukkig hebben deze partijen op landelijk gebied nooit enige macht, enkel een grote mond. De andere partijen maakt het minder uit, tot er een ander probleem de kop op steekt. Geld.

De MRB-regeling voor oldtimers is ooit bedacht om liefhebbers tegemoet te komen. Een auto van 25 jaar en ouder die door zijn eigenaar vertroeteld wordt en vervolgens 500 kilometer per jaar maakt, ach, daar hoeft van de overheid niet zonodig belasting voor te worden betaald. Het was al zeldzaam dat een auto die leeftijd haalde. Bovendien hebben mensen soms tien of meer mooie oude auto's, die logischerwijs meer stilstaan dan rijden. MRB-vrijstelling is dan heel redelijk. Dat vond Den Haag ook altijd. En dat vindt Den Haag nog steeds wel.

Maar de huidige situatie is anders. Die liefhebber bestaat nog steeds, maar wordt in absolute aantallen voorbijgestreefd door de slimme rekenaar, die beseft dat een oude Mercedes hem een hoop kosten bespaart. Een beetje Benz uit 1985 komt nog prima vooruit, is relatief betrouwbaar en je haalt 'm voor niet al te veel geld uit de Heimat. 'Wegenbelasting betalen? Dat is voor sukkels!' Je hoort het ze denken. Ze gebruiken die auto's voor hun dagelijkse ritten, iets wat je een oldtimerliefhebber niet snel zal zien doen. 

En dan wordt de overheid wakker. Want daar was die MRB-vrijstelling nooit voor bedoeld. Die was voor de liefhebber met zijn vloot van tien oldtimers. Niet voor de rekenaar die nu 30.000 kilometer per jaar belastingvrij rijdt. Hiermee loopt men inkomsten mis en dat is iets waar Den Haag altijd erg scherp op is. De import van (oude) auto's verbieden kan niet, omdat dat ingaat tegen Europese regels. (vrije handel enzo). Wat gaan we dan doen met al die oude auto's die belastingvrij rondrijden? Raad eens...?  Juist. De grote verliezer is vervolgens de liefhebber. Hij heeft niets misdaan. Maar het gedrag van de rekenaar zorgt er voor dat een grote groep welwillenden straks de pineut is. De vrijstelling loopt op termijn af, de huidige situatie is onhoudbaar. En dat hebben automobilisten dan aan zichzelf te danken.

 
 
 

Over Roy Kleijwegt

Roy Kleijwegt

 

Hobby’s: Autorijden, maar dat ligt voor de hand, bovendien ben ik steeds meer gaan karten de afgelopen jaren. Verder ben ik lange tijd zeer enthousiast beoefenaar van Jiu Jitsu geweest en hebt dat met veel andere martial arts gecombineerd. De laatste jaren blijkt squash evenwel net wat minder blessure gevoelig…  Ik vind daarnaast poker erg leuk (niet dat ik heel goed ben) en speel wat piano. Ook lekker eten en stappen staat hoog op mijn lijstje, waarbij ik de grotere dance-feesten niet uit de weg ga. En oh ja, ik ben fanatiek Feyenoord-fan.

Eerste auto: Een Suzuki Swift 1.3 van de jongste generatie. Een van de beste keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt. De auto bood veel waar voor zijn geld: vlot genoeg en een kontje dat leuk om wil komen als je speelt met het gas. En met vier man op wintersport bleek prima te doen. Wat wil je nog meer!

Droom: Ik werk inmiddels bij AutoWeek, heb al met wilde dolfijnen gezwommen in de oceaan, mijn Nordschleife-ontmaagding is inmiddels geweest en officieel geracet heb ik ook al. Daarmee kan ik een flink aantal dromen wegstrepen. Er staan misschien nog wat onbereikbare auto’s op mijn bucket-list, maar ach ik heb al zoveel moois gereden… Echte dromen heb ik daarom op dit moment niet. Een groot pokertoernooi winnen lijkt me eventueel wel wat.

Eigenaardigheden: Ik noem mezelf autoliefhebber, maar heb erg weinig met oldtimers: ik rijd liever in een nieuwe SLS dan in een klassieke Gullwing. Ik denk echter dat dat verandert naarmate ik ouder word. Verder maak ik me altijd erg druk over het Nederlandse autobeleid en probeer daarbij verder te kijken dan het simpele ‘de-auto-is-een-melkkoe’ verhaal. Vind verder mijn werk zo leuk dat ik te weinig aan vakantie toekom. Ik weet het, een luxeprobleem.

Hoe gekomen bij AutoWeek: Journalistiek gestudeerd en bij AW stage gelopen. Daarna als journalist enkele jaren bij verschillende vakbladen voor de Nederlandse autobranche gewerkt voordat ik terugkeerde op het oude nest, dat was begin 2008. Sindsdien heb ik me geen moment verveeld.

Volg AutoWeek

© 2014 Sanoma Media Netherlands B.V.
Adverteren - Colofon - Contact - Copyright - Disclaimer - Privacy en cookiebeleid - Gebruiksvoorwaarden - RSS - Partners - Sitemap
AutoWeek.nl - onderdeel Sanoma Media Netherlands groep